ایمپکت پراید مانث

بترسید از روزی که ایران رژه پراید برگذار کنه
تنهایی خیابونارو به خاک و خون میکشم

اگه متوجه نشدید داره برای دختره آرزوی تجاوز میکنه، اشاره به کیس دختر یاسوجی که چند مرد بهش تجاوز کرده بودن

چقدر من از شما موجودات غارنشین بدم میاد
چرا اخه باید راه بیفتی برای غریبه ها جنسیت و گرایش تعیین کنی و چرا انقدر وقیحی که وقتی بهت میگن انجامش نده بهت برمیخوره؟

اومده نوشته من وقتی بهم اشتباهی میگن پسری ناراحت نمیشم چرا ترنسا بهشون برمیخوره جنسیتشونو اشتباه میگم☹️
عزیزم تو بعنوان یک فرد سیسجندر هیچوقت با جنسیت اشتباه خطاب شدن حقوقت رو از دست نمیدی و مورد تبعیض قرار نمیگیری. هیچوقت تو عمرت برای اینکه تحقیرت کنن و بهت آسیب روانی بزنن با جنسیتی غیر از جنسیت خودت صدات نکردن. هیچوقت بابت اینکه جنسیتت چیزی که میخوان باشه نیست کتک نخوردی و هیچوقت این همه تروما رو بخاطر این موضوع متحمل نشدی.
تو هیچوقت تو جامعه ای زندگی نکردی که تمام عمرت از همون لحظه ای که از در بیرون میری تا شب موقع خواب مجبور باشی خودت هم خودت رو میسجندر و ددنیم کنی.
این دردهاست که حساسیت بوجود میاره و چون تو این درد رو تجربه نکردی نسبت بهش حساس نیستی. اینکه عموت زبونش نچرخیده بهت گفته پسر جون رو با اینکه یک فرد ترنس میسجندر میشه مقایسه نکن.

پرچم ترنسا خیلی خوشگله دست طراحش درد نکنه

خیلی خوشحالم که لیسا رفت کاباره اجرا کرد چنان شوک فرهنگی ای به کیپاپرا وارد شد که هنوز دارن میترکن بابتش

هروقت خواستید برای دفاع از مردها زنی رو تخریب کنید یادتون بیفته مردا برای هر جنایتی اینجوری پشت هم هستن

و یچیزی که در خصوص این خبر تجاوز مردان ایرانی در کره توجهم رو جلب کرده اینه که مشکل مردممون این نیست که تجاوز صورت گرفته، مشکلشون اینه که آبروی ایران رفته. عزیزم ایران از اول آبرویی نداشت بیخیال این اراجیف شو و روی مشکل واقعی تمرکز کن. قبل اینکه مرد ایرانی شروع به کثافت کاری در عرصه های بین المللی کنه برای سالیان درازی همین زنان ایرانی قربانیش میشدن. روی این تمرکز کن که مردهای کشورت دارن از چه نجاستی سرچشمه میگیرن که تبدیل به چنین هیولاهایی میشن. اون‌ها نماینده تاریخ و فرهنگ و آبروی ایران نبودن که تصویر اشتباهی رو به نمایش گذاشتن، اون‌ها خود ایران بودن که ما هرروز داریم زندگیش میکنیم. اون‌ها همون مردانی هستن که روی ما اسید میپاشن، تعقیبمون میکنن، متلک میندازن، کتکمون میزنن، میکشنمون و بهمون آزار جنسی میرسونن و تجاوز میکنن. دنبال این نباشید که آبروی ایران در مدیای کشوری در شرق آسیا رو بخرید و بجاش به این وضعیت جهنمی که جلوی چشمتونه بپردازید.

تجاوز و آزار جنسی، هیچوقت و در هیچ شرایطی نباید وپنایز بشه و بعنوان یک سلاح بکار بره. در برابر هیچکسی. حتی نباید یک متجاوز رو هم تهدید به تجاوز کرد و یا علیهش ادبیات تجاوز بکار برد. تجاوز یک ابزار برای مجازات گناهکاران نیست، بلکه واقعیتیه که زنان و اقلیت‌ها هرروز دارن تجربش میکنن. اگر تجاوز رو ابزار مجازات انسان‌های بد بدونیم به مرور از قبحش کم میکنیم و بهش یک چهره‌ی مشروع میبخشیم و بدتر، در جامعه به شکل گسترده تری رواجش میدیم و به قربانیان آزارجنسی و تجاوز هم بی حرمتی میکنیم. یا با این دیدگاه، بر اساس اعتقادات فردی میتونیم تجاوز رو توجیه کنیم، فرد قربانی تجاوز رو لایق تجاوز بدونیم و یا حتی فرد متجاوز رو قهرمان عدالت معرفی کنیم. وقتی میگید باید به متجاوز‌ها تجاوز کرد، درواقع دارید به روشنی بیان میکنید که فعل تجاوز میتونه به طریقه‌ی مثبتی رخ بده و یا مفهوم رضایت جنسی میتونه بسته به دیدگاه افراد نقض بشه. در واقعیت این متجاوزین و گناهکاران نیستن که مورد آزار و تجاوز جنسی قرار میگیرن، این زنان و کودکان و اقشار آسیب پذیر هستن که بیشترین آمار قربانیان تجاوز رو دارن، و این ادبیات و نگرش نسبت به تجاوز تنها جامعه رو بیشتر غرق در اشتباهات و مفاهیم آسیبزا میکنه.

ایمان خلیف ترنس نیست و این کثافتا دارن اینجوری سلاخیش میکنن ببینید وضعیت زنای ترنس چیه

در پی جریانات اخیر مثل عشق ابدی، تجاوز در کره جنوبی و سلبریتی ها و اینفلوئنسرهای حامی تجاوز و زنستیزی در اینستاگرام من ناخوداگاه از حبابی که برای خودم ساخته بودم خارج شدم و متوجه شدم خارج از افرادی که دست چین کردم و باهاشون مراوده دارم جامعه ایران هنوز همون کثافتیه که بوده. ما وقتی در سوشال مدیا خودمون رو با یک عده از افراد مورد تایید خودمون حبس میکنیم، اغلب متوجه نمیشیم تا چه حد جامعه رو فراموش کردیم و ازش دور شدیم و خودمون رو فریب میدیم که وضعیت بهبود پیدا کرده و متاسفانه دغدغه‌هامون هم متفاوت با چیزی میشه که در زمان حال باید باشه. حتی وقتی آنلاین نیستیم و در خیابان‌ها و مکان های عمومی و خانواده آزار میبینیم و مورد تعرض قرار میگیریم، به اون تعرض به چشم یک اتفاق بشدت غیرطبیعی نگاه میکنیم و به فضای مجازی برای درد و دل با دوستامون و آروم شدن پناه میبریم و انکار میکنیم که ۹۰ درصد جامعه‌ای که در اون زندگی میکنیم آزار دیدن ما براشون کاملا نرماله و خارج از حباب ما، این اتفاقات ناگوار کاملا فرم روزمره به خودش گرفته. فهمیدم که مهمه استدلال ها، مبارزات و مطالباتمون رو با سنجیدن کامل وضعیت فعلی تنظیم کنیم و خودمون رو با گروه های کوچک تلگرامی و اینستاگرامی فریب ندیم تا جایی که اگر با یک آدم جدا از اون فضا صحبت کنیم اصلا متوجه نشه که ما سعی داریم چی بگیم. بدترین اتفاقی که میتونه برای گروه های اقلیت بیفته و متاسفانه داره مدام تکرار میشه همینه که کنشگران اون گروه، جدا و بدون در نظر گرفتن جامعه به پیش برن. چون در نهایت ما خواستار یک جامعه‌ی آزاد هستیم و قرار نیست بابت عضویت در کانال x و گروه y بهمون اوراق هویتی و پاسپورت بدن. گاهی بهتره از حباب یا فضای امنمون خارج بشیم و با واقعیت زشت دنیا روبرو بشیم چون وقتی بدون درنظر گرفتن واقعیت سعی کنیم برای دیگران تز بدیم، در نهایت بهشون آسیب میزنیم و مطالبی که مینویسیم، عقایدی که تبلیغ میکنیم و عباراتی که میسازیم مطلقا بی معنی و غیرکاربردی خواهند بود.