خیلی خنده داره واقعا. هم جمهوری اسلامی میخواد ما خفه بشیم، ما سانسور بشیم و ما در اجتماع حضوری نداشته باشیم، هم جمعیت ضد جمهوری اسلامی میخوان ما خفه بشیم و خودمونو پنهان کنیم. هنوز گفتن "زن" در این کشور تابو محسوب میشه و ازمون انتظار میره باهاش مشکلی نداشته باشیم.
بخاطر همینه که ما نمیذاریم زن زندگی آزادی رو زیر جاوید شاه گفتن هاتون دفن کنید. زن ایرانی دوباره شهروند درجه دو نمیشه.

ما این دفعه نه پراید فلگ هامون رو قایم میکنیم 🏳‍🌈، نه ترنس فلگ رو🏳‍⚧. ما این دفعه نه لباس مورد نظر شما رو میپوشیم و نه اهمیتی میدیم که قشر خاکستری دلسرد میشه یا نه. ما نه شعارهامون رو بخاطر شما تغییر میدیم و نه خودمون رو بخاطرتون حذف میکنیم. ما به اندازه شما مهمیم، مطالبات ما به اندازه شما مهمه و متاسفانه شرایطی رو برامون ساختید که اتفاقا مطالبات ما بشدت از شما حیاتی تره. اگر فکر میکنید ما باید برای شما حذف بشیم پس اصلا دلخوش به همراهی ما نباشید.

"زن زندگی آزادی" غنیه، تاریخی از مبارزه رو پشت خودش داره، نوید دهنده‌ی روزهای جدیده، دربرگیرنده تمام مطالبات ملته. حقوق زنان و اقلیت‌ها رو فریاد میزنه، از معیشت و زندگی میگه و آزادی که مهم ترین خواسته یک ملته رو از قلم نمیندازه. زن زندگی آزادی نا آشناست، چون ما هیچوقت زندگیش نکردیم. ولی جاوید شاه چیزیه که تجربش رو داریم و کل تاریخ کشور رو میشه درش خلاصه کرد. جاوید شاه یعنی برگشت، زن زندگی آزادی یعنی گذشت. عادیه که ملت تحت آزار مثل رفتار افراد قربانی خشونت به الگوهای آشنا بچسبه و نخواد که آزاد بشه. ولی منطقی نیست. دوست داشتنی و مطلوب نیست.