وای خودکار اکلیلی میوه‌ایییی

'زنستیزی فقط به یک شکل نیست'

در طول تاریخ، گذشته از شباهت‌ها، بخش زیادی از تجربیات زنان همواره متفاوت بوده و هنوز هم زنان بسته به جغرافیا و نقش‌های اجتماعی با مشکلات متفاوتی روبرو هستن. زنان سفید برده دار هم زنستیزی رو تجربه میکردن ولی آیا کسی میتونه مدعی بشه تجربیات زنان سیاهپوست برده از تبعیض، تجربیات مشابهی با اربابان بوده؟ آیا این زنستیزی امروزه وجه تمایزی با جنس تبعیضات علیه زنان لاتین که کمترین دستمزد رو در آمریکا دریافت میکنن نداره؟
اگر تصمیم بگیریم بدون سوگیری به زیست زنان نگاه کنیم، متوجه میشیم زنان خانه‌دار‌ هم زنستیزی رو مشابه زنان شاغل تجربه نمیکنن. تبعیضاتی هست که مختص نقش‌ها و موقعیت هاست و برای عده‌ای غیرقابل تصوره. زنان دیگر نمیتونن متصور بشن که زنان سکس ورکر در زندگی روزمره با چه حجم از خشونت و تبعیض روبرو هستن. زنان مهاجر افغانستانی با نوعی از زنستیزی مواجه هستن که در شدت و ماهیت، لزوما مشابه تجربیات زنان ایرانی از سرکوب نیست. حتی تجربیات ما از زنستیزی هم فرسنگ ها با تجربیات مادرانمون از زنستیزی متفاوته و ما بدلیل اختلافات نسلی، قرار نیست زیستی مشابه اون‌ها داشته باشیم.
توجه به دغدغه‌های زنان از قیمت پدهای بهداشتی در یک جغرافیا و خطر مرگ و تجاوز در جغرافیایی دیگر، از کار خانگی سنگین در یک خانه تا بهره کشی جنسی و تجاوزهای زناشویی در خانه‌های دیگر، از فروخته شدن بعنوان برده در بازارهای تروریست های داعش و حماس تا حبس شدن در ساختمان های متروکه برای استخراج تخمک مشابه پرونده اخیر زنان تایلندی، از گرفتاری در باندهای قاچاق انسان تا ممنوعیت اشتغال و تحصیل، از نداشتن اوراق هویتی تا مثله سازی اندام جنسی و هزاران تجربه منحصر به فرد دیگه، به ما کمک میکنه تک بعدی به چیزها نگاه نکنیم. زن جوانی که امروز فرصت داره در اینستاگرام به موضوع بدن مثبتی بپردازه، ابدا نمیتونه تصور کنه که دختر کوچک سیاهپوستی که در روستایی آفریقایی ختنه شده و همچون کالا با گاو و اسب مبادله میشه یا دختربچه هایی که در مناطق محروم ایران برای ازدواج دربرابر پول و آب و غذا فروخته میشن چه رنجی رو تجربه میکنن. یک دختر جوان ایرانی هرگز نمیتونه درک کنه که دختری همسن اون در افغانستان با چه ستم وحشتناکی روبه‌رو میشه، حتی اگر جنس هر دو ستم زن‌ستیزی باشه. زنان در جوامع مسیحی، مسلمان، بودایی، یهودی و.. نیز زنستیزی یکسانی رو تجربه نمیکنن. این تفاوت‌ها سال‌هاست که در گفتمان فمینیستی پذیرفته شده. زن‌ستیزی‌ای که افراد تجربه میکنن، در بسیاری از ابعاد همپوشانی داره و در بسیاری ابعاد دیگه منحصربه‌فرد و متفاوته. اما ریشه‌ی تمام این ستم‌ها همچنان زن‌ستیزیه؛ به همین دلیل، مفهوم تقاطع‌مندی (Intersectionality) از موج سوم فمینیسم به بعد به یک اصل بنیادین تبدیل شد و فمینیسم سفید رو به زوال رفت؛ تا ما بپذیریم هیچکس کمتر یا بیشتر از دیگران زن نیست و هیچکس بیشتر یا کمتر از دیگری لایق حقوق خودش نیست.
پس این بهانه‌تراشی‌ها برای نپذیرفتن زنان ترنسی که در سراسر جهان از مشاغل و تحصیلات عالی یا حتی پایه محروم میشن، به قتل می‌رسن، از کودکی به‌طور مداوم تحت آزار جنسی قرار میگیرن، اوراق هویتی ندارن، به دلیل فقر و بی‌خانمانی گسترده به سکس‌ورک و بیگاری کشیده میشن، در روابط ابیوزیو گرفتار میشن، بدنشون مورد وارسی قرار می‌گیره و توانایی‌هاشون نادیده گرفته میشه، از علم و سیاست و اقتصاد کنار گذاشته میشن و ده ها ابعاد دیگر زنستیزی رو هم تجربه میکنن، هرگز قابل قبول نیست.
اینکه اجازه بدیم اشخاصی صرفا به دلیل ناتوانی در درک تفاوت‌های افراد، با معیارهای مردسالارانه زنانگی دیگران رو بسنجن و از زنانی که اون‌ها رو نمی‌پذیرن هویت‌زدایی کنن، خودش یکی از وحشتناک‌ترین ابعاد زن‌ستیزیه. خط‌کش‌هایی که از اون برای سانت زدن زنانگی دیگران استفاده میشه، خیلی وقت‌ها خود ترنسفوب ها رو هم زن محسوب نمیکنه.

اسپویل🚨
خب ببینید فریرن و کلا الف ها بدلیل عمر بالا و جمعیت کمی که دارن زیاد به زمان و ارتباطات اهمیتی نمیدن و از کنار همه چیز خیلی ساده گذر میکنن. حتی احتمال اینکه دو الف همدیگرو ببینن و بتونن خانواده تشکیل بدن نزدیک به صفره‌. برای همین چند قسمت اول پرش های زمانی خیلی بلنده و خاطرات محوی رو از گذشته مرور میکنه، نه بخاطر اینکه حوصله سر بره، بخاطر اینکه فریرن اصلا به زندگیش اهمیت نمیده. ولی رفته رفته فریرن بیشتر درگیر ارتباطاتش میشه و با درک اینکه زمانی که کنار عزیزانشه چقدر محدوده اهمیتی بیشتری به زمان میده برای همین پرش های داستان از ۵۰۰ سال و ۱۰۰ سال و چند دهه به جایی میرسه که داستان هر روز و هر روز جریان پیدا میکنه و پرتنش میشه. خاطرات و داستان های فریرن در قسمت های ابتدایی سرد و بی روحن و رنگ و احساسات کمی در چهره ها و صداها و همچنین انیمیشن بکار رفته ولی رفته رفته رنگ ها گرمتر میشه، دیالوگ‌ها بیشتر میشه و فریرن احساسات بیشتری رو به یاد میاره. همچین چیزاییه که فریرن رو از لحاظ داستان پردازی بشدت قوی میکنه. به هر حال فریرن الفیه که لقب قاتل ارباب شیاطین و جلاد رو داره و اسمش هرجایی بیاد مردم یاد مرگ و خاکسپاری میفتن و باید شخصیت سردی داشته باشه و بعد به کمال برسه و نمیتونه از همون اول خونگرم و شاد بنظر بیاد. اسم انیمه 葬送のフリーレン هست که 葬送 یعنی بدرقه دیگران به کام مرگ، سوسونو فریرن یعنی فریرنِ کشنده یا فریرنِ خاکسپار. به این معنی که فریرن دیگران رو در مسیر مرگ بدرقه میکنه ولی همچنان خودش میمونه و این چند چیز رو میخواد به ما برسونه، اول تنهایی فریرن، بعد ترسناک بودن شخصیتش، و در آخر عمر طولانی و پوچ اون. کندی و کسل کنندگی در روند روایت در ابتدای داستان عمدیه تا ما بتونیم درک بیشتری از شخصیت اصلی یعنی همون فریرن داشته باشیم و بعد با به مرور تندتر و پرتنش کردنش سعی دارن رشد شخصیتی فریرن رو بهمون نشون بدن و نبرد اخر انیمه هم که شاهکاره لطفا بهش زمان بدین و بعد از چند قسمت مطمئنم بهت زده میشید. الکی نیست که همه (بجز پسربچه های دماغو) معتقدن که بهترین انیمه ۲۰۲۴ عه.

ویدیو داره درباره این توضیح میده که رسوم اشتباه در قبایل آفریقا چه بلایی سر زن ها میاره مثلا در گذشته برای جلوگیری از اینکه بعنوان برده معامله بشن بدن خودشون رو ناقص میکردن ولی هنوزم مجبورن لب ها و گوش هاشونو ببرن یا دندون هاشونو دربیارن و این رسوم با وجود اینکه دیگه لزومی نداره باقی مونده و باعث مشکلات سلامتی شده، بعد کامنتا
"Stop judging their culture"
"It's part of their culture❤️❤️"
"Respect their culture👏"
دیگه به جایی رسیدیم که باید ووک هارو هم قاطی ترامپی ها بندازیم تو اتیش

زن‌های پاکستان دارن با این مرد ها زندگی میکنن...

اینکه تمام نسل جوون ایران حمایت خودشون رو از یک متجاوز، پدوفیل و زنستیز که به کودکان قربانی تجاوز گفته بود میبایستی حجاب میداشتن (تتلو) نشون دادن، نه بخاطر اینکه مخالف اعدامن بلکه چون طرفدارشن، یعنی احتمال اینکه ما خودمون رو بکشیم و بفهمیم اسلام حقیقت داشته و بریم بهشت بیشتر از اینه که ایران درست بشه

خیلی دوست داشتنیه که دوبلور های قدیمی دارن شناخته میشن و مخاطبین زیادی در یوتیوب و اینستاگرام جذب میکنن و برنامه های مختلف دعوت میشن

TW//SA

اکتیویست ترنسفوب و ترف Nicola Murray که معتقد بود زنان ترنس تهدیدی برای زنان و کودکان هستن، به جرم تجاوز به چهار کودک زندانی شد. نیکولا زبان خودش رو در دهان دو کودک فرو کرده بود و به یکی از اون ها به اجبار تصاویر برهنه مردی که با اون رابطه داشت رو نشون میداد و درباره بزرگی آلت تناسلی در عکس از کودک نظر میخواست. او کودک دیگری رو هم به اجبار برهنه کرد. او بمدت بیست سال کودکان مختلف رو مورد ازار قرار میداد و از لگد زدن به سر و بدن اون ها لذت میبرد. شواهدی در دادگاه ارائه شده که تنفس یکی از کودکان رو بوسیله فشار دادن بالش روی صورت اون قطع کرده. همچنین برای یک کودک بدلیل اینکه رنگ موی صورتی داشته قلدری کرده و اون رو با اسلرهای ترنسفوبیک صدا میزده. کودکانی که توسط او آزار دیده بودن، تا ساعت ها برهنه و زخمی روی زمین رها شده بودن که موجب آسیب‌های روانی در اون ها شده. نیکولا موری با ایجاد یک گروه فمینیستی سعی در مخفی کردن چهره واقعی خودش داشت ولی در اون سازمان هم شاکیانی داره که شهادت دادن نیکولا اون ها رو بابت سقط جنینشون مقصر دونسته و بهشون شرم داده.

یه مرد به عنوان یه مامور ICE لباس پوشیده و به یه زن توی متل ازار رسونده.

ببین ICE چه نجسه که برای آزار جنسی رسوندن بدون عواقب لباس ماموراشو میپوشن

ترف مخفف ترم " trans exclusionary radical feminist یا افرادی که مدعی ان رادیکال فمینیستن ولی زنان ترنس رو نمیپذیرن " هست. ترف‌ها توسط اکثریت فمینیست‌ها، فمینیست در نظر گرفته نمیشن چون فعالیت فمینیستی نمیکنن و کل هدفشون پخش کردن ترنسفوبیا و ضربه زدن به ترنس ها و از بین بردن حقوق زنان ترنسه. ترف ها برای اینکه مشروع جلوه کنن معمولا خودشون رو حامی LGB+ نشون میدن و میگن ما فقط با T (ترنسجندر) مشکل داریم و اینطوری دارن از بین مردهای گی، حامیان ترنسفوب زیادی جذب میکنن. ترف‌ها پایبند به نقش‌ها و کلیشه‌های جنسیتی ان و فقط دو جنسیت باینری رو قبول دارن. ترف‌ها معمولا هر زنی که در چارچوب هایپر فمنینیتی نگنجه رو ترنس‌وستیگیت (بهشون با دید منفی و بصورت خشن حمله میکنن و اتهام ترنس بودن میزنن و ازشون میخوان که ثابت کنن ترنس نیستن) میکنن و معمولا woc (زنان رنگین پوست) قربانی این ماجرا هستن چون ترف یه جریان غربی و سفیدپوست محوره.

ترف‌ها حقیقتا موجودات وحشتناکی هستن. باور اصلی اون‌ها بر اساس خلاصه کردن "زن" در "واژن، رحم، پریود، بارداری" بنا شده. اون‌ها خیال میکنن با این نگرش، در حال مبارزه با زنان ترنس هستن؛ ولی درواقعیت قشر بزرگی از زنان سیسجندر رو هم زیر تریلی میندازن و با این تفکر سنتی و مردسالارانه، فقط به زنان آسیب میزنن؛ همه‌ی زنان، سیسجندر و ترنسجندر.
فمینیسمی که ترف‌ها از اون دم میزنن، سالهاست منقضی شده؛ از وقتی زن‌ها فهمیدن ابژه مردان نیستن. فمینیسم ترف‌ها رادیکال نیست، نقابی برای موجه ساختن مردسالاریه؛ زن زدایی از زنانیه که به هر دلیلی موقتا یا دائما پریود نمیشن، توان و یا میل فرزندآوری ندارن، رحم، تخمدان، سینه‌هاشون رو بدلایل مختلف خارج کردن و نمیخوان فقط یک همسر در یک خانواده‌ی هسته‌ای سنتی باشن. این فمینیسم، زنان سیسجندری که کروموزم xx ندارن رو هم زن محسوب نمیکنه اون هم در شرایطی که هیچکدوم از ترف‌ها تستی برای تشخیص کروموزوم ندادن و یا تحقیقات مختصری در این زمینه نداشتن که بفهمن کروموزوم‌ها دوگانه نیستن. اون‌ها مردان ترنس رو زن محسوب میکنن چون باور دارن "زن" چیزی فراتر از یک بدن بیش‌جنسی شده نیست. این فمینیسم همیشه درباره «مردانِ» گی، «مردانِ» بایسکشوال، «مردانِ» ترنسه ولی هیچ ترسی از نادیده گرفتن و نفرت پراکنی علیه اقشار مختلف از «زنان» بدلایل سلیقه‌ای نداره. وقتی که فقط یک تعریف سطحی و تک بعدی از زنانگی معتبر تلقی بشه، بسیاری از زنان به همراه زیست زنانه‌شون به حاشیه رونده میشن. باعث میشه نماینده‌ای در رسانه‌ها، سیاست‌ و سایر حوزه‌های اجتماعی نداشته باشن و شنیده نشن. محرومیت ایجاد کردن برای اقشار مختلف زنان، اون‌ها رو حذف نمیکنه. بلکه باعث میشه در فقر و بزهکاری غرق بشن و اینطوری هم به خودشون هم به جامعه آسیب بزرگی میرسه.
معیارها و استانداردهای "فمینیسم ترنس اکسکلوسیو" (ترف) تا حد زیادی از "فمینیسم سفید" نشات گرفته، چون ترم ترف، خلاصه‌ای از باورهای سنتی و تاریخ گذشته‌ست؛ هرگونه اپدیت و روشنگری رو پس میزنه و در اوایل قرن بیستم گیر کرده. پس در این گفتمان طبیعتا زنانگی بر اساس ویژگی‌های جسمی بیولوژیکی زنان سفیدپوست تعریف می‌شه که زنان کشوری مثل ایران جایی در اون ندارن. این تعریف محدود قبل از اینکه به زیست زنان‌ترنس بپردازه، دنبال تطابق جسمی زنان رنگین‌پوست با معیارهای بیولوژیک غالب سفیدپوست‌هاست و زنان سفیدپوست رو به عنوان الگوی اصلی و صاحبان مشروع جنبش‌های فمینیستی معرفی میکنه. این که فمینیسم سفید خدمات زیادی به زنان کرده قابل انکار نیست، چون زمانی فقط زنان سفید ارباب زاده‌ امکان فعالیت داشتن. ولی دیگه فمینیسمی که زیست و هویت زنان رو به بدن و استاندارد بیولوژیک محدود کنه و طبقات و اقشار مختلف زنان رو در بر نگیره منقضی شده. فمینیسم ترف‌ها زنان سیسجندری که در چهارچوب ظرافت و زیبایی اروپایی و سفیدپوست‌محور نمیگنجن رو با اتهامات نژادپرستانه و زنستیزانه از ورزش محروم میکنه. تقریبا تمام ورزشکاران WOC به ترنس بودن متهم شدن و هزینه‌های جانی/مالی/روانی زیادی رو بابتش پرداخت کردن چون فقط یک زن ظریف اروپایی نبودن. (مثل ایمان خلیف). زنان همه کوچک، ظریف و تک وجهی نیستن که در فمینیسم سفید و شاخه‌های زاییده‌ی اون مثل ترم terf جا بشن. اون‌ها اگر واقعا فمینیست باشن، با ساختار قدرت مشکل خواهند داشت و خودشون تبدیل به سرکوب کننده نمیشن و فمینیسم تبعیض‌آمیز رو رواج نمیدن. ترف‌ها دست در دست مردسالاری جنسیت زنان رو تبدیل به یک سلاح کشنده علیهشون کردن و از اکثریت زنان جهان هیولا ساختن تا جایگاه طبقاتی و پرویلج‌های خودشون رو حفظ کنن.
گاهی باعث میشن فکر کنم واقعا با سواستفاده از قدرت مشکل دارن، یا با اینکه اون‌ها افراد در قدرت نیستن! فمینیسم انحصارگرا مرگ تدریجی جنبش زنانه. ولی عقده‌ی ترف‌ها برای زن سفید هوس‌کیپر بودن در دهه پنجاه، زیادی کورشون کرده.

چندوقت پیش یه متنی خوندم با عنوان False equivalency یا معادل سازی کاذب که به مغلطه‌ی سیب و پرتقال هم معروفه.
یعنی اینطوریه که بگی سیب میوه‌ی درختیه که دونه داره، پرتقال هم میوه‌ی درختیه که دونه داره. پس پرتقال و سیب اصولن یک چیزن.
الگوی این مغلطه اینطوریه که موضوع اول شامل یکسری از خصوصیاته؛ موضوع دوم هم شامل همون خصوصیات یا چیزی شبیهشونه. پس اولی و دومی تفاوتی ندارن. [حتی ممکنه اون دو چیز شباهت چندانی هم نداشته باشن، ولی گوینده طبق منطق و نوع بیان خودش اون‌هارو مرتبط کنه یا شبیه جلوه بده.]

مثلا جانی دپ امبر رو چندین ساعت در خونه حبس کرد و کتک زد. با شیشه مشروب بهش تجاوز کرد. امبر هم برای فرار کردن لگد زد تو پای جانی و پاش اوخ شد. هردو خشونت کردن پس تفاوتی بین امبر و جانی نیست.

یا مردسالاری سیستماتیک یک موضوع بحث برانگیز درباره جنسیته و فمینیسم هم درباره جنسیته پس هردو یک چیزن و غلطن.

یا میان یه چیز غیر واقعی مثل کلمه مردستیزی رو برپا میکنن و میگن اون دختره تو توییتر گفت مردا خیلی بد هستن. مردا هم هزاران ساله دارن زنان رو به طور سیستماتیک میکشن. این جنگ جنسیتی رو تموم کنید. مردستیزی و زنستیزی هردو بدن.😱

این موارد خیلی زیادن و خیلی‌ها هم این مغلطه‌ها رو از سر ناآگاهی می‌پذیرن. مواظب باشین گرفتارشون نشین.

اومدم پارک یه کلاغ دیدم که یدونه پا نداشت😭 الهی بمیرم

من کاری با اعدام و عدم اعدام تتلو ندارم اصلا مخالف اعدامم هستم در شرایط نرمال و اصلا به هیچ جام نیست امیر تتلو زنده باشه یا نباشه. من دارم از طرفداران زیادش که عقاید و افکار و آثارش رو میپرستن وحشت میکنم و نگران این فرقه‌ی آسیب زنندشونم. تتلیتی ها رسما فرقه ان باور کنید.

بچه سمت راست: زمانی که 6 سالش بود گم شده بود، همسایه‌شون بهش تجاوز کرد، خفه‌اش کرد، دست و پاش رو شکست تا تو بشکه جا بشه

بچه سمت چپ: 5 سالش بود که همسایه‌شون بهش تجاوز کرد، کشت، رو جسدش اسید ریخت تا حل بشه

کاش حداقل تو بسته های اینترنتیشون آب نمیریختن که بسته ۷ گیگی بعد از ۴ گیگ دانلود تموم بشه بعد میومدن گرون تر میکردن

دوستان حداقل میخواید از تتلو حمایت کنید کلمه‌ی "فمینیست" رو از بیوتون بردارید خجالت داره

از چیزی که امروز ووکیسم بهش تبدیل شده متنفرم چون هویت اقلیت هایی مثل من، هویت افراد ترنس و الجیبیتی+، هویت زنان و poc، هویت افراد دارای Disability و ... رو دزدیده و تبدیل به بدج و استیکر های رنگارنگ کرده تا یک اکتیویسم ناقص، دور از منطق و نمایشی رو بسازه که تا وقتی کلمه ماینوریتی رو ببینه از همه پلیدی ها حمایت میکنه و وقتی اونم براش کافی نباشه چیز های غیرواقعی که وجود ندارن و لزومی برای وجودشون هم نیست رو علم میکنه تا بیشتر تو چشم بیاد، بیشتر فاند بگیره و بیشتر ارضا بشه بدون توجه به اینکه چه اتفاقی برای اقلیت هایی که مثل غنیمت جنگی جمع کرده و به نام خودش زده میفته. اگر ووک هستید خوش بحالتون ولی سعی نکنید به بقیه غالبش کنید، ما صرفا چون تحت ستم و تبعیضیم، صرفا چون مرد سیسجندر هتروسکشوال سفیدپوست نیستیم قرار نیست یک جایزه برای کسایی باشیم که از اسلام و اختلالات پارافیلیک گرفته تا کودک همسری و ختنه دختران در خاورمیانه حمایت میکنن تا عقده آدم خوب بودن رو در خودشون ارضا کنن حتی اگر به قیمت نابودی دستاوردها و تاریخچه پر درد و رنج اکتیویسم و خون هایی که در مسیر این مبارزات ریخته شده باشه.
شما که از ببوگلابی های توییتر نیستید، پس چرا اینو نمیفهمید که ووکیسم=اکتیویسم نیست؟