افتخار میكنم درين چاهک خلا كه به قول خودتان درست كردهايد و همهچيز با سنگ دزدها و طرارها و جاسوسها سنجيده میشود و لغات مفهوم و معانی خود را گم كرده، درين چاهک هيچكارهام.
صادق هدایت.
انگار محتوای خوابام به زندگی واقعیم راه پیدا کرده مثل فیت دادن رامین تجنگی و ویناک.
Forwarded from Bahman Ansari
ریشه تاریخی جشن شب چله (شب یلدا)
#بهمن_انصاری
BahmanAnsari.ir
نام اصلی جشنِ آخرین شبِ پاییز، جشنِ شب چله بود. در دوران ساسانی با فراگیر شدن سواد و استفادهٔ بیشتر از مجموعهالفباهای پهلوی، به دلیل برگرفتهشدنِ این الفباها از الفبای سریانی، بسیاری از واژههای سریانی نیز وارد زبان پارسی شد. از جمله واژه #یلدا (به معنای تولد) که به جای جشن چله مورد استفاده قرار گرفت.
جشن چله، یک جشن ایرانی قدیمی و مرتبط با آیین مهرپرستی است. ایرانیان باستان به چهلروزِ اول زمستان «چلهٔ بزرگ» و به بیستروزِ پس از آن «چلهٔ کوچک» میگفتند. در این چهلروز، سوز و سرما به اوج خود رسیده و در بیستروز بعدی نیز با وجود گرمتر شدن نسبیِ هوا، اما سرما همچنان ادامه داشت.
پر واضح است در دنیای قدیم که هنوز خبری از وسایل گرمابخش امروزی مثل شوفاژ و بخاری نبود، عبور از زمستان با جمعآوری هیزم و استفاده از تنها وسیلهٔ گرمابخش یعنی آتش، کاری بس دشوار بود. همچنین یخزدن آبها، شستشو را بسیار سخت میکرد و به طور کلی زمستان برای اجدادِ ما، دورانی بسیار دشوار بود. لذا برای تقویت روحیه در مواجهه با این دوران سخت، در آخرین شب پاییز، جشن شب چله را برگزار و در این جشنِ نمادین، از #ایزد_مهر (میترا) برای عبور از چلهٔ زمستان، طلب یاری میکردند. سفرهٔ شب چله را با میوهها و خوراکیهای سرخرنگ (زیرا سرخ، رنگی گرمابخش و نماد آتش بود) همچون انار و هندوانه و سیب و سنجد میآراستند و به شادی و رقص پرداخته، از ایزد مهر سلامتی طلب میکردند.
بر پایهٔ باورهای باستانی ایرانی، ایزد مهر در این شب متولد شد تا به مبارزه با سرما بپردازد. از همین روی، نام سریانی یلدا (بهمعنای میلاد و تولد) نیز برای این شب بهکار رفت تا به تولد میترا نیز اشارهای داشته باشد.
این جشن یکی از کهنترین جشنهای ایرانی و یادگار نیاکان ماست که طی هزارانسال با کمترین تغییر، خود را تا به امروز رسانیده است. ما نیز به پیروی از نیاکانمان، این سنت نیکوی ایرانی را حفظ کرده و آن را پاس میداریم.
شب چله بر شما خجسته باد 🍉🌹
#بهمن_انصاری
نویسنده کتاب «اساطیر ایرانی» دانلود🔻
#بهمن_انصاری
BahmanAnsari.ir
نام اصلی جشنِ آخرین شبِ پاییز، جشنِ شب چله بود. در دوران ساسانی با فراگیر شدن سواد و استفادهٔ بیشتر از مجموعهالفباهای پهلوی، به دلیل برگرفتهشدنِ این الفباها از الفبای سریانی، بسیاری از واژههای سریانی نیز وارد زبان پارسی شد. از جمله واژه #یلدا (به معنای تولد) که به جای جشن چله مورد استفاده قرار گرفت.
جشن چله، یک جشن ایرانی قدیمی و مرتبط با آیین مهرپرستی است. ایرانیان باستان به چهلروزِ اول زمستان «چلهٔ بزرگ» و به بیستروزِ پس از آن «چلهٔ کوچک» میگفتند. در این چهلروز، سوز و سرما به اوج خود رسیده و در بیستروز بعدی نیز با وجود گرمتر شدن نسبیِ هوا، اما سرما همچنان ادامه داشت.
پر واضح است در دنیای قدیم که هنوز خبری از وسایل گرمابخش امروزی مثل شوفاژ و بخاری نبود، عبور از زمستان با جمعآوری هیزم و استفاده از تنها وسیلهٔ گرمابخش یعنی آتش، کاری بس دشوار بود. همچنین یخزدن آبها، شستشو را بسیار سخت میکرد و به طور کلی زمستان برای اجدادِ ما، دورانی بسیار دشوار بود. لذا برای تقویت روحیه در مواجهه با این دوران سخت، در آخرین شب پاییز، جشن شب چله را برگزار و در این جشنِ نمادین، از #ایزد_مهر (میترا) برای عبور از چلهٔ زمستان، طلب یاری میکردند. سفرهٔ شب چله را با میوهها و خوراکیهای سرخرنگ (زیرا سرخ، رنگی گرمابخش و نماد آتش بود) همچون انار و هندوانه و سیب و سنجد میآراستند و به شادی و رقص پرداخته، از ایزد مهر سلامتی طلب میکردند.
بر پایهٔ باورهای باستانی ایرانی، ایزد مهر در این شب متولد شد تا به مبارزه با سرما بپردازد. از همین روی، نام سریانی یلدا (بهمعنای میلاد و تولد) نیز برای این شب بهکار رفت تا به تولد میترا نیز اشارهای داشته باشد.
این جشن یکی از کهنترین جشنهای ایرانی و یادگار نیاکان ماست که طی هزارانسال با کمترین تغییر، خود را تا به امروز رسانیده است. ما نیز به پیروی از نیاکانمان، این سنت نیکوی ایرانی را حفظ کرده و آن را پاس میداریم.
شب چله بر شما خجسته باد 🍉🌹
#بهمن_انصاری
نویسنده کتاب «اساطیر ایرانی» دانلود🔻
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM