‏من انتظاری ندارم جز اینکه این حق رو برام قائل بشن که منم گاهی خوب نباشم؛ مثل خودشون.

اولین روزی که رفتم توییتر:

‏حذفت ميكنم چون حوصله ندارم رفتار درست رو بهت ياد بدم ، مامانت بايد بهت ياد ميداد.

‏قیمت کاپشنا جوریه که آدم به مناطق گرمسیر مهاجرت کنه اردیبهشت برگرده ارزون تر براش درمیاد

‏با منی که پلی لیستم از شجریان و قربانی، میپره رو هالزی و اد شیران و دریک و بعد هیدن و خلسه ، کلا راجب هیچی حرف نزن ، تعادل روحی واسه من یه شوخی بی مزست.

‏فکر نمیکردم روزی شخصی رو پیدا کنم که به خواب ترجیحش بدم

‏طول میکشه تا بفهمی نه ناکافی بودی و نه دوست‌نداشتنی، فقط کنار آدم درستت نبودی.

‏هیچی بیشتر از پسری که بهمون امنیت بده و مث بابامون دوسمون داشته باشه برامون جذاب نیست،انقد باجمله ی «چون پولدار نیستم دوسپسر خوبی نمیشم»بجای ما از خودتون ایراد نگیرید.

قلب و مغز رو ولش کنین، کلیدی‌ترین عضو هر انسانی کونشه،
شما تا کونت یاری نکنه، قدم از قدم نمی‌تونی برداری

‏ینی چی کارتخوان اونجاس خودت بکش میبینم اینجاس من صفراشو بلد نیسم عوضی!!

من وقتی میخام علت عصبانی بودنمو توضیح بدم بدتر عصبانی میشم:|

‏من تو رو خیلی “مراقب خودت باش”.

‏وقتی رو يكی كراش دارم جوری باهاش رفتار ميكنم طرف فكر ميكنه نه تنها ازش حالم بهم ميخوره بلكه دشمن خونی قسم خوردش هم هستم.

‏انقدر درسام رو هم تلنبار شده که هر موقع تصمیم به درس خوندن میگیرم هم نمیدونم از کجاش شروع کنم و استرسم صد برابر میشه و نا امیدانه میبندم میذارمش کنار.

‏از سادگی هام همینو بگم قدیما که اینستا بودم، میگفتن دوتا بزن رو عکس لباسشو در میاره، دو تا میزدم منتظر میموندم.

چرا وقتی میگم «همه فلانن»به خودت میگیری؟تو با اون همه فرق داری که میام بهت میگم