منطق خانواده ما
چون دیروز رفتی با دوستات خوش گذروندی
امروز دیگ نمیتونی بری خوش بگذرونی و حالت خوب باشه

‏اگه‌ بهت تکست دادم گفتم باهام حرف بزن یعنی وسط جهنمم، نجاتم بده.

‏من ۱۰٪ بخاطر پروتکل های بهداشتی ماسک میزنم ۹۰٪ بخاطر این که قیافم کمتر معلوم بشه

فکت سگ

بیا بهم قول بده وقتی ناراحتی خودتو قایم نکنی
خیلی بی انصافیه ما باهم خندیدیم ولی تو تنهایی گریه کنی

‏من هم پرحرف‌ترین آدم دنیام و هم ساکت‌ترین، بستگی داره با کی باشم.

وقتی هم دیگرو بغل میکنین:)

‏چه "اوکیه، اشکال نداره" هایی که گفتیم و اوکی نبود و اشکال داشت:/

‏من اگه خیلی دوست داشته باشم، برات آهنگیو میفرستم ک برای هیچکس نمیفرستم.

‏متنفرم از اینا که یهو قرارو کنسل میکنن
احمق من بخاطر تو بهترین لباسامو پوشیدم ۱۰۰ بار تو آینه لبخند زدم و سلام کردم.

‏اگه کسی ازم تعریف کنه تا ثابت نکنم من یه تیکه آشغالم و اون اشتباه میکنه، ول کنه ماجرا نیستم

‏نامه‌ای به تمامِ خانواده‌های ایرانی:
جَوونیِ ما دیگه برنمیگرده.

‏انقدر درسام رو هم تلنبار شده که هر موقع تصمیم به درس خوندن میگیرم هم نمیدونم از کجاش شروع کنم و استرسم صد برابر میشه و نا امیدانه میبندم میذارمش کنار.

‏تو یکی از این سخنرانی های انگیزشی میگفت اگه برای کاری که عاشقشی در روز ۱۲ ساعت وقت بذاری حتما موفق میشی. پس چرا من که در روز ۱۲ ساعت برای خوابیدن وقت میذارم تا الان موفق نشدم؟

‏چه رفاقت هایی که به سین استوری ختم شد.

‏دوران دبیرستان عجب انرژی‌ ایی داشتیم ۸ساعت کلاس، ۵دقیقه زنگ تفریح، کلاس های خصوصی، آزمون‌ های آزمایشی، امتحانات،‌ کنکور، رابطه، خیانت، شکست عشقی. موندم چطوری از پس همه ی اونا براومدیم؟