انقدر درسام رو هم تلنبار شده که هر موقع تصمیم به درس خوندن میگیرم هم نمیدونم از کجاش شروع کنم و استرسم صد برابر میشه و نا امیدانه میبندم میذارمش کنار.
تو یکی از این سخنرانی های انگیزشی میگفت اگه برای کاری که عاشقشی در روز ۱۲ ساعت وقت بذاری حتما موفق میشی. پس چرا من که در روز ۱۲ ساعت برای خوابیدن وقت میذارم تا الان موفق نشدم؟
دوران دبیرستان عجب انرژی ایی داشتیم ۸ساعت کلاس، ۵دقیقه زنگ تفریح، کلاس های خصوصی، آزمون های آزمایشی، امتحانات، کنکور، رابطه، خیانت، شکست عشقی. موندم چطوری از پس همه ی اونا براومدیم؟
روند استفاده از گوشی اینجوریه که از یه تایمی میگذره با خودت میگی ریدم تو فضای مجازی که انقد معتادم کرده بعد گوشیو پرت میکنی هنوز به زمین نرسیده میری سمتش و دوباره فضای مجازی رو میگشایی.
به هرکی هم میگی امتحان دارم میگه مگه مجازی نیست؟ زهرمار خب مگه جغرافی کلاس پنجمه که کتابو باز کنم از روش بنویسم نمره بگیرم؟
شما هم تو چت همیشه اخرین پیام رو میدین که طرف ناراحت نشه یا فقط من انقد سادم؟
یکی رو پیدا کنین که هم بشه باهاش دعوا کرد،هم قربون صدقش رفت
هم بشه باهاش درباره همه چی حرف زد
هم بشه باهاش درباره همه چی حرف زد
من هنوزم نمیتونم افرادو با ماسک تشخیص بدم. یه پسره ماسک داشت نشناختمش، ماسکشو که برداشت فهمیدم همسر آیندهمه.