کامو در یکی از نامه هاش به ماریا می نویسه:
در کوچک ترین جزئیات حضور داری
مو به مو به درونم‌خزیده ای♥️

:)

‏دوست داشتن یه نفر باید اینطوری باشه که:
دستتو وارد روحش کنی و دنبال بزرگ ترین زخمش بگردی، بعد تمام عشق و علاقتو بریزی رو اون زخم:)

خوشگل بودن پارتنرتون عادی نمیشه، هر روز از خواب پا میشید میگید ای وای چقد قشنگه شبم قبل خواب ذوق میکنید

دیگه انرژی لازم برای دوستی های بی معنی ، تعاملات اجباری و مکالمه های غیرضروری و بی هدف رو ندارم.

‏لانگ دیستنس:
یعنی من همون تایمی‌ رو که میتونم با دیگران بگذرونم، ترجیح میدم عکساتو نگاه کنم و به تموم شدن این فاصله فکر کنم.

‏بدسلیقه تر از پسری که پلنگ دوست داره
دختریه که بور دوست داره

کاش میموندی و نمیرفتی قشنگیش به طولانی شدنش بود به تکراری که واسم تکراری نمیشد

ناموسن اگه ننویسید gym ما نمیفهمیم بین اون همه دستگاه رفتید باشگاه
فکر میکنیم رفتید بدید

هرچی آدمای بیشتری میبینم، بیشتر تو رو دوستت دارم.

قبل اینک تشخیص بدین افسردگی یا کبود اعتماد و عزت نفس دارین یا نه
اول ب این دقت کنین که توسط ادمای بیشعور محاصره نشده باشین

ای مادر💔😂

میخوام حس دوست داشته شدن از طرف من ب تو قدرت بده، برای همیشه. ممکنه تنها هم از پس مشکلات بر بیای اما میخوام مطمئن باشی هرجای این راه برگردی و نگاه کنی من مراقبتم. میخوام بدونی اگه حالت بد بشه من هستم که موهاتو کنار بزنم و صورتتو بشورم و بعدشم لباساتو عوض کنم. بریم با صدای بلند بخندیم رو پل هوایی و جیغ بکشیم تو تونل. برات قصه بگم، موزیکای مورد علاقتو پخش کنم، بی‌دلیل توی هرجا ببوسمت و شب‌ها سرتو رو سینه خودم بذارم تا خوابت ببره‌ و تا صبح نگاهت کنم؛ من با تو شبیه هیچ‌وقتِ زندگیم نبودم و این تنها دلیل بودنمه.

‏اگه دوست پسرِ دوستِ مایی که باید بهت بگم ما رنگ شورتتم میدونیم ‌چ برسه ب سایزت پیش ما راحت باش

استرسی ترین لحظه کودکیم اون لحظه ای بود شبا خواب بد راجب مامانم میدیدم میرفتم زل میزدم بهش چک کنم ببینم نفس میکشه یا نه :))

:)))))))

از جمله ی “چرا انقدر سخت میگیری” حالم بهم میخوره
چرا ی بار ب اون مغزتون اینو راه نمیدین که شاید واقعا سخته, واقعا داره اذیت میکنه؟!

‏اگر بر این موضوع واقف و آگاهید که پارتنرتون، اگر پسوردِ گوشیتون‌رو‌ داشته باشه دیگه حاضر نیست باهاتون تو رابطه بمونه، شما خیانت‌کارید!

هَر کسی گمان می کرد دلتنگی تنها نزدِ اوست.
حال آنکه جُملگی همه دلتنگ بودیم و شب ادامه داشت.