اینو دوباره خوندم و دیت امشب رو کنسل کردم. البته که نیم‌فاصله نذاشتنش، عدم استفاده‌ش از علائم نگارشی و زیاده‌رویش توی گذاشتن علامت تعجب وقتی چیزی برای تعجب وجود نداشت هم موثر بود!

«چطوری» رو هشت‌بار نوشت «چ طوری ؟؟؟»
و توی بایوش هم خودش رو writer معرفی کرده!

شب‌ یلدا امشب نیست. شبی بود که کیان رو وسط پاییز، توی زمستون خوابوندن.

بعد من؟ یه کلمه‌م
اثرِ داستایوفسکی.

اما خب به قول رامین، همه‌چی فراموش میشه!

دوست داشتم که نخوام از ایران برم، ولی موندن در ایران یه مسئلهٔ لاینحله.

هیچی هیچوقت برام ترن‌آف‌تر از دیر رسیدن سر قرار نبوده. می‌خواد کاری باشه، دوستانه باشه یا عاطفی. میخوای همکارم باشی، رفیقم باشی یا پارتنرم.
گفتی ساعت ۲؟ الان ۲:۰۵ دقیقه‌ست. دیره!

قاشق شدم.

یه کلاه قرمز خریدم و حالا من آقای قرمزکلاهم.

هنگامه‌ی سفرِ مرد است: فرار از زن، فرار به زن.

بیا؛
بیا بشین پتو کوچیکه رو بندازم رو شونه‌هات، نه نترس در و پنجره‌هارو بستم. میتونی خودت باشی اینجا کسی اذیتت نمیکنه. حواسم هست. حواسم بهت هست. زخمات واسه همه زشته واسه من خوشگله،خب؟
ببین خودتو! داری آروم میشی. دستاتو بده من.
به قووربان خط خندت، چاییو بگیر.

نیازمند شنیدن چندتا جمله‌م. جمله‌های درست رو از آدم‌های اشتباه می‌شنوم و اینطوریه که ممکنه آدم‌های اشتباه رو، درست ببینم. گیجم، نگرانم و کمی آروم گرفتم.

دلتنگ لبخند و چَت
تا صبح علی‌الطلوع

سلطانِ مخ‌زنی و‌ blackmail فقط سلیمانِ نبی که بلقیس نرسیده، تختش رسیده بود.

می‌خوام پام رو بندازم روی پام و معشوق باشم.

صادق می‌گه خاک تو سرت، الان جای من باید یه دختر قدکوتاه با هودی دوایکس‌لارج توی آشپزخونه‌ت می‌چرخید. فقط! با یه هودی دوایکس‌لارج. یه چیزای دیگه‌ای هم راجع به خودش گفت که نشنیدم دیگه.

سرمست از این آزادی ناخواسته

یه زوج لزبین میانسال دیدم که سگشون رو آورده بودن بیرون و هیچ چیز عجیبی در موردشون وجود نداشت. طبیعتاً بدون حجاب. زن داره زندگیش رو می‌کنه و آزاده. انقلاب اتفاق افتاده توی سر آدم‌ها. رنگ گرفته زندگی‌ها. تموم شده و این بعدشه.
تو هنوز بهش می‌گی اغتشاش؟

چه باورت بشه چه نه،
عشق کافی نیست.

#گوش‌دوات