قلم مونالیزا.

خبر که زیاده ولی خب... سلامتی.

خب. #دواتعکس‌ رو لایو و زنده اگه می‌خواین، من و ملیکا اینجاییم: سپکا.

به نظرم اینکه تنهایی به آدم قدرت می‌ده کاملاً درسته. ولی یه شریک درست، می‌تونه هر لحظه قوی‌ترت کنه.
از سر ترس و غمِ تنهایی وارد رابطه نشیم. ترس و غم تنهایی ما رو رشد می‌ده.
خواه ناخواه کم‌کم از تنهایی به عنوان یه ابزار استفاده می‌کنیم تا به‌ کمکش رشد کنیم. باهاش بزرگ شیم. دیگه نه از تنهایی می‌ترسیم و نه بابتش غمگین می‌شیم. وقتی توی تنهایی خودمون رو پیدا کردیم و به حد رشدی که در این دوره از زندگیمون ممکنه، رسیدیم... وقتی به اون حد رسیدیم، رشدمون متوقف نمی‌شه. هیچ‌وقت. فقط دیگه تک‌نفره، با سرعتی که باید، حاصل نمی‌شه.
زمانی وارد رابطه عاطفی شیم که ادامه مسیر رشدی فردی و اجتماعیمون با سرعت بیشتر، از یه راه دونفره می‌گذره.

ترکیب رنگ طلایی، سفید و آبی توی هر انیمه‌ای جادو می‌کنه.

یه روز یه ویلای سوئیسی می‌خرم.
توی شمال البته.

به پیر، به پیغمبر، تو اون قورباغه‌ی لعنتی رو قورت ندی و فقط برداری ببری سمت دهنت هم بخش زیادی از کار انجام شده. یادت بمونه. یادت بمونه از دور ترسناکه. گاهی گاز می‌زنی می‌بینی قورباغه شکلاتی داستان‌های هری‌پاتر بوده حتی!

برگردیم سر کار که کار زیاده و دنیا پر از حواس‌پرتی!

واقعاً حوصله دیدن قیافه کارفرمام رو اون هم دوبار در روز، ندارم.

وقتی خیلی نگران می‌شی که آدم‌ها تاییدت می‌کنن یا نه، یه لحظه به این فکر کن که تو چی؟ تو تاییدشون می‌کنی؟

شما اصلاً کارتون برادرخرس رو یادتونه؟

شما اصلاً نجات کودکان رو یادتون می‌آد؟

شما مامان و باباتون گذاشتن دانه‌ی سیب رو ببینین؟

زبانِ بدن عضو پرحرفیه.
فقط باید بلد باشی بشنوی!

چشم‌ آدم‌ها رو موقع خنده دوست دارم. انگار به مدت زمان یه خنده کوتاه، همه آدم‌های این سیاره یهو انسان می‌شن.

من اِحساساتی‌ترین آدمی هستم که دنیا به خودش دیده. دوست دارم ساعت ها بابت گربه‌ای که لگد خورد گریه کنم؛ دوست دارم دقایقی زیادی کسی که توسط اُستاد تو کلاس مسخره شده رو بغل کنم و باهاش صحبت کنم. دوست دارم به سگ‌های ولگرد غذا بدم و گاهی اوقات ببرمشون حمام، دوست دارم موزیک های قدیمی رو گوش‌کنم و تو ذهن‌م تصویرسازی کنم؛ دوست دارم قسمتی از حقوق‌م رو بدم و واسه کودک های کار کاپشن بخرم. دوست دارم دوستانم‌ رو سوپرایز کنم و از شهر خودم برم محل زندگی‌شون و بغلشون کنم و شام بخوریم؛ تو خیابون ها راه بریم و به‌آدم‌ها بخندیم. دوست دارم خوش‌رنگ ترین لباس‌هارو بپوشم و همیشه خوشبو باشم. ولی نمی‌شه و بابت این ناراحت هستم. نمی‌خوام در رابطه با ناراحتی‌م صحبت کنم چون متوجه می‌شید چی میگم و از کلمه اول به بعد با خودتون گفتید << عه من، منم منم >> و با این غم آشنا هستید.

۱۰۱ دلیل برای دیدن حمید.

می‌خواستم باهات آجی بشم و بگم دوستت دارم سِپی، یهو یادم اُفتاد به خلسه میگن سِپی، دوستت دارم سپهر 😗.

كل شخص يستحق شخصا يمكنه ان يجعل قلبه ينسى انه قد انكسر يوما...

هر انسانی، مستحق داشتن کسی است که باعث شود قلبش فراموش کند که روزی شکسته است ...

داره زخم هایی رو خوب میکنه که توی به وجود اومدنشون هیچ نقشی نداشته.