مرغ شاخدار

مرغ شاخدار جزء راسته گالی فرمیس، خانواده فزان ها و زیرخانواده نومیدین طبقه بندی می شود. مرغ های شاخدار بر حسب ضمائم موجود در سربه سه فرم ظاهر می گردند. موطن اصلی آنها آفریقا است.

مرغ های شاخدار به شکل گله ای زندگی کرده و به آنها مرغ مصری و مرغ فرعون نیز اتلاق می شود. این پرنده، علاوه بر حشرات و مارها، علاقه زیادی به خوردن جوانه های گیاهی مخصوصا جوانه های بادام زمینی دارند. در زمان های قدیم، مرغ شاخدار نزد مصریان پرنده ای مقدس به شمار می رفت، اهلی کردن آنها را به یونانیان و رومی ها نسبت می دهند.

این مرغان به علت دارا بودن بدنی قوی و نسبتا گرد و توپر جلب توجه می کنند. بال های آنها کوتاه بوده و قدرت چندانی جهت پرواز کردن ندارند، دم آنها مانند دم مرغ خانگی پهن نبوده و ظاهری همانند آنها ندارند.

تکامل پرهای بدن به صورت کامل و اکثر آنها کوتاه و به رنگ خا؟تری است. سر آنها پرهای کمی داشته و منقار نسبا بزرگ و شاخی رنگ آنها سبب سبب جلب توجه بیننده می شود. در سطح منقار رنگ قرمز و در بعضی موارد رنگ زردی جلب توجه می کند که به تدریج به زایده ای قرمز رنگ تبدیل می شود. به همین علت این دسته از مرغان را مرغ شاخدار می گویند. در برخی انواع آنها این زائده به صورت برجستگی کاکل مانندی دیده می شود که باعث شده حتی به آنها کلاهدار یا کاکلی هم اطلاق شود. در جنس نر این پرنده زائده کلاه مانند قدری بزرگتر است و در صورتی که فرد بیننده دارای آشنایی لازم و تجربه کافی باشد، می تواند از روی این مشخصه جنسیت پرنده را تشخیص دهد.

نژادهای مرغ شاخدار از آفریقا سرچشمه گرفته و ۸ گونه دارد، که شامل دو زیر گونه می شود.
لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

جوجه کشی

در جوجه کشی مصنوعی دمای مطلوب برای تخم ها ۳۷/۵ درجه سانتیگراد است. حرارت مناسب برای جوجه ها در هفته اول ۳۶ تا ۳۸ درجه سانتیگراد بوده که می توان هر هفته دو درجه حرارت را کاهش داد و به ۲۰ تا ۲۲ درجه سانتیگراد رسانید. میزان رطوبت مناسب بین ۵۵ تا ۶۰ درصد میباشد. رعایت سکوت و نور کم دائمی سبب جلوگیری از ترس جوجه ها و نشان دادن عکس العملهای شدید می گردد. با توجه به مصرف کم آب توسط جوجه ها ، بهداشت محیط و آب سالم و ظروف تمیز غذاخوری و ضد عفونی محیط توسط قارچ کشهای مخصوص سالن های پرورش طیور بخصوص در ۸ هفته اول نقش بزرگی را برای جلوگیری از تلفات احتمالی جوجه ها ایفا می کند. وزن تخم ها در حدود ۴۰ گرم و در نژادهای پرورشی این مرغ تعداد تخم های گذارده شده به ۱۷۰عدد در طول سال می رسد. اولین تخم بطور معمول در سن ۳۱ هفتگی گذاشته می شود. جوجه ها نر مرغان گینه ای در سن ۴تا ۶ هفتگی از رشد بیشتری برخوردار می باشند. در سن ۱۰ تا ۱۴ هفتگی رشد جوجه های ماده بیشتر از نرها می شود.
لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

عادات غذایی


غذای اصلی این پرندگان تشکیل شده از میوه ، گل ، برگ ، بذر و ریشه گیاهان ، علف و حشراتی همچون کرم ، جیرجیرک ، سوسک ، ملخ ، هزار پا ،عنکبوت ،کنه ،مورچه ، حلزون ، و دگر حشرات بی مهره و حتی مارهای کوچک می باشد . درصد بالای غذای یافت شده در چینه دادن این پرندگان در نوع پرورشی دانه های ذرت بوده البته باید در نظر داشت که در گونه های مختلف تنوع غذایی نیز متفاوت است. با تحقیقاتی که بر روی گونه های وحشی این پرندگان انجام گرفته است مشخص شده که آنان در هنگام یافتن غذا دسته های میمونها را تعقیب میکنند تا ته ماندهای غذاهایی که از بالای درخت به پائین می ریزد را بخورند. این پرندگان حتی بدنبال دسته های پاویانها یا گله های دیگر حیوانات براه می افتند تا حشراتی را که از ترس آنها در چراگاه از جلوی آنان اقدام به فرار کردند را شکار کنند. احتیاجات پروتئینی مرغ شاخدار بیشتر از مرغان محلی است. در طول دوران تخمگذاری مرغ مادر نیاز به ۱۰۰ تا ۱۱۰ گرم غذای مناسب چون مخلوط دانه ذرت با کنجاله بادام زمینی ،تخم پنبه ،علوفه و غیروه که در واقع تامین کننده نیازهای بدنش چون کلسیم ،فسفر ، پروتئین خام،لایزین،میتونین ،میتونین سیستین است را دارد.
لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

بیماریها


مرغان شاخدار نسبت به پرندگان دیگر مقاوت بیشتری را در قبال بیماریهای مرسوم در میان طیور همچون بیماریهای ویروسی و باکتریایی از خود نشان میدهند جوجه های مرغان شاخدار در طول هفته های اول زندگی خویش ( ۸ هفتگی) در مقابل بیماریهای مختلف چون نیوکاسل مقاوم نیستند. تاکنون بیش از چهارده نوع بیماری (ویروسی، باکتریایی، انگلی، و کمبود تغذیه ای به عنوان مثال ویتامین B2 که سبب خمیدگی انگشتان پا میگردد). در بین جوجه ها به ثبت رسیده ، در نظر داشته باشید که اعمال مدیریت صحیح علی الخصوص رعایت اصول بهداشتی همچون شرایط ویژه ی حاکم در سالن های معمولی مرغداری است میتواند در هفته های اولیه از مرگ و میر جوجه ها جلوگیری بعمل آورد.
لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

سایر موارد


مرغهای پرورشی بعد از ۱۰ تا ۱۲ هفته با وزن ۱/۶ کیلوگرم به بازار عرضه می گردند. .گوشت مرغ گینه ای بسیار نرم و دارای مقدار کمی چربی ولی سرشار از پروتئین و کلسترول کم است و به عنوان تامین کننده منبع ویتامین B6 ، سلنیوم و ویتامینهای دیگر مورد نیاز بدن انسان میباشد.

متاسفانه کشاورزان در آفریقای جنوبی بر اساس یک باور غلط به این پرندگان مفید به چشم آفت می نگرند در صورتیکه هیچگونه دلیل منطقی برای این اندیشه غلط وجود ندارد و در واقع این پرندگان مفید اقدام به از بین بردن آفات مزارع می نمایند. در بعضی نقاط برای مبارزه و کنترل کنه از مرغان شاخدار استفاده می گردد. این پرنده قادر به پرواز در فواصل کوتاه میباشد و محیط آپارتمانی و خانه مکان مناسبی برای نگهداری از آن نمی باشد و فقط محیط های باز چون باغ و مزارع مناسب است. از سر و صدا و انسان بیزار است و بسیار سخت اهلی میشود.
لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

خصوصیات

مرغان مروارید جزو رده ی پرندگان قرقاول محسوب میشوند، این مرغان به علت دارابودن بدنی قوی و نسبتآ گرد و توپر جلب توجه میکنند. اندازه مرغ گینه ای در نژادهای مختلف متفاوت بوده و ما بین ۴۰ تا ۷۲ سانتیمتر در طول است و وزن آنها نیز به ۷۰۰ گرم تا ۲/۵ کیلو گرم میرسد. معمولا علامت خاصی برای تشخیص جنسیت این پرنده وجود ندارد ولی قدر مسلم آن است که نرها از مادها بزرگترند و مادها دارای جثه ای ظریفتر و صدایی که از خود تولید میکنند تندتر و آرامتر است و شاخ نرها کمی بزرگتر از جنس ماده است.

فعالیت این پرندگان در طول روز است و معمولا در هنگام گرمای طاقت فرسای ظهر به استراحت پرداخته و در هنگام غروب بدنبال درختی برای گذراندن شب میگردند و تا صبحگاهان بر بالای درخت باقی می مانند. بیشتر فعالیت مرغان گینه ای در طی ساعات اولیه صبحگاه و قبل از غروب آفتاب می باشد. مرغهای آفریقایی در خارج از فصل جفتگیری دارای زندگی اجتماعی و بصورت گروهی می باشند. این رابطه گروهی بسیار قوی و پایدار است . معمولا گروههای ۱۰ تا ۴۰ تایی هستند اما تا تعداد ۲۰۰ عدد در یک گروه از این پرندگان در ساوانا دیده شده . این پرندگان از قلمرو خاصی برای خویش دفاع نمیکنند و نیاز به حرکت زیاد دارند و بسیار ترسو و عصبی میباشند که سبب جیغ زدنهای پی در پی آنها در هنگام ترس خواهد شد. در فصل جفتگیری معمولا هر جفت به دنبال مکانی مناسب چون درون تنه درختان، لابلای بوته های انبوه و علوفه های بلند و متراکم و یا در درون سوراخی در زمین گشته و با پیدا نمودن محل مناسب ماده ها شروع به ساخت لانه که جمع آوری علوفه های خشک است ، می کنند . در این هنگام نر پرنده از وی جدا شده و در فاصله ای مشخص به نگهبانی و آگاه ساختن مرغ ماده از خطرات احتمالی با صدای بلند می پردازد. در شرایط مناسب این پرندگان تا دو مرتبه در سال اقدام به جفتگیری ، تخم گذاری و پرورش جوجه می نمایند.
لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

بلوغ

مرغان شاخدار در سن ۶ تا هفت ماهگی به سن بلوغ میرسند. مرغ مادر اقدام به گذاردن ۴ تا ۱۹ عدد تخم نموده و زمان خارج شدن جوجه ها از تخم ۲۳ تا ۲۸ روز به طول می انجامد . جوجه ها بعد از خارج شدن از تخم بلافاصله لانه را ترک کرده و در کنار والدین بدنبال غذا گشته و به گروه می پیوندند. در تمام مدتی که مادر بر روی تخم ها خوابیده جفت وی به نگهبانی در اطراف لانه می پردازد. بزرگترین دشمن جوجه ها گربه ها ، کلاغها و دیگر پرندگان شکاری، جانوران چون سمور و روباه و موش صحرایی و … می باشند.
لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

مرغ شاخدار کلاهدار و مرغ شاخدار کاکل دار

نوع وحشی این پرنده سالی یک یا دو بار اقدام به لانه سازی کرده و حدود ۱۰ تخم نیز می گذارد. این راندمان ناچیز در نوع اهلی آن به طور قابل ملاحظه ای افزایش داده شده است.

مخصوصا در این مورد، فرانسوی ها و ایتالیایی ها به طور گسترده ای کار کرده اند. تفکیک جنس در جوجه های یکروزه براساس فرم رویش پرها و نیز به روش ژاپنی امکان پذیر است. مرغ های شاخدار در سن ۷ ۶ ماهگی به سن بلوغ رسیده و در این سن وزنی حدود ۲ ۷/۱ کیلوگرم خواهند داشت. آنها را اغلب با روش بستر و یا نسبت ۴ ماده به یک نر نگهداری می کنند.
لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

تغذیه و مواد مغذی

مطالعات کمی بر روی احتیاجات مواد مغذی مرغ شاخدار صورت گرفته است. فرض کلی بر این است که احتیاجات پروتئینی مرغان شاخدار بیشتر از مرغ های محلی است.

بلام ایتال، مقدار پروتئین را برای دوره ۰ تا ۴ هفتگی ۲۴ تا ۲۶ درصد، ۴ تا ۸ هفتگی ۱۹ تا ۲۰ درصد، ۸ تا ۱۲ هفتگی ۱۶ درصد و یا کمتر از این مقدار را توصیه کرده در حالی که هوقوز و جان حداقل میزان ۲۱ درصد پروتئین در جیره ی استارتر و مقدار ۱۷ درصد پروتئین جیره ی پس دان را توصیه کردند. تعداد زیادی از مواد غذایی مانند ذرت، کنجاله ی بادام زمینی، کنجاله ی تخم پنبه و غیره را می توان در فرمول غذایی جیره مرغان شاخدار در روش پرورش متراکم جای داد.

تحقیقات نشان داده است که عمده غذای موجود در چینه دان مرغ شاخدار وحشی ذرت است و می توان ذرت را در فرمول غذایی جیره ی مرغان شاخدار محسوب شده به نسبت ۲۰ درصد در جیره ی پیش دان، ۲۵ درصد جیره ی پس دان، ۳۰ درصد جیره ی رشد، ۵۰ درصد جیره ی خروس های بالغ و ۷۰ درصد جیره ی مرغ های بالغ جایگزین کرد.

جدول زیر می تواند به عنوان راهنمایی برای جیره بندی غذای مرغ های شاخدار مورد استفاده قرار گیرد.

نیاز مرغ های شاخدار به مواد غذایی بر حسب (کالری ۱۹۸۳)

برای جلوگیری از حیف و میل غذا توصیه می شود که آن را به صورت پلت درآورده و کنترل شده توزیع کنند. میزان مصرف غذا در دوره تخمگذاری بین ۱۱۰ ۱۰۰ گرم در روز برای هر قطعه است. مرغ های شاخدار تا سن ۲۵ هفتگی تقریبا ۱۲ ۵/۱۱ کیلوگرم در ماده ها و ۱۰ ۸/۹ کیلوگرم در نرها غذا مصرف می نمایند. ضریب مصرف غذایی در نرها ۴ ۱ است.

معمولا درصد تلفات مرغان شاخدار ناچیز و در حدود ۳ ۱ درصد است. در این رابطه تفاوت معنی دار بین دو جنس وجود ندارد. براساس تحقیقات دی بست جنس نر تا سن ۶ ۴ هفتگی رشد سریعتری نسبت به جنس ماده داشته و در بین ۱۴ ۱۰ هفتگی این امر برع؟ شده و ماده ها رشد سریعتری خواهند داشت. از سن ۱۵ هفتگی تفاوت رشد در دو جنس کاملا مشخص گشته و به طوری که همانند بلدرچین، که جنس ماده سنگین تر است، در سن ۳۰ هفتگی مرغ های شاخدار حدودا ۳۰۰ گرم سنگین تر از جنس نر هستند.

لاشه مرغ های شاخدار را،تازه یا منجمد به بازار عرضه می کنند. در فرانسه این پرنده را در سنین مختلف برای اهداف گوناگون ذبح و به بازار می فرستند. ارتباط با ما

@amin19951
@Sobhan0095
@moha9mma9d

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

مدیریت پرورش 
  مرغ های شاخدار پرورشی از لحاظ جنس تفكیك شده و در سالن های نیمه تاریك بر روی بستری از سبوس گندم یا مواد دیگر نگهداری می شوند. تعداد 8-6 قطعه آن را می توان در واحد سطح جای داد. از سن 6-5 هفتگی از چوب های خواب و جعبه فضولاتی كه 30 درصد از سطح سالن را اشغال می نمایند استفاده می كنند. برای هر 6 قطعه مرغ شاخدار یك متر چوب خواب منظور می شود. معمولا سعی می نمایند كه سن بلوغ را در آنها به تعویق بیندازند تا درصد باروری را افزایش داده و اندازه تخم ها را به حالت یكنواخت در آورده و تعداد آنها را فزونی بخشند. با اجرای برنامه های نوری به این هدف دست می یابند كه به نمونه ای از آن اشاره می گردد . ارتباط با ما

@amin19951
@Sobhan0095
@moha9mma9d

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

پرورش و تولید

نوع وحشی این پرنده سالی یک یا دوباره اقدام به لانه سازی کرده وحدود 10 تخم نیز

میگذارند . این راندمان ناچیز در نوع اهلی آن به طور قابل ملاحظه ای افزایش داده شده است . مخصوصاٌ در این مورد ، فرانسویها و ایتائیها به طور گسترده ای کارکرده اند . تفکیک جنس در جوجه های یکروزه بر اساس فرم رویش پرها و نیز به روش ژاپنی امکان پذیر است . مرغهای شاخدار در سن 7-6 ماهگی به سن بلوغ رسیده و در این سن وزنی حدود 2-1/7 کیلو گرم خاهند داشت . آنها را اغلب با روش بستر و با نسبت 4 ماده به یک نر نگهداری می کنند .

ارتباط با ما

@amin19951
@Sobhan0095
@moha9mma9d

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

بیماری ها و تلفات


نشان داده شده است که مرغان شاخدار بالغ نسبت به طیور دیگر مقاومت بیشتری نسبت به تعداد زیادی از بیماری های ویروسی و باکتریایی دارند، اما در یک گلر وارداتی از پلاسترای شیوع بیماری نیوکاسل در نیجریه گزارش شده است. بیماری نیوکاسل در جوجه های گوشتی بهتر از مرغ شاخدار ظاهر می گردد. بیماری نیوکاسل در مرغان شاخداری که در شرایط روستایی پرورش داده می شوند ۱۳۰۷ درصد شیوع داشته است.

ویروس بیماری نیوکاسل که از جوجه ها، مرغ ها و مرغان شاخدار گرفته شده بود به دو گروه از مرغان شاخدار تزریق شد. نتایج نشان داد که مرغان شاخدار حساسیت بیشتری به سویه گرفته شده از مرغان نسبت به سویه های گرفته شده از مرغان شاخدار نشان دادند و این آزمایش منجر به این نتیجه شد که احتمالا ممکن است مرغان شاخدار به همه ی سویه های ویروس نیوکاسل حساس نباشند. سویه های لننوژنیک و مزوژنیک بارامیکسوویروس یک اثری روی مرغ شاخدار ندارند در حالی که نوع ولوژنیک بر روی مرغ شاخدار اثر می گذارد.

مرغ شاخدار بالغ به طور نسبی در مقایسه با مرغ ها و جوجه های بومی بیماری های کمتری دارد. مرغان شاخدار جوان به بیماری ها به خصوص در طول هفته های اول زندگی مقاوم نیستند.

فاکتورهای مدیریتی در هر دو نوع سیستم پرورش آزاد و متراکم نشان دادند که تاثیر مهمی در ایجاد تلفات دارند. مدیریت ضعیف سبب ایجاد استرس، شرایط آب و هوایی بد و صدماتی به پرندگان می شود.

چهارده نوع بیماری (ویروسی، باکتریایی، انگلی و کمبود تغذیه ای) که دلایل مرگ و میر جوجه ها در شرایط پرورش متراکم بودند تشخیص داده شده اند.

بیماری های شناخته شده اصلی عبارت بودند از: کوکسیدیوز، هلمینتازیس، سالمونلوز، امفالیتیز و سندرم خمیدگی انگشتان پا (کمبود ویتامین B۲) مشاهده شده اند. در شرایط پرورش آزاد مرگ جوجه ها قبل از سن ۸ هفتگی بحرانی و وخیم است، تلفات تا قبل از این سن می تواند به ۶۰ درصد هم برسد.

از بین آزمایشات باکتریایی و میکروبیولوژی، تعدادی از باکتری های بیماری زایی که از بدن پرندگان مرده جدا شده بودند عبارتند از: ایکولای، سالمونلا، گلبسیلا، پزودوموناس، پرتوزوآ و کاندیداآلبیکن بودند.

عواملی که سبب تلف شدن جوجه ها می شدند شامل بیماری های دستگاه گوارش (۸۰ درصد)، بیماری های دستگاه تنفسی (۵۷ درصد)، بیماری های دستگاه ادراری (۲۷ درصد) بودند، در حالی که بیماری های کوکسیدیوز (۴۸ درصد)، هلمیاتوس (۳۹ درصد)، کلی باسیلوس (۲۴ درصد)، سالمونلوز (۲۳ درصد)، بورسیتز (۲۰ درصد) و تریکوموناس (۶ درصد) از عوامل اصلی تلفات در مرغ شاخدار جوان می باشند. ارتباط با ما

@amin19951
@Sobhan0095
@moha9mma9d

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

مرغ شاخدار اقدام به زندانی کردن جفتش می کند 

مرغ شاخــدار پرندهء عجیبی است، که در افریقا و قسمتی از آسیا زندگی می کند. این مــرغ منقار بزرگی دارد ، و بالای آن یک قطعه استخوان قرار گرفته است، که به کــــلاه شباهت دارد. در نوعی از این پرنده ، که به مرغ شاخدار کــــرگدنی مشهور است، این استخوان کمی تغیر شکل یافته، و به صورت شاخ کرگدن – در ابعاد کوچک – بیرون شده است.
مرغهای شاخـــــدار معمولاً لانه خود را در سـاقه درختان که وسط اش خالی است درست می کنند. در لانه ، ماده روی تخمها مـی نشیند، و نر ورودی خانه را با گل می پوشاند، تــا دست حیوانات شکـارچی به آنها نرسد. فقط دریچهء کوچکی این خانه را به محیط بیرون مرتبط می سازد. سپس پرندهء نر از این سواخ کوچک هفته ها به ماده خود غــــذا می رساند. مدتی بعد ، وقتی چـــوچه ها از تخم بیرون شدند، و کمی بزرگ گردیدند ، نیازی بـــه ماندن در این لانه احساس نمی شود. آن وقت است که جوجه ها و مادر آنها با منقار های قوی خود دیوار درب ورودی را خراب کرده، و خود را آزاد می سازند. ارتباط با ما

@amin19951
@Sobhan0095
@moha9mma9d

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

نام های رایج

مرغ فرعون،مرغ مصری ، مرغ غرغره

این پرنده حدود ۱۰-۱۵ عدد تخم می گذارد ودر دمای ۵/۳۷ ودر حدود ۲۵-۲۸ روز تخم ها تبدیل به جوجه می شوند .
ممکن است هرجایی روی زمین تخم بگذارند و تقریبا مانند کبوترپرواز می کنند و جلد هم می شوند اول که شما این پرنده راخریداری می کنید بال های آن را قیچی کنیدتا نتواند پرواز کند.در خانه های آپارتمانی نمی شود از این پرنده نگه داری کرد محل نگهداری آن حتما باید در باغ و فضای باز باشند.

ارتباط با ما

@amin19951
@Sobhan0095
@moha9mma9d

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

تشخیص جنسیت

نرهای این نوع از پرنده هیکل بزرگی دارند نسبت به ماده ها وصدا هایی که از خود تولید می کنند تندتند و آرام تر است.اما ماده ها هیکل ظریف تری دارند وصدایشان گوش خراش است. در تصویرزیر "نر" این پرنده را می بینید.

اصولا حیوانات دست آموزی نیستند و اصلا به نزدیک شدن به انسان ها علاقه ای ندارند و سزعت عمل بالایی دارند بگونه ای که در فضای باز به هیچ عنوان نمی شود توسط انسان بدون وسیله شکار شوند.
ارتباط با ما

@amin19951
@Sobhan0095
@moha9mma9d

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

نشانه های خارجی در تشخیص بیماریهای طیور :
بیماریهای مختلف پرندگان ، نشانه های وسیعی را ایجاد میکنند . این نشانه ها و ضایعات ، در بخشهای مختلف پرندگان مشاهده میشود . در متن فراهم شده حاضر ، بسیاری از بیماریها و نشانه های مشاهده شده در بخشها و ارگانهای مختلف فهرست شده اند . امید است که مورد استفاده شما قرار گیرد . در بخش نخست این فهرست به نشانه های موجود در اندامهای خارجی خواهیم پرداخت.
بدن
لاغری: عدم مصرف غذا ، کمبود تغذیه ، Lymphoid Leukosis ، التهاب روده ، فشار به سنگدان ، سل ، دلایل ناشناخته دیگر
گیج بودن و رشد ناهماهنگ: فشار به سنگدان ، بیماری تاج آبی ، مسمومیت با آفلاتوکسین ، Synovitis ، جوجه آلوده شده در مرحله تفریخ
تورم: پارگی کیسه های هوایی ، ادم
انقباض و تشنج عضلات: لرزش مسری ، encephalitis ( آسیب مغزی )
فلجی: بوتولیسم ، بیماری مارک ، التهاب مفاصل ، مسمومیت با آفلاتوکسین ، لرزش مسری
دهیدراتاسیون : کمبود شدید آب ، کوکسیدیوزیس ، گامبورو ، عدم تعادل نمک در غذا
افتادن بر روی شکم ، فلجی پاها: مسمومیت با جلبک ، کمبود شدید آب ، مسمومیت با یاس زرد ، بوتولیسم ، مسمومیت دارویی
پرها:
مرطوب بودن زیر پرها: کوریزای عفونی
ریزش پرها: تولک بری
تراکم پرها در پایه محور: وجود شپش یا کرم ( Mite )
کثیف شدن و آشفتگی پرها: کوریزای عفونی ، عفونت چشم
ریزش کامل پرها: شپش ، کمبود های تغذیه ایی ،
از بین رفتن رنگ پرها: کمبودهای تغذیه ایی ، کمبود لیزین ، آهن یا اسیدفولیک
شکستگی پرها در نقاط انتهایی: خودخوری
خوردن پرها: کمبود متیونین در جیره غذایی
پوست:
تجمع بیش از اندازه رنگدانه: تولید ضعیف ، دریافت بیش از اندازه رنگدانه
وجود ندول ، بخصوص در پاها: بیماری مارک
وجود ندول در اطراف مخرج: زمین گیر بودن پرنده ( ندرتا مشاهده میشود )
مرطوب یا نکروزه بودن ، وجود ادم: Necrotic dermatitis یا بروز حساسیت
تیره یا ارغوانی شدن پوست: بادسرخ یا وبای مرغان
نواحی سخت و خشک شده: باد سرخ ، جرب ، آماس پوست قانقاریایی
التهاب مخرج: کرم پرندگان شمالی ، شپش ( گاهی اوقات )
کم رنگ بودن : کم خونی ، کمبود مواد غذایی آهن ، مس یا ویتامین B12
سر:
تورم ، باد کردن: پارگی کیسه های هوایی ، کوریزای عفونی ، ضرب خوردگی ، بیماری نیوکاسل
تاج:
لکه دار شدن ، خطوط سفید و قرمز: سرمازدگی
وجود جوش و ندول: آبله پرندگان
سفید شدن ، پودری و فلس مانند: بیماری قارچی
چشمها:
آبکی: کوریزای عفونی
کوری: آبله ، درگیری با آسپرژیلوس ، Arizona paracolon ، پاراتیفوئید
آبکی ، قرمز ، ملتهب و بسته: لارنگوتراکئیت ، سوختگی با آمونیاک ، بیماری نیوکاسل ، کمبود ویتامین A
آب مروارید: لرزش مسری

لینک کانال
https://telegram.me/Animalscience2015

کلیپی در مورد میکروبها و روش تخمیر در شکمبه ی نشخوارکنندگان


Rumen microbes and fermentation
با تــــــــــشکر از

veterinary_hamedan
👇👇👇👇👇