شیر بز و اثرات پیشگیری کننده آن در چاقی چاقی که در نتیجه دریافت انرژی اضافی و کاهش مصرف (سوزاندن) آن ایجاد می شود، زمینه‌ساز بروز بیماری‌های زیادی است. در بروز آن علاوه بر عوامل ژنتیکی و محیط، هورمون‌ها نیز اثرگذار هستند. آمارها افزایش شیوع آن در جهان را نشان می دهند که در ایران نیز 1/21 درصد و 8/7 درصد از جمعیت 11تا 17 ساله تهرانی به ترتیب در گروه اضافه وزن و چاقی قرار دارند. لپتین هورمونی است که از سلول های چربی بدن آزاد می شود. تنظیم تعادل انرژی، بلوغ جنسی، تعادل بین انسولین و گلوکز در بدن، تقویت عملکرد سیستم ایمنی و شکل‌گیری آن از جمله نقش های این هورمون است. اختلال در عملکرد این هورمون، منجر به بروز چاقی می گردد. لپتین در شیر بز یافت می شود. میزان لپتین بخصوص در شیر ترشح شده در ساعات اول پس از تولد حیوان زیاد می باشد.

احتیاط!!!!! از مصرف شير خام بز بخصوص در گروه‌های آسیب‌پذیر مثل شیرخواران و افراد سالمند، بدلیل آلودگی باکتریایی آن پرهیز نموده و بهتر است شیر پاستوریزه و نگهداری شده در دمای مناسب یخچال را برای مصرف انتخاب کنید. حرارت زیاد شیر باعث از بین رفتن بسیاری از مواد مغذی و ویتامین های آن می گردد و توصیه نمی شود. همچنین شیر بز در کنار محتوای بالایی از مواد معدنی و ویتامینی، از نظر ویتامین‌های اسیدفولیک و B12 فقیر است که باید در نظر گرفته شود.

شیر بز و اثرات آن  بر سیستم ایمنی یکی از مهم‌ترین وظایف سیستم ایمنی بدن محافظت در برابر میکروب های بیماری‌زا است. شیر بز با داشتن ترکیبات مفیدش به تقویت قدرت ایمنی کمک می کند. یکی از این ترکیبات مفید الیگوساکاریدها هستند که بعنوان کربوهیدرات غیر قابل هضم بوده و نقش فیبر غذایی را دارند. این ترکیب مفید در شیر مادر به‌اندازه 5 تا 8 گرم در لیتر یافت می شود. اگرچه این ترکیب در شیر بز 20 برابر کمتر از شیر مادر است، اما در مقایسه با شیر گاو به‌اندازه 10 برابر بیشتر است. الیگوساکاریدها لوله گوارشی را در برابر میکروب های بیماریزا محافظت کرده و رشد باکتری‌های مفید ساکن در روده را افزایش می دهند. همچنین این ترکیبات رشد بافت روده نوزادان را ارتقا داده و در ترمیم زخم نیز نقش دارند. نشان داده شده که الیگوساکاریدهای موجود در شیر بز اثرات ضد‌التهابی داشته و قابل توصیه برای بیماران با ناراحتی‌های التهابی روده هستند.


لینک کانال

https://telegram.me/Animalscience2015

پیج اینستاگرام

https://instagram.com/_u/animal_science2015

کتاب جالب و بسیار مفید
نگهداری حیوانات اهلی👇👇👇👇

معرفی نژاد سانن

سانن یکی از نژادهای معروف بز شیری اروپا است که از جهت برتری در خصوصیات تولیدی و تولید مثلی در بیشتر نقاط جهان گسترش یافته و علاقه مندان بسیاری به پرورش و نگهداری آَن مشغول شده اند. معروفیت این بز به سبب توانایی زیاد در تولید شیر، رشد سریع، باروری، چند قلو زایی کیفیت ترکیبات شیر، فرآوری آسان و لذیذ در تهیه محصولات لبنی، رفتار آرام در پرورش و نگهداری و ... است.

با افزایش در روند رشد جمعیت جهان و گسترش دانش، نیاز انسان به تولید و بهره وری بیشتر از دام های موجود، استفاده از منابع دامی پر تولید یقینا" مورد توجه قرار گرفت و به تدریج در دهه های اول قرن بیستم استفاده از بز های شیری سانن در برنامه کار دولت ها و گله داران بسیاری از کشورهای جهان قرار گرفت که ابتدا در کشورهای اروپایی مانند انگلستان، آلمان، اسپانیا، پرتقال، فرانسه و... به سبب تسهیلات و وجود برنامه های منطقه ای و ساختارهای بازار مشترک اقتصادی به آسانی به واردات و پرورش پرداختند و سپس با اجرای برنامه های اصلاحی با بزهای بومی خود به سنتز و تکثیر این نژاد پرداختند که امروز به عنوان دارندگان و صادر کنندگان بز معروف سانن در جهان مشهور شده اند. هم اکنون در بیشتر کشورهای آسیایی ،آفریقایی، آمریکای لاتین و اقیانوسیه از نژاد سانن در برنامه های اصلاح نژاد بزهای بومی استفاده می گردد در ناحیه اقیانوسیه نیز گله های بز شیری سانن توسعه یافته اند که با روش متمرکز پرورش می دهند این گله های شیری تنها از بز سانن تشکیل شده و با نژادهای اروپایی دیگر مخلوط شده که نسبت ترکیبی بالایی در این گله ها از جهت تاکید بر پرورش بز سانن پیش می رود.

در ایران به منظور اصلاح بزهای شیری بومی ابتدا گله ای کوچک در سال 1343 وارد موسسه دامپروری حیدر آباد (موسسه تحقیقات علوم دامی) شد. که پس از انقلاب اسلامی نیز در سال 1362 گله دیگری به همت مسئولان و همکاران گرامی موسسه از کشور آلمان وارد شد که به گله اولیه پیوست. در سال 1359 به درخواست متقاضیان، بزهای مازاد بر نیازهای تحقیقاتی موسسه به افراد واجد شرایط. پرورشی توزیع گردید که در حال حاضر اکثرا" در شهرهایشهرها استان تهران و نیز استانهای همجوار و حتی استانهای خراسان، یزد، آذربایجان و اصفهان نیز پرورش و نگهداری می شوند.


لینک کانال

https://telegram.me/Animalscience2015

هچ یا (جوجه گیری) ناموفق را می توان در ۲ عامل تخم بدون نطفه و دیگری مرگ جنین جویا شد.
به طوری که هر یک از این عوامل می تواند بعد از مرحله هچ یا با روش کندلینگ تشخیص داده شود. بدین منظور باید تخم های هچ نشده را جمع آوری و آنها را بررسی نمود.

باید توجه داشت که ثبت تعداد دفعات مرگ جنین در تخم ها می تواند در تغییر و اصلاح روش کنونی جوجه کشی و نهایتا افزایش بهره وری موثر واقع شود.
مرگ جنین به طور قطع در دو زمان متفاوت از دوره جوجه کشی روی می دهد. یکی در ۳ روز اول جوجه کشی و دیگری در ۳ روز آخر مانده به زمان هچ.
مرگ ناگهانی جنین قبل از زمان هچ در پی تغییر وضعیت زیستی جنین از محیط داخل تخم به فضای بیرون میباشد.
در این حالت جوجه ممکن است با مشکلاتی همانند تنفس و جذب کیسه زرده مواجه گردد که گاهی اوقات کنترل رطوبت لازمه رفع این موانع میباشد.
به طور نرمال از میان تخم های نطفه دار %۹۳ - %۸۸ و در حالت کلی هچ %۹۰ - %۸۵ تخم ها باید به جوجه تبدیل شوند. نظر به اینکه مرگ زودرس جنین در زمان شکل گیری ارگان های جنینی روی می دهد, رشد مناسب جنین در داخل تخم همراه با مشخصه های بارزی اعم از قرار گرفتن سر در زیر بال راست, بزرگی سلول هوا به اندازه کافی جهت قرار گرفتن جوجه در حالت مناسب برا ی هچ و عدم خشکی لایه و پوسته تخم (شالاز) در مدت زمان هچ جوجه می باشد.
شایان ذکر است که باید به علائم خشکی, وضعیت نوک و فرم صحیح بال و پا توجه داشت و در صورت مشاهده هرگونه مورد غیر معمول, آن را به منظور تشخیص علل و اخذ راهکار های مطلوب در مراتب آتی, ثبت نمود.
زیرا به موجب آن می توان درصد نطفه داری, جوجه گیری و همچنین درصد کلی تخم های هچ شده را محاسبه نمود. در پایان ذکر این نکته حائزاهمیت است که هرگونه تغییر در مقادیر ثبت شده یا پراکندگی میزان مرگ جنین می تواند به عنوان زنگ هشداری برای اصلاح به موقع مشکلات جزئی و جلوگیری از شیوع و تشدید آن تا حد بحرانی در نظر گرفته شود.


لینک کانال

https://telegram.me/Animalscience2015

رطوبت
کنترل رطوبت در سالنهای پرورش طیور اهمیت زیادی دارد زیرا اگر رطوبت سالن کاهش پیدا کند باعث افزایش گرد وخاک در سالن می شود و همچنین اگر رطوبت افزایش پیدا کند باعث رشد میکروب ها ، کاهش توانایی دفع حرارت حیوان ، کاهش ظرفیت تنفس طیور و در کل ناراحتی حیوان می شود در سالن های مرغداری معمولا مشکل کمبود رطوبت پیش نمی آید در صورتی که چنین مشکلی وجود داشته باشد با آب پاشی کردن و یا تبخیر آب با دستگاه های مه پاش می توان رطوبت را بالا برد اما معمولا مشکل بالا بودن رطوبت وجود دارد رطوبت مناسب هوای سالن به دمای هوا و شرایط پرنده بستگی دارد یعنی در حدود 60 تا 70 درصد ، رطوبت مناسب بستر برای جوجه های در حال رشد 20 تا 40 و برای پرندگان بالغ 10 تا 30 درصد است توانایی نگهداری بخار آب رطوبت هوا در دماهای مختلف متفاوت است و هرچه دمای هوا بالاتر باشد این توانایی بیشتر خواهد شد . هر گاه درجه حرارت هوا کاهش پیدا کند ویا هوا با جسم سردی تماس پیدا کند بخار اب موجود در خود را به صورت مایع ازادمی کند که این موضوع در سالن های مرغداری چون باعث بالا رفتن رطوبت محیط و سطوح می شود مناسب نیست بنابراین سالن های پرورش طیور باید به طور کلی بامصالحی ساخته شوند که حرارت در سطوح داخلی آنها از نقطه شبنم پایین تر نرود تا باعث تشکیل قطرات آب در سقف یا دیوارهای سالن شود که در این خصوص مواد با قابلیت جذب حرارت بالا مثل فلزات و مواد سیاه رنگ مناسب نیست به منظور جلوگیری از این مشکل ، دیوارها و سقف را عایق می کنند و سطح داخلی آنها را با مواد عایق و دارای رنگ روشن و براق می پوشانند و هوای سالن را گرم می کنند .
    

لینک کانال

https://telegram.me/Animalscience2015

راههای منشا رطوبت سالن عبارت است از :

- هوای سالن : کاهش دمای هوا و تشکیل شبنم در سطوح سالن سبب بالارفتن رطوبت می شود که برای رفع این مشکل میتوان ضمن استفاده از مواد عایق دمای سالن را بالا برد .

2- نفوذ رطوبت از کف سالن : برای جلوگیری از آن می توان اقدام به عایق کاری رطوبتی کف سالن کرد.

3- ریختن آب از آبخوری : لازم است به طور مرتب آبخوری ها کنترل شود .

4- تنفس : دفع آب به وسیله تبخیر تنفسی

5- دفع آب به وسیله مدفوع : این مقدار حدود دو برابر مصرف خوراک در روز است و به عوامل متعددی بستگی دارد که در موارد زیر مصرف و دفع آب در طیور افزایش می یابد و در نتیجه رطوبت سالن بالامی رود :

1- هوای گرم

2- بالابودن نمک جیره

3- بالا بودن پروتئین جیره

4- بالابودن الیاف خام جیره

5- پایین بودن انرژی جیره

6- بالابودن مواد محلول در آب

7- وجود میکروارگانیسم در اب

8- در صورتی که خوراک به صورت پلت باشد

9- طیور دچار اسهال باشند

10- نگهداری طیور در قفس که مصرف و ریخت و پاش آب بالا می رود .

بهترین راه خروج رطوبت اضافی سالن به وسیله تهویه است .

 هوای سالن های پرورش طیور :

هوای سالن های پرورش طیور بر روی سلامت و آسایش حیوان تاثیر فراوانی دارد به علت متابولیسم بالای طیور ضروری است اکسیژن به مقدار کافی دراختیار آنها قرار گیرد وجود بعضی گازهای سمی که به وسیله حیوان ، وسایل گرم کننده و میکروارگانیسم های سالن تولید می شوند نیز می تواند باعث عدم آسایش حیوان و حتی مرگ آن شود به طورعمده این گازهای شامل دی اکسید کربن ، منواکسید کربن ، متان ، سولفید هیدروژن و آمونیاک است .


لینک کانال

https://telegram.me/Animalscience2015

آمونیاک

مهمترین گاز سمی موجود در سالن های پرورش طیور آمونیاک است بالارفتن تراکم گاز آمونیاک در سالن باعث حالت تهوع و سوزش چشم کارگران می شودو به طیور آسیب می رساند میزان گاز آمونیاک بر اساس قسمت در میلیون بیان می شود و برای اندازه گیری آن از کاغذهای معرف استفاده می شود به این ترتیب که آنها را مرطوب می کنند و در سالن نگه می دارند تغییر رنگ آن از نارنجی تا آبی بیانگر میزان غلظت آمونیاک در سالن است غلظت آمونیاک تا 15 PPm قابل حس نیست اگر به 20 PPm تا 25 برسد قابل حس خواهد شد در غلظت 30 PPm تا 50 باعث تحریک وسوزش چشم ها ودر غلظت 50 PPm تا 100 باعث عوارض تنفسی می شود و رشد و تولید کاهش می یابد و اگر غلظت آن به 100 PPm برسد باعث ایجاد تاول روی سینه و اگربه 500 PPm برسد باعث مرگ حیوان می شود به طور کلی ضروری است که غلظت آمونیاک در سالن از 25 قسمت در میلیون بیشتر نشود آمونیاک از تجزیه اسید اوریک و سایر مواد حاوی نیتروژن مدفوع طیوربه وسیله میکروارگانیسم های بستر تولید می شود .افزایش دفع مواد حاوی نیتروژن به وسیله طیور ، بالارفتن رطوبت بستر ،گرمای محیط ، وجود میکروارگانیسم ها در بستر وقلیایی بودن بستر می تواند باعث افزایش تولید آمونیاک در سالن شود برای کاهش غلظت گاز آمونیاک در سالن می توان موارد زیر را  رعایت کرد . PH بستر به کمتر از 7 ، برای این کار    می توان از 2 لیتر فسفریک یا یک کیلوگرم سوپر فسفات برای هر مترمربع بستراستفاده کرد .

1- افزایش تهویه سالن

2- تعویض بستر و خشک نگه داشتن آن

3- تنظیم جیره و کاهش دفع پروتئین ، نیتروژن و آب به وسیله طیور

4- کاهش

 تهویه

هوای سالن های پرورش طیور برای تامین اکسیژن ، دفع رطوبت ، آمونیاک ونگهداری درجه حرارت مناسب باید به طور مرتب جریان داشته باشد حرکت هوا در سالن باید در تمام نقاط آن یکنواخت باشد و جریان هوا نیز همیشه به یک سمت باشد این کار با انجام تهویه در سالن های پرورش طیور تشکیل می شوداین دو جز باید به صورتی تنظیم شوندکه در زمان استفاده اثر یکدیگر رااز بین نبرند و خنثی نکنند .


لینک کانال

https://telegram.me/Animalscience2015

سیستم های تهویه سالن های پرورش طیور :

برحسب مکانیسم ، سیستم های تهویه به انواع زیر تقسیم می شوند .

1- تهویه طبیعی ( آزاد ) : در این نوع تهویه از نیروهای طبیعی و آزاد نظیر صعود هوای گرم و جایگزین شدن آن با هوای سرد وهمچنین جریان طبیعی هوا (باد) استفاده می شود و به این ترتیب هوای آلوده و کثیف سالن به خارج هدایت می شود به منظور تهویه معمولا از دریچه های سقفی یا پنجره در سالن استفاده می کنند مساحت این دریچه ها بایدطوری طراحی شود که تهویه به میزان مناسب انجام گیرد چگونگی تهویه دراین روش بستگی به جهت قرار گرفتن سالن و پنجره های آن و جهت وزش باشد دارد در این نوع تهویه نباید پنجره های دو طرف سالن روبه روی هم باشند و برای بهبود کیفیت تهویه معمولا پنجره های جنوبی سالن را نزدیک سقف درنظر می گیرند و ضروری است دراین حالت نسبت سطح ورودی هوا به خروجی آن کمتر از 2 به 1 باشد این روش تهویه برای سالن های با عرض زیاد وپرورش صنعتی طیور چندان مناسب و کارآمد نیست و کمتر مورد استفاده قرار می گیرد .

2- تهویه مصنوعی با فشار منفی ( مکنده ) : در سیستم تهویه با فشار منفی یا سیستم مکنده ، خروج هوای سالن از راه هواکش ها صورت می گیرد ودر اثر کاهش فشار هوای داخل سالن ، هوای تازه به درون سالن مکیده می شود در این سیستم با در نظر گرفتن میزان هوای مورد نیاز نباید منافذ دیگری در سالن وجود داشته باشد از طرفی باید راه های ورود هوا طوری تعبیه شود که هیچ گاه مانعی در مسیر جریان هوا وجود نداشته باشد مزیت این سیستم این است که هوای الوده و کثیف میتواند به راحتی از سالن خارج شود و فرصت نفوذ به قسمت های مختلف و محوطه مجاور را پیدا نکند ولی عیب آن این است که چون هواکش ها به طور مستقیم با هوای سالن درتماس هستند دراین صورت امکان کثیف شدن و کاهش مدت زمان بهره دهی آنها وجود دارد .

3- تهویه مصنوعی با فشار مثبت ( دمنده ) : در سیستم تهویه با فشار مثبت یا سیستم دمنده ، هوای تمیز به وسیله هواکش ها به طور مستقیم به داخل سالن هدایت می شودکه در اثر این عمل یک فشار مثبت ولی خفیف ایجاد می شود و با این روش از ایجاد کوران در اثر وجود منافذ احتمالی جلوگیری می شود و امکان توقف حرکت هوا در سالن از بین می رود مزیت روش بالا این است که هوای آلوده به گازهای سمی ، رطوبت و گرد و خاک سالن به طور مستقیم با هواکش ها درتماس نیست و از طرف دیگر هوای ورودی می تواند قبل از ورود بر حسب نیاز گرم ، سرد ، خشک ویامرطوب و ضد عفونی شود امامشکل آن این است که در اثر فشار زیاد ، هوای سالن میتواند به محوطه های مجاور ، منافذ و مصالح ساختمانی نفوذ کند و باعث ایجاد رطوبت و تخریب شود .

4- تهویه مصنوعی با فشار مساوی : در این نوع تهویه هم ورود و هم خروج هوا به وسیله هواکش ها انجام می گیرد و مزیت ها و مشکلات دو روش قبل در خصوص این روش هم وجوددارد .

 روش های تهویه سالن های پرورش طیور

با توجه به نوع سالن و شرایط اقلیمی روش های تهویه به شرح زیر وجود دارد :

 1- تهویه عرضی : در این روش تهویه ، هواکشها و هواده ها در دیوار طولی سالن نصب می شوند و به این ترتیب تهویه بصورت عرضی انجام می گیرد این روش مناسب تهویه به صورت عرضی انجام می گیرد این روش مناسب تهویه ، سالن های با عرض 8 تا 12 متر است زیرا اگر عرض سالن از 12 متر بیشتر باشد امکان تهویه مناسب سالن مقدور نخواهد بود در این روش ضروری است هواکش ها و هواده ها رو به روی هم نباشد تا نقطه کور و کوران هوا بوجود نیاید .

2- تهویه طولی : در این روش دریچه های ورود هوا در انتهای یک طرف سالن در منتهی الیه دیوارهای طولی و هواکشها در انتهای دیگر سالن در منتهی الیه دیوارهای طولی قرار دارند این نوع تهویه در سالنهای با طول کمتر از 60 متر قابل اجرا است چنانچه طول سالن بیشتر باشدمی توان دریچه های ورود هوا را در دو انتهای سالن و هواکش ها را در وسط سالن و یا برعکس نصب کرد در هر حال فاصله هواکش ها و هواده ها نباید بیش از 60 متر باشد اگر طول سالن بیشتر باشد ضروری است هواکش ها و هواده ها با فاصله ذکر شده در چند قسمت نصب شوند .

3- تهویه سقفی : در این روش می توان دریچه های ورود یا خروج هوا را در سقف و دیوارها در نظر گرفت این نوع تهویه برای منطقه های بسیار سرد یا بسیار گرم ویا سالن های با عرض بیشتر از 12 متر مناسب است در منطقه های گرمسیر باید هواکش ها در سقف در نظر گرفت تا هوای گرم سقف را به علت سبکی به قسمت بالا صعود میکند براثر واکنش  هواکش ها بر روی طیور جریان پیدا کند .

4- تهویه فن جت : میتوان کانال هایی به نام فن جت در ارتفاع 30 سانتی متری از سقف در مرکز سالن نصب کرد و این کانال ها معمولا از پلاستیک یا ورقه آهن گالوانیزه به شکل استوانه و به قطر 50 تا 100 سانتی متر ساخته می شوند و دارای سوراخ هایی به قطر 5 تا 20 سانتی متر در اطراف بدنه هستند انتهای این کانال بسته و در ابتدای آن یک فن قوی

هوا را به شدت به داخل کانال هدایت می کند تا هوای دمیده شده از سوراخ های کانال به طرف کف سالن خارج شود و باعث جریان هوای گرم زیر سقف مرغداری به طرف پایین شود مزیت روش بالا این است که هوای ورودی در صورت لزوم گرم ، سرد ، ضدعفونی یا مرطوب می شود و تهویه در کل سالن به صورت یکنواخت صورت می گیرد.



لینک کانال

https://telegram.me/Animalscience2015

پیامبر اکرم(ص):

«‌هرکس شب قدر را با ‌ایمان و محاسبه بیدار ماند

تمام گناهان گذشته و آینده­اش بخشیده میشود»

انواع آبخوری در سالن های پرورش طیور 👇👇👇👇👇

● آبخوریهای دستی کله قندی 
برای جوجه های جوان از این نوع آبخوریها استفاده می شود که توسط کارگر قابل کنترل بوده و کلیه عملیات پر کردن ، خالی کردن ، شستشو و ضد عفونی آنها توسط نیروی کارگر انجام می گیرد . نمونه این آبخوریها ، آبخوریهای کله قندی است که به اسانی آب در اختیار جوجه قرار می گیرد . برای اینکه این عمل بهتر انجام گیرد ، باید داخل حصار و اطراف مادر مصنوعی ، تعدادی آبخوری کوچک از این نوع قرار داده شود . 
حداقل ظرفیت آبخوریهای کله قندی دو لیتر و حداکثر ۴ لیتر است ؛ ولی باید توجه داشت که از نظر مدیریتی استفاده از تعداد زیاد تر آبخوری کوچک بهتر از تعداد کم آبخوری بزرگ است

. 
● آبخوری های دستی ناودانی 
این آبخوری ها که بیشتر در سیستم پرورش مرغ تخمگذار در قفس مورد استفاده قرار می گیرد ، به طوری سرتاسری در جلو قفس نصب شده و مقطع آن به صورت u و v می باشد . جنس آن از آهن سفید ، یا آلومینیوم و یا پلاستیک بوده و معمولا به تانکر آب و یا سیستم لوله کشی وصل است . در این نوع آبخوری ، آب تازه همیشه به طیور ملایم جریان داشته و اب اضافی از دریچه ای در انتهای آن سرازیر می شود . 
در این روش مصرف اب زیاد است و همچنین مرتبا باید آبخوری ضد عفونی و شستشو شود . ضمنا خطرات ناشی از قطع آب نیز عیب دیگر این نوع آبخوریهاست که از این نظر نیاز به پیش بینی هایی در این خصوص می باشد . 
چنانچه از این نوع آبخوری در سیستم بستر استفاده شود ، جهت جلوگیری از ورود طیور به داخل ظرف آب ، بر روی هر ناودان یک میله گردان نیز نصب می شود . 


● آبخوریهای اتوماتیک قطره ای (نیپل) 
این سیستم به طور وسیعی در روش قفسهای اتوماتیک مورد استفاده قرار گرفته و کاملاً بهداشتی بوده و احتیاج به ضد عفونی مکرر ندارد . به علاوه از نظر صرفه جویی در مصرف آب بسیار مناسب می باشد . در این سیستم جریان آب از لوله می گذرد و در کنار هر قفس ۲ تا ۳ سرپوش (سوپاپ یا والو) مخصوص تعبیه شده است که آب به صورت قطره قطره از آن خارج می شود . طیور نیز با نوک زدن متناوب با این سوپاپ ها ، موجب می شوند که آب از دهانه سوپاپ ، به طرف پایین جریان پیدا کند . این نوع ابخوریها برای جوجه های قبل از سن یک هفتگی قابل استفاده نیست . 

https://telegram.me/Animalscience2015

● آبخوریهای اتوماتیک سیفونی یا پلاسون 
این آبخوریها از یک قسمت مدور و یک بشقاب تشکیل شده است . جنس آنها اغلب از پلاستیک و دارای دستگاه تنظیم بوده و به وسیله لوله ای نازک به لوله اصلی جریان آب که از زیر سقف می گذرد وصل و آویزان گردیده است. هنگامی که میزان آب آبخوری از حد معینی کاهش یابد ، به علت سبکی ، فنر متصل به آن بالا رفته و شیر تنظیم باز می شود و آب به داخل آبخوری جریان می یابد . و زمانی که میزان آب به حد معینی (لازم) رسید، دوباره به علت سنگین شدن آبخوری فنر به پایین کشیده شده و شیر تنظیم بسته می شود ؛ بدین ترتیب ، همیشه به مقدار کافی آب تمیز و خنک در اختیار مرغها قرار می گیرد . ارتفاع ابخوری را با توجه به سن مرغها می توان کم یا زیاد نمود . 
استفاده از این آبخوریها معمولا بهداشتی تر بوده و در مصرف آب نیز تا حدی صرفه جویی می شود ؛ ولی این کار در مقایسه با انواع دیگر آبخوری نیاز به سرمایه گذاری بیشتری دارد . باید توجه داشت که ابخوریها را نباید مستقیما به جریان آب (آب شهر یا آب چاه) وصل نمود . زیرا در صورت قطع جریان آب ، لطمه بزرگی به مرغها وارد می شود . 
از سوی دیگر در نقاط سردسیر ، خطر یخ زدگی لوله های آب وجود دارد ؛ از این رو شایسته است برای هر سالن یک منبع ذخیره آب (جداگانه) نصب و جریان آب مورد نیاز سالن به منبع مذکور وصل شود که برای این منظور می توان از بشکه های معمولی و یا تانکهای کوچک استفاده نمود . 
همچنین هنگام دادن دارو نیز می توان مقدار معینی از دارو را در آب مخزن حل نموده ، به داخل آبخوریهای سالن هدایت نمود . یک فایده دیگر استفاده از این بشکه ها ، گرم نگهداشتن آب در فصل سرماست تا از این طریق حداقل دمای آب ، یعنی ۱۲ درجه سانتی گراد به خوبی تامین شود . 


● آبخوریهای اتوماتیک فنجانی 
آبخوریهای کوچکی هستند که ۵ تا ۱۵ سانتی متر قطر و ۵/۲ تا ۶/۷ سانتی متر عمق دارند و بر اساس روشی که آب در داخل آنها وارد می شود ، به انواع مختلف زیر تقسیم می شوند : 

۱) نوع معلق – یک فنجان نسبتا بزرگی به انتهای یک لوله عمودی یا لوله خرطومی متصل است و در داخل فنجان سوپاپی قرار دارد که بر اساس وزن آب داخل فنجان باز و بسته می شود . 

۲) نوع ماشه ای – معمولا فنجانها در قسمت بالای یک لوله افقی در طول سالن قرار دارند و سوپاپی در قسمت پایین فنجان تعبیه شده است که توسط ماشه ای باز و بسته می شود . ماشه توسط خود مرغ عمل می کند و فنجان این نوع آبخوری بسیار کوچک است . همچنین لوله افقی را می توان بالا و پایین کشید ؛ از این رو بر اساس سن جوجه ارتفاع آن تغییرمی یابد 

بیماری های طیور 👇👇👇👇👇

مروری بر سالمونلوز طیور

سالمونلوز به بیماری ناشی از باکتریهای جنس سالمونلا اطلاق می شود . سالمونلاها باکتریهای گرم منفی ، غیرهاگزا و اغلبتاژکدار می باشند که بر اساس تاژکدار بودن یا نبودن به دو گروه عمده تقسیم می شوند:

1) سالمونلاهای بدون تاژک( غیر متحرک): میزبان اختصاصی این اجرام، طیور می باشند. طیف میزبانی این گروه محدود است و بندرت برای انسان و سایر حیوانات بیماریزا هستند. این گروه شامل سالمونلا پلوروم و گالیناروم می باشند که بترتیب عامل بیماریهای پلوروم ( اسهال سفید جوجه ها) و تیفوﺌید مرغان هستند.

2) سالمونلاهای تاژکدار( متحرک): ازویژگیهای مهم آن می توان به تنوع زیاد ، پراکندگی وسیع، عدم اختصاصی بودن نسبت به میزبانی خاص ، اهمیت زیاد از لحاظ بهداشت عمومی، بیماریزایی برای انسان، طیور و سایر حیوانات اشاره نمود وبه سالمونلاهای پاراتیفوﺌیدی هم معروف هستند که از مهمترین آنها سالمونلا تیفی موریوم و انتریتیدیس می باشند.