پلت کردن کود گاوی
@Animalscience2015
کود گاو از فضولات مایع٬ جامد و کاه و کلش مورد استفاده برای تهیه بستر گاو تشکیل شده است .این کود دارای مواد معدنی با ارزش برای تغذیه خاک های کشاورزی است.حدود ۷۵درصد از وزن کود به صورت جامد و مابقی به صورت مایع است.
قسمت جامد کود شامل غذای مصرفی جذب نشده است. بخش عمده ازت و پتاسیم موجود در قسمت مایع کود به سرعت برای گیاه قابل جذب است.سالانه حدود شش میلیون تن کود گاوی در ایران تولید می شود که معمولا در محل دامداری ها در فضای باز روی هم انباشته می شود. رطوبت و حجم زیاد به همراه یکسان نبودن مواد موجود در کود از عوامل محدود کننده استفاده از کودهای دامی است.در حالت طبیعی به علت کم بودن جرم مخصوص کود ٬ حمل و نقل آن مشکل و پر هزینه است. یک روش برای سهولت حمل و نقل و کاهش هزیته حمل ٬ کاهش حجم از طریق متراکم کردن است.پلت کردن یکی از روش های متداول و رایج برای فشرده کردن مواد می باشد.این روش برای کاهش حجم مواد برای سهولت حمل و نقل و ذخیره کردن نسبت به حالت فله می باشد.بررسی تأثیر تغییرات رطوبت و گرد و خاک موجود در کود دام بر استحکام پلت نشان داده است که با افزایش مقدار رطوبت و خاک استحکام پلت ها کاهش می یابد.همچنین برلی انبار داری پلت های تولید شده بیشترین میزان رطوبت بیست درصد می باشد.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
کود گاو از فضولات مایع٬ جامد و کاه و کلش مورد استفاده برای تهیه بستر گاو تشکیل شده است .این کود دارای مواد معدنی با ارزش برای تغذیه خاک های کشاورزی است.حدود ۷۵درصد از وزن کود به صورت جامد و مابقی به صورت مایع است.
قسمت جامد کود شامل غذای مصرفی جذب نشده است. بخش عمده ازت و پتاسیم موجود در قسمت مایع کود به سرعت برای گیاه قابل جذب است.سالانه حدود شش میلیون تن کود گاوی در ایران تولید می شود که معمولا در محل دامداری ها در فضای باز روی هم انباشته می شود. رطوبت و حجم زیاد به همراه یکسان نبودن مواد موجود در کود از عوامل محدود کننده استفاده از کودهای دامی است.در حالت طبیعی به علت کم بودن جرم مخصوص کود ٬ حمل و نقل آن مشکل و پر هزینه است. یک روش برای سهولت حمل و نقل و کاهش هزیته حمل ٬ کاهش حجم از طریق متراکم کردن است.پلت کردن یکی از روش های متداول و رایج برای فشرده کردن مواد می باشد.این روش برای کاهش حجم مواد برای سهولت حمل و نقل و ذخیره کردن نسبت به حالت فله می باشد.بررسی تأثیر تغییرات رطوبت و گرد و خاک موجود در کود دام بر استحکام پلت نشان داده است که با افزایش مقدار رطوبت و خاک استحکام پلت ها کاهش می یابد.همچنین برلی انبار داری پلت های تولید شده بیشترین میزان رطوبت بیست درصد می باشد.
@Animalscience2015
#بیماری_پلوروم_و_تیفوید_مرغان
🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔
پرندگانی نظیر بلدرچین، قرقاول، بوقلمون، مرغابی، کبوتر ، گنجشک، طوطی، قناری، کلاغ و… نسبت به عفونت حساس می باشند .ولی میزبانهای اصلی این دو بیماری ماکیان ( مرغ و خروس)هستند.
سن ابتلا در طیور و مرگ و میر ناشی از بیماری پلوروم در۲ الی ۳ هفته اول زندگی طیور می باشد. این باکتریها از پرندگان به ظاهر سالم نیز جدا شده است .در میان پستانداران موش ، گربه، راسو، خرگوش، گاو، سگ و روباه از جمله حیوانات حامل یا مخزن به شمار می روند.طیور نژاد سبک نظیر لگهورن مقاومت ترند و پرندگان ماده از اهمیت بیشتری در انتشارعفونت برخوردار هستند. جوجه ها و پولت ها نسبت به سالمونلا پلوروم و گالیناروم حساس هستند در حالیکه در مورد طیور مسن تر سالمونلا گالیناروم حایز اهمیت است.مهمترین عامل انتقال بیماریهای پلوروم و تیفویید مرغان، طیورحامل هستند که با استقرار باکتری در تخمدان و تولید تخم مرغهای آلوده ، عفونت را به نسلهای بعدی منتقل می کنند ( انتقال عمودی) در یک پرنده آلوده تا ۳۳ درصد تخم مرغهای تولید شده می توانند حامل باکتری سالمونلا باشند. آلوده شدن تخم مرغها از طریق تماس پوسته با مواد یا سطوح آلوده و نفوذ باکتری بداخل تخم مرغ نیز صورت می گیرد.کانیبالیسم ( همنوع خواری) ، خوردن تخم مرغهای عفونی، نوک زدن به بستر آلوده ، مصرف دان یا آب آلوده ،افراد بازدید کننده ، حشرات بویژه سوسکها و مگسها که بصورت حامل مکانیکی و نیز از طریق تولید نسلهای آلوده سبب انتشار این باکتری می شوند، کارگران ( چکمه- لباس-دستکش)، کارتن حمل جوجه ها ، مدفوع پرندگان حامل یا بیمار از عوامل انتشار عفونت محسوب می شوند.عوامل این بیماریها به مدت ۱۲۱ روز در مدفوع موش ، ۱۱ روز در مدفوع پرنده ، ۳۱ تا ۳۵ روز روی پوسته تخم مرغ ، ۹ماه در خاک مرطوب و مدفوع انسان ، ۱۸ ماه در بستر و ۱۶ ماه در جیره طیورقادر به ادامه حیات است.
@Animalscience2015
🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔
پرندگانی نظیر بلدرچین، قرقاول، بوقلمون، مرغابی، کبوتر ، گنجشک، طوطی، قناری، کلاغ و… نسبت به عفونت حساس می باشند .ولی میزبانهای اصلی این دو بیماری ماکیان ( مرغ و خروس)هستند.
سن ابتلا در طیور و مرگ و میر ناشی از بیماری پلوروم در۲ الی ۳ هفته اول زندگی طیور می باشد. این باکتریها از پرندگان به ظاهر سالم نیز جدا شده است .در میان پستانداران موش ، گربه، راسو، خرگوش، گاو، سگ و روباه از جمله حیوانات حامل یا مخزن به شمار می روند.طیور نژاد سبک نظیر لگهورن مقاومت ترند و پرندگان ماده از اهمیت بیشتری در انتشارعفونت برخوردار هستند. جوجه ها و پولت ها نسبت به سالمونلا پلوروم و گالیناروم حساس هستند در حالیکه در مورد طیور مسن تر سالمونلا گالیناروم حایز اهمیت است.مهمترین عامل انتقال بیماریهای پلوروم و تیفویید مرغان، طیورحامل هستند که با استقرار باکتری در تخمدان و تولید تخم مرغهای آلوده ، عفونت را به نسلهای بعدی منتقل می کنند ( انتقال عمودی) در یک پرنده آلوده تا ۳۳ درصد تخم مرغهای تولید شده می توانند حامل باکتری سالمونلا باشند. آلوده شدن تخم مرغها از طریق تماس پوسته با مواد یا سطوح آلوده و نفوذ باکتری بداخل تخم مرغ نیز صورت می گیرد.کانیبالیسم ( همنوع خواری) ، خوردن تخم مرغهای عفونی، نوک زدن به بستر آلوده ، مصرف دان یا آب آلوده ،افراد بازدید کننده ، حشرات بویژه سوسکها و مگسها که بصورت حامل مکانیکی و نیز از طریق تولید نسلهای آلوده سبب انتشار این باکتری می شوند، کارگران ( چکمه- لباس-دستکش)، کارتن حمل جوجه ها ، مدفوع پرندگان حامل یا بیمار از عوامل انتشار عفونت محسوب می شوند.عوامل این بیماریها به مدت ۱۲۱ روز در مدفوع موش ، ۱۱ روز در مدفوع پرنده ، ۳۱ تا ۳۵ روز روی پوسته تخم مرغ ، ۹ماه در خاک مرطوب و مدفوع انسان ، ۱۸ ماه در بستر و ۱۶ ماه در جیره طیورقادر به ادامه حیات است.
@Animalscience2015
خوراک گلوتن ذرت Corn Gluten Feed
خوراک گلوتن ذرت محصول جانبی پروسه آسیاب خیس ذرت در کارخانجات فرآوری ذرت میباشد.
منبع پروتیین و انرژی :
خوراک گلوتن ذرت شامل پروتیین محلول در آب دانه ذرت به همراه پوسته و یا جرم روغنکشی شده ذرت است که حاوی مواد معدنی و ویتامینه بالا به همراه مقادیر بالای اسید استیک 15-13% است. گلوتن ذرت منبع مناسب پروتیین (32-30 %)،اسید آمینه های ضروری و انرژی است که میتواند در جیره دام،طیور ،آبزیان و حیوانات خانگی مورد استفاده قرار گیرد.
مواد معدنی،فسفر،پتاسیم و کلسیم :
مقدار فسفر خوراک گلوتن ذرت بالا و درحدود 5/1 تا 2 درصد و مقدار پتاسیم آن 3-2 درصد است.
مقدار کلسیم آن بسیار ناچیز و حدود هفت صدم درصد است.همچنین خوراک گلوتن ذرت منبع سرشاری از گروه ویتامینهای محلول در آب به ویژه ویتامین های گروهB میباشد.
خاصیت اسیدیفایری:
بدلیل وجود اسید لاکتیک 15% موجود در خوراک گلوتن ذرت در جیره طیور بصورت اسیدیفایر عمل کرده و موجب اثر ضد میکروبی هم در خوراک و هم در دستگاه گوارش میگردد که این امر باعث افزایش مقاومت در برابر بیماریها و بهبود ضریب تبدیل میگردد.
رنگ و رنگدانه طبیعی گزانتوفیل:
رنگ خوراک گلوتن ذرت از نارنجی تیره تا قهوه ای متغییر است. هر کیلوگرم از خوراک گلوتن ذرت شامل 450 میلى گرم گزانتوفیل میباشد.گزانتوفیل یک پرو ویتامینه طبیعى شامل رنگدانه زرد است که این مقدار تقریبا 100 برابر مقدار موجود در ذرت دانه اى میباشد. خوراک گلوتن ذرت به عنوان یک منبع عالی کاروتن و گزانتوفیل ( رنگدانه طبیعی ) می¬تواند در رنگ گوشت دام و زرده تخم مرغ موثر باشد .
@ANIMALSCIENCE2015
خاصیت پلت بایندری:
خوراک گلوتن ذرت بدلیل ساختار مواد تشکیل دهنده آن خاصیت پلت بایندری دارد و بر خلاف بایندرهای تجاری که تنها موجب باند شدن و چسبیدن اجزای خوراکی به هم شده و تاثیری بر ارزش تغذیه ای خوراک ندارند خوراک گلوتن ذرت علاوه بر خاصیت بایندری ارزش تغذیه ای بالایی نیز دارد.
مقادیر مصرف:
مقادیر پیشنهادی مصرف به شرح ذیل است:
گاو شیری پرتولید 30-10 درصد
گاو شیری متوسط تولید 30-10 درصد
تلیسه و خشک و پروراری 30-10 درصد
گوساله کمتر از یکسال 20-10 درصد
طیور گوشتی 10-2 درصد
طیور تخم گذار 10-5 درصد
شترمرغ 10-5 درصد
بلدرچین و بوقلمون 10-2 درصد
آبزیان 10-2 درصد
حیوانات خانگی 10-5 درصد
حیوانات آزمایشگاهی 10-2 درصد
@Animalscience2015
خوراک گلوتن ذرت محصول جانبی پروسه آسیاب خیس ذرت در کارخانجات فرآوری ذرت میباشد.
منبع پروتیین و انرژی :
خوراک گلوتن ذرت شامل پروتیین محلول در آب دانه ذرت به همراه پوسته و یا جرم روغنکشی شده ذرت است که حاوی مواد معدنی و ویتامینه بالا به همراه مقادیر بالای اسید استیک 15-13% است. گلوتن ذرت منبع مناسب پروتیین (32-30 %)،اسید آمینه های ضروری و انرژی است که میتواند در جیره دام،طیور ،آبزیان و حیوانات خانگی مورد استفاده قرار گیرد.
مواد معدنی،فسفر،پتاسیم و کلسیم :
مقدار فسفر خوراک گلوتن ذرت بالا و درحدود 5/1 تا 2 درصد و مقدار پتاسیم آن 3-2 درصد است.
مقدار کلسیم آن بسیار ناچیز و حدود هفت صدم درصد است.همچنین خوراک گلوتن ذرت منبع سرشاری از گروه ویتامینهای محلول در آب به ویژه ویتامین های گروهB میباشد.
خاصیت اسیدیفایری:
بدلیل وجود اسید لاکتیک 15% موجود در خوراک گلوتن ذرت در جیره طیور بصورت اسیدیفایر عمل کرده و موجب اثر ضد میکروبی هم در خوراک و هم در دستگاه گوارش میگردد که این امر باعث افزایش مقاومت در برابر بیماریها و بهبود ضریب تبدیل میگردد.
رنگ و رنگدانه طبیعی گزانتوفیل:
رنگ خوراک گلوتن ذرت از نارنجی تیره تا قهوه ای متغییر است. هر کیلوگرم از خوراک گلوتن ذرت شامل 450 میلى گرم گزانتوفیل میباشد.گزانتوفیل یک پرو ویتامینه طبیعى شامل رنگدانه زرد است که این مقدار تقریبا 100 برابر مقدار موجود در ذرت دانه اى میباشد. خوراک گلوتن ذرت به عنوان یک منبع عالی کاروتن و گزانتوفیل ( رنگدانه طبیعی ) می¬تواند در رنگ گوشت دام و زرده تخم مرغ موثر باشد .
@ANIMALSCIENCE2015
خاصیت پلت بایندری:
خوراک گلوتن ذرت بدلیل ساختار مواد تشکیل دهنده آن خاصیت پلت بایندری دارد و بر خلاف بایندرهای تجاری که تنها موجب باند شدن و چسبیدن اجزای خوراکی به هم شده و تاثیری بر ارزش تغذیه ای خوراک ندارند خوراک گلوتن ذرت علاوه بر خاصیت بایندری ارزش تغذیه ای بالایی نیز دارد.
مقادیر مصرف:
مقادیر پیشنهادی مصرف به شرح ذیل است:
گاو شیری پرتولید 30-10 درصد
گاو شیری متوسط تولید 30-10 درصد
تلیسه و خشک و پروراری 30-10 درصد
گوساله کمتر از یکسال 20-10 درصد
طیور گوشتی 10-2 درصد
طیور تخم گذار 10-5 درصد
شترمرغ 10-5 درصد
بلدرچین و بوقلمون 10-2 درصد
آبزیان 10-2 درصد
حیوانات خانگی 10-5 درصد
حیوانات آزمایشگاهی 10-2 درصد
@Animalscience2015
سن از شیرگیری گوساله ها
@Animalscience2015
گوساله هارا می توان در یک ماهگی از شیر گرفته و به جایگاه گوساله های از شیرگرفته روانه نمود.ولی معمولا در سن ۵۵-۴۵ روزگی(گاها ۶۰ روزگی) از شیرگرفته شده و حدودا ده روز روانه جایگاه بعدی می شوند.
اگر گوساله ها را مانند بعضی از دامپروان دیرتر از این موارد از شیر بگیریم مثلا در نود روزگی گوساله های ما سنگین تر شده و در نتیجه نیازهای ایشان نیز بالاتر خواهد رفت که باید تامین گردد تا به رشد مناسب با سن حیوان برسیم. گوساله های بزرگتر کود و ادرار بیشتری تولید خواهند نمود٬ پس به بستر بیشتری نیاز دارند و به این ترتیب برای خشک و تمیز نگه داشتن آنها باید کار و هزینه بیشتری را صرف نمود. زمانی که میزان تولد گوساله های ماده ثابت نباشد٬ سن از شیرگیری می تواند تغییر نماید. مثلا اگر تعداد زیادی از گوساله های ماده متولد شوند و تمام جایگاههای مربوط به گوساله های از شیر گرفته شده نیز پر باشند٬ شاید نیاز باشد که تعدادی از گوساله ها را زودتر از شیر بگیریم.در این موارد باید توجه داشت که برای از شیرگیری گوساله ها زودتر از موعد مقرر باید برنامه غذایی مناسب و نیز جایگاه تمیز و خشک در اختیار داشت.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
گوساله هارا می توان در یک ماهگی از شیر گرفته و به جایگاه گوساله های از شیرگرفته روانه نمود.ولی معمولا در سن ۵۵-۴۵ روزگی(گاها ۶۰ روزگی) از شیرگرفته شده و حدودا ده روز روانه جایگاه بعدی می شوند.
اگر گوساله ها را مانند بعضی از دامپروان دیرتر از این موارد از شیر بگیریم مثلا در نود روزگی گوساله های ما سنگین تر شده و در نتیجه نیازهای ایشان نیز بالاتر خواهد رفت که باید تامین گردد تا به رشد مناسب با سن حیوان برسیم. گوساله های بزرگتر کود و ادرار بیشتری تولید خواهند نمود٬ پس به بستر بیشتری نیاز دارند و به این ترتیب برای خشک و تمیز نگه داشتن آنها باید کار و هزینه بیشتری را صرف نمود. زمانی که میزان تولد گوساله های ماده ثابت نباشد٬ سن از شیرگیری می تواند تغییر نماید. مثلا اگر تعداد زیادی از گوساله های ماده متولد شوند و تمام جایگاههای مربوط به گوساله های از شیر گرفته شده نیز پر باشند٬ شاید نیاز باشد که تعدادی از گوساله ها را زودتر از شیر بگیریم.در این موارد باید توجه داشت که برای از شیرگیری گوساله ها زودتر از موعد مقرر باید برنامه غذایی مناسب و نیز جایگاه تمیز و خشک در اختیار داشت.
@Animalscience2015
موارد مهم در سلامتی گوساله
@Animalscience2015
تغذیه ابتدایی حیوان به مقدار مناسب (نیمی بلافاصله پس از تولد بعلاوه نیم بقیه(از یک گالن)۱۲ ساعت بعد از تولد) از آغوز با کیفیت بالا یکی از اولین عوامل تامین کننده سلامت گوساله جوان می باشد .
قدم بعدی رعایت بهداشت ٬ درست مانند نوزاد انسان می باشد.رعایت کامل بهداشت در طی زایمان و یک هفته پس از آن در زندگی گوساله نقش بسیار مهمی را دارد. نگهداری گوساله ها باید در مکانی خشک و قابل ضدعفونی انجام گیرد و از طرف دیگر حتی در هوای سرد نیز به موقع و به مقدار مناسب غذا در اختیار آنها باشد.رعایت بهداشت همچون تمیز کردن بطری ها سطل ها و ظروف تغذیه خیلی مهم است .هر ظرفی که محتوی شیر می باشد باید بعد از هر بار استفاده در آب گرم همراه با مواد صابونی شسته شده و ضدعفونی گردند.در طی روزهای گرم٬ بارانی( با رطوبت بالا) باید بکس های گوساله ها به سرعت تمیز شوند و بستری خشک برای آنها مهیا کرد تا از٬ ازدیاد مگس و کرم و حشرات دیگر در جایگاه جلوگیری شود.
پیشگیری از بیماری ها با واکسیناسیون می تواند نقش مهمی را در سلامت گوساله در ابتدای زندگی ایفا نماید. در گله های دچار مشکل با دامپزشک بومی باید مشورت نمود و از برنامه های آنها استفاده نمود.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
تغذیه ابتدایی حیوان به مقدار مناسب (نیمی بلافاصله پس از تولد بعلاوه نیم بقیه(از یک گالن)۱۲ ساعت بعد از تولد) از آغوز با کیفیت بالا یکی از اولین عوامل تامین کننده سلامت گوساله جوان می باشد .
قدم بعدی رعایت بهداشت ٬ درست مانند نوزاد انسان می باشد.رعایت کامل بهداشت در طی زایمان و یک هفته پس از آن در زندگی گوساله نقش بسیار مهمی را دارد. نگهداری گوساله ها باید در مکانی خشک و قابل ضدعفونی انجام گیرد و از طرف دیگر حتی در هوای سرد نیز به موقع و به مقدار مناسب غذا در اختیار آنها باشد.رعایت بهداشت همچون تمیز کردن بطری ها سطل ها و ظروف تغذیه خیلی مهم است .هر ظرفی که محتوی شیر می باشد باید بعد از هر بار استفاده در آب گرم همراه با مواد صابونی شسته شده و ضدعفونی گردند.در طی روزهای گرم٬ بارانی( با رطوبت بالا) باید بکس های گوساله ها به سرعت تمیز شوند و بستری خشک برای آنها مهیا کرد تا از٬ ازدیاد مگس و کرم و حشرات دیگر در جایگاه جلوگیری شود.
پیشگیری از بیماری ها با واکسیناسیون می تواند نقش مهمی را در سلامت گوساله در ابتدای زندگی ایفا نماید. در گله های دچار مشکل با دامپزشک بومی باید مشورت نمود و از برنامه های آنها استفاده نمود.
@Animalscience2015
رشد گوساله ها در طی ماههای اول زندگی حیوان
@Animalscience2015
میزان رشد مناسب برای گوساله ها و تلیسه های جوان نتیجه یک تغذیه مناسب٬ رعایت موارد بهداشتی و برنامه های مدیریتی مناسب٬ است.
اندازه گیری رشد گوساله ها یکی از راه های تعیین کار آیی برنامه های به اجرا درآمده در مزرعه می باشد. تغییرات قابل قبول در تغذیه٬ موارد بهداشتی و نحوه مدیریت زمانی میتواند مفید باشد که شما بتوانید نتایج آن را از لحاظ میزان رشد و نیز از لحاظ اقتصادی بودن محاسبه نمایید. رسیدن به رشد مناسب برای تلیسه ها خیلی مهم است٬ زیرا بلوغ حیوان و نیز اولین دوره شیرواری و تولید شیر بستگی به وزن بدن حیوان دارد تا به سن حیوان.
در گوساله جوان٬ هدف اصلی٬ رسیدن به میزان رشد مناسب می باشد تا اینکه تلیسه ها بتوانند در هنگام بلوغ و رسیدن به سن اولین تلقیح دارای وزن مناسبی نیز باشند.
برای نژادهای بزرگ جثه گفته شده که تلیسه ها باید وزنی در حدود ۷۵۰- ۸۰۰ پوند را در سن ۱۵-۱۳ ماهگی داشته باشند.تحت مدیریت های قوی گوساله جوان می تواند به میزان رشدی حدود ۰.۵ تا ۱ پوند در روز در دوره شیرخواری برسد.اما گوساله ها معمولا رشد کمتری را در طی چند هفته اول زندگی خود نشان می دهند.
در هنگام از شیرگیری ممکن است که گوساله ها نتوانند افزایش وزن مناسبی را برای چند روز داشته باشند٬ که این امر به دلیل استرس هایی است که طی این دوران به حیوان وارد شده است.ولی بعد از این مرحله گوساله ها باید از افزایش وزن خوبی برخوردار باشند.
اعمال مدیریتی در زمان قبل از تلقیح حیوان نقش زیادی را در رابطه با سن حیوان در ان هنگام بازی می کند.برنامه ضعیف خوراندن آغوز ٬ عدم رعایت موارد بهداشتی و تغذیه نامناسب در هنگام از شیرگیری گوساله باعث کاهش نرخ رشد حیوان و افزایش زمان مربوط به آبستن شدن حیوان و زمان گوساله زایی در گله خواهد داشت.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
میزان رشد مناسب برای گوساله ها و تلیسه های جوان نتیجه یک تغذیه مناسب٬ رعایت موارد بهداشتی و برنامه های مدیریتی مناسب٬ است.
اندازه گیری رشد گوساله ها یکی از راه های تعیین کار آیی برنامه های به اجرا درآمده در مزرعه می باشد. تغییرات قابل قبول در تغذیه٬ موارد بهداشتی و نحوه مدیریت زمانی میتواند مفید باشد که شما بتوانید نتایج آن را از لحاظ میزان رشد و نیز از لحاظ اقتصادی بودن محاسبه نمایید. رسیدن به رشد مناسب برای تلیسه ها خیلی مهم است٬ زیرا بلوغ حیوان و نیز اولین دوره شیرواری و تولید شیر بستگی به وزن بدن حیوان دارد تا به سن حیوان.
در گوساله جوان٬ هدف اصلی٬ رسیدن به میزان رشد مناسب می باشد تا اینکه تلیسه ها بتوانند در هنگام بلوغ و رسیدن به سن اولین تلقیح دارای وزن مناسبی نیز باشند.
برای نژادهای بزرگ جثه گفته شده که تلیسه ها باید وزنی در حدود ۷۵۰- ۸۰۰ پوند را در سن ۱۵-۱۳ ماهگی داشته باشند.تحت مدیریت های قوی گوساله جوان می تواند به میزان رشدی حدود ۰.۵ تا ۱ پوند در روز در دوره شیرخواری برسد.اما گوساله ها معمولا رشد کمتری را در طی چند هفته اول زندگی خود نشان می دهند.
در هنگام از شیرگیری ممکن است که گوساله ها نتوانند افزایش وزن مناسبی را برای چند روز داشته باشند٬ که این امر به دلیل استرس هایی است که طی این دوران به حیوان وارد شده است.ولی بعد از این مرحله گوساله ها باید از افزایش وزن خوبی برخوردار باشند.
اعمال مدیریتی در زمان قبل از تلقیح حیوان نقش زیادی را در رابطه با سن حیوان در ان هنگام بازی می کند.برنامه ضعیف خوراندن آغوز ٬ عدم رعایت موارد بهداشتی و تغذیه نامناسب در هنگام از شیرگیری گوساله باعث کاهش نرخ رشد حیوان و افزایش زمان مربوط به آبستن شدن حیوان و زمان گوساله زایی در گله خواهد داشت.
@Animalscience2015
خشک کردن گاو
@Animalscience2015
روش های زیادی وجوددارد که می توانند برای خشک کردن گاوهای شیرده بعد از ۱۰ماه و یا بیشتر٬ تولید شیر٬ مورد استفاده قرار گیرد.
برخی از گاوداران به منظور خشک کردن گاوهای خود از روش ندوشیدن بصورت موردی و در وعده های متفاوت به مدت یک یا دو هفته استفاده می کنند. ریشه این اقدام در این است که ندوشیدن شیر باعث بالا رفتن فشار داخل پستانی شده و کاهش ترشح و تولید شیر را به دنبال دارد. با ادامه اینکار توقف تولید شیر را خواهیم داشت. کم کردن تعداد دفعات دوشش٬ با استفاده از مواد خشبی کم کیفیت تر و نیز حذف کنستانتره از جیره همراه می شود.روش کم کردن نوبت های شیردوشی برای خشک کردن گاوها می تواند باعث ظهور ناگهانی ورم پستان در غدد پستانی گاوهایی که دچار ورم پستان مزمن بوده اند گردد.گاوهایی که کمتر از ۱۵ کیلیوگرم شیر در روز تولید می کنند را می توان بطور ناگهانی خشک نمود.در همین زمان باید مقدار کنستانتره و مواد خشبی مصرفی آنها را نیز کاهش داد. در هنگام خشک کردن گاوها باید از آنتی بیوتیک هایی که دارای اثرات طولانی مدت هستند برای هر کارتیه استفاده نمود.این کار به جهت مقابله با ورم پستان در گله انجام می گیرد.این روش باعث جلوگیری از موارد جدید ورم پستان و درمان ورم پستان های قدیمی می گردد.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
روش های زیادی وجوددارد که می توانند برای خشک کردن گاوهای شیرده بعد از ۱۰ماه و یا بیشتر٬ تولید شیر٬ مورد استفاده قرار گیرد.
برخی از گاوداران به منظور خشک کردن گاوهای خود از روش ندوشیدن بصورت موردی و در وعده های متفاوت به مدت یک یا دو هفته استفاده می کنند. ریشه این اقدام در این است که ندوشیدن شیر باعث بالا رفتن فشار داخل پستانی شده و کاهش ترشح و تولید شیر را به دنبال دارد. با ادامه اینکار توقف تولید شیر را خواهیم داشت. کم کردن تعداد دفعات دوشش٬ با استفاده از مواد خشبی کم کیفیت تر و نیز حذف کنستانتره از جیره همراه می شود.روش کم کردن نوبت های شیردوشی برای خشک کردن گاوها می تواند باعث ظهور ناگهانی ورم پستان در غدد پستانی گاوهایی که دچار ورم پستان مزمن بوده اند گردد.گاوهایی که کمتر از ۱۵ کیلیوگرم شیر در روز تولید می کنند را می توان بطور ناگهانی خشک نمود.در همین زمان باید مقدار کنستانتره و مواد خشبی مصرفی آنها را نیز کاهش داد. در هنگام خشک کردن گاوها باید از آنتی بیوتیک هایی که دارای اثرات طولانی مدت هستند برای هر کارتیه استفاده نمود.این کار به جهت مقابله با ورم پستان در گله انجام می گیرد.این روش باعث جلوگیری از موارد جدید ورم پستان و درمان ورم پستان های قدیمی می گردد.
@Animalscience2015
🎯نشانه های کمبود ویتامین E در طیور
@Animalscience2015
ویتامین E موثرترین آنتی اکسیدان بیولوژیکی بوده و کمبود آن منجر به تخریب اکسیداتیو بافتهای حاوی لیپیدمی شود. آثار زیان بار کمبود ویتامینE طی یک دوره ۳-۴ هفته ای و پس از تخلیه کامل ذخایر این ویتامین از بافتها، بروز می نماید.
علائم کمبود از کاهش باروری تا ایجاد علائم و نشانه های اختصاصی بر اساس سن و جنس ، متفاوت است. آثار اختصاصی کمبود ویتامین E که تحت شرایط تجاری حائز اهمیت اقتصادی هستند بشرح زیر می باشند:
* خیز زیرجلدی
اکسیداسیون لایه های لیپیدی غشاهای سلولی مفروش کننده دیواره مویرگها منجربه دگرگونی ساختار این سلولها شد و موجب افزایش نفوذپذیری و نفوذ مایع واکسودا به بافتهای زیر جلدی می گردد که در اغلب موارد این حالت بصورت تورمی نرم در پشت چینه دان مشاهده می گردد. جوجه های حاصل از مرغهایی که دچار کمبود ویتامین E هستند ،در سن دوهفتگی علائم خیز زیر جلدی ( Exudative Diathesis ) را نشان می دهند. در موارد پیشرفته کمبود ، خونریزی زیر جلدی نیز ممکن است مشاهده شود.
* آنسفالومالاسی
افزایش محتوی لیپیدی هر اندامی موجب نیاز بیشتر به ویتامین E جهت ممانعت از اکسیداسیون می شود. مقادیر فراوان لیپید در بافت مغزی موجب حساسیت فراوان این اندام نسبت به کمبود ویتامین E می گردد. آنسفالومالاسی
( Encephalomalcia ) یا ایجاد جراحات استحاله ای در مغز در جوجه های جوان تا سن ۶ هفتگی و در اثر خیز و خونریزی در مخچه ، مشاهده می شود. زمان بروز نشانه های درمانگاهی تحت تأثیر سطوح ویتامین E است ، که توسط مرغ مادر به زرده منتقل شده و جهت استفاده جوجه در زمان تفریخ در دسترس می باشد. میزان احتیاجات ویتامین E همچنین تحت تأثیر مقدار اسیدلینولئیک خوراک می باشد. ( تصاویر ۱ و ۲ )
* دیستروفی عضلانی
استحاله دیستروفیک سلولهای عضلانی در اثر کمبود ویتامین E اغلب در عضلات سینه و ران مشاهده می گردد. ماکیان در همه سنین نسبت به دیستروفی عضلانی ( Muscular Dystrophy ) حساس بوده و هنگامی که عضلات پا مبتلا می شود بطور مشخصی علائم عدم تعادل را نشان داده و تمایلی به راه رفتن ندارند. در موارد شدید کمبودویتامین E جراحات استحاله ای ممکن است در سنگدان و عضلات قلبی نیز مشاهده گردد. میزان شدت جراحات همچنین تحت تأثیر کمبود اسیدهای آمینه گوگردی نیز می باشد. ( تصویر ۳ )
* باروری و قابلیت جوجه درآوری
تخریب اکسیداتیو بافت بیضه و اسپرمها موجب عقیم شدن خروسها می گردد. در موارد پیشرفته کمبود ویتامین E ، عقیم شدن خروسها ممکن است بصورت دائمی ادامه یابد. قابلیت جوجه درآوری در اثر مرگ جنین ها ابتدا در چهارمین روز انکوباسیون و مجدداً در ۲-۳ روز قبل از تفریخ ، کاهش می یابد. مرگ جنینی در اثر فقدان تکامل دستگاه
گردش خون رخ می دهد.
* تولید تخم مرغ
کاهش تولید تخم مرغ بطور اولیه در اثر تخریب اکسیداتیو فولیکولهای تخمدان ایجاد شده و سپس طی ۲-۳ هفته همزمان با تخلیه کامل بافتها از ویتامین E به میزان وسیعی نمایان می شود. در مرغهای مادر در اثر کمبود ، ذخیره ویتامین E در زرده به مخاطره افکنده شده و در نتیجه تکامل جنین و همچنین سرزندگی جوجه های حاصل طی اولین هفته زندگی تحت تأثیر قرار می گیرد.
* سرزندگی جوجه ها
طی اولین روزهای پس از تفریخ و تا زمان تکامل کافی دستگاه گوارش ، جوجه ها قادر به استفاده از ویتامین E خوراک نیستند و احتیاجات فیزیولوژیکی ویتامین E طی ۴-۵ روز اول زندگی می بایستی از طریق زرده تأمین شود. جوجه های حاصل از مرغهای مادر دچار کمبود ویتامین E ، مقادیر ناکافی از این ویتامین دریافت نموده در نتیجه نسبت به عوامل استرس زای فیزیولوژیکی و ایمونولوژیکی بسیار حساس خواهند شد. جوجه های مبتلا رشد بسیار ضعیفی داشته ، دچار ضعف عضلانی هستند ، سرزندگی ضعیفی داشته و دچار تلفات بالایی طی اولین هفته زندگی می شوند.علاوه بر این جوجه ها در صورتی که با خوراک حاوی مقادیر ناکافی مکمل ویتامین E تغذیه شوند ، علائم کمبود ویتامین E را نشان خواهند داد.
* پاسخ ایمنی
نقش ویتامین E در پاسخ ایمنی سلولی و همورال بخوبی شناخته شده است. کمبود ویتامین E منجر به پاسخ ایمنی کمتر از حد معمول می گردد. تحت شرایط تجاری انتقال پادتن مادری و نیز پاسخ به واکسیناسیون نیز ممکن است کمتر از حد مناسب باشد. در موارد شیوع بیماری با علائم بالینی ، پاسخ ایمنی کمتر از حد معمول بوده و پاسخ به مواد دارویی نیز در کمترین میزان می باشد و ممکن است مدت زمان بیماری طولانی شود.
* همولیز گلبولهای قرمز
سطوح ناکافی ویتامین E در بدن گلبولهای قرمز را نسبت به تخریب اکسیداتیو غشا سلولی مستعد می نماید. اکسیداسیون لایه های لیپیدی غشاء سلولی سبب افزایش نفوذپذیری سلول و نهایتاً ایجاد همولیز ( Haemolysis ) گلوبولهای قرمز می شود.
@Animalscience2015
از دکتر محمدرضا عابدینی عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی
@Animalscience2015
ویتامین E موثرترین آنتی اکسیدان بیولوژیکی بوده و کمبود آن منجر به تخریب اکسیداتیو بافتهای حاوی لیپیدمی شود. آثار زیان بار کمبود ویتامینE طی یک دوره ۳-۴ هفته ای و پس از تخلیه کامل ذخایر این ویتامین از بافتها، بروز می نماید.
علائم کمبود از کاهش باروری تا ایجاد علائم و نشانه های اختصاصی بر اساس سن و جنس ، متفاوت است. آثار اختصاصی کمبود ویتامین E که تحت شرایط تجاری حائز اهمیت اقتصادی هستند بشرح زیر می باشند:
* خیز زیرجلدی
اکسیداسیون لایه های لیپیدی غشاهای سلولی مفروش کننده دیواره مویرگها منجربه دگرگونی ساختار این سلولها شد و موجب افزایش نفوذپذیری و نفوذ مایع واکسودا به بافتهای زیر جلدی می گردد که در اغلب موارد این حالت بصورت تورمی نرم در پشت چینه دان مشاهده می گردد. جوجه های حاصل از مرغهایی که دچار کمبود ویتامین E هستند ،در سن دوهفتگی علائم خیز زیر جلدی ( Exudative Diathesis ) را نشان می دهند. در موارد پیشرفته کمبود ، خونریزی زیر جلدی نیز ممکن است مشاهده شود.
* آنسفالومالاسی
افزایش محتوی لیپیدی هر اندامی موجب نیاز بیشتر به ویتامین E جهت ممانعت از اکسیداسیون می شود. مقادیر فراوان لیپید در بافت مغزی موجب حساسیت فراوان این اندام نسبت به کمبود ویتامین E می گردد. آنسفالومالاسی
( Encephalomalcia ) یا ایجاد جراحات استحاله ای در مغز در جوجه های جوان تا سن ۶ هفتگی و در اثر خیز و خونریزی در مخچه ، مشاهده می شود. زمان بروز نشانه های درمانگاهی تحت تأثیر سطوح ویتامین E است ، که توسط مرغ مادر به زرده منتقل شده و جهت استفاده جوجه در زمان تفریخ در دسترس می باشد. میزان احتیاجات ویتامین E همچنین تحت تأثیر مقدار اسیدلینولئیک خوراک می باشد. ( تصاویر ۱ و ۲ )
* دیستروفی عضلانی
استحاله دیستروفیک سلولهای عضلانی در اثر کمبود ویتامین E اغلب در عضلات سینه و ران مشاهده می گردد. ماکیان در همه سنین نسبت به دیستروفی عضلانی ( Muscular Dystrophy ) حساس بوده و هنگامی که عضلات پا مبتلا می شود بطور مشخصی علائم عدم تعادل را نشان داده و تمایلی به راه رفتن ندارند. در موارد شدید کمبودویتامین E جراحات استحاله ای ممکن است در سنگدان و عضلات قلبی نیز مشاهده گردد. میزان شدت جراحات همچنین تحت تأثیر کمبود اسیدهای آمینه گوگردی نیز می باشد. ( تصویر ۳ )
* باروری و قابلیت جوجه درآوری
تخریب اکسیداتیو بافت بیضه و اسپرمها موجب عقیم شدن خروسها می گردد. در موارد پیشرفته کمبود ویتامین E ، عقیم شدن خروسها ممکن است بصورت دائمی ادامه یابد. قابلیت جوجه درآوری در اثر مرگ جنین ها ابتدا در چهارمین روز انکوباسیون و مجدداً در ۲-۳ روز قبل از تفریخ ، کاهش می یابد. مرگ جنینی در اثر فقدان تکامل دستگاه
گردش خون رخ می دهد.
* تولید تخم مرغ
کاهش تولید تخم مرغ بطور اولیه در اثر تخریب اکسیداتیو فولیکولهای تخمدان ایجاد شده و سپس طی ۲-۳ هفته همزمان با تخلیه کامل بافتها از ویتامین E به میزان وسیعی نمایان می شود. در مرغهای مادر در اثر کمبود ، ذخیره ویتامین E در زرده به مخاطره افکنده شده و در نتیجه تکامل جنین و همچنین سرزندگی جوجه های حاصل طی اولین هفته زندگی تحت تأثیر قرار می گیرد.
* سرزندگی جوجه ها
طی اولین روزهای پس از تفریخ و تا زمان تکامل کافی دستگاه گوارش ، جوجه ها قادر به استفاده از ویتامین E خوراک نیستند و احتیاجات فیزیولوژیکی ویتامین E طی ۴-۵ روز اول زندگی می بایستی از طریق زرده تأمین شود. جوجه های حاصل از مرغهای مادر دچار کمبود ویتامین E ، مقادیر ناکافی از این ویتامین دریافت نموده در نتیجه نسبت به عوامل استرس زای فیزیولوژیکی و ایمونولوژیکی بسیار حساس خواهند شد. جوجه های مبتلا رشد بسیار ضعیفی داشته ، دچار ضعف عضلانی هستند ، سرزندگی ضعیفی داشته و دچار تلفات بالایی طی اولین هفته زندگی می شوند.علاوه بر این جوجه ها در صورتی که با خوراک حاوی مقادیر ناکافی مکمل ویتامین E تغذیه شوند ، علائم کمبود ویتامین E را نشان خواهند داد.
* پاسخ ایمنی
نقش ویتامین E در پاسخ ایمنی سلولی و همورال بخوبی شناخته شده است. کمبود ویتامین E منجر به پاسخ ایمنی کمتر از حد معمول می گردد. تحت شرایط تجاری انتقال پادتن مادری و نیز پاسخ به واکسیناسیون نیز ممکن است کمتر از حد مناسب باشد. در موارد شیوع بیماری با علائم بالینی ، پاسخ ایمنی کمتر از حد معمول بوده و پاسخ به مواد دارویی نیز در کمترین میزان می باشد و ممکن است مدت زمان بیماری طولانی شود.
* همولیز گلبولهای قرمز
سطوح ناکافی ویتامین E در بدن گلبولهای قرمز را نسبت به تخریب اکسیداتیو غشا سلولی مستعد می نماید. اکسیداسیون لایه های لیپیدی غشاء سلولی سبب افزایش نفوذپذیری سلول و نهایتاً ایجاد همولیز ( Haemolysis ) گلوبولهای قرمز می شود.
@Animalscience2015
از دکتر محمدرضا عابدینی عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی
دلایل توقف تولید تخم مرغ
@Animalscience2015
تولید تخم یک پدیده جالب توجه است . پولت تخم گذار در ۲۰-۱۸ هفتگی تخم گذاری را شروع می کند و در حدود ۳۵ هفتگی به اوج تخم گذاری می رسد که در این هنگام میزان تخم گذاری بیش از ۹۰ درصد می باشد (۹ تخم در ۱۰ روز به ازای هر مرغ یا ۹ تخم در یک روز به ازای ۱۰ مرغ ) .
پیک تخم گذاری در حدود ۱۰هفته طول می کشد و پس از آن تولید تخم به تدریج کاهش می یابد . یک مرغ پر تولید در هر سال حدود ۱۰ برابر وزن بدنش تخم می گذارد . متوسط تعداد تخم در مرغ نژاد لگهورن سفید تجاری حدود ۲۶۵ عدد در هر سال است ولی نژادهای دیگر در مقایسه با آن تخم کمتری می گذارند و در اکثر مواقع مرغ های بومی پرورشی از لحاظ تخم ٬ پتانسیل پایین تری دارند.در یک مرغ ٬ تخمگذاری به دلایل متعددی قطع می گردد . محرک های خارجی و داخلی سطوح هورمونی بدن مرغ را تحت تاثیر قرار می دهند که باعث تغییر شرایط حاکم بر اندامهای تخمگذاری (تخمدان و اویدوکت ) می شود که این تغییرات باعث کاهش یا توقف تولید تخم مرغ می گردند . کاهش طول روز ٬بیماری ٬ کرچی ٬تغذیه ی نامناسب و استرس از جمله عمده ترین عواملی هستند که بر تولید تخم اثر می گذارند . اما در شرایط ایده آل هم تولید تخم هر مرغ به تدریج کاهش یافته و نهایتاً متوقف می گردد .
کاهش طول روز :
از اوایل تیر ماه هر سال روزها شروع به کوتاه شدن می کنند و مجدداً از اوایل دی ماه هر سال بلند تر می شوند . طول روز از حدود ۱۶ ساعت در اوایل تابستان به حدود ۸ ساعت در اوایل زمستان می رسد. این تغییر در طول روز باعث ((تولک رفتن)) و قطع تخم گذاری می گردد که ممکن است چندین ماه طول بکشد. برای جلوگیری از کاهش تولید در اثر تغییر در طو ل روز ٬ به نور دهی مصنوعی نیاز است . برای حفظ تولید، طول روز باید افزایش یابد و یا این که بیش از ۱۲ ساعت به ازای هر روز ثابت بماند (مثلاً ۱۴ تا ۱۶ ساعت در روز) . نور مورد نیاز باید طوری باشد که بتوان روزنامه خواند ولی نوع منبع نور دهی مهم نیست . باید توجه داشت که اگر یک برنامه ی نور دهی شروع گردد٬ باید ادامه یابد و قطع نور حتی به مدت یک روز هم می تواند اثر منفی بر تولید داشته باشد و بهتر است که از یک تایمر ارزان قیمت برای کنترل برنامه ی نوری استفاده گردد .
سلامتی گله :
مشکلات بیماری هر از گاهی در تمام گله بروز می کند . در برخی مواقع٬ کاهش تولید تخم از اولین نشانه های بروز مشکل است. سایر علائم شامل کسلی ٬عدم فعالیت لنگش ٬ سرفه بیحالی و در نهایت مرگ می باشد. برخی مرگ و میر ها ٬ طبیعی است ولی اگر چندین پرنده علائم مشابهی را نشان دهند ٬ باید جهت اطمینان نوع بیماری از متخصصین طیور و یا آزمایشگاه های تشخیصی کمک گرفت .
سن:
تمام مرغها سر انجام تولید تخم را قطع می کنند . معمولاً مرغها تا ۳-۲ سالگی به تولید ادامه می دهند تا این که شروع به کاهش تولید نموده و نهایتاً تولید تخم را قطع می کنند . تولک رفتن مکرر و طولانی می شود و برخی مشکلات فیزیکی در تخمدان و اویدوکت روی می دهد . گذشته از این مسائل وقتی یک مرغ پر تولید به مدت سه سال تخم گذاری می کند ٬ ممکن است که بیش از ۳۰ برابر وزن بدنش تخم بگذارد . در برخی شرایط اویدکت توانایی خود را در عبور تخم از دست می دهد و یک یا چند تخم در اویدوکت به تله می افتد که این حالت (از تخم افتادن ) نامیده می شود . در موارد دیگری مرغ تولید زرده ای می کند که توسط اویدوکت جمع آوری نمی شود و در محوطه ی بطنی بدن باقی می ماند . بروز این حالت برای درصد پایینی از زرده ها طبیعی است و مرغ می تواند به سادگی آن را مجدداً جذب بدن کند ولی هنگامی که این عارضه هر روز اتفاق بیافتد مرغ به تخمگذار بطنی معروف می گردد .
گاهاً مرغ های مسن تر تخم های بزرگ تر و یا تخم های دو زرده می گذارند . در این مورد اویدوکت که فقط در هنگام تخم گشاد می شود ممکن است به حالت طبیعی خود و به داخل بدن مرغ برنگردد و اویدوکت گشاد شده در بیرون از بدن نمایان باشد که موضوع جالبی برای مرغ های گله جهت نوک زدن خواهد بود . چنین مرغی باید فوراً از گله حذف شود . در هر یک از موارد فوق تخمگذاری قطع شده و سلامت مرغ به خطر می افتد . بنابر این بهتر است این مرغها از گله حذف شوند .
استرس :@Animalscience2015
تولید تخم در مرغها در حقیقت فعالیت تولید مثلی آنهاست . وقتی که یک مرغ در معرض استرس قرار می گیرد با قطع تخمگذاری به این حالت پاسخ می دهد . حمل و نقل ٬دستکاری٬ حرارت بیش از حد ٬ ایجاد وحشت و قطع خوراک و آب استرس هایی هستند که در نهایت تولید تخم را تحت تاثیر قرار می دهند . حفاظت از عوامل خارجی شکارچیان ٬ تمیز و خوب نگهداری کردن سالن های پرورشی ٬ تهویه ی کافی در سالن ها ی بسته٬ دسترسی دائم به خوراک و آب و… موجب کاهش استرس شده و به حفظ تولید بالای تخم مرغ کمک میکند . نگهداری طیور در وضعیت مناسب بهداشتی و مدیریت خوب در گله موجب افزایش تول
@Animalscience2015
تولید تخم یک پدیده جالب توجه است . پولت تخم گذار در ۲۰-۱۸ هفتگی تخم گذاری را شروع می کند و در حدود ۳۵ هفتگی به اوج تخم گذاری می رسد که در این هنگام میزان تخم گذاری بیش از ۹۰ درصد می باشد (۹ تخم در ۱۰ روز به ازای هر مرغ یا ۹ تخم در یک روز به ازای ۱۰ مرغ ) .
پیک تخم گذاری در حدود ۱۰هفته طول می کشد و پس از آن تولید تخم به تدریج کاهش می یابد . یک مرغ پر تولید در هر سال حدود ۱۰ برابر وزن بدنش تخم می گذارد . متوسط تعداد تخم در مرغ نژاد لگهورن سفید تجاری حدود ۲۶۵ عدد در هر سال است ولی نژادهای دیگر در مقایسه با آن تخم کمتری می گذارند و در اکثر مواقع مرغ های بومی پرورشی از لحاظ تخم ٬ پتانسیل پایین تری دارند.در یک مرغ ٬ تخمگذاری به دلایل متعددی قطع می گردد . محرک های خارجی و داخلی سطوح هورمونی بدن مرغ را تحت تاثیر قرار می دهند که باعث تغییر شرایط حاکم بر اندامهای تخمگذاری (تخمدان و اویدوکت ) می شود که این تغییرات باعث کاهش یا توقف تولید تخم مرغ می گردند . کاهش طول روز ٬بیماری ٬ کرچی ٬تغذیه ی نامناسب و استرس از جمله عمده ترین عواملی هستند که بر تولید تخم اثر می گذارند . اما در شرایط ایده آل هم تولید تخم هر مرغ به تدریج کاهش یافته و نهایتاً متوقف می گردد .
کاهش طول روز :
از اوایل تیر ماه هر سال روزها شروع به کوتاه شدن می کنند و مجدداً از اوایل دی ماه هر سال بلند تر می شوند . طول روز از حدود ۱۶ ساعت در اوایل تابستان به حدود ۸ ساعت در اوایل زمستان می رسد. این تغییر در طول روز باعث ((تولک رفتن)) و قطع تخم گذاری می گردد که ممکن است چندین ماه طول بکشد. برای جلوگیری از کاهش تولید در اثر تغییر در طو ل روز ٬ به نور دهی مصنوعی نیاز است . برای حفظ تولید، طول روز باید افزایش یابد و یا این که بیش از ۱۲ ساعت به ازای هر روز ثابت بماند (مثلاً ۱۴ تا ۱۶ ساعت در روز) . نور مورد نیاز باید طوری باشد که بتوان روزنامه خواند ولی نوع منبع نور دهی مهم نیست . باید توجه داشت که اگر یک برنامه ی نور دهی شروع گردد٬ باید ادامه یابد و قطع نور حتی به مدت یک روز هم می تواند اثر منفی بر تولید داشته باشد و بهتر است که از یک تایمر ارزان قیمت برای کنترل برنامه ی نوری استفاده گردد .
سلامتی گله :
مشکلات بیماری هر از گاهی در تمام گله بروز می کند . در برخی مواقع٬ کاهش تولید تخم از اولین نشانه های بروز مشکل است. سایر علائم شامل کسلی ٬عدم فعالیت لنگش ٬ سرفه بیحالی و در نهایت مرگ می باشد. برخی مرگ و میر ها ٬ طبیعی است ولی اگر چندین پرنده علائم مشابهی را نشان دهند ٬ باید جهت اطمینان نوع بیماری از متخصصین طیور و یا آزمایشگاه های تشخیصی کمک گرفت .
سن:
تمام مرغها سر انجام تولید تخم را قطع می کنند . معمولاً مرغها تا ۳-۲ سالگی به تولید ادامه می دهند تا این که شروع به کاهش تولید نموده و نهایتاً تولید تخم را قطع می کنند . تولک رفتن مکرر و طولانی می شود و برخی مشکلات فیزیکی در تخمدان و اویدوکت روی می دهد . گذشته از این مسائل وقتی یک مرغ پر تولید به مدت سه سال تخم گذاری می کند ٬ ممکن است که بیش از ۳۰ برابر وزن بدنش تخم بگذارد . در برخی شرایط اویدکت توانایی خود را در عبور تخم از دست می دهد و یک یا چند تخم در اویدوکت به تله می افتد که این حالت (از تخم افتادن ) نامیده می شود . در موارد دیگری مرغ تولید زرده ای می کند که توسط اویدوکت جمع آوری نمی شود و در محوطه ی بطنی بدن باقی می ماند . بروز این حالت برای درصد پایینی از زرده ها طبیعی است و مرغ می تواند به سادگی آن را مجدداً جذب بدن کند ولی هنگامی که این عارضه هر روز اتفاق بیافتد مرغ به تخمگذار بطنی معروف می گردد .
گاهاً مرغ های مسن تر تخم های بزرگ تر و یا تخم های دو زرده می گذارند . در این مورد اویدوکت که فقط در هنگام تخم گشاد می شود ممکن است به حالت طبیعی خود و به داخل بدن مرغ برنگردد و اویدوکت گشاد شده در بیرون از بدن نمایان باشد که موضوع جالبی برای مرغ های گله جهت نوک زدن خواهد بود . چنین مرغی باید فوراً از گله حذف شود . در هر یک از موارد فوق تخمگذاری قطع شده و سلامت مرغ به خطر می افتد . بنابر این بهتر است این مرغها از گله حذف شوند .
استرس :@Animalscience2015
تولید تخم در مرغها در حقیقت فعالیت تولید مثلی آنهاست . وقتی که یک مرغ در معرض استرس قرار می گیرد با قطع تخمگذاری به این حالت پاسخ می دهد . حمل و نقل ٬دستکاری٬ حرارت بیش از حد ٬ ایجاد وحشت و قطع خوراک و آب استرس هایی هستند که در نهایت تولید تخم را تحت تاثیر قرار می دهند . حفاظت از عوامل خارجی شکارچیان ٬ تمیز و خوب نگهداری کردن سالن های پرورشی ٬ تهویه ی کافی در سالن ها ی بسته٬ دسترسی دائم به خوراک و آب و… موجب کاهش استرس شده و به حفظ تولید بالای تخم مرغ کمک میکند . نگهداری طیور در وضعیت مناسب بهداشتی و مدیریت خوب در گله موجب افزایش تول
ید تخم شده و تخم هایی با کیفیت بالا و بازار پسندی مناسب را برای افراد خانواده و مشتری به ارمغان خواهد آورد .
تغذیه ی نامناسب :
نوع و مقدار جیره غذایی جهت حفظ حداکثر تولید تخم اهمیت زیادی دارد . جیره ی غذایی جوجه ها باید بر حسب احتیاجاتشان بالانس گردد . هر گونه مکمل سازی با ضایعات غذایی یا پسمانده های باغات و…. ممکن است موجب به هم خوردن تعادل جیره ی غذایی گردد . برای کسب حداکثر تولید تخم ٬مرغهای تخم گذار باید تخمگذاری را به صورت مصرف اختیاری تغذیه کنند و علاوه بر آن باید به اندازه کافی پوسته ی صدف در ظروف جداگانه ای در اختیار آنها قرار داده شود .
تذکر:هرگز نباید از جیره های آغازین و یا رشدی برای مرغ های تخم گذار استفاده شود چون مواد مغذی این جیره ها متفاوت است و باعث کاهش تولید می گردد . استفاده از جیره های آغازین باعث به هم خوردن ترکیبات داخل تخم مرغ خواهد شد .
@Animalscience2015
کرچی :
کرچی یک استعداد طبیعی است که مرغ روی تخم ها نشسته و جوجه ها تفریخ می کنند . اکثر مرغها بلاخره کرچ می شوند . برخی نژادها بیشتر از دیگر نژادها کرچ می شند و در برخی نژادها این عمل به ندرت اتفاق می افتد ( کوشین وسیلکی رکورددار کرچی هستند ولی لگهورن به ندرت کرچ می شوند ) . وقتی یک مرغ کرچ می شودتغیرات هورمونی موجب قطع تخمگذاری میگردد.
یکی ازعوامل اصلی موثر بر کرچی معمولاًجمع شدن تخم در لانه است ٬ ولی برخی مرغ ها بدون وجود تخم در لانه هم کرچ می گردند . برای کاهش کرچی ٬ باید تخم ها هر روز از لانه جمع شده و محل آنها صاف شود . اگر یک مرغ مایل باشد که زمانی طولانی در لانه بماند باید به مدت چند روز از لانه رانده شود در این صورت پس از یک دوره ی زمانی ٬ رفتار کرچی پایان یافته و مرغ به حالت تولید تخم بر می گردد.
@Animalscience2015
تولک :
تولک رفتن یک مرحله فزیو لوژیکی طبیعی است که به مرغ اجازه می دهد تا پرهای کهنه و قدیمی خود را جایگزین کندو اویدوکت را که اندام تولید تخم است ٬ بازسازی کرده و مجدداً جوان کند . هنگامی که تولک روی میدهد ٬ مرغ اکثر انرژی خود را صرف رشد پرها کرده وتنها مقدار اندکی از آن را برای تولید تخم مصرف می کند . تولک طبیعی یک پدیده فصلی است که با تغییر طول روز ارتباط دارد . پرریزی در پرندگان اهلی در هر زمانی می تواند روی دهد (به خصوص اگر مرغ در معرض برخی استرس ها قرار گیرد . ) پریزی سریع در تمام گله معمولاً نتیجه ی حوادث استرس زای جدی مثل فقدان آب و غذاو یا مشکلات ناشی از برنامه های نوردهی است . گاهی با یک برنامه ی نوری خاص ٬ تولک اتفاق می افتد .
در هنگامی که تولک در دوران روزهای بلند اتفاق می افتد ٬ پرریزی غالباً ناتمام می ماند . در این حالت ممکن است که مرغ هرگز به تولید ایده آل خود برنگردد . برای رفع این مشکل بهتر است که اجازه دهیم تا مرغ در طول دومین زمستان به تولک برود که با خاموش کردن نور به مدت ۶ هفته در زمستان این عمل اتفاق می افتر مرغ کاملا ً پرریزی می کند و سپس با قرار دادن در شرایطی با طول روز بلند ٬ مجدداً تولید را از سر می گیرد .
تذکر: در تولک رفتن ٬پرها به صورت ناحیه ای یا تکه تکه نمی ریزد و اگر چنین حالتی مشاهده شود با احتمال زیاد نتیجه ی نوک زدن طیور می باشد .
تغذیه ی نامناسب :
نوع و مقدار جیره غذایی جهت حفظ حداکثر تولید تخم اهمیت زیادی دارد . جیره ی غذایی جوجه ها باید بر حسب احتیاجاتشان بالانس گردد . هر گونه مکمل سازی با ضایعات غذایی یا پسمانده های باغات و…. ممکن است موجب به هم خوردن تعادل جیره ی غذایی گردد . برای کسب حداکثر تولید تخم ٬مرغهای تخم گذار باید تخمگذاری را به صورت مصرف اختیاری تغذیه کنند و علاوه بر آن باید به اندازه کافی پوسته ی صدف در ظروف جداگانه ای در اختیار آنها قرار داده شود .
تذکر:هرگز نباید از جیره های آغازین و یا رشدی برای مرغ های تخم گذار استفاده شود چون مواد مغذی این جیره ها متفاوت است و باعث کاهش تولید می گردد . استفاده از جیره های آغازین باعث به هم خوردن ترکیبات داخل تخم مرغ خواهد شد .
@Animalscience2015
کرچی :
کرچی یک استعداد طبیعی است که مرغ روی تخم ها نشسته و جوجه ها تفریخ می کنند . اکثر مرغها بلاخره کرچ می شوند . برخی نژادها بیشتر از دیگر نژادها کرچ می شند و در برخی نژادها این عمل به ندرت اتفاق می افتد ( کوشین وسیلکی رکورددار کرچی هستند ولی لگهورن به ندرت کرچ می شوند ) . وقتی یک مرغ کرچ می شودتغیرات هورمونی موجب قطع تخمگذاری میگردد.
یکی ازعوامل اصلی موثر بر کرچی معمولاًجمع شدن تخم در لانه است ٬ ولی برخی مرغ ها بدون وجود تخم در لانه هم کرچ می گردند . برای کاهش کرچی ٬ باید تخم ها هر روز از لانه جمع شده و محل آنها صاف شود . اگر یک مرغ مایل باشد که زمانی طولانی در لانه بماند باید به مدت چند روز از لانه رانده شود در این صورت پس از یک دوره ی زمانی ٬ رفتار کرچی پایان یافته و مرغ به حالت تولید تخم بر می گردد.
@Animalscience2015
تولک :
تولک رفتن یک مرحله فزیو لوژیکی طبیعی است که به مرغ اجازه می دهد تا پرهای کهنه و قدیمی خود را جایگزین کندو اویدوکت را که اندام تولید تخم است ٬ بازسازی کرده و مجدداً جوان کند . هنگامی که تولک روی میدهد ٬ مرغ اکثر انرژی خود را صرف رشد پرها کرده وتنها مقدار اندکی از آن را برای تولید تخم مصرف می کند . تولک طبیعی یک پدیده فصلی است که با تغییر طول روز ارتباط دارد . پرریزی در پرندگان اهلی در هر زمانی می تواند روی دهد (به خصوص اگر مرغ در معرض برخی استرس ها قرار گیرد . ) پریزی سریع در تمام گله معمولاً نتیجه ی حوادث استرس زای جدی مثل فقدان آب و غذاو یا مشکلات ناشی از برنامه های نوردهی است . گاهی با یک برنامه ی نوری خاص ٬ تولک اتفاق می افتد .
در هنگامی که تولک در دوران روزهای بلند اتفاق می افتد ٬ پرریزی غالباً ناتمام می ماند . در این حالت ممکن است که مرغ هرگز به تولید ایده آل خود برنگردد . برای رفع این مشکل بهتر است که اجازه دهیم تا مرغ در طول دومین زمستان به تولک برود که با خاموش کردن نور به مدت ۶ هفته در زمستان این عمل اتفاق می افتر مرغ کاملا ً پرریزی می کند و سپس با قرار دادن در شرایطی با طول روز بلند ٬ مجدداً تولید را از سر می گیرد .
تذکر: در تولک رفتن ٬پرها به صورت ناحیه ای یا تکه تکه نمی ریزد و اگر چنین حالتی مشاهده شود با احتمال زیاد نتیجه ی نوک زدن طیور می باشد .
اثرات پروتئین و انرژی مصرفی بر تولیدمثل در گاوهای شیری
بهاره طاهری
كارشناس ارشد دامپروری
@Animalscience2015
مقدمه
تغذیه بعد از زایش، زمانیكه تولید شیر گاوهای شیری افزایش می یابد، می تواند عملكرد تولیدمثلی و به دنبال آن سودبخشی گله را تحت تأثیر قرار دهد. بطور كلی، افزایش نیازهای متابولیكی تولید بالا بهمراه نیاز های تولیدمثلی و سلامت، اثر متقابل بین تغذیه و تولیدمثل ( خصوصاً بعد از زایمان ) را به یك موضوع مهم در صنعت گاو شیری تبدیل كرده است. تحقیقات اخیر، نقش مهم تغذیه را در تولیدمثل تأیید كرده اند، و در بیشتر حالات، كمبودهای غذایی شدید باعث مشكلات و بیماریهای تولیدمثلی شده است. همچنین، مكانیسم تغذیه ای كه بر روی عملكرد تولیدمثلی تأثیرگذار است، بسیار پیچیده بوده و به طور واضح قابل تشخیص نمی باشد. با این وجود، نقش فاكتورهای غذایی مانند پروتئین و یا تعادل انرژی، و مكانیسم عملكردشان بر تولیدمثل، در سالهای اخیر، بیشتر شناخته شده است.
نقش پروتئین در تولیدمثل
به منظور افزایش تولید شیر و افزایش درآمد، تولیدكنندگان شیر سعی می كنند كه مصرف غذا را ، خصوصاً در دوره ابتدای پس از زایمان، حداكثر كنند و از آنجا كه، جیره های حاوی پروتئین بالا، در كل ، طعم بهتری داشته و مصرف غذا را افزایش می دهند، اغلب تولیدكنندگان، بیش از نیاز گاوها در طول این دوره، به دامهایشان پروتئین می خورانند. این جیره های غذایی با میزان پروتئین بالا، می توانند بازده تولیدمثلی را كاهش دهند. در بیشتر مطالعات، افزایش پروتئین خام جیره را، دلیل افزایش زمان تا اولین تخمك گذاری بعد از زایمان و افزایش تعداد سرویس ها به ازاء هر آبستنی و یا تعداد روزهای باز می دانند. به عنوان مثال، تحقیقات انجام شده در دانشگاه اورگان نشان داده است كه گاوهایی كه با پروتئین بیش از حد تغذیه شده اند ( بیشتر از 10-15 درصد نیازهای بالا ) ، تعداد سرویس بیشتری به ازاء هر آبستنی نیاز داشتند و در نتیجه فاصله گوساله زایی طولانی تری را نشان دادند. با این وجود، برخی تحقیقات دیگر، اثرات زیان آور سطوح بالای پروتئین مصرفی را بر تولید مثل نشان نداده اند. تناقض های مشاهده شده در مطالعات و تحقیقات مختلف، می تواند بدلیل منبع پروتئینی جیره مورد استفاده بجای كل پروتئین خام جیره باشد. برخی محقیقین معتقدند كه افزایش پروتئین خام جیره، لزوماً با میزان آبستنی ارتباط نخواهد داشت. علاوه بر آن، كل پروتئین خام جیره، عمل متقابل بین تولیدمثل و پروتئین مصرفی را به میزان كافی شرح نمی دهد. بطوركلی مواد پروتئینی در بخشهای تجزیه پذیر پروتئینهایشان متفاوتند. به عنوان مثال دو جیره حاوی 18 درصد پروتئین ممكن است در میزان پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه متفاوت باشند. عدم تعادل در منبع و نیاز برای پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه، هر یك ممكن است تولیدمثل را تحت تأثیر قرار دهند.
به منظور شرح چگونگی اثر منفی مصرف بیش از حد پروتئین بر باروری، 3 فرضیه كلی ارائه شده است:
1ـ محصولات فرعی سمی متابولیسم نیتروژن از شكمبه (آمونیاك) و كبد (اوره) ممكن است به اسپرم، تخمك و یا ابقای جنین تازه، زیان برسانند.
2ـ عدم تعادل در انرژی و پروتئین فراهم شده، ممكن است بازده تولیدمثلی را تحت تأثیر قرار دهد.
و 3ـ محصولات فرعی نیتروژن یا مصرف انرژی، ممكن است ترشح گنادوتروپین و یا هورمون پروژسترون را تغییر دهد. ( پروژسترون برای توسعه فولیكولی، عبورجنین در طول لوله رحم تا رسیدن به رحم و بطور كلی در ابقاء آبستنی مهم می باشد). این تأثیرات، ممكن است بطور منحصر بفرد و اختصاصی، همزمان با هم و یا با همكاری هم و بطور سینرژیك اتفاق بیفتند. همچنین، مقدار و منبع پروتئین نیز می تواند پروژسترون را متأثر سازد. امكان دارد كه در مقادیری از پروتئین خام جیره كه نیاز شكمبه را برای پروتئین قابل تجزیه افزایش می دهد، كاهش در غلظت پروژسترون اتفاق بیفتد. با این وجود، اثر مصرف پروتئین بر میزان پروژسترون نیاز به مطالعات بیشتری دارد و عواملی مانند، كل انرژی مصرفی و منبع پروتئین نیز باید مورد آزمایش قرار گیرند.
بدلیل تشابه تغییرات هورمونی در گاوهای تغذیه شده با جیره های حاوی پروتئین خام بالا، با آنچه كه در گاوها در اثر كمبود انرژی اتفاق می افتد، بسیاری از این آثار ممكن است ناشی از اثر متقابل با انرژی بجای اسیدهای امینه یا محصولات فرعی نیتروژنی از متابولیسم شكمبه باشد. جیره های با پروتئین بالا یا جیره های حاوی پروتئین قابل تجزیه بیش از حد، می توانند تعادل منفی انرژی را با افزایش تولید شیر شدت دهند.
بهاره طاهری
كارشناس ارشد دامپروری
@Animalscience2015
مقدمه
تغذیه بعد از زایش، زمانیكه تولید شیر گاوهای شیری افزایش می یابد، می تواند عملكرد تولیدمثلی و به دنبال آن سودبخشی گله را تحت تأثیر قرار دهد. بطور كلی، افزایش نیازهای متابولیكی تولید بالا بهمراه نیاز های تولیدمثلی و سلامت، اثر متقابل بین تغذیه و تولیدمثل ( خصوصاً بعد از زایمان ) را به یك موضوع مهم در صنعت گاو شیری تبدیل كرده است. تحقیقات اخیر، نقش مهم تغذیه را در تولیدمثل تأیید كرده اند، و در بیشتر حالات، كمبودهای غذایی شدید باعث مشكلات و بیماریهای تولیدمثلی شده است. همچنین، مكانیسم تغذیه ای كه بر روی عملكرد تولیدمثلی تأثیرگذار است، بسیار پیچیده بوده و به طور واضح قابل تشخیص نمی باشد. با این وجود، نقش فاكتورهای غذایی مانند پروتئین و یا تعادل انرژی، و مكانیسم عملكردشان بر تولیدمثل، در سالهای اخیر، بیشتر شناخته شده است.
نقش پروتئین در تولیدمثل
به منظور افزایش تولید شیر و افزایش درآمد، تولیدكنندگان شیر سعی می كنند كه مصرف غذا را ، خصوصاً در دوره ابتدای پس از زایمان، حداكثر كنند و از آنجا كه، جیره های حاوی پروتئین بالا، در كل ، طعم بهتری داشته و مصرف غذا را افزایش می دهند، اغلب تولیدكنندگان، بیش از نیاز گاوها در طول این دوره، به دامهایشان پروتئین می خورانند. این جیره های غذایی با میزان پروتئین بالا، می توانند بازده تولیدمثلی را كاهش دهند. در بیشتر مطالعات، افزایش پروتئین خام جیره را، دلیل افزایش زمان تا اولین تخمك گذاری بعد از زایمان و افزایش تعداد سرویس ها به ازاء هر آبستنی و یا تعداد روزهای باز می دانند. به عنوان مثال، تحقیقات انجام شده در دانشگاه اورگان نشان داده است كه گاوهایی كه با پروتئین بیش از حد تغذیه شده اند ( بیشتر از 10-15 درصد نیازهای بالا ) ، تعداد سرویس بیشتری به ازاء هر آبستنی نیاز داشتند و در نتیجه فاصله گوساله زایی طولانی تری را نشان دادند. با این وجود، برخی تحقیقات دیگر، اثرات زیان آور سطوح بالای پروتئین مصرفی را بر تولید مثل نشان نداده اند. تناقض های مشاهده شده در مطالعات و تحقیقات مختلف، می تواند بدلیل منبع پروتئینی جیره مورد استفاده بجای كل پروتئین خام جیره باشد. برخی محقیقین معتقدند كه افزایش پروتئین خام جیره، لزوماً با میزان آبستنی ارتباط نخواهد داشت. علاوه بر آن، كل پروتئین خام جیره، عمل متقابل بین تولیدمثل و پروتئین مصرفی را به میزان كافی شرح نمی دهد. بطوركلی مواد پروتئینی در بخشهای تجزیه پذیر پروتئینهایشان متفاوتند. به عنوان مثال دو جیره حاوی 18 درصد پروتئین ممكن است در میزان پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه متفاوت باشند. عدم تعادل در منبع و نیاز برای پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه، هر یك ممكن است تولیدمثل را تحت تأثیر قرار دهند.
به منظور شرح چگونگی اثر منفی مصرف بیش از حد پروتئین بر باروری، 3 فرضیه كلی ارائه شده است:
1ـ محصولات فرعی سمی متابولیسم نیتروژن از شكمبه (آمونیاك) و كبد (اوره) ممكن است به اسپرم، تخمك و یا ابقای جنین تازه، زیان برسانند.
2ـ عدم تعادل در انرژی و پروتئین فراهم شده، ممكن است بازده تولیدمثلی را تحت تأثیر قرار دهد.
و 3ـ محصولات فرعی نیتروژن یا مصرف انرژی، ممكن است ترشح گنادوتروپین و یا هورمون پروژسترون را تغییر دهد. ( پروژسترون برای توسعه فولیكولی، عبورجنین در طول لوله رحم تا رسیدن به رحم و بطور كلی در ابقاء آبستنی مهم می باشد). این تأثیرات، ممكن است بطور منحصر بفرد و اختصاصی، همزمان با هم و یا با همكاری هم و بطور سینرژیك اتفاق بیفتند. همچنین، مقدار و منبع پروتئین نیز می تواند پروژسترون را متأثر سازد. امكان دارد كه در مقادیری از پروتئین خام جیره كه نیاز شكمبه را برای پروتئین قابل تجزیه افزایش می دهد، كاهش در غلظت پروژسترون اتفاق بیفتد. با این وجود، اثر مصرف پروتئین بر میزان پروژسترون نیاز به مطالعات بیشتری دارد و عواملی مانند، كل انرژی مصرفی و منبع پروتئین نیز باید مورد آزمایش قرار گیرند.
بدلیل تشابه تغییرات هورمونی در گاوهای تغذیه شده با جیره های حاوی پروتئین خام بالا، با آنچه كه در گاوها در اثر كمبود انرژی اتفاق می افتد، بسیاری از این آثار ممكن است ناشی از اثر متقابل با انرژی بجای اسیدهای امینه یا محصولات فرعی نیتروژنی از متابولیسم شكمبه باشد. جیره های با پروتئین بالا یا جیره های حاوی پروتئین قابل تجزیه بیش از حد، می توانند تعادل منفی انرژی را با افزایش تولید شیر شدت دهند.
بطوركلی اثرات پروتئین غذا بر باروری بسیار پیچیده بنظر می رسد، فاكتورهای مختلفی مانند سن، انرژی، پروتئین غیرقابل تجزیه در شكمبه و سلامتی رحم ممكن است واكنش به تغییرات پروتئین مصرفی را تحت تأثیر قرار دهند. به منظور حداقل كردن زیانهای اقتصادی تغذیه غیرمؤثر پروتئین بیش از حد، بر روی تولید و تولیدمثل، جیره ها باید برای تأمین مقادیر مناسبی از پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه، تهیه شوند. به عنوان مثال، برای گاوهای پر تولید و گاوهایی كه در ابتدای شیردهی هستند، 35 درصد پروتئین خام باید بصورت پروتئین غیر قابل تجزیه در شكمبه باشد. پس جایگزین كردن برخی منابع پروتئینی عبوری، خصوصاً در جیره هایی كه بر اساس یونجه (زیرا پروتئین یونجه بسیار تجزیه پذیر است) تهیه می شوند، نیاز است.@Animalscience2015
نقش تعادل انرژی در تولیدمثل :
انرژی مصرفی می تواند یكی از مهمترین عوامل تغذیه ای مؤثر بر تولید گاوهای شیری باشد. انرژی مصرفی ناكافی در تلیسه ها و در گاوها در ابتدای شیردهی، عملكرد تولیدمثلی را كاهش می دهد. مصرف انرژی بیش از حد در اواخر دوره شیردهی و در دوره خشكی نیز می تواند مشكلات چاقی گاو را ایجاد كند كه خود موجب كاهش بازده تولیدمثلی آنها در دوره شیردهی بعدی می شود. زمانیكه تلیسه ها با مقادیر ناكافی انرژی تغذیه شوند، دیرتر به سن بلوغ جنسی می رسند و چنانچه جیره هایی كه دارای كمبود انرژی هستند به تلیسه هایی كه دوره های فحلی طبیعی را شروع كرده اند، خورانده شود، ممكن است موجب توقف دوره فحلی آنها شود. گاوهای شیرده پرتولید نیز، در ابتدای دوره بعد از زایمان، ناتوان از مصرف غذای كافی به منظور تأمین نیازهای انرژی برای تولید شیر هستند. وقتی كه موادغذایی مصرفی نتوانند نیازهای غذایی افزایش یافته برای تولید شیر را مرتفع سازند، تعادل منفی انرژی اتفاق می افتد. در این شرایط، نیازهای انرژی بطور ناقص و از طریق متابولیسم ذخایر بدن، مرتفع می شود كه این امر نیز به نوبه خود منجر به كاهش وزن بدن و شرایط بدنی می گردد. متابولیسم بیش از حد ذخایر بدن با تصفیه چربی كبدی بعد از زایمان و كاهش عملكرد تولیدمثلی در گاوهای شیری پرتولید همراه می باشد. البته میزان و مدت زمان تعادل منفی انرژی در طول ابتدای دوره شیردهی، بیشتر به غذای مصرفی بستگی دارد تا به تولید شیر. مكانیسم هایی كه همراه با غذای مصرفی ناكافی بعد از زایمان و در نتیجه آن تعادل منفی انرژی ، تولیدمثل را متأثر می سازند، هنوز بطور كامل شناخته نشده اند. با این وجود، برخی احتمالات وجود دارد كه رابطه آنتاگونیستی بین متابولیسم بعد از زایمان و عملكرد تولیدمثلی را روشن می سازند.
هورمون لوتئیز كننده ( LH ) ، یك هورمون مهم و حیاتی است كه به منظور دوباره برقرار سازی فعالیت تخمدان، رشد نهایی و بلوغ فولیكولهای تخمدانی، تخمك گذاری و ترشح تخمدانی پروژسترون مورد نیاز می باشد. كمبود انرژی شدید ممكن است ترشح LH را تغییر دهد و در نتیجه، توسعه فولیكولی و تخمك گذاری را به تعویق بیندازد. تعادل منفی انرژی در ابتدای دوره بعد از زایمان، ممكن است كه به باروری پایین همراه با اثرگذاری منفی روی كیفیت فولیكولهای تخمدان، در طول دوره تولیدمثلی، منجر شود. بطور كلی، هر فولیكول، تقریباً 70 روز نیاز دارد تا كامل شود و بصورت تخمك آماده گردد. فولیكولهایی كه با چنین شرایط نامطلوب انرژی روبرو می شوند ( تعادل منفی انرژی شدید در دوره ابتدایی بعد از زایمان)، در این مدت زمان تعیین شده (70روز)، آمادگی انجام وظایف خود را پیدا نمی كنند. گزارش شده است كه فولیكولهای در حال رشد در گاوهایی كه كاهش شدید وزن را در طول 3 تا 5 هفته بعد از زایمان، بخود دیده اند، فولیكولهای معیوبی هستند كه در طول دوره تولیدمثلی ترشح پروژسترون را كاهش داده و باروری پایینی را ایجاد می كنند.
بر اساس مطالب بالا، مشخص می شود كه تولید شیر، كمبود انرژی شدید و از دست دادن شرایط بدنی با فاصله تا اولین تخمك گذاری، همبستگی مثبت و با نسبت آبستنی به اولین سرویس، همبستگی منفی دارد. به این ترتیب كه برای گاوها با تولید بالا، مدت زمان طولانی تری برای اولین تخمك گذاری بعد از زایمان لازم است، همچنین نسبت آبستنی به اولین سرویس و در كل باروری، در گاوهای پرتولید پایینتر است. بنابراین استراتژی های تغذیه ای كه شروع تخمك گذاری بعد از زایمان را تسریع می بخشند، می تواند بر عملكرد تولیدمثلی اثر مثبتی داشته باشد. بطوركلی، برای كاهش شرایط بدنی از دست رفته و همچنین كاهش شدت تعادل منفی انرژی بعد از زایمان، به منظور افزایش باروری، راههای متعددی وجود دارد. دو راه رسیدن به حداكثر تراكم انرژی در جیره غذایی گاوهای شیری در ابتدای شیردهی ، عبارتند از :
1ـ افزایش میزان كربوهیدرات غیر سلولزی جیره ( مثل ذرت با رطوبت بالا)
و 2ـ اضافه كردن چربی ( به عنوان مثال دانه كتان یا چربی عبوری )
نقش تعادل انرژی در تولیدمثل :
انرژی مصرفی می تواند یكی از مهمترین عوامل تغذیه ای مؤثر بر تولید گاوهای شیری باشد. انرژی مصرفی ناكافی در تلیسه ها و در گاوها در ابتدای شیردهی، عملكرد تولیدمثلی را كاهش می دهد. مصرف انرژی بیش از حد در اواخر دوره شیردهی و در دوره خشكی نیز می تواند مشكلات چاقی گاو را ایجاد كند كه خود موجب كاهش بازده تولیدمثلی آنها در دوره شیردهی بعدی می شود. زمانیكه تلیسه ها با مقادیر ناكافی انرژی تغذیه شوند، دیرتر به سن بلوغ جنسی می رسند و چنانچه جیره هایی كه دارای كمبود انرژی هستند به تلیسه هایی كه دوره های فحلی طبیعی را شروع كرده اند، خورانده شود، ممكن است موجب توقف دوره فحلی آنها شود. گاوهای شیرده پرتولید نیز، در ابتدای دوره بعد از زایمان، ناتوان از مصرف غذای كافی به منظور تأمین نیازهای انرژی برای تولید شیر هستند. وقتی كه موادغذایی مصرفی نتوانند نیازهای غذایی افزایش یافته برای تولید شیر را مرتفع سازند، تعادل منفی انرژی اتفاق می افتد. در این شرایط، نیازهای انرژی بطور ناقص و از طریق متابولیسم ذخایر بدن، مرتفع می شود كه این امر نیز به نوبه خود منجر به كاهش وزن بدن و شرایط بدنی می گردد. متابولیسم بیش از حد ذخایر بدن با تصفیه چربی كبدی بعد از زایمان و كاهش عملكرد تولیدمثلی در گاوهای شیری پرتولید همراه می باشد. البته میزان و مدت زمان تعادل منفی انرژی در طول ابتدای دوره شیردهی، بیشتر به غذای مصرفی بستگی دارد تا به تولید شیر. مكانیسم هایی كه همراه با غذای مصرفی ناكافی بعد از زایمان و در نتیجه آن تعادل منفی انرژی ، تولیدمثل را متأثر می سازند، هنوز بطور كامل شناخته نشده اند. با این وجود، برخی احتمالات وجود دارد كه رابطه آنتاگونیستی بین متابولیسم بعد از زایمان و عملكرد تولیدمثلی را روشن می سازند.
هورمون لوتئیز كننده ( LH ) ، یك هورمون مهم و حیاتی است كه به منظور دوباره برقرار سازی فعالیت تخمدان، رشد نهایی و بلوغ فولیكولهای تخمدانی، تخمك گذاری و ترشح تخمدانی پروژسترون مورد نیاز می باشد. كمبود انرژی شدید ممكن است ترشح LH را تغییر دهد و در نتیجه، توسعه فولیكولی و تخمك گذاری را به تعویق بیندازد. تعادل منفی انرژی در ابتدای دوره بعد از زایمان، ممكن است كه به باروری پایین همراه با اثرگذاری منفی روی كیفیت فولیكولهای تخمدان، در طول دوره تولیدمثلی، منجر شود. بطور كلی، هر فولیكول، تقریباً 70 روز نیاز دارد تا كامل شود و بصورت تخمك آماده گردد. فولیكولهایی كه با چنین شرایط نامطلوب انرژی روبرو می شوند ( تعادل منفی انرژی شدید در دوره ابتدایی بعد از زایمان)، در این مدت زمان تعیین شده (70روز)، آمادگی انجام وظایف خود را پیدا نمی كنند. گزارش شده است كه فولیكولهای در حال رشد در گاوهایی كه كاهش شدید وزن را در طول 3 تا 5 هفته بعد از زایمان، بخود دیده اند، فولیكولهای معیوبی هستند كه در طول دوره تولیدمثلی ترشح پروژسترون را كاهش داده و باروری پایینی را ایجاد می كنند.
بر اساس مطالب بالا، مشخص می شود كه تولید شیر، كمبود انرژی شدید و از دست دادن شرایط بدنی با فاصله تا اولین تخمك گذاری، همبستگی مثبت و با نسبت آبستنی به اولین سرویس، همبستگی منفی دارد. به این ترتیب كه برای گاوها با تولید بالا، مدت زمان طولانی تری برای اولین تخمك گذاری بعد از زایمان لازم است، همچنین نسبت آبستنی به اولین سرویس و در كل باروری، در گاوهای پرتولید پایینتر است. بنابراین استراتژی های تغذیه ای كه شروع تخمك گذاری بعد از زایمان را تسریع می بخشند، می تواند بر عملكرد تولیدمثلی اثر مثبتی داشته باشد. بطوركلی، برای كاهش شرایط بدنی از دست رفته و همچنین كاهش شدت تعادل منفی انرژی بعد از زایمان، به منظور افزایش باروری، راههای متعددی وجود دارد. دو راه رسیدن به حداكثر تراكم انرژی در جیره غذایی گاوهای شیری در ابتدای شیردهی ، عبارتند از :
1ـ افزایش میزان كربوهیدرات غیر سلولزی جیره ( مثل ذرت با رطوبت بالا)
و 2ـ اضافه كردن چربی ( به عنوان مثال دانه كتان یا چربی عبوری )
افزایش كربوهیدرات غیر سلولزی جیره می تواند از طریق كاهش نسبت علوفه به كنسانتره و یا بوسیله تغذیه با غلات بیشتر، حاصل شود. هر چند كه، جیره با مقادیر بالای غلات ممكن است منجر به اسیدوز و كاهش چربی شیر شود. از طرفی دیگر، ضمیمه كردن چربی به منظور افزایش تراكم انرژی جیره، می تواند غلظت كلسترول پلاسمای مورد نیاز برای سنتز پروژسترون را افزایش دهد،كه در نتیجه منجر به توسعه باروری می شود. علاوه بر این، جیره گاوهای خشك، در طول اواخر دوره خشكی ( 2-3 هفته آخر )، باید به طور مناسب تنظیم شود تا اینكه گاوهای خشك، شرایط بدنی زیادی را از دست ندهند و دچار تعادل منفی شدید انرژی در هنگام زایمان نگردند.@Animalscience2015
با توجه به مطالب گفته شده، روشن است كه تغذیه رابطه نزدیكی با تولیدمثل دارد. از طرفی دیگر نیز، به علت پایین بودن وراثت پذیری بیشتر صفات تولیدمثلی، پیشرفت ژنتیكی حاصل از انتخاب برای این صفات به كندی حاصل می شود و می توان گفت كه در كل مدیریت (عوامل محیطی مؤثر ) خصوصاً تغذیه نقش بیشتری را در مقایسه با ژنتیك در بازده تولیدمثلی ایفا می كند. كمبودهای غذایی و فزونی یا نا متعادل بودن غذایی، همگی نشان داده اند كه می توانند منجر به تغییرات تولیدمثلی شوند. و تنها مشكل اصلی نامشخص بودن میزان این افزایش، كمبود یا عدم تعادل می باشد كه تولیدمثل راتحت تأثیر قرار می دهد. مطالعات و تحقیقات بیشتری بر روی گاوهای شیری پرتولید نیاز است تا نقش تكتك مواد مغذی و اثرات متقابلشان بر روی عملكرد تولیدمثلی روشن شود. در حال حاضر، بهترین توصیه، تهیه یك برنامه غذایی برای گاوهای شیری است كه برای تمام مواد مغذی، بالانس شده باشد و تمامی نیازهای غذایی دام را برطرف كند. با این وجود، باید خاطر نشان كرد كه تغذیه، تنها یكی از دلایل مشكلات و بیماریهای تولیدمثلی است. شرایط محیطی، تشخیص بموقع فحلی، زمان تلقیح مصنوعی و ذخیره و حمل اسپرم و رعایت اصول بهداشتی به هنگام زایش نیز می توانند عملكرد تولیدمثلی گله را تحت تأثیر قرار دهند. برنامه های تغذیه ای می توانند عملكرد ضعیف تولیدمثلی ایجاد شده با مدیریت ضعیف را اصلاح كنند.
@Animalscience2015
با توجه به مطالب گفته شده، روشن است كه تغذیه رابطه نزدیكی با تولیدمثل دارد. از طرفی دیگر نیز، به علت پایین بودن وراثت پذیری بیشتر صفات تولیدمثلی، پیشرفت ژنتیكی حاصل از انتخاب برای این صفات به كندی حاصل می شود و می توان گفت كه در كل مدیریت (عوامل محیطی مؤثر ) خصوصاً تغذیه نقش بیشتری را در مقایسه با ژنتیك در بازده تولیدمثلی ایفا می كند. كمبودهای غذایی و فزونی یا نا متعادل بودن غذایی، همگی نشان داده اند كه می توانند منجر به تغییرات تولیدمثلی شوند. و تنها مشكل اصلی نامشخص بودن میزان این افزایش، كمبود یا عدم تعادل می باشد كه تولیدمثل راتحت تأثیر قرار می دهد. مطالعات و تحقیقات بیشتری بر روی گاوهای شیری پرتولید نیاز است تا نقش تكتك مواد مغذی و اثرات متقابلشان بر روی عملكرد تولیدمثلی روشن شود. در حال حاضر، بهترین توصیه، تهیه یك برنامه غذایی برای گاوهای شیری است كه برای تمام مواد مغذی، بالانس شده باشد و تمامی نیازهای غذایی دام را برطرف كند. با این وجود، باید خاطر نشان كرد كه تغذیه، تنها یكی از دلایل مشكلات و بیماریهای تولیدمثلی است. شرایط محیطی، تشخیص بموقع فحلی، زمان تلقیح مصنوعی و ذخیره و حمل اسپرم و رعایت اصول بهداشتی به هنگام زایش نیز می توانند عملكرد تولیدمثلی گله را تحت تأثیر قرار دهند. برنامه های تغذیه ای می توانند عملكرد ضعیف تولیدمثلی ایجاد شده با مدیریت ضعیف را اصلاح كنند.
@Animalscience2015
Forwarded from Deleted Account
parvaresh-talisehaye-jaygozin(bazaredam.ir).pdf
518.5 KB
Forwarded from Deleted Account
osool-parvaresh-gav-shirdeh(bazaredam.ir).pdf
4.9 MB