@Animalscience2015
بیماریهایی که در گوسفندان از اهمیت بیشتری برخوردار هستند
آشنایی با بیماریهایی که احتمال ابتلای گوسفندان در طی دوره پرورش با آنها بیشتر است از اهمیت بالایی برخوردار است و لازم است تا پرورش دهنده شناخت نسبی با آنها داشته باشد تا در صورت مواجه شدن با آنها به سرعت بتواند نسبت به درمان آن و در نتیحه جلوگیری از زیان.
آبسه پا:
آبسه پا یا نتیجه دانه های علوفه است و یا آبسه عفونی است. در صورت اول باید با پنس و با احتیاط دانه های علوفه را برداشت و محل زخم را ضد عفونی کرد. در حالت دوم باید پس از نرم شدن آبسه با پماد اکتیول، با اسکالپل شکاف کوچکی داده تا چرک خارج شود پس از آن از آنتی بیوتیک ها را استفاده نمود.
آرتریت:
بیماری آرتریت یا تورم مفصل معمولا در بره های از یک هفته تا چند ماهه بروز می کند. بیماری عفونی است که در مفاصل جایگزین می شود و اصولا مفاصل پاها را مبتلا می سازد و شیوع آن بیشتر در بره هایی است که در جاهای سربسته متولد می شوند. بیماری به دو شکل چرکی و غیر چرکی دیده می شود. در نوع چرکی که به محدوده در بره ها بروز می کند در ماه اول به صورت یک لنگش حاد مشخص می شود و مفاصل آلوده کاملا متورم می گردد. در نوع غیر چرکی که از یک هفتگی تا ۵ ماهگی است بره های جوان به سختی راه رفته و در موقع حرکت درد کاملا مشخص است. لنگش گاهی در هر چهار دست و پا ولی عموما در یک پا واضح تر است. در این نوع ارتریت تورم مفصل کمتر دیده می شود.
@Animalscience2015
پیشگیری:
رعایت اصول بهداشتی در بره ها امری الزامی است. در محل های سرپوشیده که بیماری از طریق بند ناف منتقل می شود ضد عفونی بند ناف و اطراف آن با تنطور ید ضروری است.
درمان:
در حالت حاد بیماری درمان با آنتی بیوتیک ها توصیه می شود.
آنا پلاسموز:
این بیماری در گوسفند و بز به صورت نهفته بروز می کند. در بعضی موارد ممکن است کم خونی شدید بروز کند. بیماری تجربی در بره با نشانی های تب، یبوست یا اسهال، مخاط چشم رنگ پریده و کم خونی شدید ۱۵ الی ۲۰ روز پس از تزریق همراه است و احتمالا بیماری توسط کنه و پشه ها منتقل می گردد.
@Animalscience2015
درمان:
برای درمان بر استفاده از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف متمرکز می گردد. برای از بین بردن نشانه های بیماری ترزیق یک بار تتراسیکلین به مقدار ۶ تا ۱۰ میلی گرم برای هر کیلو وزن حیوان کفایت می کند.
انسداد مری:
این بیماری به ندرت در گوسفندان دیده می شود. در صورتی که گوسفند از ریشه های غده ای مثل چغندر، هویج، شلغم و … تغذیه می کند امکان بروز بیماری وجود دارد. در صورت ابتلا به بیماری حیوان ناآرام بوده آروغ نمی زند و بزاقش از دهان آویزان است. نفخ نشانه های همیشگی بیماری است.
درمان:
برای جلوگیری از مرگ در صورت نفخ شدید می توان از تروکا استفاده کرد. مواد لزج کننده به مقدار کم در جابجا کردن عامل بیماری موثر است. با فشار آرام می توان جسم خارجی را به سوی شکمبه حرکت داد. در صورت کنترل نفخ، امکان برطرف شدن بیماری با گذشت زمان می باشد.
برنام:
نام دیگر بیماری مننگو آنسفالیت عفونی است. عامل بیماری ویروسی است و می تواند از راه دهان و استنشاق وارد بدن گردد. علائم بیماری عدم تعادل پاها و حرکت بی اراده و بالا بودن چشم ها همراه با ورم ملتحمه چشم و حرکات تشنجی در ستون مهره هاست. این بیماری درمان مشخصی ندارد.
گوسفند نایروبی:
عامل بیماری ویروس است. انتقال از راه کنه های آلوده است. پییشگیری با از بین بردن کنه های آلوده است. علائم بیماری اسهال و تب و تنگی نفس و اسهال سبز آبکی و تورم فرج می باشد. بیماری درمان مشخصی ندارد.
پیلو نفریت:
بیماری باکتریال دستگاه ادراری است. بروز پیلو نفریت به تدریج بیماری را به مثانه، حالبها و کلیه ها انتقال داده و بافت کلیه ها را متلاشی نموده و با انسداد مجاری ادرار باعث مرگ حیوان می شود. خروج ادرار خونی، درد دل، اشتهای زیاد و کم، ضعیف شدن، کاهش شیر، چرک و بلغم در ادرار از علائم بیماری است.
پیشگیری:
روش خاصی به جز جدا کردن دامهای آلوده از سالم توصیه نمی شود.
درمان:
پنیسیلین با دوز بالا معمولا در درمان بیماری به کار می رود.
@Animalscience2015
بیماریهایی که در گوسفندان از اهمیت بیشتری برخوردار هستند
آشنایی با بیماریهایی که احتمال ابتلای گوسفندان در طی دوره پرورش با آنها بیشتر است از اهمیت بالایی برخوردار است و لازم است تا پرورش دهنده شناخت نسبی با آنها داشته باشد تا در صورت مواجه شدن با آنها به سرعت بتواند نسبت به درمان آن و در نتیحه جلوگیری از زیان.
آبسه پا:
آبسه پا یا نتیجه دانه های علوفه است و یا آبسه عفونی است. در صورت اول باید با پنس و با احتیاط دانه های علوفه را برداشت و محل زخم را ضد عفونی کرد. در حالت دوم باید پس از نرم شدن آبسه با پماد اکتیول، با اسکالپل شکاف کوچکی داده تا چرک خارج شود پس از آن از آنتی بیوتیک ها را استفاده نمود.
آرتریت:
بیماری آرتریت یا تورم مفصل معمولا در بره های از یک هفته تا چند ماهه بروز می کند. بیماری عفونی است که در مفاصل جایگزین می شود و اصولا مفاصل پاها را مبتلا می سازد و شیوع آن بیشتر در بره هایی است که در جاهای سربسته متولد می شوند. بیماری به دو شکل چرکی و غیر چرکی دیده می شود. در نوع چرکی که به محدوده در بره ها بروز می کند در ماه اول به صورت یک لنگش حاد مشخص می شود و مفاصل آلوده کاملا متورم می گردد. در نوع غیر چرکی که از یک هفتگی تا ۵ ماهگی است بره های جوان به سختی راه رفته و در موقع حرکت درد کاملا مشخص است. لنگش گاهی در هر چهار دست و پا ولی عموما در یک پا واضح تر است. در این نوع ارتریت تورم مفصل کمتر دیده می شود.
@Animalscience2015
پیشگیری:
رعایت اصول بهداشتی در بره ها امری الزامی است. در محل های سرپوشیده که بیماری از طریق بند ناف منتقل می شود ضد عفونی بند ناف و اطراف آن با تنطور ید ضروری است.
درمان:
در حالت حاد بیماری درمان با آنتی بیوتیک ها توصیه می شود.
آنا پلاسموز:
این بیماری در گوسفند و بز به صورت نهفته بروز می کند. در بعضی موارد ممکن است کم خونی شدید بروز کند. بیماری تجربی در بره با نشانی های تب، یبوست یا اسهال، مخاط چشم رنگ پریده و کم خونی شدید ۱۵ الی ۲۰ روز پس از تزریق همراه است و احتمالا بیماری توسط کنه و پشه ها منتقل می گردد.
@Animalscience2015
درمان:
برای درمان بر استفاده از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف متمرکز می گردد. برای از بین بردن نشانه های بیماری ترزیق یک بار تتراسیکلین به مقدار ۶ تا ۱۰ میلی گرم برای هر کیلو وزن حیوان کفایت می کند.
انسداد مری:
این بیماری به ندرت در گوسفندان دیده می شود. در صورتی که گوسفند از ریشه های غده ای مثل چغندر، هویج، شلغم و … تغذیه می کند امکان بروز بیماری وجود دارد. در صورت ابتلا به بیماری حیوان ناآرام بوده آروغ نمی زند و بزاقش از دهان آویزان است. نفخ نشانه های همیشگی بیماری است.
درمان:
برای جلوگیری از مرگ در صورت نفخ شدید می توان از تروکا استفاده کرد. مواد لزج کننده به مقدار کم در جابجا کردن عامل بیماری موثر است. با فشار آرام می توان جسم خارجی را به سوی شکمبه حرکت داد. در صورت کنترل نفخ، امکان برطرف شدن بیماری با گذشت زمان می باشد.
برنام:
نام دیگر بیماری مننگو آنسفالیت عفونی است. عامل بیماری ویروسی است و می تواند از راه دهان و استنشاق وارد بدن گردد. علائم بیماری عدم تعادل پاها و حرکت بی اراده و بالا بودن چشم ها همراه با ورم ملتحمه چشم و حرکات تشنجی در ستون مهره هاست. این بیماری درمان مشخصی ندارد.
گوسفند نایروبی:
عامل بیماری ویروس است. انتقال از راه کنه های آلوده است. پییشگیری با از بین بردن کنه های آلوده است. علائم بیماری اسهال و تب و تنگی نفس و اسهال سبز آبکی و تورم فرج می باشد. بیماری درمان مشخصی ندارد.
پیلو نفریت:
بیماری باکتریال دستگاه ادراری است. بروز پیلو نفریت به تدریج بیماری را به مثانه، حالبها و کلیه ها انتقال داده و بافت کلیه ها را متلاشی نموده و با انسداد مجاری ادرار باعث مرگ حیوان می شود. خروج ادرار خونی، درد دل، اشتهای زیاد و کم، ضعیف شدن، کاهش شیر، چرک و بلغم در ادرار از علائم بیماری است.
پیشگیری:
روش خاصی به جز جدا کردن دامهای آلوده از سالم توصیه نمی شود.
درمان:
پنیسیلین با دوز بالا معمولا در درمان بیماری به کار می رود.
@Animalscience2015
بیماریهایی که در طیور از اهمیت بیشتری برخوردار هستند
@Animalscience2015
برخی از بیماری های شناخته شده در طیور آبله طیور، کوکسیدیوزیس، برونشیت عفونی، بیماری نیوکاسل، آنسفالومیت مرغی می باشد.
آبله طیور：
یک بیماری ویروس در جوجه ها بوده که با علامت جراحات دلمه مانند، روی پوست و قسمت های بدون پر و یا روی حنجره و مجاری دهان یا در مجاری تنفسی ظاهر می شوند آلودگی طیور به ویروس آبله سبب کاهش رشد، ضعف جوجه ها، ظریب تبدیل نامطلوب و افت سریعتولید تخم مرغ می شوند ویروس آبله در هر سنی می تواند ظاهر شود آبله به صورت مستقیم یا غیرمستقیم منتقل می شود.
کوکسیدیوزیس：
کوکسیدیوز یک بیماری پروتوزآیی است که با تورم روده و اسهال در طیور مشخص می شود شدت بروز آن از خفیف تا حاد متغیر می باشد سویه های مختلفی از آن وجود دارند که علائم متفاوتی دارند کم خونی، تلفات شدید، لاغری، کاهش مصرف غذا، اسهال و کاهش تولید تخم مرغ از نشانه های آن است به طور معمول از کوکسیدیواستات ها در جیره جوجه های گوشتی استفاده می شود ولی اخیرأ از واکسن های زندهاستفاده می گردد.
@Animalscience2015
برونشیت عفونی：
برونشیت عفونی یک بیماری تنفسی واگیر دار است ویروس عامل برونشیت از نظر مقاوم بودن در حد متوسطی قرار دارد ولی توسط مواد ضدعفونی کننده معمولی در غالب موارد از بین می روند جوجه ها در تمام سنین به این بیماری حساس می باشند. علائم این بیماری به صورت نفس نفس زدن، عطسه، سرفه و کاهش تولید تخم مرغ ظاهر می شود برونشیت عفونی جوجه ها متفاوت از برونشیت بلدرچین است این بیماری بر روی کیفیت پوسته تخم مرغ تأثیر منفی می گذارد همچنین نازک شدن پوسته و افزایش تخم مرغ های نافرم به مدت طولانی بعد از بروز بیماری دیده می شود اگر جوجه ای در هفته اول به برونشیت مبتلا گردد هرگز به یک مرغ تخم گذار خوب تبدیل نخواهد شد درمان مؤثری برای این بیماری وجود ندارد اگر چه طیف وسیعی از آنتی بیوتیک ها به مدت ۳ تا ۵ روز برای کنترل عوارض ثانویه به کار می رود برای پیشگیری از واکسن ها استفاده می شود واکسن زمانی مؤثر است که سویه موجود در واکسنبا سویه شایع در منطقه مطابقت داشته باشد امروزه ترکیبی از وتکسن برونشیت با نیوکاسل در یک ویال عرضه می شود.
@Animalscience2015
بیماری نیوکاسل：
این بیماری توسط ویروس ایجاد می شود بر مبنای قدرت بیماری زایی به سه دسته لنتوژنیک، مزوژنیک و لووژنیک تقسیم می شوند. لنتوژنیک سویه بدون حدت بوده ولی ولووژنیک سویه بدون حدت بوده ولی ولووژنیک سویه ای است که می تواند بیماری را در حالت فوق حاد ایجاد کند. بیماری نیوکاسل به یک باره و به صورت ناگهانی ظاهر و در سراسر گله شیوع پیدا می کند در مرغان تخم گذار علائم کلینیکی شامل افسردگی، از دست دادن اشتها، کاهش مصرف آب و کاهش تولید تخم مرغ مشاهده می شود به طوری که حتی ممکن استتولید به صفر برسد دوره بیماری ۱۴-۱۰ روز بوده ولی مرغان تخم گذار تا ۶-۵ هفته بعد از تولید کامل بر نمی گردند. در اثر واکسیناسیون، جوجه ها و بوقلمون ها می توانند علیه بیماری نیوکاسل مصون گردد درمان ۵-۳ روزه آنتی بیوتیک برای جلوگیری از عفونت های ثانویه میکروبی است.
آنسفالومیت مرغی：
یک بیماری ویروسی است که بر روی پرندگان جوان مؤثر می باشد در این بیماری لرزش بدن و به خصوص لرزش سر و گردن زیاد بوده و همراه با تلفات بالایی است جوجه هایی که بهبود یابند سپس دچار بیماری آب مروارید می شوند کاهش تولید و جوجه درآوری از علائم دیگر است وقتی که آلودگی در کل گله پیشرفت می کند به ندرت علائم کلینیکی در مرغان تخم گذار ظاهر می شود افت ۲۰-۵ درصدی تولید به مدت ۲ هفته بوده و تداوم چندانی نخواهد داشت ولی در گله های مادر افت قابل توجهی در درصد جوجه درآوری ظاهر میشود درمان مؤثری برای این بیماری وجود ندارد و تمام پولت های تخم گذار و جایگزین بایشتی در برابر بیماری ایمن شوند.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
برخی از بیماری های شناخته شده در طیور آبله طیور، کوکسیدیوزیس، برونشیت عفونی، بیماری نیوکاسل، آنسفالومیت مرغی می باشد.
آبله طیور：
یک بیماری ویروس در جوجه ها بوده که با علامت جراحات دلمه مانند، روی پوست و قسمت های بدون پر و یا روی حنجره و مجاری دهان یا در مجاری تنفسی ظاهر می شوند آلودگی طیور به ویروس آبله سبب کاهش رشد، ضعف جوجه ها، ظریب تبدیل نامطلوب و افت سریعتولید تخم مرغ می شوند ویروس آبله در هر سنی می تواند ظاهر شود آبله به صورت مستقیم یا غیرمستقیم منتقل می شود.
کوکسیدیوزیس：
کوکسیدیوز یک بیماری پروتوزآیی است که با تورم روده و اسهال در طیور مشخص می شود شدت بروز آن از خفیف تا حاد متغیر می باشد سویه های مختلفی از آن وجود دارند که علائم متفاوتی دارند کم خونی، تلفات شدید، لاغری، کاهش مصرف غذا، اسهال و کاهش تولید تخم مرغ از نشانه های آن است به طور معمول از کوکسیدیواستات ها در جیره جوجه های گوشتی استفاده می شود ولی اخیرأ از واکسن های زندهاستفاده می گردد.
@Animalscience2015
برونشیت عفونی：
برونشیت عفونی یک بیماری تنفسی واگیر دار است ویروس عامل برونشیت از نظر مقاوم بودن در حد متوسطی قرار دارد ولی توسط مواد ضدعفونی کننده معمولی در غالب موارد از بین می روند جوجه ها در تمام سنین به این بیماری حساس می باشند. علائم این بیماری به صورت نفس نفس زدن، عطسه، سرفه و کاهش تولید تخم مرغ ظاهر می شود برونشیت عفونی جوجه ها متفاوت از برونشیت بلدرچین است این بیماری بر روی کیفیت پوسته تخم مرغ تأثیر منفی می گذارد همچنین نازک شدن پوسته و افزایش تخم مرغ های نافرم به مدت طولانی بعد از بروز بیماری دیده می شود اگر جوجه ای در هفته اول به برونشیت مبتلا گردد هرگز به یک مرغ تخم گذار خوب تبدیل نخواهد شد درمان مؤثری برای این بیماری وجود ندارد اگر چه طیف وسیعی از آنتی بیوتیک ها به مدت ۳ تا ۵ روز برای کنترل عوارض ثانویه به کار می رود برای پیشگیری از واکسن ها استفاده می شود واکسن زمانی مؤثر است که سویه موجود در واکسنبا سویه شایع در منطقه مطابقت داشته باشد امروزه ترکیبی از وتکسن برونشیت با نیوکاسل در یک ویال عرضه می شود.
@Animalscience2015
بیماری نیوکاسل：
این بیماری توسط ویروس ایجاد می شود بر مبنای قدرت بیماری زایی به سه دسته لنتوژنیک، مزوژنیک و لووژنیک تقسیم می شوند. لنتوژنیک سویه بدون حدت بوده ولی ولووژنیک سویه بدون حدت بوده ولی ولووژنیک سویه ای است که می تواند بیماری را در حالت فوق حاد ایجاد کند. بیماری نیوکاسل به یک باره و به صورت ناگهانی ظاهر و در سراسر گله شیوع پیدا می کند در مرغان تخم گذار علائم کلینیکی شامل افسردگی، از دست دادن اشتها، کاهش مصرف آب و کاهش تولید تخم مرغ مشاهده می شود به طوری که حتی ممکن استتولید به صفر برسد دوره بیماری ۱۴-۱۰ روز بوده ولی مرغان تخم گذار تا ۶-۵ هفته بعد از تولید کامل بر نمی گردند. در اثر واکسیناسیون، جوجه ها و بوقلمون ها می توانند علیه بیماری نیوکاسل مصون گردد درمان ۵-۳ روزه آنتی بیوتیک برای جلوگیری از عفونت های ثانویه میکروبی است.
آنسفالومیت مرغی：
یک بیماری ویروسی است که بر روی پرندگان جوان مؤثر می باشد در این بیماری لرزش بدن و به خصوص لرزش سر و گردن زیاد بوده و همراه با تلفات بالایی است جوجه هایی که بهبود یابند سپس دچار بیماری آب مروارید می شوند کاهش تولید و جوجه درآوری از علائم دیگر است وقتی که آلودگی در کل گله پیشرفت می کند به ندرت علائم کلینیکی در مرغان تخم گذار ظاهر می شود افت ۲۰-۵ درصدی تولید به مدت ۲ هفته بوده و تداوم چندانی نخواهد داشت ولی در گله های مادر افت قابل توجهی در درصد جوجه درآوری ظاهر میشود درمان مؤثری برای این بیماری وجود ندارد و تمام پولت های تخم گذار و جایگزین بایشتی در برابر بیماری ایمن شوند.
@Animalscience2015
اهمیت مس در تغذیه طیور
@Animalscience2015
مس یکی از عناصر معدنی مورد نیاز (اما به صورت کم نیاز) حیوانات و به خصوص طیور است. اما باید تا حد مجاز و استاندارد از این عنصر استفاده نمود چرا که مقادیر مازاد آن می تواند نقشی منفی داشته باشند.
مس مورد نیاز جوجه، از ۰ تا ۸ هفتگی = ۵ میلی گرم در کیلوگرم، از ۸ تا ۱۲ هفتگی = ۵ میلی گرم در کیلوگرم و در مرغ از ۲۰ هفتگی و همچنین بعد از ۴۰ هفتگی بربر است با ۵ میلی گرم در کیلوگرم.
از این مطلب می توان چنین نتیجه گیری کرد که مس عنصری است که در تمام مراحل زندگی یک مرغ میزان ثابتی در یک جیره غذایی دارد و به همین دلیل یکی از عناصر کم نیاز اما مهم در جیره بوده که باید مرغداران و پرورش دهندگان در هنگام جیره نویسی توجه بیشتری به آن و عناصر مشابه آن داشته باشند.
کمبود مس باعث بروز بیماری های مختلفی در گونه های مختلف حیوانان می گردد و حتی گاهی اوقات علائم ناراحتی های استخوان، بی رنگ شدن مو، رشد ناقص پر (طیور) و پشم (دام)، تحلیل غلاف میلین در نخاع، فیبروسیس میوکاردیوم، اختلالات گوارشی (اسهال) همگی در یک یا چند گونه از حیوانات مواجه با کمبود مس مشاهده گردیده است.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
مس یکی از عناصر معدنی مورد نیاز (اما به صورت کم نیاز) حیوانات و به خصوص طیور است. اما باید تا حد مجاز و استاندارد از این عنصر استفاده نمود چرا که مقادیر مازاد آن می تواند نقشی منفی داشته باشند.
مس مورد نیاز جوجه، از ۰ تا ۸ هفتگی = ۵ میلی گرم در کیلوگرم، از ۸ تا ۱۲ هفتگی = ۵ میلی گرم در کیلوگرم و در مرغ از ۲۰ هفتگی و همچنین بعد از ۴۰ هفتگی بربر است با ۵ میلی گرم در کیلوگرم.
از این مطلب می توان چنین نتیجه گیری کرد که مس عنصری است که در تمام مراحل زندگی یک مرغ میزان ثابتی در یک جیره غذایی دارد و به همین دلیل یکی از عناصر کم نیاز اما مهم در جیره بوده که باید مرغداران و پرورش دهندگان در هنگام جیره نویسی توجه بیشتری به آن و عناصر مشابه آن داشته باشند.
کمبود مس باعث بروز بیماری های مختلفی در گونه های مختلف حیوانان می گردد و حتی گاهی اوقات علائم ناراحتی های استخوان، بی رنگ شدن مو، رشد ناقص پر (طیور) و پشم (دام)، تحلیل غلاف میلین در نخاع، فیبروسیس میوکاردیوم، اختلالات گوارشی (اسهال) همگی در یک یا چند گونه از حیوانات مواجه با کمبود مس مشاهده گردیده است.
@Animalscience2015
عبدالرضا کامیاب
@Animalscience2015
دکترای تغذیه طیور - استاد دانشگاه میسوری امریکا
اخیراً در رابطه با استفاده از هورمون رشد در پرورش طیور (نیمچه های گوشتی، تخمگذار و بوقلمون) مطالبی در کشور مطرح شده که خلاف واقعیت بوده و هیچگونه پایه و اساس علمی ندارند. بدون شک تولیدات طیور ( گوشت و تخم مرغ )در ایران و اقصی نقاط دنیا یکی از با ارزش ترین و ارزان ترین منبع تامین پروتئین برای جامعه انسانی است.
این روزها شاید دیده یا شنیده اید که بعضی افراد غیر مطلع و متأسفانه بعضاً دارای پست دولتی مطالبی را مطرح کرده اند که موجب نگرانی مصرف کنندگان اینگونه تولیدات را که بخش عظیمی از جمعیت را تشکیل می دهند به وجود آورده اند. گرچه بررسی همه جانبه این شایعه ضروری است، ولی در اینجا فقط سعی بر این است که بطور کوتاه پاسخ این حضرات داده شود.
طی سه دهه اخیر متخصصین تغذیه، ژنتیک و بهداشت توانسته اند شرایطی را به وجود آورند که بتوان در کمترین زمان ممکن بهترین بازده و بالاترین تولید را درپرورش طیور به دست آورد. این دستاوردها صرفاً علمی بوده و خرافات و شک و گمان در آن جای ندارد.
اگر مطلب استفاده از هورمون رشد در گله های پرورشی نیمچه های گوشتی و تخمگذار توسط مصرف کنندگان آن که تخصصی در زمینه پرورش طیور ندارند مطرح شود، سوالی است کاملاً منطقی که بایستی پاسخ آن را دریافت کنند؛ ولی زمانی که این مورد توسط کسانی که بعضاً عنوان دکتر یا مهندس را با خود یدک می کشند و بدون هیچگونه دلیل علمی یا مسئولیت مدنی ایجاد شک و شبه می کند، باید به نحوه پرسش آنها شک و تردید داشت!
اینان نه تنها مصرف کنندگان را دچار سردرگمی می کنند، بلکه ما را هم دچار حیرت می کنند که چگونه این افراد در پست های دولتی گمارده می شوند؟ واقعاً ملاک انتخاب چیست؟ بگذری...
@Animalscience2015
اگر بخواهیم برای رشد سریع تر و یا تولید بیشتر در طیور هورمون استفاده کنیم، بایستی حداقل هر 2 روز یک بار، عمل تزریق صورت گیرد. از آنجا که واحد های پرورشی طیور بطور متوسط برای گوشتی حدود 20000 قطعه و تخمگذار 50000 قطعه است، امکان گرفتن تک تک آنها و تزریق روزانه امری غیر ممکن است؛ از طرف دیگر هزینه بسیار بالای هورمون ها مانع بعدی استفاده آنهاست. از دو مورد فوق بگذریم، طیور نیازی به مصرف هورمون ندارند و این امر در هیچ کشوری انجام نمی شود.
مجدداً یادآور می شوم که با پیشرفت های علم تغذیه، ژنتیک و شناخت بهتر از عوامل بیماری زا و نحوه جلوگیری از آنها توانسته ایم در رشدسریع و تولید مناسب طیور قدم های موثری برداریم و به شما اطمینان می دهیم که هیچگونه هورمونی در تولید گوشت و تخم مرغ توسط پرورش دهندگان طیور در ایران استفاده نشده است!
بنابراین اگر به تولید کنندگان زحمتکش دست یاری نمی دهید، پای آنها را نکشید و سعی در افزایش واردات بی رویه اینگونه تولیدات با ارزش پروتئینی نداشته باشید که همگی می دانیم در آن صورت چه کسانی سود خواهند برد!
نتیجه گیری اخلاقی این نوشتار این که شایعه استفاده از هورمون های رشد در تغذیه و پرورش طیور، فقط ساخته و پرداخته ذهن معلول عالمان بی علم است و بس!
@Animalscience2015
@Animalscience2015
دکترای تغذیه طیور - استاد دانشگاه میسوری امریکا
اخیراً در رابطه با استفاده از هورمون رشد در پرورش طیور (نیمچه های گوشتی، تخمگذار و بوقلمون) مطالبی در کشور مطرح شده که خلاف واقعیت بوده و هیچگونه پایه و اساس علمی ندارند. بدون شک تولیدات طیور ( گوشت و تخم مرغ )در ایران و اقصی نقاط دنیا یکی از با ارزش ترین و ارزان ترین منبع تامین پروتئین برای جامعه انسانی است.
این روزها شاید دیده یا شنیده اید که بعضی افراد غیر مطلع و متأسفانه بعضاً دارای پست دولتی مطالبی را مطرح کرده اند که موجب نگرانی مصرف کنندگان اینگونه تولیدات را که بخش عظیمی از جمعیت را تشکیل می دهند به وجود آورده اند. گرچه بررسی همه جانبه این شایعه ضروری است، ولی در اینجا فقط سعی بر این است که بطور کوتاه پاسخ این حضرات داده شود.
طی سه دهه اخیر متخصصین تغذیه، ژنتیک و بهداشت توانسته اند شرایطی را به وجود آورند که بتوان در کمترین زمان ممکن بهترین بازده و بالاترین تولید را درپرورش طیور به دست آورد. این دستاوردها صرفاً علمی بوده و خرافات و شک و گمان در آن جای ندارد.
اگر مطلب استفاده از هورمون رشد در گله های پرورشی نیمچه های گوشتی و تخمگذار توسط مصرف کنندگان آن که تخصصی در زمینه پرورش طیور ندارند مطرح شود، سوالی است کاملاً منطقی که بایستی پاسخ آن را دریافت کنند؛ ولی زمانی که این مورد توسط کسانی که بعضاً عنوان دکتر یا مهندس را با خود یدک می کشند و بدون هیچگونه دلیل علمی یا مسئولیت مدنی ایجاد شک و شبه می کند، باید به نحوه پرسش آنها شک و تردید داشت!
اینان نه تنها مصرف کنندگان را دچار سردرگمی می کنند، بلکه ما را هم دچار حیرت می کنند که چگونه این افراد در پست های دولتی گمارده می شوند؟ واقعاً ملاک انتخاب چیست؟ بگذری...
@Animalscience2015
اگر بخواهیم برای رشد سریع تر و یا تولید بیشتر در طیور هورمون استفاده کنیم، بایستی حداقل هر 2 روز یک بار، عمل تزریق صورت گیرد. از آنجا که واحد های پرورشی طیور بطور متوسط برای گوشتی حدود 20000 قطعه و تخمگذار 50000 قطعه است، امکان گرفتن تک تک آنها و تزریق روزانه امری غیر ممکن است؛ از طرف دیگر هزینه بسیار بالای هورمون ها مانع بعدی استفاده آنهاست. از دو مورد فوق بگذریم، طیور نیازی به مصرف هورمون ندارند و این امر در هیچ کشوری انجام نمی شود.
مجدداً یادآور می شوم که با پیشرفت های علم تغذیه، ژنتیک و شناخت بهتر از عوامل بیماری زا و نحوه جلوگیری از آنها توانسته ایم در رشدسریع و تولید مناسب طیور قدم های موثری برداریم و به شما اطمینان می دهیم که هیچگونه هورمونی در تولید گوشت و تخم مرغ توسط پرورش دهندگان طیور در ایران استفاده نشده است!
بنابراین اگر به تولید کنندگان زحمتکش دست یاری نمی دهید، پای آنها را نکشید و سعی در افزایش واردات بی رویه اینگونه تولیدات با ارزش پروتئینی نداشته باشید که همگی می دانیم در آن صورت چه کسانی سود خواهند برد!
نتیجه گیری اخلاقی این نوشتار این که شایعه استفاده از هورمون های رشد در تغذیه و پرورش طیور، فقط ساخته و پرداخته ذهن معلول عالمان بی علم است و بس!
@Animalscience2015
پلت کردن کود گاوی
@Animalscience2015
کود گاو از فضولات مایع٬ جامد و کاه و کلش مورد استفاده برای تهیه بستر گاو تشکیل شده است .این کود دارای مواد معدنی با ارزش برای تغذیه خاک های کشاورزی است.حدود ۷۵درصد از وزن کود به صورت جامد و مابقی به صورت مایع است.
قسمت جامد کود شامل غذای مصرفی جذب نشده است. بخش عمده ازت و پتاسیم موجود در قسمت مایع کود به سرعت برای گیاه قابل جذب است.سالانه حدود شش میلیون تن کود گاوی در ایران تولید می شود که معمولا در محل دامداری ها در فضای باز روی هم انباشته می شود. رطوبت و حجم زیاد به همراه یکسان نبودن مواد موجود در کود از عوامل محدود کننده استفاده از کودهای دامی است.در حالت طبیعی به علت کم بودن جرم مخصوص کود ٬ حمل و نقل آن مشکل و پر هزینه است. یک روش برای سهولت حمل و نقل و کاهش هزیته حمل ٬ کاهش حجم از طریق متراکم کردن است.پلت کردن یکی از روش های متداول و رایج برای فشرده کردن مواد می باشد.این روش برای کاهش حجم مواد برای سهولت حمل و نقل و ذخیره کردن نسبت به حالت فله می باشد.بررسی تأثیر تغییرات رطوبت و گرد و خاک موجود در کود دام بر استحکام پلت نشان داده است که با افزایش مقدار رطوبت و خاک استحکام پلت ها کاهش می یابد.همچنین برلی انبار داری پلت های تولید شده بیشترین میزان رطوبت بیست درصد می باشد.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
کود گاو از فضولات مایع٬ جامد و کاه و کلش مورد استفاده برای تهیه بستر گاو تشکیل شده است .این کود دارای مواد معدنی با ارزش برای تغذیه خاک های کشاورزی است.حدود ۷۵درصد از وزن کود به صورت جامد و مابقی به صورت مایع است.
قسمت جامد کود شامل غذای مصرفی جذب نشده است. بخش عمده ازت و پتاسیم موجود در قسمت مایع کود به سرعت برای گیاه قابل جذب است.سالانه حدود شش میلیون تن کود گاوی در ایران تولید می شود که معمولا در محل دامداری ها در فضای باز روی هم انباشته می شود. رطوبت و حجم زیاد به همراه یکسان نبودن مواد موجود در کود از عوامل محدود کننده استفاده از کودهای دامی است.در حالت طبیعی به علت کم بودن جرم مخصوص کود ٬ حمل و نقل آن مشکل و پر هزینه است. یک روش برای سهولت حمل و نقل و کاهش هزیته حمل ٬ کاهش حجم از طریق متراکم کردن است.پلت کردن یکی از روش های متداول و رایج برای فشرده کردن مواد می باشد.این روش برای کاهش حجم مواد برای سهولت حمل و نقل و ذخیره کردن نسبت به حالت فله می باشد.بررسی تأثیر تغییرات رطوبت و گرد و خاک موجود در کود دام بر استحکام پلت نشان داده است که با افزایش مقدار رطوبت و خاک استحکام پلت ها کاهش می یابد.همچنین برلی انبار داری پلت های تولید شده بیشترین میزان رطوبت بیست درصد می باشد.
@Animalscience2015
#بیماری_پلوروم_و_تیفوید_مرغان
🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔
پرندگانی نظیر بلدرچین، قرقاول، بوقلمون، مرغابی، کبوتر ، گنجشک، طوطی، قناری، کلاغ و… نسبت به عفونت حساس می باشند .ولی میزبانهای اصلی این دو بیماری ماکیان ( مرغ و خروس)هستند.
سن ابتلا در طیور و مرگ و میر ناشی از بیماری پلوروم در۲ الی ۳ هفته اول زندگی طیور می باشد. این باکتریها از پرندگان به ظاهر سالم نیز جدا شده است .در میان پستانداران موش ، گربه، راسو، خرگوش، گاو، سگ و روباه از جمله حیوانات حامل یا مخزن به شمار می روند.طیور نژاد سبک نظیر لگهورن مقاومت ترند و پرندگان ماده از اهمیت بیشتری در انتشارعفونت برخوردار هستند. جوجه ها و پولت ها نسبت به سالمونلا پلوروم و گالیناروم حساس هستند در حالیکه در مورد طیور مسن تر سالمونلا گالیناروم حایز اهمیت است.مهمترین عامل انتقال بیماریهای پلوروم و تیفویید مرغان، طیورحامل هستند که با استقرار باکتری در تخمدان و تولید تخم مرغهای آلوده ، عفونت را به نسلهای بعدی منتقل می کنند ( انتقال عمودی) در یک پرنده آلوده تا ۳۳ درصد تخم مرغهای تولید شده می توانند حامل باکتری سالمونلا باشند. آلوده شدن تخم مرغها از طریق تماس پوسته با مواد یا سطوح آلوده و نفوذ باکتری بداخل تخم مرغ نیز صورت می گیرد.کانیبالیسم ( همنوع خواری) ، خوردن تخم مرغهای عفونی، نوک زدن به بستر آلوده ، مصرف دان یا آب آلوده ،افراد بازدید کننده ، حشرات بویژه سوسکها و مگسها که بصورت حامل مکانیکی و نیز از طریق تولید نسلهای آلوده سبب انتشار این باکتری می شوند، کارگران ( چکمه- لباس-دستکش)، کارتن حمل جوجه ها ، مدفوع پرندگان حامل یا بیمار از عوامل انتشار عفونت محسوب می شوند.عوامل این بیماریها به مدت ۱۲۱ روز در مدفوع موش ، ۱۱ روز در مدفوع پرنده ، ۳۱ تا ۳۵ روز روی پوسته تخم مرغ ، ۹ماه در خاک مرطوب و مدفوع انسان ، ۱۸ ماه در بستر و ۱۶ ماه در جیره طیورقادر به ادامه حیات است.
@Animalscience2015
🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔🐔
پرندگانی نظیر بلدرچین، قرقاول، بوقلمون، مرغابی، کبوتر ، گنجشک، طوطی، قناری، کلاغ و… نسبت به عفونت حساس می باشند .ولی میزبانهای اصلی این دو بیماری ماکیان ( مرغ و خروس)هستند.
سن ابتلا در طیور و مرگ و میر ناشی از بیماری پلوروم در۲ الی ۳ هفته اول زندگی طیور می باشد. این باکتریها از پرندگان به ظاهر سالم نیز جدا شده است .در میان پستانداران موش ، گربه، راسو، خرگوش، گاو، سگ و روباه از جمله حیوانات حامل یا مخزن به شمار می روند.طیور نژاد سبک نظیر لگهورن مقاومت ترند و پرندگان ماده از اهمیت بیشتری در انتشارعفونت برخوردار هستند. جوجه ها و پولت ها نسبت به سالمونلا پلوروم و گالیناروم حساس هستند در حالیکه در مورد طیور مسن تر سالمونلا گالیناروم حایز اهمیت است.مهمترین عامل انتقال بیماریهای پلوروم و تیفویید مرغان، طیورحامل هستند که با استقرار باکتری در تخمدان و تولید تخم مرغهای آلوده ، عفونت را به نسلهای بعدی منتقل می کنند ( انتقال عمودی) در یک پرنده آلوده تا ۳۳ درصد تخم مرغهای تولید شده می توانند حامل باکتری سالمونلا باشند. آلوده شدن تخم مرغها از طریق تماس پوسته با مواد یا سطوح آلوده و نفوذ باکتری بداخل تخم مرغ نیز صورت می گیرد.کانیبالیسم ( همنوع خواری) ، خوردن تخم مرغهای عفونی، نوک زدن به بستر آلوده ، مصرف دان یا آب آلوده ،افراد بازدید کننده ، حشرات بویژه سوسکها و مگسها که بصورت حامل مکانیکی و نیز از طریق تولید نسلهای آلوده سبب انتشار این باکتری می شوند، کارگران ( چکمه- لباس-دستکش)، کارتن حمل جوجه ها ، مدفوع پرندگان حامل یا بیمار از عوامل انتشار عفونت محسوب می شوند.عوامل این بیماریها به مدت ۱۲۱ روز در مدفوع موش ، ۱۱ روز در مدفوع پرنده ، ۳۱ تا ۳۵ روز روی پوسته تخم مرغ ، ۹ماه در خاک مرطوب و مدفوع انسان ، ۱۸ ماه در بستر و ۱۶ ماه در جیره طیورقادر به ادامه حیات است.
@Animalscience2015
خوراک گلوتن ذرت Corn Gluten Feed
خوراک گلوتن ذرت محصول جانبی پروسه آسیاب خیس ذرت در کارخانجات فرآوری ذرت میباشد.
منبع پروتیین و انرژی :
خوراک گلوتن ذرت شامل پروتیین محلول در آب دانه ذرت به همراه پوسته و یا جرم روغنکشی شده ذرت است که حاوی مواد معدنی و ویتامینه بالا به همراه مقادیر بالای اسید استیک 15-13% است. گلوتن ذرت منبع مناسب پروتیین (32-30 %)،اسید آمینه های ضروری و انرژی است که میتواند در جیره دام،طیور ،آبزیان و حیوانات خانگی مورد استفاده قرار گیرد.
مواد معدنی،فسفر،پتاسیم و کلسیم :
مقدار فسفر خوراک گلوتن ذرت بالا و درحدود 5/1 تا 2 درصد و مقدار پتاسیم آن 3-2 درصد است.
مقدار کلسیم آن بسیار ناچیز و حدود هفت صدم درصد است.همچنین خوراک گلوتن ذرت منبع سرشاری از گروه ویتامینهای محلول در آب به ویژه ویتامین های گروهB میباشد.
خاصیت اسیدیفایری:
بدلیل وجود اسید لاکتیک 15% موجود در خوراک گلوتن ذرت در جیره طیور بصورت اسیدیفایر عمل کرده و موجب اثر ضد میکروبی هم در خوراک و هم در دستگاه گوارش میگردد که این امر باعث افزایش مقاومت در برابر بیماریها و بهبود ضریب تبدیل میگردد.
رنگ و رنگدانه طبیعی گزانتوفیل:
رنگ خوراک گلوتن ذرت از نارنجی تیره تا قهوه ای متغییر است. هر کیلوگرم از خوراک گلوتن ذرت شامل 450 میلى گرم گزانتوفیل میباشد.گزانتوفیل یک پرو ویتامینه طبیعى شامل رنگدانه زرد است که این مقدار تقریبا 100 برابر مقدار موجود در ذرت دانه اى میباشد. خوراک گلوتن ذرت به عنوان یک منبع عالی کاروتن و گزانتوفیل ( رنگدانه طبیعی ) می¬تواند در رنگ گوشت دام و زرده تخم مرغ موثر باشد .
@ANIMALSCIENCE2015
خاصیت پلت بایندری:
خوراک گلوتن ذرت بدلیل ساختار مواد تشکیل دهنده آن خاصیت پلت بایندری دارد و بر خلاف بایندرهای تجاری که تنها موجب باند شدن و چسبیدن اجزای خوراکی به هم شده و تاثیری بر ارزش تغذیه ای خوراک ندارند خوراک گلوتن ذرت علاوه بر خاصیت بایندری ارزش تغذیه ای بالایی نیز دارد.
مقادیر مصرف:
مقادیر پیشنهادی مصرف به شرح ذیل است:
گاو شیری پرتولید 30-10 درصد
گاو شیری متوسط تولید 30-10 درصد
تلیسه و خشک و پروراری 30-10 درصد
گوساله کمتر از یکسال 20-10 درصد
طیور گوشتی 10-2 درصد
طیور تخم گذار 10-5 درصد
شترمرغ 10-5 درصد
بلدرچین و بوقلمون 10-2 درصد
آبزیان 10-2 درصد
حیوانات خانگی 10-5 درصد
حیوانات آزمایشگاهی 10-2 درصد
@Animalscience2015
خوراک گلوتن ذرت محصول جانبی پروسه آسیاب خیس ذرت در کارخانجات فرآوری ذرت میباشد.
منبع پروتیین و انرژی :
خوراک گلوتن ذرت شامل پروتیین محلول در آب دانه ذرت به همراه پوسته و یا جرم روغنکشی شده ذرت است که حاوی مواد معدنی و ویتامینه بالا به همراه مقادیر بالای اسید استیک 15-13% است. گلوتن ذرت منبع مناسب پروتیین (32-30 %)،اسید آمینه های ضروری و انرژی است که میتواند در جیره دام،طیور ،آبزیان و حیوانات خانگی مورد استفاده قرار گیرد.
مواد معدنی،فسفر،پتاسیم و کلسیم :
مقدار فسفر خوراک گلوتن ذرت بالا و درحدود 5/1 تا 2 درصد و مقدار پتاسیم آن 3-2 درصد است.
مقدار کلسیم آن بسیار ناچیز و حدود هفت صدم درصد است.همچنین خوراک گلوتن ذرت منبع سرشاری از گروه ویتامینهای محلول در آب به ویژه ویتامین های گروهB میباشد.
خاصیت اسیدیفایری:
بدلیل وجود اسید لاکتیک 15% موجود در خوراک گلوتن ذرت در جیره طیور بصورت اسیدیفایر عمل کرده و موجب اثر ضد میکروبی هم در خوراک و هم در دستگاه گوارش میگردد که این امر باعث افزایش مقاومت در برابر بیماریها و بهبود ضریب تبدیل میگردد.
رنگ و رنگدانه طبیعی گزانتوفیل:
رنگ خوراک گلوتن ذرت از نارنجی تیره تا قهوه ای متغییر است. هر کیلوگرم از خوراک گلوتن ذرت شامل 450 میلى گرم گزانتوفیل میباشد.گزانتوفیل یک پرو ویتامینه طبیعى شامل رنگدانه زرد است که این مقدار تقریبا 100 برابر مقدار موجود در ذرت دانه اى میباشد. خوراک گلوتن ذرت به عنوان یک منبع عالی کاروتن و گزانتوفیل ( رنگدانه طبیعی ) می¬تواند در رنگ گوشت دام و زرده تخم مرغ موثر باشد .
@ANIMALSCIENCE2015
خاصیت پلت بایندری:
خوراک گلوتن ذرت بدلیل ساختار مواد تشکیل دهنده آن خاصیت پلت بایندری دارد و بر خلاف بایندرهای تجاری که تنها موجب باند شدن و چسبیدن اجزای خوراکی به هم شده و تاثیری بر ارزش تغذیه ای خوراک ندارند خوراک گلوتن ذرت علاوه بر خاصیت بایندری ارزش تغذیه ای بالایی نیز دارد.
مقادیر مصرف:
مقادیر پیشنهادی مصرف به شرح ذیل است:
گاو شیری پرتولید 30-10 درصد
گاو شیری متوسط تولید 30-10 درصد
تلیسه و خشک و پروراری 30-10 درصد
گوساله کمتر از یکسال 20-10 درصد
طیور گوشتی 10-2 درصد
طیور تخم گذار 10-5 درصد
شترمرغ 10-5 درصد
بلدرچین و بوقلمون 10-2 درصد
آبزیان 10-2 درصد
حیوانات خانگی 10-5 درصد
حیوانات آزمایشگاهی 10-2 درصد
@Animalscience2015
سن از شیرگیری گوساله ها
@Animalscience2015
گوساله هارا می توان در یک ماهگی از شیر گرفته و به جایگاه گوساله های از شیرگرفته روانه نمود.ولی معمولا در سن ۵۵-۴۵ روزگی(گاها ۶۰ روزگی) از شیرگرفته شده و حدودا ده روز روانه جایگاه بعدی می شوند.
اگر گوساله ها را مانند بعضی از دامپروان دیرتر از این موارد از شیر بگیریم مثلا در نود روزگی گوساله های ما سنگین تر شده و در نتیجه نیازهای ایشان نیز بالاتر خواهد رفت که باید تامین گردد تا به رشد مناسب با سن حیوان برسیم. گوساله های بزرگتر کود و ادرار بیشتری تولید خواهند نمود٬ پس به بستر بیشتری نیاز دارند و به این ترتیب برای خشک و تمیز نگه داشتن آنها باید کار و هزینه بیشتری را صرف نمود. زمانی که میزان تولد گوساله های ماده ثابت نباشد٬ سن از شیرگیری می تواند تغییر نماید. مثلا اگر تعداد زیادی از گوساله های ماده متولد شوند و تمام جایگاههای مربوط به گوساله های از شیر گرفته شده نیز پر باشند٬ شاید نیاز باشد که تعدادی از گوساله ها را زودتر از شیر بگیریم.در این موارد باید توجه داشت که برای از شیرگیری گوساله ها زودتر از موعد مقرر باید برنامه غذایی مناسب و نیز جایگاه تمیز و خشک در اختیار داشت.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
گوساله هارا می توان در یک ماهگی از شیر گرفته و به جایگاه گوساله های از شیرگرفته روانه نمود.ولی معمولا در سن ۵۵-۴۵ روزگی(گاها ۶۰ روزگی) از شیرگرفته شده و حدودا ده روز روانه جایگاه بعدی می شوند.
اگر گوساله ها را مانند بعضی از دامپروان دیرتر از این موارد از شیر بگیریم مثلا در نود روزگی گوساله های ما سنگین تر شده و در نتیجه نیازهای ایشان نیز بالاتر خواهد رفت که باید تامین گردد تا به رشد مناسب با سن حیوان برسیم. گوساله های بزرگتر کود و ادرار بیشتری تولید خواهند نمود٬ پس به بستر بیشتری نیاز دارند و به این ترتیب برای خشک و تمیز نگه داشتن آنها باید کار و هزینه بیشتری را صرف نمود. زمانی که میزان تولد گوساله های ماده ثابت نباشد٬ سن از شیرگیری می تواند تغییر نماید. مثلا اگر تعداد زیادی از گوساله های ماده متولد شوند و تمام جایگاههای مربوط به گوساله های از شیر گرفته شده نیز پر باشند٬ شاید نیاز باشد که تعدادی از گوساله ها را زودتر از شیر بگیریم.در این موارد باید توجه داشت که برای از شیرگیری گوساله ها زودتر از موعد مقرر باید برنامه غذایی مناسب و نیز جایگاه تمیز و خشک در اختیار داشت.
@Animalscience2015
موارد مهم در سلامتی گوساله
@Animalscience2015
تغذیه ابتدایی حیوان به مقدار مناسب (نیمی بلافاصله پس از تولد بعلاوه نیم بقیه(از یک گالن)۱۲ ساعت بعد از تولد) از آغوز با کیفیت بالا یکی از اولین عوامل تامین کننده سلامت گوساله جوان می باشد .
قدم بعدی رعایت بهداشت ٬ درست مانند نوزاد انسان می باشد.رعایت کامل بهداشت در طی زایمان و یک هفته پس از آن در زندگی گوساله نقش بسیار مهمی را دارد. نگهداری گوساله ها باید در مکانی خشک و قابل ضدعفونی انجام گیرد و از طرف دیگر حتی در هوای سرد نیز به موقع و به مقدار مناسب غذا در اختیار آنها باشد.رعایت بهداشت همچون تمیز کردن بطری ها سطل ها و ظروف تغذیه خیلی مهم است .هر ظرفی که محتوی شیر می باشد باید بعد از هر بار استفاده در آب گرم همراه با مواد صابونی شسته شده و ضدعفونی گردند.در طی روزهای گرم٬ بارانی( با رطوبت بالا) باید بکس های گوساله ها به سرعت تمیز شوند و بستری خشک برای آنها مهیا کرد تا از٬ ازدیاد مگس و کرم و حشرات دیگر در جایگاه جلوگیری شود.
پیشگیری از بیماری ها با واکسیناسیون می تواند نقش مهمی را در سلامت گوساله در ابتدای زندگی ایفا نماید. در گله های دچار مشکل با دامپزشک بومی باید مشورت نمود و از برنامه های آنها استفاده نمود.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
تغذیه ابتدایی حیوان به مقدار مناسب (نیمی بلافاصله پس از تولد بعلاوه نیم بقیه(از یک گالن)۱۲ ساعت بعد از تولد) از آغوز با کیفیت بالا یکی از اولین عوامل تامین کننده سلامت گوساله جوان می باشد .
قدم بعدی رعایت بهداشت ٬ درست مانند نوزاد انسان می باشد.رعایت کامل بهداشت در طی زایمان و یک هفته پس از آن در زندگی گوساله نقش بسیار مهمی را دارد. نگهداری گوساله ها باید در مکانی خشک و قابل ضدعفونی انجام گیرد و از طرف دیگر حتی در هوای سرد نیز به موقع و به مقدار مناسب غذا در اختیار آنها باشد.رعایت بهداشت همچون تمیز کردن بطری ها سطل ها و ظروف تغذیه خیلی مهم است .هر ظرفی که محتوی شیر می باشد باید بعد از هر بار استفاده در آب گرم همراه با مواد صابونی شسته شده و ضدعفونی گردند.در طی روزهای گرم٬ بارانی( با رطوبت بالا) باید بکس های گوساله ها به سرعت تمیز شوند و بستری خشک برای آنها مهیا کرد تا از٬ ازدیاد مگس و کرم و حشرات دیگر در جایگاه جلوگیری شود.
پیشگیری از بیماری ها با واکسیناسیون می تواند نقش مهمی را در سلامت گوساله در ابتدای زندگی ایفا نماید. در گله های دچار مشکل با دامپزشک بومی باید مشورت نمود و از برنامه های آنها استفاده نمود.
@Animalscience2015
رشد گوساله ها در طی ماههای اول زندگی حیوان
@Animalscience2015
میزان رشد مناسب برای گوساله ها و تلیسه های جوان نتیجه یک تغذیه مناسب٬ رعایت موارد بهداشتی و برنامه های مدیریتی مناسب٬ است.
اندازه گیری رشد گوساله ها یکی از راه های تعیین کار آیی برنامه های به اجرا درآمده در مزرعه می باشد. تغییرات قابل قبول در تغذیه٬ موارد بهداشتی و نحوه مدیریت زمانی میتواند مفید باشد که شما بتوانید نتایج آن را از لحاظ میزان رشد و نیز از لحاظ اقتصادی بودن محاسبه نمایید. رسیدن به رشد مناسب برای تلیسه ها خیلی مهم است٬ زیرا بلوغ حیوان و نیز اولین دوره شیرواری و تولید شیر بستگی به وزن بدن حیوان دارد تا به سن حیوان.
در گوساله جوان٬ هدف اصلی٬ رسیدن به میزان رشد مناسب می باشد تا اینکه تلیسه ها بتوانند در هنگام بلوغ و رسیدن به سن اولین تلقیح دارای وزن مناسبی نیز باشند.
برای نژادهای بزرگ جثه گفته شده که تلیسه ها باید وزنی در حدود ۷۵۰- ۸۰۰ پوند را در سن ۱۵-۱۳ ماهگی داشته باشند.تحت مدیریت های قوی گوساله جوان می تواند به میزان رشدی حدود ۰.۵ تا ۱ پوند در روز در دوره شیرخواری برسد.اما گوساله ها معمولا رشد کمتری را در طی چند هفته اول زندگی خود نشان می دهند.
در هنگام از شیرگیری ممکن است که گوساله ها نتوانند افزایش وزن مناسبی را برای چند روز داشته باشند٬ که این امر به دلیل استرس هایی است که طی این دوران به حیوان وارد شده است.ولی بعد از این مرحله گوساله ها باید از افزایش وزن خوبی برخوردار باشند.
اعمال مدیریتی در زمان قبل از تلقیح حیوان نقش زیادی را در رابطه با سن حیوان در ان هنگام بازی می کند.برنامه ضعیف خوراندن آغوز ٬ عدم رعایت موارد بهداشتی و تغذیه نامناسب در هنگام از شیرگیری گوساله باعث کاهش نرخ رشد حیوان و افزایش زمان مربوط به آبستن شدن حیوان و زمان گوساله زایی در گله خواهد داشت.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
میزان رشد مناسب برای گوساله ها و تلیسه های جوان نتیجه یک تغذیه مناسب٬ رعایت موارد بهداشتی و برنامه های مدیریتی مناسب٬ است.
اندازه گیری رشد گوساله ها یکی از راه های تعیین کار آیی برنامه های به اجرا درآمده در مزرعه می باشد. تغییرات قابل قبول در تغذیه٬ موارد بهداشتی و نحوه مدیریت زمانی میتواند مفید باشد که شما بتوانید نتایج آن را از لحاظ میزان رشد و نیز از لحاظ اقتصادی بودن محاسبه نمایید. رسیدن به رشد مناسب برای تلیسه ها خیلی مهم است٬ زیرا بلوغ حیوان و نیز اولین دوره شیرواری و تولید شیر بستگی به وزن بدن حیوان دارد تا به سن حیوان.
در گوساله جوان٬ هدف اصلی٬ رسیدن به میزان رشد مناسب می باشد تا اینکه تلیسه ها بتوانند در هنگام بلوغ و رسیدن به سن اولین تلقیح دارای وزن مناسبی نیز باشند.
برای نژادهای بزرگ جثه گفته شده که تلیسه ها باید وزنی در حدود ۷۵۰- ۸۰۰ پوند را در سن ۱۵-۱۳ ماهگی داشته باشند.تحت مدیریت های قوی گوساله جوان می تواند به میزان رشدی حدود ۰.۵ تا ۱ پوند در روز در دوره شیرخواری برسد.اما گوساله ها معمولا رشد کمتری را در طی چند هفته اول زندگی خود نشان می دهند.
در هنگام از شیرگیری ممکن است که گوساله ها نتوانند افزایش وزن مناسبی را برای چند روز داشته باشند٬ که این امر به دلیل استرس هایی است که طی این دوران به حیوان وارد شده است.ولی بعد از این مرحله گوساله ها باید از افزایش وزن خوبی برخوردار باشند.
اعمال مدیریتی در زمان قبل از تلقیح حیوان نقش زیادی را در رابطه با سن حیوان در ان هنگام بازی می کند.برنامه ضعیف خوراندن آغوز ٬ عدم رعایت موارد بهداشتی و تغذیه نامناسب در هنگام از شیرگیری گوساله باعث کاهش نرخ رشد حیوان و افزایش زمان مربوط به آبستن شدن حیوان و زمان گوساله زایی در گله خواهد داشت.
@Animalscience2015
خشک کردن گاو
@Animalscience2015
روش های زیادی وجوددارد که می توانند برای خشک کردن گاوهای شیرده بعد از ۱۰ماه و یا بیشتر٬ تولید شیر٬ مورد استفاده قرار گیرد.
برخی از گاوداران به منظور خشک کردن گاوهای خود از روش ندوشیدن بصورت موردی و در وعده های متفاوت به مدت یک یا دو هفته استفاده می کنند. ریشه این اقدام در این است که ندوشیدن شیر باعث بالا رفتن فشار داخل پستانی شده و کاهش ترشح و تولید شیر را به دنبال دارد. با ادامه اینکار توقف تولید شیر را خواهیم داشت. کم کردن تعداد دفعات دوشش٬ با استفاده از مواد خشبی کم کیفیت تر و نیز حذف کنستانتره از جیره همراه می شود.روش کم کردن نوبت های شیردوشی برای خشک کردن گاوها می تواند باعث ظهور ناگهانی ورم پستان در غدد پستانی گاوهایی که دچار ورم پستان مزمن بوده اند گردد.گاوهایی که کمتر از ۱۵ کیلیوگرم شیر در روز تولید می کنند را می توان بطور ناگهانی خشک نمود.در همین زمان باید مقدار کنستانتره و مواد خشبی مصرفی آنها را نیز کاهش داد. در هنگام خشک کردن گاوها باید از آنتی بیوتیک هایی که دارای اثرات طولانی مدت هستند برای هر کارتیه استفاده نمود.این کار به جهت مقابله با ورم پستان در گله انجام می گیرد.این روش باعث جلوگیری از موارد جدید ورم پستان و درمان ورم پستان های قدیمی می گردد.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
روش های زیادی وجوددارد که می توانند برای خشک کردن گاوهای شیرده بعد از ۱۰ماه و یا بیشتر٬ تولید شیر٬ مورد استفاده قرار گیرد.
برخی از گاوداران به منظور خشک کردن گاوهای خود از روش ندوشیدن بصورت موردی و در وعده های متفاوت به مدت یک یا دو هفته استفاده می کنند. ریشه این اقدام در این است که ندوشیدن شیر باعث بالا رفتن فشار داخل پستانی شده و کاهش ترشح و تولید شیر را به دنبال دارد. با ادامه اینکار توقف تولید شیر را خواهیم داشت. کم کردن تعداد دفعات دوشش٬ با استفاده از مواد خشبی کم کیفیت تر و نیز حذف کنستانتره از جیره همراه می شود.روش کم کردن نوبت های شیردوشی برای خشک کردن گاوها می تواند باعث ظهور ناگهانی ورم پستان در غدد پستانی گاوهایی که دچار ورم پستان مزمن بوده اند گردد.گاوهایی که کمتر از ۱۵ کیلیوگرم شیر در روز تولید می کنند را می توان بطور ناگهانی خشک نمود.در همین زمان باید مقدار کنستانتره و مواد خشبی مصرفی آنها را نیز کاهش داد. در هنگام خشک کردن گاوها باید از آنتی بیوتیک هایی که دارای اثرات طولانی مدت هستند برای هر کارتیه استفاده نمود.این کار به جهت مقابله با ورم پستان در گله انجام می گیرد.این روش باعث جلوگیری از موارد جدید ورم پستان و درمان ورم پستان های قدیمی می گردد.
@Animalscience2015
🎯نشانه های کمبود ویتامین E در طیور
@Animalscience2015
ویتامین E موثرترین آنتی اکسیدان بیولوژیکی بوده و کمبود آن منجر به تخریب اکسیداتیو بافتهای حاوی لیپیدمی شود. آثار زیان بار کمبود ویتامینE طی یک دوره ۳-۴ هفته ای و پس از تخلیه کامل ذخایر این ویتامین از بافتها، بروز می نماید.
علائم کمبود از کاهش باروری تا ایجاد علائم و نشانه های اختصاصی بر اساس سن و جنس ، متفاوت است. آثار اختصاصی کمبود ویتامین E که تحت شرایط تجاری حائز اهمیت اقتصادی هستند بشرح زیر می باشند:
* خیز زیرجلدی
اکسیداسیون لایه های لیپیدی غشاهای سلولی مفروش کننده دیواره مویرگها منجربه دگرگونی ساختار این سلولها شد و موجب افزایش نفوذپذیری و نفوذ مایع واکسودا به بافتهای زیر جلدی می گردد که در اغلب موارد این حالت بصورت تورمی نرم در پشت چینه دان مشاهده می گردد. جوجه های حاصل از مرغهایی که دچار کمبود ویتامین E هستند ،در سن دوهفتگی علائم خیز زیر جلدی ( Exudative Diathesis ) را نشان می دهند. در موارد پیشرفته کمبود ، خونریزی زیر جلدی نیز ممکن است مشاهده شود.
* آنسفالومالاسی
افزایش محتوی لیپیدی هر اندامی موجب نیاز بیشتر به ویتامین E جهت ممانعت از اکسیداسیون می شود. مقادیر فراوان لیپید در بافت مغزی موجب حساسیت فراوان این اندام نسبت به کمبود ویتامین E می گردد. آنسفالومالاسی
( Encephalomalcia ) یا ایجاد جراحات استحاله ای در مغز در جوجه های جوان تا سن ۶ هفتگی و در اثر خیز و خونریزی در مخچه ، مشاهده می شود. زمان بروز نشانه های درمانگاهی تحت تأثیر سطوح ویتامین E است ، که توسط مرغ مادر به زرده منتقل شده و جهت استفاده جوجه در زمان تفریخ در دسترس می باشد. میزان احتیاجات ویتامین E همچنین تحت تأثیر مقدار اسیدلینولئیک خوراک می باشد. ( تصاویر ۱ و ۲ )
* دیستروفی عضلانی
استحاله دیستروفیک سلولهای عضلانی در اثر کمبود ویتامین E اغلب در عضلات سینه و ران مشاهده می گردد. ماکیان در همه سنین نسبت به دیستروفی عضلانی ( Muscular Dystrophy ) حساس بوده و هنگامی که عضلات پا مبتلا می شود بطور مشخصی علائم عدم تعادل را نشان داده و تمایلی به راه رفتن ندارند. در موارد شدید کمبودویتامین E جراحات استحاله ای ممکن است در سنگدان و عضلات قلبی نیز مشاهده گردد. میزان شدت جراحات همچنین تحت تأثیر کمبود اسیدهای آمینه گوگردی نیز می باشد. ( تصویر ۳ )
* باروری و قابلیت جوجه درآوری
تخریب اکسیداتیو بافت بیضه و اسپرمها موجب عقیم شدن خروسها می گردد. در موارد پیشرفته کمبود ویتامین E ، عقیم شدن خروسها ممکن است بصورت دائمی ادامه یابد. قابلیت جوجه درآوری در اثر مرگ جنین ها ابتدا در چهارمین روز انکوباسیون و مجدداً در ۲-۳ روز قبل از تفریخ ، کاهش می یابد. مرگ جنینی در اثر فقدان تکامل دستگاه
گردش خون رخ می دهد.
* تولید تخم مرغ
کاهش تولید تخم مرغ بطور اولیه در اثر تخریب اکسیداتیو فولیکولهای تخمدان ایجاد شده و سپس طی ۲-۳ هفته همزمان با تخلیه کامل بافتها از ویتامین E به میزان وسیعی نمایان می شود. در مرغهای مادر در اثر کمبود ، ذخیره ویتامین E در زرده به مخاطره افکنده شده و در نتیجه تکامل جنین و همچنین سرزندگی جوجه های حاصل طی اولین هفته زندگی تحت تأثیر قرار می گیرد.
* سرزندگی جوجه ها
طی اولین روزهای پس از تفریخ و تا زمان تکامل کافی دستگاه گوارش ، جوجه ها قادر به استفاده از ویتامین E خوراک نیستند و احتیاجات فیزیولوژیکی ویتامین E طی ۴-۵ روز اول زندگی می بایستی از طریق زرده تأمین شود. جوجه های حاصل از مرغهای مادر دچار کمبود ویتامین E ، مقادیر ناکافی از این ویتامین دریافت نموده در نتیجه نسبت به عوامل استرس زای فیزیولوژیکی و ایمونولوژیکی بسیار حساس خواهند شد. جوجه های مبتلا رشد بسیار ضعیفی داشته ، دچار ضعف عضلانی هستند ، سرزندگی ضعیفی داشته و دچار تلفات بالایی طی اولین هفته زندگی می شوند.علاوه بر این جوجه ها در صورتی که با خوراک حاوی مقادیر ناکافی مکمل ویتامین E تغذیه شوند ، علائم کمبود ویتامین E را نشان خواهند داد.
* پاسخ ایمنی
نقش ویتامین E در پاسخ ایمنی سلولی و همورال بخوبی شناخته شده است. کمبود ویتامین E منجر به پاسخ ایمنی کمتر از حد معمول می گردد. تحت شرایط تجاری انتقال پادتن مادری و نیز پاسخ به واکسیناسیون نیز ممکن است کمتر از حد مناسب باشد. در موارد شیوع بیماری با علائم بالینی ، پاسخ ایمنی کمتر از حد معمول بوده و پاسخ به مواد دارویی نیز در کمترین میزان می باشد و ممکن است مدت زمان بیماری طولانی شود.
* همولیز گلبولهای قرمز
سطوح ناکافی ویتامین E در بدن گلبولهای قرمز را نسبت به تخریب اکسیداتیو غشا سلولی مستعد می نماید. اکسیداسیون لایه های لیپیدی غشاء سلولی سبب افزایش نفوذپذیری سلول و نهایتاً ایجاد همولیز ( Haemolysis ) گلوبولهای قرمز می شود.
@Animalscience2015
از دکتر محمدرضا عابدینی عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی
@Animalscience2015
ویتامین E موثرترین آنتی اکسیدان بیولوژیکی بوده و کمبود آن منجر به تخریب اکسیداتیو بافتهای حاوی لیپیدمی شود. آثار زیان بار کمبود ویتامینE طی یک دوره ۳-۴ هفته ای و پس از تخلیه کامل ذخایر این ویتامین از بافتها، بروز می نماید.
علائم کمبود از کاهش باروری تا ایجاد علائم و نشانه های اختصاصی بر اساس سن و جنس ، متفاوت است. آثار اختصاصی کمبود ویتامین E که تحت شرایط تجاری حائز اهمیت اقتصادی هستند بشرح زیر می باشند:
* خیز زیرجلدی
اکسیداسیون لایه های لیپیدی غشاهای سلولی مفروش کننده دیواره مویرگها منجربه دگرگونی ساختار این سلولها شد و موجب افزایش نفوذپذیری و نفوذ مایع واکسودا به بافتهای زیر جلدی می گردد که در اغلب موارد این حالت بصورت تورمی نرم در پشت چینه دان مشاهده می گردد. جوجه های حاصل از مرغهایی که دچار کمبود ویتامین E هستند ،در سن دوهفتگی علائم خیز زیر جلدی ( Exudative Diathesis ) را نشان می دهند. در موارد پیشرفته کمبود ، خونریزی زیر جلدی نیز ممکن است مشاهده شود.
* آنسفالومالاسی
افزایش محتوی لیپیدی هر اندامی موجب نیاز بیشتر به ویتامین E جهت ممانعت از اکسیداسیون می شود. مقادیر فراوان لیپید در بافت مغزی موجب حساسیت فراوان این اندام نسبت به کمبود ویتامین E می گردد. آنسفالومالاسی
( Encephalomalcia ) یا ایجاد جراحات استحاله ای در مغز در جوجه های جوان تا سن ۶ هفتگی و در اثر خیز و خونریزی در مخچه ، مشاهده می شود. زمان بروز نشانه های درمانگاهی تحت تأثیر سطوح ویتامین E است ، که توسط مرغ مادر به زرده منتقل شده و جهت استفاده جوجه در زمان تفریخ در دسترس می باشد. میزان احتیاجات ویتامین E همچنین تحت تأثیر مقدار اسیدلینولئیک خوراک می باشد. ( تصاویر ۱ و ۲ )
* دیستروفی عضلانی
استحاله دیستروفیک سلولهای عضلانی در اثر کمبود ویتامین E اغلب در عضلات سینه و ران مشاهده می گردد. ماکیان در همه سنین نسبت به دیستروفی عضلانی ( Muscular Dystrophy ) حساس بوده و هنگامی که عضلات پا مبتلا می شود بطور مشخصی علائم عدم تعادل را نشان داده و تمایلی به راه رفتن ندارند. در موارد شدید کمبودویتامین E جراحات استحاله ای ممکن است در سنگدان و عضلات قلبی نیز مشاهده گردد. میزان شدت جراحات همچنین تحت تأثیر کمبود اسیدهای آمینه گوگردی نیز می باشد. ( تصویر ۳ )
* باروری و قابلیت جوجه درآوری
تخریب اکسیداتیو بافت بیضه و اسپرمها موجب عقیم شدن خروسها می گردد. در موارد پیشرفته کمبود ویتامین E ، عقیم شدن خروسها ممکن است بصورت دائمی ادامه یابد. قابلیت جوجه درآوری در اثر مرگ جنین ها ابتدا در چهارمین روز انکوباسیون و مجدداً در ۲-۳ روز قبل از تفریخ ، کاهش می یابد. مرگ جنینی در اثر فقدان تکامل دستگاه
گردش خون رخ می دهد.
* تولید تخم مرغ
کاهش تولید تخم مرغ بطور اولیه در اثر تخریب اکسیداتیو فولیکولهای تخمدان ایجاد شده و سپس طی ۲-۳ هفته همزمان با تخلیه کامل بافتها از ویتامین E به میزان وسیعی نمایان می شود. در مرغهای مادر در اثر کمبود ، ذخیره ویتامین E در زرده به مخاطره افکنده شده و در نتیجه تکامل جنین و همچنین سرزندگی جوجه های حاصل طی اولین هفته زندگی تحت تأثیر قرار می گیرد.
* سرزندگی جوجه ها
طی اولین روزهای پس از تفریخ و تا زمان تکامل کافی دستگاه گوارش ، جوجه ها قادر به استفاده از ویتامین E خوراک نیستند و احتیاجات فیزیولوژیکی ویتامین E طی ۴-۵ روز اول زندگی می بایستی از طریق زرده تأمین شود. جوجه های حاصل از مرغهای مادر دچار کمبود ویتامین E ، مقادیر ناکافی از این ویتامین دریافت نموده در نتیجه نسبت به عوامل استرس زای فیزیولوژیکی و ایمونولوژیکی بسیار حساس خواهند شد. جوجه های مبتلا رشد بسیار ضعیفی داشته ، دچار ضعف عضلانی هستند ، سرزندگی ضعیفی داشته و دچار تلفات بالایی طی اولین هفته زندگی می شوند.علاوه بر این جوجه ها در صورتی که با خوراک حاوی مقادیر ناکافی مکمل ویتامین E تغذیه شوند ، علائم کمبود ویتامین E را نشان خواهند داد.
* پاسخ ایمنی
نقش ویتامین E در پاسخ ایمنی سلولی و همورال بخوبی شناخته شده است. کمبود ویتامین E منجر به پاسخ ایمنی کمتر از حد معمول می گردد. تحت شرایط تجاری انتقال پادتن مادری و نیز پاسخ به واکسیناسیون نیز ممکن است کمتر از حد مناسب باشد. در موارد شیوع بیماری با علائم بالینی ، پاسخ ایمنی کمتر از حد معمول بوده و پاسخ به مواد دارویی نیز در کمترین میزان می باشد و ممکن است مدت زمان بیماری طولانی شود.
* همولیز گلبولهای قرمز
سطوح ناکافی ویتامین E در بدن گلبولهای قرمز را نسبت به تخریب اکسیداتیو غشا سلولی مستعد می نماید. اکسیداسیون لایه های لیپیدی غشاء سلولی سبب افزایش نفوذپذیری سلول و نهایتاً ایجاد همولیز ( Haemolysis ) گلوبولهای قرمز می شود.
@Animalscience2015
از دکتر محمدرضا عابدینی عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی
دلایل توقف تولید تخم مرغ
@Animalscience2015
تولید تخم یک پدیده جالب توجه است . پولت تخم گذار در ۲۰-۱۸ هفتگی تخم گذاری را شروع می کند و در حدود ۳۵ هفتگی به اوج تخم گذاری می رسد که در این هنگام میزان تخم گذاری بیش از ۹۰ درصد می باشد (۹ تخم در ۱۰ روز به ازای هر مرغ یا ۹ تخم در یک روز به ازای ۱۰ مرغ ) .
پیک تخم گذاری در حدود ۱۰هفته طول می کشد و پس از آن تولید تخم به تدریج کاهش می یابد . یک مرغ پر تولید در هر سال حدود ۱۰ برابر وزن بدنش تخم می گذارد . متوسط تعداد تخم در مرغ نژاد لگهورن سفید تجاری حدود ۲۶۵ عدد در هر سال است ولی نژادهای دیگر در مقایسه با آن تخم کمتری می گذارند و در اکثر مواقع مرغ های بومی پرورشی از لحاظ تخم ٬ پتانسیل پایین تری دارند.در یک مرغ ٬ تخمگذاری به دلایل متعددی قطع می گردد . محرک های خارجی و داخلی سطوح هورمونی بدن مرغ را تحت تاثیر قرار می دهند که باعث تغییر شرایط حاکم بر اندامهای تخمگذاری (تخمدان و اویدوکت ) می شود که این تغییرات باعث کاهش یا توقف تولید تخم مرغ می گردند . کاهش طول روز ٬بیماری ٬ کرچی ٬تغذیه ی نامناسب و استرس از جمله عمده ترین عواملی هستند که بر تولید تخم اثر می گذارند . اما در شرایط ایده آل هم تولید تخم هر مرغ به تدریج کاهش یافته و نهایتاً متوقف می گردد .
کاهش طول روز :
از اوایل تیر ماه هر سال روزها شروع به کوتاه شدن می کنند و مجدداً از اوایل دی ماه هر سال بلند تر می شوند . طول روز از حدود ۱۶ ساعت در اوایل تابستان به حدود ۸ ساعت در اوایل زمستان می رسد. این تغییر در طول روز باعث ((تولک رفتن)) و قطع تخم گذاری می گردد که ممکن است چندین ماه طول بکشد. برای جلوگیری از کاهش تولید در اثر تغییر در طو ل روز ٬ به نور دهی مصنوعی نیاز است . برای حفظ تولید، طول روز باید افزایش یابد و یا این که بیش از ۱۲ ساعت به ازای هر روز ثابت بماند (مثلاً ۱۴ تا ۱۶ ساعت در روز) . نور مورد نیاز باید طوری باشد که بتوان روزنامه خواند ولی نوع منبع نور دهی مهم نیست . باید توجه داشت که اگر یک برنامه ی نور دهی شروع گردد٬ باید ادامه یابد و قطع نور حتی به مدت یک روز هم می تواند اثر منفی بر تولید داشته باشد و بهتر است که از یک تایمر ارزان قیمت برای کنترل برنامه ی نوری استفاده گردد .
سلامتی گله :
مشکلات بیماری هر از گاهی در تمام گله بروز می کند . در برخی مواقع٬ کاهش تولید تخم از اولین نشانه های بروز مشکل است. سایر علائم شامل کسلی ٬عدم فعالیت لنگش ٬ سرفه بیحالی و در نهایت مرگ می باشد. برخی مرگ و میر ها ٬ طبیعی است ولی اگر چندین پرنده علائم مشابهی را نشان دهند ٬ باید جهت اطمینان نوع بیماری از متخصصین طیور و یا آزمایشگاه های تشخیصی کمک گرفت .
سن:
تمام مرغها سر انجام تولید تخم را قطع می کنند . معمولاً مرغها تا ۳-۲ سالگی به تولید ادامه می دهند تا این که شروع به کاهش تولید نموده و نهایتاً تولید تخم را قطع می کنند . تولک رفتن مکرر و طولانی می شود و برخی مشکلات فیزیکی در تخمدان و اویدوکت روی می دهد . گذشته از این مسائل وقتی یک مرغ پر تولید به مدت سه سال تخم گذاری می کند ٬ ممکن است که بیش از ۳۰ برابر وزن بدنش تخم بگذارد . در برخی شرایط اویدکت توانایی خود را در عبور تخم از دست می دهد و یک یا چند تخم در اویدوکت به تله می افتد که این حالت (از تخم افتادن ) نامیده می شود . در موارد دیگری مرغ تولید زرده ای می کند که توسط اویدوکت جمع آوری نمی شود و در محوطه ی بطنی بدن باقی می ماند . بروز این حالت برای درصد پایینی از زرده ها طبیعی است و مرغ می تواند به سادگی آن را مجدداً جذب بدن کند ولی هنگامی که این عارضه هر روز اتفاق بیافتد مرغ به تخمگذار بطنی معروف می گردد .
گاهاً مرغ های مسن تر تخم های بزرگ تر و یا تخم های دو زرده می گذارند . در این مورد اویدوکت که فقط در هنگام تخم گشاد می شود ممکن است به حالت طبیعی خود و به داخل بدن مرغ برنگردد و اویدوکت گشاد شده در بیرون از بدن نمایان باشد که موضوع جالبی برای مرغ های گله جهت نوک زدن خواهد بود . چنین مرغی باید فوراً از گله حذف شود . در هر یک از موارد فوق تخمگذاری قطع شده و سلامت مرغ به خطر می افتد . بنابر این بهتر است این مرغها از گله حذف شوند .
استرس :@Animalscience2015
تولید تخم در مرغها در حقیقت فعالیت تولید مثلی آنهاست . وقتی که یک مرغ در معرض استرس قرار می گیرد با قطع تخمگذاری به این حالت پاسخ می دهد . حمل و نقل ٬دستکاری٬ حرارت بیش از حد ٬ ایجاد وحشت و قطع خوراک و آب استرس هایی هستند که در نهایت تولید تخم را تحت تاثیر قرار می دهند . حفاظت از عوامل خارجی شکارچیان ٬ تمیز و خوب نگهداری کردن سالن های پرورشی ٬ تهویه ی کافی در سالن ها ی بسته٬ دسترسی دائم به خوراک و آب و… موجب کاهش استرس شده و به حفظ تولید بالای تخم مرغ کمک میکند . نگهداری طیور در وضعیت مناسب بهداشتی و مدیریت خوب در گله موجب افزایش تول
@Animalscience2015
تولید تخم یک پدیده جالب توجه است . پولت تخم گذار در ۲۰-۱۸ هفتگی تخم گذاری را شروع می کند و در حدود ۳۵ هفتگی به اوج تخم گذاری می رسد که در این هنگام میزان تخم گذاری بیش از ۹۰ درصد می باشد (۹ تخم در ۱۰ روز به ازای هر مرغ یا ۹ تخم در یک روز به ازای ۱۰ مرغ ) .
پیک تخم گذاری در حدود ۱۰هفته طول می کشد و پس از آن تولید تخم به تدریج کاهش می یابد . یک مرغ پر تولید در هر سال حدود ۱۰ برابر وزن بدنش تخم می گذارد . متوسط تعداد تخم در مرغ نژاد لگهورن سفید تجاری حدود ۲۶۵ عدد در هر سال است ولی نژادهای دیگر در مقایسه با آن تخم کمتری می گذارند و در اکثر مواقع مرغ های بومی پرورشی از لحاظ تخم ٬ پتانسیل پایین تری دارند.در یک مرغ ٬ تخمگذاری به دلایل متعددی قطع می گردد . محرک های خارجی و داخلی سطوح هورمونی بدن مرغ را تحت تاثیر قرار می دهند که باعث تغییر شرایط حاکم بر اندامهای تخمگذاری (تخمدان و اویدوکت ) می شود که این تغییرات باعث کاهش یا توقف تولید تخم مرغ می گردند . کاهش طول روز ٬بیماری ٬ کرچی ٬تغذیه ی نامناسب و استرس از جمله عمده ترین عواملی هستند که بر تولید تخم اثر می گذارند . اما در شرایط ایده آل هم تولید تخم هر مرغ به تدریج کاهش یافته و نهایتاً متوقف می گردد .
کاهش طول روز :
از اوایل تیر ماه هر سال روزها شروع به کوتاه شدن می کنند و مجدداً از اوایل دی ماه هر سال بلند تر می شوند . طول روز از حدود ۱۶ ساعت در اوایل تابستان به حدود ۸ ساعت در اوایل زمستان می رسد. این تغییر در طول روز باعث ((تولک رفتن)) و قطع تخم گذاری می گردد که ممکن است چندین ماه طول بکشد. برای جلوگیری از کاهش تولید در اثر تغییر در طو ل روز ٬ به نور دهی مصنوعی نیاز است . برای حفظ تولید، طول روز باید افزایش یابد و یا این که بیش از ۱۲ ساعت به ازای هر روز ثابت بماند (مثلاً ۱۴ تا ۱۶ ساعت در روز) . نور مورد نیاز باید طوری باشد که بتوان روزنامه خواند ولی نوع منبع نور دهی مهم نیست . باید توجه داشت که اگر یک برنامه ی نور دهی شروع گردد٬ باید ادامه یابد و قطع نور حتی به مدت یک روز هم می تواند اثر منفی بر تولید داشته باشد و بهتر است که از یک تایمر ارزان قیمت برای کنترل برنامه ی نوری استفاده گردد .
سلامتی گله :
مشکلات بیماری هر از گاهی در تمام گله بروز می کند . در برخی مواقع٬ کاهش تولید تخم از اولین نشانه های بروز مشکل است. سایر علائم شامل کسلی ٬عدم فعالیت لنگش ٬ سرفه بیحالی و در نهایت مرگ می باشد. برخی مرگ و میر ها ٬ طبیعی است ولی اگر چندین پرنده علائم مشابهی را نشان دهند ٬ باید جهت اطمینان نوع بیماری از متخصصین طیور و یا آزمایشگاه های تشخیصی کمک گرفت .
سن:
تمام مرغها سر انجام تولید تخم را قطع می کنند . معمولاً مرغها تا ۳-۲ سالگی به تولید ادامه می دهند تا این که شروع به کاهش تولید نموده و نهایتاً تولید تخم را قطع می کنند . تولک رفتن مکرر و طولانی می شود و برخی مشکلات فیزیکی در تخمدان و اویدوکت روی می دهد . گذشته از این مسائل وقتی یک مرغ پر تولید به مدت سه سال تخم گذاری می کند ٬ ممکن است که بیش از ۳۰ برابر وزن بدنش تخم بگذارد . در برخی شرایط اویدکت توانایی خود را در عبور تخم از دست می دهد و یک یا چند تخم در اویدوکت به تله می افتد که این حالت (از تخم افتادن ) نامیده می شود . در موارد دیگری مرغ تولید زرده ای می کند که توسط اویدوکت جمع آوری نمی شود و در محوطه ی بطنی بدن باقی می ماند . بروز این حالت برای درصد پایینی از زرده ها طبیعی است و مرغ می تواند به سادگی آن را مجدداً جذب بدن کند ولی هنگامی که این عارضه هر روز اتفاق بیافتد مرغ به تخمگذار بطنی معروف می گردد .
گاهاً مرغ های مسن تر تخم های بزرگ تر و یا تخم های دو زرده می گذارند . در این مورد اویدوکت که فقط در هنگام تخم گشاد می شود ممکن است به حالت طبیعی خود و به داخل بدن مرغ برنگردد و اویدوکت گشاد شده در بیرون از بدن نمایان باشد که موضوع جالبی برای مرغ های گله جهت نوک زدن خواهد بود . چنین مرغی باید فوراً از گله حذف شود . در هر یک از موارد فوق تخمگذاری قطع شده و سلامت مرغ به خطر می افتد . بنابر این بهتر است این مرغها از گله حذف شوند .
استرس :@Animalscience2015
تولید تخم در مرغها در حقیقت فعالیت تولید مثلی آنهاست . وقتی که یک مرغ در معرض استرس قرار می گیرد با قطع تخمگذاری به این حالت پاسخ می دهد . حمل و نقل ٬دستکاری٬ حرارت بیش از حد ٬ ایجاد وحشت و قطع خوراک و آب استرس هایی هستند که در نهایت تولید تخم را تحت تاثیر قرار می دهند . حفاظت از عوامل خارجی شکارچیان ٬ تمیز و خوب نگهداری کردن سالن های پرورشی ٬ تهویه ی کافی در سالن ها ی بسته٬ دسترسی دائم به خوراک و آب و… موجب کاهش استرس شده و به حفظ تولید بالای تخم مرغ کمک میکند . نگهداری طیور در وضعیت مناسب بهداشتی و مدیریت خوب در گله موجب افزایش تول
ید تخم شده و تخم هایی با کیفیت بالا و بازار پسندی مناسب را برای افراد خانواده و مشتری به ارمغان خواهد آورد .
تغذیه ی نامناسب :
نوع و مقدار جیره غذایی جهت حفظ حداکثر تولید تخم اهمیت زیادی دارد . جیره ی غذایی جوجه ها باید بر حسب احتیاجاتشان بالانس گردد . هر گونه مکمل سازی با ضایعات غذایی یا پسمانده های باغات و…. ممکن است موجب به هم خوردن تعادل جیره ی غذایی گردد . برای کسب حداکثر تولید تخم ٬مرغهای تخم گذار باید تخمگذاری را به صورت مصرف اختیاری تغذیه کنند و علاوه بر آن باید به اندازه کافی پوسته ی صدف در ظروف جداگانه ای در اختیار آنها قرار داده شود .
تذکر:هرگز نباید از جیره های آغازین و یا رشدی برای مرغ های تخم گذار استفاده شود چون مواد مغذی این جیره ها متفاوت است و باعث کاهش تولید می گردد . استفاده از جیره های آغازین باعث به هم خوردن ترکیبات داخل تخم مرغ خواهد شد .
@Animalscience2015
کرچی :
کرچی یک استعداد طبیعی است که مرغ روی تخم ها نشسته و جوجه ها تفریخ می کنند . اکثر مرغها بلاخره کرچ می شوند . برخی نژادها بیشتر از دیگر نژادها کرچ می شند و در برخی نژادها این عمل به ندرت اتفاق می افتد ( کوشین وسیلکی رکورددار کرچی هستند ولی لگهورن به ندرت کرچ می شوند ) . وقتی یک مرغ کرچ می شودتغیرات هورمونی موجب قطع تخمگذاری میگردد.
یکی ازعوامل اصلی موثر بر کرچی معمولاًجمع شدن تخم در لانه است ٬ ولی برخی مرغ ها بدون وجود تخم در لانه هم کرچ می گردند . برای کاهش کرچی ٬ باید تخم ها هر روز از لانه جمع شده و محل آنها صاف شود . اگر یک مرغ مایل باشد که زمانی طولانی در لانه بماند باید به مدت چند روز از لانه رانده شود در این صورت پس از یک دوره ی زمانی ٬ رفتار کرچی پایان یافته و مرغ به حالت تولید تخم بر می گردد.
@Animalscience2015
تولک :
تولک رفتن یک مرحله فزیو لوژیکی طبیعی است که به مرغ اجازه می دهد تا پرهای کهنه و قدیمی خود را جایگزین کندو اویدوکت را که اندام تولید تخم است ٬ بازسازی کرده و مجدداً جوان کند . هنگامی که تولک روی میدهد ٬ مرغ اکثر انرژی خود را صرف رشد پرها کرده وتنها مقدار اندکی از آن را برای تولید تخم مصرف می کند . تولک طبیعی یک پدیده فصلی است که با تغییر طول روز ارتباط دارد . پرریزی در پرندگان اهلی در هر زمانی می تواند روی دهد (به خصوص اگر مرغ در معرض برخی استرس ها قرار گیرد . ) پریزی سریع در تمام گله معمولاً نتیجه ی حوادث استرس زای جدی مثل فقدان آب و غذاو یا مشکلات ناشی از برنامه های نوردهی است . گاهی با یک برنامه ی نوری خاص ٬ تولک اتفاق می افتد .
در هنگامی که تولک در دوران روزهای بلند اتفاق می افتد ٬ پرریزی غالباً ناتمام می ماند . در این حالت ممکن است که مرغ هرگز به تولید ایده آل خود برنگردد . برای رفع این مشکل بهتر است که اجازه دهیم تا مرغ در طول دومین زمستان به تولک برود که با خاموش کردن نور به مدت ۶ هفته در زمستان این عمل اتفاق می افتر مرغ کاملا ً پرریزی می کند و سپس با قرار دادن در شرایطی با طول روز بلند ٬ مجدداً تولید را از سر می گیرد .
تذکر: در تولک رفتن ٬پرها به صورت ناحیه ای یا تکه تکه نمی ریزد و اگر چنین حالتی مشاهده شود با احتمال زیاد نتیجه ی نوک زدن طیور می باشد .
تغذیه ی نامناسب :
نوع و مقدار جیره غذایی جهت حفظ حداکثر تولید تخم اهمیت زیادی دارد . جیره ی غذایی جوجه ها باید بر حسب احتیاجاتشان بالانس گردد . هر گونه مکمل سازی با ضایعات غذایی یا پسمانده های باغات و…. ممکن است موجب به هم خوردن تعادل جیره ی غذایی گردد . برای کسب حداکثر تولید تخم ٬مرغهای تخم گذار باید تخمگذاری را به صورت مصرف اختیاری تغذیه کنند و علاوه بر آن باید به اندازه کافی پوسته ی صدف در ظروف جداگانه ای در اختیار آنها قرار داده شود .
تذکر:هرگز نباید از جیره های آغازین و یا رشدی برای مرغ های تخم گذار استفاده شود چون مواد مغذی این جیره ها متفاوت است و باعث کاهش تولید می گردد . استفاده از جیره های آغازین باعث به هم خوردن ترکیبات داخل تخم مرغ خواهد شد .
@Animalscience2015
کرچی :
کرچی یک استعداد طبیعی است که مرغ روی تخم ها نشسته و جوجه ها تفریخ می کنند . اکثر مرغها بلاخره کرچ می شوند . برخی نژادها بیشتر از دیگر نژادها کرچ می شند و در برخی نژادها این عمل به ندرت اتفاق می افتد ( کوشین وسیلکی رکورددار کرچی هستند ولی لگهورن به ندرت کرچ می شوند ) . وقتی یک مرغ کرچ می شودتغیرات هورمونی موجب قطع تخمگذاری میگردد.
یکی ازعوامل اصلی موثر بر کرچی معمولاًجمع شدن تخم در لانه است ٬ ولی برخی مرغ ها بدون وجود تخم در لانه هم کرچ می گردند . برای کاهش کرچی ٬ باید تخم ها هر روز از لانه جمع شده و محل آنها صاف شود . اگر یک مرغ مایل باشد که زمانی طولانی در لانه بماند باید به مدت چند روز از لانه رانده شود در این صورت پس از یک دوره ی زمانی ٬ رفتار کرچی پایان یافته و مرغ به حالت تولید تخم بر می گردد.
@Animalscience2015
تولک :
تولک رفتن یک مرحله فزیو لوژیکی طبیعی است که به مرغ اجازه می دهد تا پرهای کهنه و قدیمی خود را جایگزین کندو اویدوکت را که اندام تولید تخم است ٬ بازسازی کرده و مجدداً جوان کند . هنگامی که تولک روی میدهد ٬ مرغ اکثر انرژی خود را صرف رشد پرها کرده وتنها مقدار اندکی از آن را برای تولید تخم مصرف می کند . تولک طبیعی یک پدیده فصلی است که با تغییر طول روز ارتباط دارد . پرریزی در پرندگان اهلی در هر زمانی می تواند روی دهد (به خصوص اگر مرغ در معرض برخی استرس ها قرار گیرد . ) پریزی سریع در تمام گله معمولاً نتیجه ی حوادث استرس زای جدی مثل فقدان آب و غذاو یا مشکلات ناشی از برنامه های نوردهی است . گاهی با یک برنامه ی نوری خاص ٬ تولک اتفاق می افتد .
در هنگامی که تولک در دوران روزهای بلند اتفاق می افتد ٬ پرریزی غالباً ناتمام می ماند . در این حالت ممکن است که مرغ هرگز به تولید ایده آل خود برنگردد . برای رفع این مشکل بهتر است که اجازه دهیم تا مرغ در طول دومین زمستان به تولک برود که با خاموش کردن نور به مدت ۶ هفته در زمستان این عمل اتفاق می افتر مرغ کاملا ً پرریزی می کند و سپس با قرار دادن در شرایطی با طول روز بلند ٬ مجدداً تولید را از سر می گیرد .
تذکر: در تولک رفتن ٬پرها به صورت ناحیه ای یا تکه تکه نمی ریزد و اگر چنین حالتی مشاهده شود با احتمال زیاد نتیجه ی نوک زدن طیور می باشد .
اثرات پروتئین و انرژی مصرفی بر تولیدمثل در گاوهای شیری
بهاره طاهری
كارشناس ارشد دامپروری
@Animalscience2015
مقدمه
تغذیه بعد از زایش، زمانیكه تولید شیر گاوهای شیری افزایش می یابد، می تواند عملكرد تولیدمثلی و به دنبال آن سودبخشی گله را تحت تأثیر قرار دهد. بطور كلی، افزایش نیازهای متابولیكی تولید بالا بهمراه نیاز های تولیدمثلی و سلامت، اثر متقابل بین تغذیه و تولیدمثل ( خصوصاً بعد از زایمان ) را به یك موضوع مهم در صنعت گاو شیری تبدیل كرده است. تحقیقات اخیر، نقش مهم تغذیه را در تولیدمثل تأیید كرده اند، و در بیشتر حالات، كمبودهای غذایی شدید باعث مشكلات و بیماریهای تولیدمثلی شده است. همچنین، مكانیسم تغذیه ای كه بر روی عملكرد تولیدمثلی تأثیرگذار است، بسیار پیچیده بوده و به طور واضح قابل تشخیص نمی باشد. با این وجود، نقش فاكتورهای غذایی مانند پروتئین و یا تعادل انرژی، و مكانیسم عملكردشان بر تولیدمثل، در سالهای اخیر، بیشتر شناخته شده است.
نقش پروتئین در تولیدمثل
به منظور افزایش تولید شیر و افزایش درآمد، تولیدكنندگان شیر سعی می كنند كه مصرف غذا را ، خصوصاً در دوره ابتدای پس از زایمان، حداكثر كنند و از آنجا كه، جیره های حاوی پروتئین بالا، در كل ، طعم بهتری داشته و مصرف غذا را افزایش می دهند، اغلب تولیدكنندگان، بیش از نیاز گاوها در طول این دوره، به دامهایشان پروتئین می خورانند. این جیره های غذایی با میزان پروتئین بالا، می توانند بازده تولیدمثلی را كاهش دهند. در بیشتر مطالعات، افزایش پروتئین خام جیره را، دلیل افزایش زمان تا اولین تخمك گذاری بعد از زایمان و افزایش تعداد سرویس ها به ازاء هر آبستنی و یا تعداد روزهای باز می دانند. به عنوان مثال، تحقیقات انجام شده در دانشگاه اورگان نشان داده است كه گاوهایی كه با پروتئین بیش از حد تغذیه شده اند ( بیشتر از 10-15 درصد نیازهای بالا ) ، تعداد سرویس بیشتری به ازاء هر آبستنی نیاز داشتند و در نتیجه فاصله گوساله زایی طولانی تری را نشان دادند. با این وجود، برخی تحقیقات دیگر، اثرات زیان آور سطوح بالای پروتئین مصرفی را بر تولید مثل نشان نداده اند. تناقض های مشاهده شده در مطالعات و تحقیقات مختلف، می تواند بدلیل منبع پروتئینی جیره مورد استفاده بجای كل پروتئین خام جیره باشد. برخی محقیقین معتقدند كه افزایش پروتئین خام جیره، لزوماً با میزان آبستنی ارتباط نخواهد داشت. علاوه بر آن، كل پروتئین خام جیره، عمل متقابل بین تولیدمثل و پروتئین مصرفی را به میزان كافی شرح نمی دهد. بطوركلی مواد پروتئینی در بخشهای تجزیه پذیر پروتئینهایشان متفاوتند. به عنوان مثال دو جیره حاوی 18 درصد پروتئین ممكن است در میزان پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه متفاوت باشند. عدم تعادل در منبع و نیاز برای پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه، هر یك ممكن است تولیدمثل را تحت تأثیر قرار دهند.
به منظور شرح چگونگی اثر منفی مصرف بیش از حد پروتئین بر باروری، 3 فرضیه كلی ارائه شده است:
1ـ محصولات فرعی سمی متابولیسم نیتروژن از شكمبه (آمونیاك) و كبد (اوره) ممكن است به اسپرم، تخمك و یا ابقای جنین تازه، زیان برسانند.
2ـ عدم تعادل در انرژی و پروتئین فراهم شده، ممكن است بازده تولیدمثلی را تحت تأثیر قرار دهد.
و 3ـ محصولات فرعی نیتروژن یا مصرف انرژی، ممكن است ترشح گنادوتروپین و یا هورمون پروژسترون را تغییر دهد. ( پروژسترون برای توسعه فولیكولی، عبورجنین در طول لوله رحم تا رسیدن به رحم و بطور كلی در ابقاء آبستنی مهم می باشد). این تأثیرات، ممكن است بطور منحصر بفرد و اختصاصی، همزمان با هم و یا با همكاری هم و بطور سینرژیك اتفاق بیفتند. همچنین، مقدار و منبع پروتئین نیز می تواند پروژسترون را متأثر سازد. امكان دارد كه در مقادیری از پروتئین خام جیره كه نیاز شكمبه را برای پروتئین قابل تجزیه افزایش می دهد، كاهش در غلظت پروژسترون اتفاق بیفتد. با این وجود، اثر مصرف پروتئین بر میزان پروژسترون نیاز به مطالعات بیشتری دارد و عواملی مانند، كل انرژی مصرفی و منبع پروتئین نیز باید مورد آزمایش قرار گیرند.
بدلیل تشابه تغییرات هورمونی در گاوهای تغذیه شده با جیره های حاوی پروتئین خام بالا، با آنچه كه در گاوها در اثر كمبود انرژی اتفاق می افتد، بسیاری از این آثار ممكن است ناشی از اثر متقابل با انرژی بجای اسیدهای امینه یا محصولات فرعی نیتروژنی از متابولیسم شكمبه باشد. جیره های با پروتئین بالا یا جیره های حاوی پروتئین قابل تجزیه بیش از حد، می توانند تعادل منفی انرژی را با افزایش تولید شیر شدت دهند.
بهاره طاهری
كارشناس ارشد دامپروری
@Animalscience2015
مقدمه
تغذیه بعد از زایش، زمانیكه تولید شیر گاوهای شیری افزایش می یابد، می تواند عملكرد تولیدمثلی و به دنبال آن سودبخشی گله را تحت تأثیر قرار دهد. بطور كلی، افزایش نیازهای متابولیكی تولید بالا بهمراه نیاز های تولیدمثلی و سلامت، اثر متقابل بین تغذیه و تولیدمثل ( خصوصاً بعد از زایمان ) را به یك موضوع مهم در صنعت گاو شیری تبدیل كرده است. تحقیقات اخیر، نقش مهم تغذیه را در تولیدمثل تأیید كرده اند، و در بیشتر حالات، كمبودهای غذایی شدید باعث مشكلات و بیماریهای تولیدمثلی شده است. همچنین، مكانیسم تغذیه ای كه بر روی عملكرد تولیدمثلی تأثیرگذار است، بسیار پیچیده بوده و به طور واضح قابل تشخیص نمی باشد. با این وجود، نقش فاكتورهای غذایی مانند پروتئین و یا تعادل انرژی، و مكانیسم عملكردشان بر تولیدمثل، در سالهای اخیر، بیشتر شناخته شده است.
نقش پروتئین در تولیدمثل
به منظور افزایش تولید شیر و افزایش درآمد، تولیدكنندگان شیر سعی می كنند كه مصرف غذا را ، خصوصاً در دوره ابتدای پس از زایمان، حداكثر كنند و از آنجا كه، جیره های حاوی پروتئین بالا، در كل ، طعم بهتری داشته و مصرف غذا را افزایش می دهند، اغلب تولیدكنندگان، بیش از نیاز گاوها در طول این دوره، به دامهایشان پروتئین می خورانند. این جیره های غذایی با میزان پروتئین بالا، می توانند بازده تولیدمثلی را كاهش دهند. در بیشتر مطالعات، افزایش پروتئین خام جیره را، دلیل افزایش زمان تا اولین تخمك گذاری بعد از زایمان و افزایش تعداد سرویس ها به ازاء هر آبستنی و یا تعداد روزهای باز می دانند. به عنوان مثال، تحقیقات انجام شده در دانشگاه اورگان نشان داده است كه گاوهایی كه با پروتئین بیش از حد تغذیه شده اند ( بیشتر از 10-15 درصد نیازهای بالا ) ، تعداد سرویس بیشتری به ازاء هر آبستنی نیاز داشتند و در نتیجه فاصله گوساله زایی طولانی تری را نشان دادند. با این وجود، برخی تحقیقات دیگر، اثرات زیان آور سطوح بالای پروتئین مصرفی را بر تولید مثل نشان نداده اند. تناقض های مشاهده شده در مطالعات و تحقیقات مختلف، می تواند بدلیل منبع پروتئینی جیره مورد استفاده بجای كل پروتئین خام جیره باشد. برخی محقیقین معتقدند كه افزایش پروتئین خام جیره، لزوماً با میزان آبستنی ارتباط نخواهد داشت. علاوه بر آن، كل پروتئین خام جیره، عمل متقابل بین تولیدمثل و پروتئین مصرفی را به میزان كافی شرح نمی دهد. بطوركلی مواد پروتئینی در بخشهای تجزیه پذیر پروتئینهایشان متفاوتند. به عنوان مثال دو جیره حاوی 18 درصد پروتئین ممكن است در میزان پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه متفاوت باشند. عدم تعادل در منبع و نیاز برای پروتئین قابل تجزیه و غیرقابل تجزیه در شكمبه، هر یك ممكن است تولیدمثل را تحت تأثیر قرار دهند.
به منظور شرح چگونگی اثر منفی مصرف بیش از حد پروتئین بر باروری، 3 فرضیه كلی ارائه شده است:
1ـ محصولات فرعی سمی متابولیسم نیتروژن از شكمبه (آمونیاك) و كبد (اوره) ممكن است به اسپرم، تخمك و یا ابقای جنین تازه، زیان برسانند.
2ـ عدم تعادل در انرژی و پروتئین فراهم شده، ممكن است بازده تولیدمثلی را تحت تأثیر قرار دهد.
و 3ـ محصولات فرعی نیتروژن یا مصرف انرژی، ممكن است ترشح گنادوتروپین و یا هورمون پروژسترون را تغییر دهد. ( پروژسترون برای توسعه فولیكولی، عبورجنین در طول لوله رحم تا رسیدن به رحم و بطور كلی در ابقاء آبستنی مهم می باشد). این تأثیرات، ممكن است بطور منحصر بفرد و اختصاصی، همزمان با هم و یا با همكاری هم و بطور سینرژیك اتفاق بیفتند. همچنین، مقدار و منبع پروتئین نیز می تواند پروژسترون را متأثر سازد. امكان دارد كه در مقادیری از پروتئین خام جیره كه نیاز شكمبه را برای پروتئین قابل تجزیه افزایش می دهد، كاهش در غلظت پروژسترون اتفاق بیفتد. با این وجود، اثر مصرف پروتئین بر میزان پروژسترون نیاز به مطالعات بیشتری دارد و عواملی مانند، كل انرژی مصرفی و منبع پروتئین نیز باید مورد آزمایش قرار گیرند.
بدلیل تشابه تغییرات هورمونی در گاوهای تغذیه شده با جیره های حاوی پروتئین خام بالا، با آنچه كه در گاوها در اثر كمبود انرژی اتفاق می افتد، بسیاری از این آثار ممكن است ناشی از اثر متقابل با انرژی بجای اسیدهای امینه یا محصولات فرعی نیتروژنی از متابولیسم شكمبه باشد. جیره های با پروتئین بالا یا جیره های حاوی پروتئین قابل تجزیه بیش از حد، می توانند تعادل منفی انرژی را با افزایش تولید شیر شدت دهند.