#پرواربندی #کنسانتره ای #بره و #بزغاله #زود از #شیر گرفته شده
@animalscience2015
در این روش طول دوره ی شیرخوارگی حدود ۸-۶ هفته است .در این مدت نیز بره و بزغاله به مصرف مواد خوراکی با کیفیت خوب عادت داده می شوند.
سپس بره بزغاله ی زود از شیر گرفته شده با جیره های متعادل پروار می گردد. وزن بره ها در شروع تغذیه حدود ۲۵-۱۸ کیلوگرم و وزن بزغاله ها حدود ۱۲-۱۰ کیلوگرم می باشد .در این روش وزن نهایی بره ها حدود ۵۰-۴۲ کیلوگرم و بزغاله ها حدود ۲۵-۲۰ کیلوگرم بوده و طول مدت پروار بندی حدود ۱۲۰ روز می باشد .
در روش زود از شیر گیری ،بره و بزغاله باید تا سن دو هفتگی همراه با مادر نگهداری شوند .درابتدا هفته سوم بره و بزغاله تا سن دو هفتگی همراه با مادر نگهداری شوند .در ابتدا هفته سوم بره و بزغاله روزی دوبار و هر دفعه حدود سه ساعت از مادر جدا شوند و در محل مخصوص بره و بزغاله قرار بگیرند .در این محل بره و بزغاله باید به تدریج با جیره های جانشین شونده شیر تغذیه شوند. از هفته سوم تا هفتم با روش اشاره شده به تدریج از زمان همراه بودن بره و بزغاله به طور کامل کاسته شود در روش زود از شیر گیری باید حداقل تا سن دو هفتگی بره و بزغاله همراه مادر تغذیه شوند.این عمل از این رو حائز اهمیت است که اولا بره و بزغاله قبل از این زمان قادر به مصرف مواد جایگزین شونده شیر نیست و ثانیا مادر قادر به شناسایی بره اش در گله باشد .مصرف شیر با جیره جایگزین شونده رابطه عکس دارد بنابراین عادت دادن هر چه زودتر بره سبب بهتر شدن نتیجه عمل می گردد .به خاطر آن که مصرف این جیره تحت تاثیر خوشخوراکی شکل و ترکیب یره است استفاده از مواد خوش خوراک نظیر کنجاله سویا و سبوس گندم در جیره بره و بزغاله مفید است .در بره و بزغاله ی شیرخوار رشد شکمبه ناچیز و بیشترین حجم معده را شیردان تشکیل میدهد.از آنجاییکه یکی از فاکتورهای مهم برای از شیرگیری و پرواربندی ،میزان رشد شکمبه است بنابراین مصرف خوراک جامد برای برآوردن این رشد ضروری است. برای جلوگیری از کاهش زیاد شکمبه و افزایش قدرت بافری جیره می توان از بافرهایی نظیر بی کربنات ،سدیم ،اکسید منیزیم و فیره استفاده کرد.
در این روش هر چه زودتر بره و بزغاله با مواد علوفه و کنسانتره تغذیه شوند مقرون به صرفه تر خواهد بود .به همین منظور در روزهای ابتدایی عادت دادن بره و بزغاله به جیره خشک ،مقداری شیرخشک روی آن میریزیم تا موجب جلب بره و بزغاله به مصرف کنسانتره شود. این دام ها پس از عادت کردن به مواد غذایی غیر مایع که معمولا مخلوط کنسانتره و علوفه خوب است کمتر نیاز به چرا در مرتع دارند .
@Animalscience2015
@animalscience2015
در این روش طول دوره ی شیرخوارگی حدود ۸-۶ هفته است .در این مدت نیز بره و بزغاله به مصرف مواد خوراکی با کیفیت خوب عادت داده می شوند.
سپس بره بزغاله ی زود از شیر گرفته شده با جیره های متعادل پروار می گردد. وزن بره ها در شروع تغذیه حدود ۲۵-۱۸ کیلوگرم و وزن بزغاله ها حدود ۱۲-۱۰ کیلوگرم می باشد .در این روش وزن نهایی بره ها حدود ۵۰-۴۲ کیلوگرم و بزغاله ها حدود ۲۵-۲۰ کیلوگرم بوده و طول مدت پروار بندی حدود ۱۲۰ روز می باشد .
در روش زود از شیر گیری ،بره و بزغاله باید تا سن دو هفتگی همراه با مادر نگهداری شوند .درابتدا هفته سوم بره و بزغاله تا سن دو هفتگی همراه با مادر نگهداری شوند .در ابتدا هفته سوم بره و بزغاله روزی دوبار و هر دفعه حدود سه ساعت از مادر جدا شوند و در محل مخصوص بره و بزغاله قرار بگیرند .در این محل بره و بزغاله باید به تدریج با جیره های جانشین شونده شیر تغذیه شوند. از هفته سوم تا هفتم با روش اشاره شده به تدریج از زمان همراه بودن بره و بزغاله به طور کامل کاسته شود در روش زود از شیر گیری باید حداقل تا سن دو هفتگی بره و بزغاله همراه مادر تغذیه شوند.این عمل از این رو حائز اهمیت است که اولا بره و بزغاله قبل از این زمان قادر به مصرف مواد جایگزین شونده شیر نیست و ثانیا مادر قادر به شناسایی بره اش در گله باشد .مصرف شیر با جیره جایگزین شونده رابطه عکس دارد بنابراین عادت دادن هر چه زودتر بره سبب بهتر شدن نتیجه عمل می گردد .به خاطر آن که مصرف این جیره تحت تاثیر خوشخوراکی شکل و ترکیب یره است استفاده از مواد خوش خوراک نظیر کنجاله سویا و سبوس گندم در جیره بره و بزغاله مفید است .در بره و بزغاله ی شیرخوار رشد شکمبه ناچیز و بیشترین حجم معده را شیردان تشکیل میدهد.از آنجاییکه یکی از فاکتورهای مهم برای از شیرگیری و پرواربندی ،میزان رشد شکمبه است بنابراین مصرف خوراک جامد برای برآوردن این رشد ضروری است. برای جلوگیری از کاهش زیاد شکمبه و افزایش قدرت بافری جیره می توان از بافرهایی نظیر بی کربنات ،سدیم ،اکسید منیزیم و فیره استفاده کرد.
در این روش هر چه زودتر بره و بزغاله با مواد علوفه و کنسانتره تغذیه شوند مقرون به صرفه تر خواهد بود .به همین منظور در روزهای ابتدایی عادت دادن بره و بزغاله به جیره خشک ،مقداری شیرخشک روی آن میریزیم تا موجب جلب بره و بزغاله به مصرف کنسانتره شود. این دام ها پس از عادت کردن به مواد غذایی غیر مایع که معمولا مخلوط کنسانتره و علوفه خوب است کمتر نیاز به چرا در مرتع دارند .
@Animalscience2015
✅#جمع آوری و #نگهداری #تخم در #گله #مولد ( part 1)
@animalscience2015
در هر فصل تخم گذاری و در نژاد های مختلف بوقلمون هر پرنده ماده بین 80 تا 100 تخم تولید می نماید. تولید تخم در سال اول بالاترین راندمان را دارد و سالانه حدود 20 درصد کاهش می یابد. وزن تخم بوقلمون بین 80 تا 100 گرم است و رنگ آن قهوه ای مایل به زرد همراه با لکه های قهوه ای است. هر بوقلمون ماده تقریبا در هر روز یک تخم تولید می کند. در پروش بوقلمون مولد باید هر چه زودتر تخم ها را از محل پرورش جمع آوری کرده و پس از ضدعفونی آن ها را در محل دیگری، نگهداری کرد. جمع آوری سریع تخم ها برای جلوگیری از دهیتراته شدن (از دست دادن آب) از طریق منافذ پوسته و جلوگیری از آلودگی ثانویه آن ها است که در نهایت باعث مرگ جنین می شود. بنابراین تخم ها باید سریعاً جمع آوری و ضد عفونی و در محیطی خنک، مرطوب و با تهویه مطلوب نگهداری شوند.
به صورت معمول تعداد دفعات جمع آوری تخم ها سه بار در روز است ولی چنان که هوا گرم باشد می باید این دفعات به 5 تا 10 بار در روز افزایش یابد.
@Animalscience2015
@animalscience2015
در هر فصل تخم گذاری و در نژاد های مختلف بوقلمون هر پرنده ماده بین 80 تا 100 تخم تولید می نماید. تولید تخم در سال اول بالاترین راندمان را دارد و سالانه حدود 20 درصد کاهش می یابد. وزن تخم بوقلمون بین 80 تا 100 گرم است و رنگ آن قهوه ای مایل به زرد همراه با لکه های قهوه ای است. هر بوقلمون ماده تقریبا در هر روز یک تخم تولید می کند. در پروش بوقلمون مولد باید هر چه زودتر تخم ها را از محل پرورش جمع آوری کرده و پس از ضدعفونی آن ها را در محل دیگری، نگهداری کرد. جمع آوری سریع تخم ها برای جلوگیری از دهیتراته شدن (از دست دادن آب) از طریق منافذ پوسته و جلوگیری از آلودگی ثانویه آن ها است که در نهایت باعث مرگ جنین می شود. بنابراین تخم ها باید سریعاً جمع آوری و ضد عفونی و در محیطی خنک، مرطوب و با تهویه مطلوب نگهداری شوند.
به صورت معمول تعداد دفعات جمع آوری تخم ها سه بار در روز است ولی چنان که هوا گرم باشد می باید این دفعات به 5 تا 10 بار در روز افزایش یابد.
@Animalscience2015
✅#جمعآوری و #نگهداری #تخم در #گله #مولد (part 2)
@aninalscience2015
نگهداری تخم ها قبل از جوجه کشی باید در فضایی کاملا بهداشتی، با تهویه مطلوب و در مکانی با دیوار ها و سقف عایق کاری شده باشد. در واحد های بزرگ، یک بخش مجزا برای ضدعفونی کردن تخم ها وجود دارد، و تخمها پس از ضدعفونی اولیه در انبار باقی می مانند و سپس به سالن جوجه کشی منتقل می شوند. نظافت تخم ها، خطر نفوذ میکروب ها از طریق پوسته تخم را کاهش می دهد. در سیستم بستر این احتمال بیشتر از سیستم پرورش در قفس می باشد. میکروب های موجود دربستر در شرایط مطلوب دما و رطوبت، بهتر رشد و تکثیر پیدا می کنند و احتمال آلودگی تخم بوقلمون افزایش می یابد. میکروب ها تکثیر یافته و عموماً باعث مرگ جنین شده یا درصد تولد جوجه ها را کاهش می دهند. بعضی اوقات نیز سبب ترکیدن تخم می شوند. برای جلوگیری از خطر آلوده شدن دیگر تخم ها نباید تخم ها را به تعداد زیاد روی هم گذاشت. از تخم های کثیف نباید برای جوجه کشی استفاده کرد.
قبل از قرار دادن تخم ها در داخل ماشین و همچنین 12 ساعت بعد از قرار دادن در ماشین باید آن ها را به روش ذیل ضدعفونی کرد. ابتدا تخم ها را در سبد ها یا در سینی های توری قرار می دهند به طوری که هوا بتواند به راحتی از میان آن ها بگذرد. سپس سبد ها و سینی ها را در سالن مخصوص قرار می دهند. برای تولید گاز فرمالدئی 20 سی سی فرمالین را به آرامی بر روی 10 گرم پرمنگنات (برای هر متر مکعب فضای سالن) می ریزند.
@Animalscience2015
@aninalscience2015
نگهداری تخم ها قبل از جوجه کشی باید در فضایی کاملا بهداشتی، با تهویه مطلوب و در مکانی با دیوار ها و سقف عایق کاری شده باشد. در واحد های بزرگ، یک بخش مجزا برای ضدعفونی کردن تخم ها وجود دارد، و تخمها پس از ضدعفونی اولیه در انبار باقی می مانند و سپس به سالن جوجه کشی منتقل می شوند. نظافت تخم ها، خطر نفوذ میکروب ها از طریق پوسته تخم را کاهش می دهد. در سیستم بستر این احتمال بیشتر از سیستم پرورش در قفس می باشد. میکروب های موجود دربستر در شرایط مطلوب دما و رطوبت، بهتر رشد و تکثیر پیدا می کنند و احتمال آلودگی تخم بوقلمون افزایش می یابد. میکروب ها تکثیر یافته و عموماً باعث مرگ جنین شده یا درصد تولد جوجه ها را کاهش می دهند. بعضی اوقات نیز سبب ترکیدن تخم می شوند. برای جلوگیری از خطر آلوده شدن دیگر تخم ها نباید تخم ها را به تعداد زیاد روی هم گذاشت. از تخم های کثیف نباید برای جوجه کشی استفاده کرد.
قبل از قرار دادن تخم ها در داخل ماشین و همچنین 12 ساعت بعد از قرار دادن در ماشین باید آن ها را به روش ذیل ضدعفونی کرد. ابتدا تخم ها را در سبد ها یا در سینی های توری قرار می دهند به طوری که هوا بتواند به راحتی از میان آن ها بگذرد. سپس سبد ها و سینی ها را در سالن مخصوص قرار می دهند. برای تولید گاز فرمالدئی 20 سی سی فرمالین را به آرامی بر روی 10 گرم پرمنگنات (برای هر متر مکعب فضای سالن) می ریزند.
@Animalscience2015
"تاثیر آمونیاك بر پرنده"
@Animalscience2015
گاز آمونیاك عمده تاثیرات منفی و مخرب خود را زمانی که تهویه در کمترین مقدار خود باشد مانند فصل زمستان و یا در اوایل دورهی پرورش میگذارد. در آمریکا حداکثر سطح مجاز آمونیاك موجود در سالن ppm 25 توسط NIOSH و ppm 50 توسط OSHA اعلام شده است. کاهش سطح آمونیاك موجود در سالن فقط به دلیل رعایت قوانین نمیباشد بلکه باعث بهبود و افزایش عملکرد پرنده نیز میشود. مطالعات نشان می دهند که تاسیسات طیور حدود 8 برابر آمونیاك بیشتري نسبت به پالایشگاه هاي نفت و کارخانجات فولاد تولید میکنند. متاسفانه بسیاري از پرورشدهندگان در محیطی مملو از آمونیاك کار میکنند و قادر نیستند سطوح زیر ppm 50 را تشخیص دهند. با این وجود سطح توصیه شده آمونیاك بیشتر از ppm 35 نمیباشد. تاثیر منفی گاز آمونیاك روي پرنده از ppm 25 شروع می شود و در سطوح بالاتر از ppm 50 پرنده دچار مشکلات جدي میشود. نشانههاي اثرات منفی گاز آمونیاك عبارتند از آب ریزش چشم، بسته شدن پلکها و مسدود شدن آنها، کوري،کاهش نرخ رشد که در نهایت منجر به این میشود که پرنده قادر نمی باشد آب و خوراك را پیدا کند. جوجههاي یک روزه علایم در معرض قرار گرفتن آمونیاك را در سنین 4 الی 5 هفتگی نشان میدهند. جوجههاي گوشتی که با سطوح بالاتر از ppm 20 آمونیاك در دوره 42 روزه مواجه بودند احتقان ریوي، ادم و خونریزي را نشان دادند. وجود آسیب در برونشها و ناي پرنده را در برابر عفونتهاي باکتریایی مانند اي کولاي حساس میکند. پرندگانی که با سطوح بالاتر از ppm 40 آمونیاك مواجه میباشند، قادر به دفع اي کولاي از سیستمشان نمیباشند و این پرنده را غیرایمن میسازد و براي مصرف انسان مضر میباشد. با سطح ppm 50 آمونیاك نرخ ابتلا به نیوکاسل دوبرابر گروه شاهد بود. کاهش در تولید تخم مرغ، مصرف خوراك، افزایش وزن و تاخیر در بلوغ جنسی به میزان دو هفته در حضور سطوح بالاي آمونیاك گزارش شده است. پرندگانی که با ppm 100 آمونیاك مواجه بودند نرخ تنفسی پایینتري را نشان دادند علاوه بر این تاثیر منفی بر ساختمان شش نیز داشت. پرندگانی که تقریبا براي 6 هفته به طور میانگین مواجه با ppm 100 آمونیاك میباشند، ملتحمه آنها ملتهب و نرخ تولید تخممرغ پایینتري نیز نشان میدهند. آمونیاك باعث ایجاد عفونت در ملتحمه و برونشها میشود. سطوح آمونیاك همچنین باعث ایجاد درماتیت تماسی در پا، مفصل خرگوشی و سوختگی سینه میشود. چنانچه آسیب پا زیاد باشد، باعث فلجی و لنگش میشود. وقوع آسیت، اختلالات دستگاه گوارش و بیماريهاي تنفسی به میزان زیادي مرتبط با سطح آمونیاك میباشد. وقوع این آسیبها میتواند براي پرنده دردآور و استرسزا باشد بنابراین کنترل سطح آمونیاك مساله مهمی براي صنعت طیور میباشد. آمونیاك به عنوان یک مساله قابل توجه در صنعت طیور مطرح میباشد. در مرغهاي تخمگذار باعث بروز مشکلاتی از قبیل کریزاي عفونی، لارنگوترکئیت و مایکوپلاسموزیس میشود. این مساله به خاطر این میباشد که آمونیاك در حقیقت باعث تخریب سه طریقه دفاع بدن میشود. تخریب اپیتلیوم مژكدار، ترشح موکوس و ماکروفاژهاي حفرهاي که در نهایت منجر به ایجاد مشکلات فیزیولوژیکی در حیوان میشود که در نهایت منجر به ضرر و زیان اقتصادي بالایی میشود.
@Animalscience2015
@Animalscience2015
گاز آمونیاك عمده تاثیرات منفی و مخرب خود را زمانی که تهویه در کمترین مقدار خود باشد مانند فصل زمستان و یا در اوایل دورهی پرورش میگذارد. در آمریکا حداکثر سطح مجاز آمونیاك موجود در سالن ppm 25 توسط NIOSH و ppm 50 توسط OSHA اعلام شده است. کاهش سطح آمونیاك موجود در سالن فقط به دلیل رعایت قوانین نمیباشد بلکه باعث بهبود و افزایش عملکرد پرنده نیز میشود. مطالعات نشان می دهند که تاسیسات طیور حدود 8 برابر آمونیاك بیشتري نسبت به پالایشگاه هاي نفت و کارخانجات فولاد تولید میکنند. متاسفانه بسیاري از پرورشدهندگان در محیطی مملو از آمونیاك کار میکنند و قادر نیستند سطوح زیر ppm 50 را تشخیص دهند. با این وجود سطح توصیه شده آمونیاك بیشتر از ppm 35 نمیباشد. تاثیر منفی گاز آمونیاك روي پرنده از ppm 25 شروع می شود و در سطوح بالاتر از ppm 50 پرنده دچار مشکلات جدي میشود. نشانههاي اثرات منفی گاز آمونیاك عبارتند از آب ریزش چشم، بسته شدن پلکها و مسدود شدن آنها، کوري،کاهش نرخ رشد که در نهایت منجر به این میشود که پرنده قادر نمی باشد آب و خوراك را پیدا کند. جوجههاي یک روزه علایم در معرض قرار گرفتن آمونیاك را در سنین 4 الی 5 هفتگی نشان میدهند. جوجههاي گوشتی که با سطوح بالاتر از ppm 20 آمونیاك در دوره 42 روزه مواجه بودند احتقان ریوي، ادم و خونریزي را نشان دادند. وجود آسیب در برونشها و ناي پرنده را در برابر عفونتهاي باکتریایی مانند اي کولاي حساس میکند. پرندگانی که با سطوح بالاتر از ppm 40 آمونیاك مواجه میباشند، قادر به دفع اي کولاي از سیستمشان نمیباشند و این پرنده را غیرایمن میسازد و براي مصرف انسان مضر میباشد. با سطح ppm 50 آمونیاك نرخ ابتلا به نیوکاسل دوبرابر گروه شاهد بود. کاهش در تولید تخم مرغ، مصرف خوراك، افزایش وزن و تاخیر در بلوغ جنسی به میزان دو هفته در حضور سطوح بالاي آمونیاك گزارش شده است. پرندگانی که با ppm 100 آمونیاك مواجه بودند نرخ تنفسی پایینتري را نشان دادند علاوه بر این تاثیر منفی بر ساختمان شش نیز داشت. پرندگانی که تقریبا براي 6 هفته به طور میانگین مواجه با ppm 100 آمونیاك میباشند، ملتحمه آنها ملتهب و نرخ تولید تخممرغ پایینتري نیز نشان میدهند. آمونیاك باعث ایجاد عفونت در ملتحمه و برونشها میشود. سطوح آمونیاك همچنین باعث ایجاد درماتیت تماسی در پا، مفصل خرگوشی و سوختگی سینه میشود. چنانچه آسیب پا زیاد باشد، باعث فلجی و لنگش میشود. وقوع آسیت، اختلالات دستگاه گوارش و بیماريهاي تنفسی به میزان زیادي مرتبط با سطح آمونیاك میباشد. وقوع این آسیبها میتواند براي پرنده دردآور و استرسزا باشد بنابراین کنترل سطح آمونیاك مساله مهمی براي صنعت طیور میباشد. آمونیاك به عنوان یک مساله قابل توجه در صنعت طیور مطرح میباشد. در مرغهاي تخمگذار باعث بروز مشکلاتی از قبیل کریزاي عفونی، لارنگوترکئیت و مایکوپلاسموزیس میشود. این مساله به خاطر این میباشد که آمونیاك در حقیقت باعث تخریب سه طریقه دفاع بدن میشود. تخریب اپیتلیوم مژكدار، ترشح موکوس و ماکروفاژهاي حفرهاي که در نهایت منجر به ایجاد مشکلات فیزیولوژیکی در حیوان میشود که در نهایت منجر به ضرر و زیان اقتصادي بالایی میشود.
@Animalscience2015