براحتی می توانند آنرا حمل نمایند ولی نمی توانند بیشتر از 48 ساعت واکسن را نگهداري نماید .
واکسن کاریر براي حمل واکسن ها و حلال ها در مراکز بهداشتی درمانی، خانه هاي بهداشت و پایگاهها و تیم هاي سیاري استفاده می شوند. ضمناً براي نگهداري موقت واکسن در زمانی که یخچال مشکل پیدا کند و یا برفک زدایی می شود نیز مورد استفاده قرار می گیرد. قبل از گذاشتن ویال واکسن داخل واکسن کریر ابتدا باید دماي آن را به 2-8 درجه سانتیگراد رساند .
مراحل فریز کردن آیس بگ :
- آیس بگ را پر از آب کرده و کمی از فضاي بالاي آنرا خالی بگذارید و درپوش آنرا محکم ببندید .
- هر آیس بگ را که پر از آب می کنید برعکس نگهدارید و فشار دهید تا مطمئن شوید نشت آب نداشته باشد .
- آیس بگ ها را عمودي و یا بر روي کناره هایشان در فریزر بگذارید، طوري که سطح هر بسته یخ با سطح صاف فریزر در تماس باشد و درب فریزر را ببندید .
- فریزر یخچال ها می تواند تا 6 بسته آیس بگ بزرگ و یا 12 بسته آیس بگ کوچک را در روز منجمد کند. تعداد آیس بگ هاي بیشتر به زمان زیادتري براي یخ بستن نیاز خواهد داشت .
- آیس بگ ها را حداقل مدت 24 ساعت براي انجماد کامل در فریزر نگهدارید .
- بعد از مدت 24 ساعت می توانید آیس بگ ها را استفاده نمائید .
واکسن کاریر براي حمل واکسن ها و حلال ها در مراکز بهداشتی درمانی، خانه هاي بهداشت و پایگاهها و تیم هاي سیاري استفاده می شوند. ضمناً براي نگهداري موقت واکسن در زمانی که یخچال مشکل پیدا کند و یا برفک زدایی می شود نیز مورد استفاده قرار می گیرد. قبل از گذاشتن ویال واکسن داخل واکسن کریر ابتدا باید دماي آن را به 2-8 درجه سانتیگراد رساند .
مراحل فریز کردن آیس بگ :
- آیس بگ را پر از آب کرده و کمی از فضاي بالاي آنرا خالی بگذارید و درپوش آنرا محکم ببندید .
- هر آیس بگ را که پر از آب می کنید برعکس نگهدارید و فشار دهید تا مطمئن شوید نشت آب نداشته باشد .
- آیس بگ ها را عمودي و یا بر روي کناره هایشان در فریزر بگذارید، طوري که سطح هر بسته یخ با سطح صاف فریزر در تماس باشد و درب فریزر را ببندید .
- فریزر یخچال ها می تواند تا 6 بسته آیس بگ بزرگ و یا 12 بسته آیس بگ کوچک را در روز منجمد کند. تعداد آیس بگ هاي بیشتر به زمان زیادتري براي یخ بستن نیاز خواهد داشت .
- آیس بگ ها را حداقل مدت 24 ساعت براي انجماد کامل در فریزر نگهدارید .
- بعد از مدت 24 ساعت می توانید آیس بگ ها را استفاده نمائید .
چرا مرغهای کور بیشتر تخم می گذارند؟
یکی از محققان دانشگاه گوئلف، سویه ای از مرغهای تخمگذار که به طور طبیعی کور هستند نسبت به مرغهای معمولی زودتر به تخم می آیند و در هر سیکل تولید بیشتر تخمگذاری میکنند. علت تخمگذاری بیشتر در مرغهای نابینا همکنون در حال بررسی می باشد. این مسأله به چگونگی تأثیر نور بر الگوی تولید مثلی این سویه لگهورن سفید بنام Smokey Joes که به طور طبیعی کور هستند مربوط است. کشف این موضوع که چگونه نور بر عملکرد تخمگذاری پرنده اثر میگذارد می تواند منجر به ایجاد روشهایی برای مدیریت نور جهت عملکرد بهتر در مرغداری ها شود.
تولید مثل در مرغها معمولاً به وسیله افزایش طول دوره روشنایی تحریک می شود. در واقع نور توسط بخشی از مغز بنام هیپوتالاموس جذب می شود و موجب ترشح هورمونها و کنترل بخشی از سیستم عصبی که مسؤول تنظیم خودبخودی بدن نظیر دما، فشار خون، تشنگی و گرسنگی و چرخه خواب و بیداری است می شود. اما در مرغهای کور نور به شیوه دیگری عمل می کند.
علی رغم این که نور به طور مستقیم هیپوتالاموس را تحریک می کند، وقتی توسط شبکیه چشم حس می شود موجب مهار تولید مثل نیز می شود. از آنجایی که پرندگان کور فاقد شبکیه هستند لذا آنها فقط از طریق هیپوتالاموس تحریک می شوند و این مسأله موجب آغاز زودتر تخمگذاری در آنها میشود.
با بررسی و مقایسه اشعه های نور دو مکانیسم مختلف که روی تحریک نوری مؤثرند بیان شده است. مکانسیم اول شامل طول موج های نور آبی – سبز است که عمدتاً توسط شبکیه دریافت می شوند و مکانیسم دوم شامل طول موج های طیف قرمز می باشد که به داخل جمجمه نفوذ می کنند و هیپوتالاموس را تحریک می کنند.
پیشنهاد شده است که اشعه های آبی – سبز ممکن است خواص مهار کنندگی داشته باشند و اشعه قرمز موجب تحریک تخمگذاری می شود. هر دو این مکانیسم ها در مرغهای طبیعی وجود دارد و طول دوره روشنایی موجب ایجاد پاسخ های فیزیولوژیکی می شود. بنابراین در روزهای کوتاه مسیر مهار کننده غالب است و در روزهای بلند اشعه قرمز غلبه داشته و بلوغ تولید مثلی را تسریع می کند. از آنجایی که مرغهای کور فاقد شبکیه هستند اثرات مهار کنندگی اشعه آبی – سبز بر آنها مؤثر نبوده و لذا حتی بدون افزایش طول روز، تخمگذاری را زودتر آغاز می کنند.
البته بایستی تحقیقات بیشتری در مورد اینکه چه وقت و چگونه شبکیه چشم تخریب شود انجام گیرد. بعضی جوجه های سویه کور در ابتدای تولد طبیعی هستند اما طی سه هفته اول بینایی خود را از دست داده و کاملاً کور می شوند.
مرغهای کور کمتر حالت تهاجمی دارند و در مواجه شدن با انسان کمتر دچار تنش می شوند. البته کار کردن با مرغهایی که به طور ژنتیکی کور هستند با مشکلاتی نیز همراه است برای مثال لازم است به جای آبخوری های نیپل از آبخوری های فنجانی بزرگ استفاده شود تا پرندگان به راحتی آنها را پیدا کنند. البته گفته شده است که پرندگان کور در مقایسه با پرندگان طبیعی بهتر به نقشه محیط اطراف خود عادت می کنند. به هر حال لازم است تحقیقات بیشتری برای مشخص شدن چگونگی استفاده از پرندگان کور در صنعت مرغداری صورت گیرد.
یکی از محققان دانشگاه گوئلف، سویه ای از مرغهای تخمگذار که به طور طبیعی کور هستند نسبت به مرغهای معمولی زودتر به تخم می آیند و در هر سیکل تولید بیشتر تخمگذاری میکنند. علت تخمگذاری بیشتر در مرغهای نابینا همکنون در حال بررسی می باشد. این مسأله به چگونگی تأثیر نور بر الگوی تولید مثلی این سویه لگهورن سفید بنام Smokey Joes که به طور طبیعی کور هستند مربوط است. کشف این موضوع که چگونه نور بر عملکرد تخمگذاری پرنده اثر میگذارد می تواند منجر به ایجاد روشهایی برای مدیریت نور جهت عملکرد بهتر در مرغداری ها شود.
تولید مثل در مرغها معمولاً به وسیله افزایش طول دوره روشنایی تحریک می شود. در واقع نور توسط بخشی از مغز بنام هیپوتالاموس جذب می شود و موجب ترشح هورمونها و کنترل بخشی از سیستم عصبی که مسؤول تنظیم خودبخودی بدن نظیر دما، فشار خون، تشنگی و گرسنگی و چرخه خواب و بیداری است می شود. اما در مرغهای کور نور به شیوه دیگری عمل می کند.
علی رغم این که نور به طور مستقیم هیپوتالاموس را تحریک می کند، وقتی توسط شبکیه چشم حس می شود موجب مهار تولید مثل نیز می شود. از آنجایی که پرندگان کور فاقد شبکیه هستند لذا آنها فقط از طریق هیپوتالاموس تحریک می شوند و این مسأله موجب آغاز زودتر تخمگذاری در آنها میشود.
با بررسی و مقایسه اشعه های نور دو مکانیسم مختلف که روی تحریک نوری مؤثرند بیان شده است. مکانسیم اول شامل طول موج های نور آبی – سبز است که عمدتاً توسط شبکیه دریافت می شوند و مکانیسم دوم شامل طول موج های طیف قرمز می باشد که به داخل جمجمه نفوذ می کنند و هیپوتالاموس را تحریک می کنند.
پیشنهاد شده است که اشعه های آبی – سبز ممکن است خواص مهار کنندگی داشته باشند و اشعه قرمز موجب تحریک تخمگذاری می شود. هر دو این مکانیسم ها در مرغهای طبیعی وجود دارد و طول دوره روشنایی موجب ایجاد پاسخ های فیزیولوژیکی می شود. بنابراین در روزهای کوتاه مسیر مهار کننده غالب است و در روزهای بلند اشعه قرمز غلبه داشته و بلوغ تولید مثلی را تسریع می کند. از آنجایی که مرغهای کور فاقد شبکیه هستند اثرات مهار کنندگی اشعه آبی – سبز بر آنها مؤثر نبوده و لذا حتی بدون افزایش طول روز، تخمگذاری را زودتر آغاز می کنند.
البته بایستی تحقیقات بیشتری در مورد اینکه چه وقت و چگونه شبکیه چشم تخریب شود انجام گیرد. بعضی جوجه های سویه کور در ابتدای تولد طبیعی هستند اما طی سه هفته اول بینایی خود را از دست داده و کاملاً کور می شوند.
مرغهای کور کمتر حالت تهاجمی دارند و در مواجه شدن با انسان کمتر دچار تنش می شوند. البته کار کردن با مرغهایی که به طور ژنتیکی کور هستند با مشکلاتی نیز همراه است برای مثال لازم است به جای آبخوری های نیپل از آبخوری های فنجانی بزرگ استفاده شود تا پرندگان به راحتی آنها را پیدا کنند. البته گفته شده است که پرندگان کور در مقایسه با پرندگان طبیعی بهتر به نقشه محیط اطراف خود عادت می کنند. به هر حال لازم است تحقیقات بیشتری برای مشخص شدن چگونگی استفاده از پرندگان کور در صنعت مرغداری صورت گیرد.
🐤 انتخاب جوجه
معیارهای موثر بر عملکرد جوجه
۱- وزن
ابتدایی ترین مسئله در ارزیابی کیفیت جوجه وزن آن است. در واقع منظور از وزن، میانگین وزن تعداد قابل قبولی از جوجه هاست. جوجه های دارای میانگین وزن بیشتر، در شرایط مساوی عملکرد بهتری نشان می دهند. این جوجه ها برای رسیدن به وزنی مشخص به عنوان وزن هدف، زمان کمتری احتیاج دارند.
وزن جوجه طبیعتا متاثر از وزن تخم مرغ میباشد. به علت کوچک تر بودن تخم مرغ های اولیه، چنان چه از آن ها استفاده شود، جوجه های حاصل نیز سبک تر خواهند بود. جوجه های حاصل از تخم مرغ های تولیدی مادران جوان، که جونیور نامیده میشوند، از این دسته به شمار می روند. علاوه بر سن مادران، عوامل دیگری نیز قادر هستند بر اندازه تخم مرغ و در نتیجه وزن جوجه یک روزه آن ها تاثیر بگذارند.
یکی از مهمترین این عوامل تغذیه می باشد. محرومیت گله های مادر از سطوح قابل قبول انرژی، اسید لینولئیک و عدم تعادل اسیدهای آمینه در جیره های مصرفی می تواند به تولید جوجه هایی با وزن کمتر منتهی گردد. البته باید به این نکته توجه داشت که وزن پایین جوجه ها، گویای وضعیت ایده آلی برای جوجه نیست اما در عین حال به تنهایی عاملی برای مردود شمردن آن نیز نخواهد بود.
میانگین وزن در عین مهم بودن، به تنهایی و بدون اطلاع از درصد پراکندگی، گویای کیفیت جوجه نخواهد بود. به طور معمول ۵ درصد تعداد جوجه ها توزین می شوند. میانگین وزن ۴۰ گرم با پراکندگی حدود ۸ الی ۹ درصد را میتوان مطلوب ارزیابی نمود. طبیعتا میانگین بیش از آن، در صورت محفوظ ماندن میزان پراکندگی، مطلوب تر است. بالاترین میانگین وزن متداول برای جوجه یک روزه، به طور تقریب حدود ۴۵ گرم می باشد.
معیارهای موثر بر عملکرد جوجه
۱- وزن
ابتدایی ترین مسئله در ارزیابی کیفیت جوجه وزن آن است. در واقع منظور از وزن، میانگین وزن تعداد قابل قبولی از جوجه هاست. جوجه های دارای میانگین وزن بیشتر، در شرایط مساوی عملکرد بهتری نشان می دهند. این جوجه ها برای رسیدن به وزنی مشخص به عنوان وزن هدف، زمان کمتری احتیاج دارند.
وزن جوجه طبیعتا متاثر از وزن تخم مرغ میباشد. به علت کوچک تر بودن تخم مرغ های اولیه، چنان چه از آن ها استفاده شود، جوجه های حاصل نیز سبک تر خواهند بود. جوجه های حاصل از تخم مرغ های تولیدی مادران جوان، که جونیور نامیده میشوند، از این دسته به شمار می روند. علاوه بر سن مادران، عوامل دیگری نیز قادر هستند بر اندازه تخم مرغ و در نتیجه وزن جوجه یک روزه آن ها تاثیر بگذارند.
یکی از مهمترین این عوامل تغذیه می باشد. محرومیت گله های مادر از سطوح قابل قبول انرژی، اسید لینولئیک و عدم تعادل اسیدهای آمینه در جیره های مصرفی می تواند به تولید جوجه هایی با وزن کمتر منتهی گردد. البته باید به این نکته توجه داشت که وزن پایین جوجه ها، گویای وضعیت ایده آلی برای جوجه نیست اما در عین حال به تنهایی عاملی برای مردود شمردن آن نیز نخواهد بود.
میانگین وزن در عین مهم بودن، به تنهایی و بدون اطلاع از درصد پراکندگی، گویای کیفیت جوجه نخواهد بود. به طور معمول ۵ درصد تعداد جوجه ها توزین می شوند. میانگین وزن ۴۰ گرم با پراکندگی حدود ۸ الی ۹ درصد را میتوان مطلوب ارزیابی نمود. طبیعتا میانگین بیش از آن، در صورت محفوظ ماندن میزان پراکندگی، مطلوب تر است. بالاترین میانگین وزن متداول برای جوجه یک روزه، به طور تقریب حدود ۴۵ گرم می باشد.
۲- عوامل بیماری زای قابل انتقال از مادران به جوجه ها
برخی از این عوامل بیماری زا، به دلیل آن که تاثیر مخرب آنها بیشتر شناخته شده است، به عنوان عواملی که تولیدکننده جوجه ملزم به اعلام وضعیت محصول خود از نظر حضور یا عدم حضور آن هاست بیشتر مورد توجه قرار می گیرند. مایکوپلاسما گالی سپتیکوم (MG)، مایکوپلاسما سینویه (MS)، سالمونلا پلوروم و سالمونلا انتریتیدیس مهم ترین عواملی هستند که جوجه از نظر دارا بودن آنها اعلام وضعیت میشود.
اما باید دانست عوامل قابل انتقال به جوجه از مادر و محیط پیش از ورود به مزرعه پرورش، به این عوامل اصلی محدود نمی باشند. همچنین اطمینان از سلامت جوجه جهت آلودگی به برخی عوامل ویروسی را نیز میتوان با اطلاع از واکسیناسیون گله مادر علیه این عوامل به میزان بیشتری کسب نمود.
۳- ایمنی مادری
دستگاه ایمنی مرغان مادر، از ابتدای تولد تا زمانی که به سن تولید تخم مرغ میرسند با عوامل بیماری زای بسیاری مواجه گردیده و به آنها پاسخ میدهد. تعدادی از این عوامل بیماری زا در قالب واکسن و به دنبال واکسیناسیون های مکرر به پرنده معرفی می شوند و تعداد دیگری نیز متعاقب چالش طبیعی، دستگاه ایمنی مادر را به پاسخ ایمنی تحریک می کنند. بیماری هایی چون برونشیت عفونی، بیماری بورس عفونی یا گامبورو، بیماری نیوکاسل و آنفولانزای تحت حاد جزو مهمترین امراضی هستند که مادران علیه آنها واکسینه شده و حفاظت جوجه ها در برابر آنها توسط ایمنی مادری در هفته های نخستین زندگی جوجه های گوشتی اهمیت دارد.
۴- شرایط تولید تخم مرغ و کیفیت انتقال آن
هرگونه ظاهر غیرطبیعی از قبیل دهیدراسیون و کم آبی، دهنک زدن، خیسی کرک ها، ناف غیرطبیعی، مفصل قرمز و در کل جوجه های وازده می تواند به شرایط نامطلوب جوجه کشی یا انتقال جوجه مربوط باشد. هر چه دسترسی جوجه ها پس از تولد به آب و غذا سریع تر اتفاق بیفتد، موجب جذب سریع تر کیسه زرده، کاهش احتمال عفونت های مختلف در آن، از دست ندادن آب بدن و در نتیجه حفظ وزن، کارایی بهتر سیستم ایمنی و در کل عملکرد بهتر جوجه خواهد شد.
برخی از این عوامل بیماری زا، به دلیل آن که تاثیر مخرب آنها بیشتر شناخته شده است، به عنوان عواملی که تولیدکننده جوجه ملزم به اعلام وضعیت محصول خود از نظر حضور یا عدم حضور آن هاست بیشتر مورد توجه قرار می گیرند. مایکوپلاسما گالی سپتیکوم (MG)، مایکوپلاسما سینویه (MS)، سالمونلا پلوروم و سالمونلا انتریتیدیس مهم ترین عواملی هستند که جوجه از نظر دارا بودن آنها اعلام وضعیت میشود.
اما باید دانست عوامل قابل انتقال به جوجه از مادر و محیط پیش از ورود به مزرعه پرورش، به این عوامل اصلی محدود نمی باشند. همچنین اطمینان از سلامت جوجه جهت آلودگی به برخی عوامل ویروسی را نیز میتوان با اطلاع از واکسیناسیون گله مادر علیه این عوامل به میزان بیشتری کسب نمود.
۳- ایمنی مادری
دستگاه ایمنی مرغان مادر، از ابتدای تولد تا زمانی که به سن تولید تخم مرغ میرسند با عوامل بیماری زای بسیاری مواجه گردیده و به آنها پاسخ میدهد. تعدادی از این عوامل بیماری زا در قالب واکسن و به دنبال واکسیناسیون های مکرر به پرنده معرفی می شوند و تعداد دیگری نیز متعاقب چالش طبیعی، دستگاه ایمنی مادر را به پاسخ ایمنی تحریک می کنند. بیماری هایی چون برونشیت عفونی، بیماری بورس عفونی یا گامبورو، بیماری نیوکاسل و آنفولانزای تحت حاد جزو مهمترین امراضی هستند که مادران علیه آنها واکسینه شده و حفاظت جوجه ها در برابر آنها توسط ایمنی مادری در هفته های نخستین زندگی جوجه های گوشتی اهمیت دارد.
۴- شرایط تولید تخم مرغ و کیفیت انتقال آن
هرگونه ظاهر غیرطبیعی از قبیل دهیدراسیون و کم آبی، دهنک زدن، خیسی کرک ها، ناف غیرطبیعی، مفصل قرمز و در کل جوجه های وازده می تواند به شرایط نامطلوب جوجه کشی یا انتقال جوجه مربوط باشد. هر چه دسترسی جوجه ها پس از تولد به آب و غذا سریع تر اتفاق بیفتد، موجب جذب سریع تر کیسه زرده، کاهش احتمال عفونت های مختلف در آن، از دست ندادن آب بدن و در نتیجه حفظ وزن، کارایی بهتر سیستم ایمنی و در کل عملکرد بهتر جوجه خواهد شد.