‏ظهر های جمعه حس میکنم دیگه نمیتونم ماده رو به انقیاد نبوغ دربیارم و ملغی الاثر شدم.

بر اساس p=m/v, چگالی ماجراهای زندگانی‌م بقدری زیاده که احساس می‌کنم ماجراهای زندگانی دیگران هم داخل زندگانی منه.
(پی‌نوشت: از آن ماجراها که دهانت تا ساعت‌ها یا حتی روز‌ها باز می‌ماند و تا می‌خواهی ببندی باز ماجرای بعدی.)

اسم شب:
‏از صدای خالی به روباه آبی. هیچ چیز اینجا باقی نمونده و متاسفم.

بامداد بیستِ دهِ نود و گه.
این موزیک را برای پیرمرد دورمانده فرستادم، هفت دقیقه بعد تماس گرفت و گفت:« این موقع شبی باز داری از این آهنگ پیرمردی‌ها گوش میدی؛ پس بدون حرف پس و پیش و دمپایی ابری بگو چه چِتیت هست؟... هان بابا؟»
#شب‌های‌روشن
.

یکی دیگر از عللی که دیگران دل‌سردم می‌کنند و ازبرایم تمام می‌شوند؛ مطیع بودن‌شان در ارتباط با من است. یعنی تجاسر جنگیدن دربرابر صحبت‌ها و خواسته‌هایم را ندارند. عدم تجاسر و نداشتن خایه در آدمی، دل‌سردم می‌کند. بسیار دلسرد.

اسم شب:
‏چشمان‌ش را که چون یلغزه‌ای بود باز کرد و کشتزارهای کوکنار را دید.

بگو
“سگ بریناد در میانه‌ی تحصیلات آکادمیک”.
#شب‌های‌روشن
.

اسم شب:
گفت :«ما کوردا به زن میگیم آفرت
یعنی آفریننده
و نه ضعیفه. [سکوت] و من بهت می‌گم آفرت.»

-امیرکبیر می‌خوام.
+گیله‌مرد می‌خوام.
.

من او بُدم، من او شدم.
@BeeBooBeeBooBe

اسم شب:
هستم اگر می‌روم، گر نروم نیستم.
نیستم من.
.