‏ مثل بارونی که سریع میره زیر‌زمین، مثل برفی که زود آب میشه، مثل شبنمی که افتاب طلوع نکرده بخار میشه، مثل سکس یه مرد زود انزال و هر استعاره‌ی دیگه‌ای که سرعت رو نشون میده، پول‌هام خیلی زود تموم میشه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
فقدان سروش امینی در محتوای کانال ازاردهندست.. آح کشششدار

کولوز فرند. :))))))

‏یه حال عجیبی‌ام. انگار یه پاک‌کنم توو مداد فروشی رفیع.

‏احساس میکنم در دنیای شیرها من شیر تعزیه هستم.

فروپاشی روانی از رگ گردن بهم نزدیک‌تره.
‏یعنی بین رگ گردن و خدا یه باقرزاده‌ای هست که فروپاشی روانی اون جاست.

کأنهو پاندول نوسان میکنم بین بودن یا نبودن، بین موندن یا نموندن. هر مکان و هر زمان.

تلاشت مذبوحانه و کم‌مایه‌س عزیزم.

یک‌جا هم مظلومانه نوشتم:
“اون موقع من ناامید نبودم، خودم یه ناامیدی بزرگ بودم.”

تصویر سلامت از بیست و شش سالگی.

‏در حین تلفن حرف زدن، روی کاغذ گنجشکی کشیدم که تنها راز گنشجک بودنش را خودم می‌دانم.

به گمانم ما “غم کوچک” نداریم. غم در هر ساحتی که باشد، بزرگ است. غم هیچگاه کوچک و کم‌مقدار نیست، یا بزرگ است یا بزرگ‌تر.

حالا باید سر به بیابان بگذارم.

‏گناه به گردن می‌گیرم، هَلْ مِنْ مَزِيد؟