اگه جای موریارتی بودم، به جای اینکه فقط نقشه‌های پیچیده برای شکست دادن شرلوک بکشم، دنیای زیرزمینی رو مثل یه شطرنج واقعی می‌چیدم.
قدرت‌مو جوری پخش می‌کردم که هیچ‌کس حتی جرأت فکر کردن به مقابله باهامو نداشته باشه.
و هرج‌ومرج رو به یه "نظم شخصی" تبدیل می‌کردم.

اگه جای دین وینچستر بودم، به جای قایم کردن درد پشت لبخند، همه‌چی رو با سم درمیون می‌ذاشتم.
بیشتر به لحظه‌هایی که دارم زندگی می‌کنم اهمیت می‌دادم.
و شاید برای اولین بار، برای خودم می‌جنگیدم نه فقط برای بقیه.

اگه جای دین وینچستر بودم، به جای اینکه همیشه قهرمان باشم، یه بارم می‌ذاشتم خودمو ضعیف نشون بدم.
شاید ماشینو به مقصدی می‌بردم که هیچ هیولایی منتظرم نباشه.
و یاد می‌گرفتم زندگی فقط جنگیدن نیست.

اگه جای سم وینچستر بودم، دیگه نمی‌خواستم همه‌چی رو کنترل کنم.
به جای فرار از تاریکی درونم، باهاش کنار می‌اومدم.
و بالاخره برای خودم انتخاب می‌کردم، نه برای تقدیر.

اگه جای سم وینچستر بودم، اجازه نمی‌دادم سرنوشت منو مجبور کنه قهرمان باشم.
بیشتر دنبال آرامش می‌گشتم تا جنگیدن.
و شاید برای اولین بار، زندگی عادی رو انتخاب می‌کردم.

اگه جای دین وینچستر بودم، به جای اینکه همیشه پشت فرمون ایمپالا باشم، یه بارم صندلی مسافر رو انتخاب می‌کردم.
به جای نجات دادن همه، سعی می‌کردم خودمو نجات بدم.
و می‌ذاشتم زندگی، حتی برای چند لحظه، سبک و ساده باشه.

اگه جای دین وینچستر بودم، بیشتر به حسای خودم گوش می‌دادم و کمتر تحت فشار تصمیم می‌گرفتم.
سعی می‌کردم بین شکار شیاطین و زندگی شخصی تعادل پیدا کنم.
و بعضی وقتا اجازه می‌دادم دیگران هم کمک کنن، به جای اینکه همه بار رو خودم بکشم.

اگه جای کستیل بودم، بیشتر روی درک احساسات انسان‌ها تمرکز می‌کردم و کمتر عجله می‌کردم قضاوت کنم.
سعی می‌کردم تعادل بین قوانین فرشتگان و محبت به انسان‌ها رو پیدا کنم.
و گاهی اجازه می‌دادم که قلبم مسیرم رو راهنمایی کنه، نه فقط دستورات آسمانی.

اگه جای دین وینچستر بودم، سعی می‌کردم حتی تو لحظات سخت هم امیدم رو از دست ندم و به خانوادم وفادار بمونم.
همیشه آماده می‌شدم برای مقابله با خطرات و شکار موجودات ماورایی، ولی سعی می‌کردم زندگی شخصی‌م رو هم حفظ کنم.
و گاهی اجازه می‌دادم احساساتم هم تصمیم‌گیری‌هام رو شکل بدن.

اگه جای توماس شلبی بودم، با دقت برنامه‌ریزی می‌کردم و هر حرکتمو مثل یه شطرنج می‌دیدم.
سخت‌کوش و بدون ترس پیش می‌رفتم، ولی به وفاداری و خانواده همیشه اهمیت می‌دادم.
و گاهی برای رسیدن به اهدافم، مجبور می‌شدم تصمیمات تند و خطرناک بگیرم.

اگه جای آریا استارک بودم، با شجاعت و زیرکی به دنبال اهدافم می‌رفتم.
مهارت‌هامو تقویت می‌کردم تا همیشه آماده باشم.
و هیچوقت اجازه نمی‌دادم کسی آزادی یا مسیرم رو محدود کنه.