اگه جای سم وینچستر بودم، اجازه نمی‌دادم سرنوشت منو مجبور کنه قهرمان باشم.
بیشتر دنبال آرامش می‌گشتم تا جنگیدن.
و شاید برای اولین بار، زندگی عادی رو انتخاب می‌کردم.

اگه جای دین وینچستر بودم، به جای اینکه همیشه پشت فرمون ایمپالا باشم، یه بارم صندلی مسافر رو انتخاب می‌کردم.
به جای نجات دادن همه، سعی می‌کردم خودمو نجات بدم.
و می‌ذاشتم زندگی، حتی برای چند لحظه، سبک و ساده باشه.

اگه جای دین وینچستر بودم، بیشتر به حسای خودم گوش می‌دادم و کمتر تحت فشار تصمیم می‌گرفتم.
سعی می‌کردم بین شکار شیاطین و زندگی شخصی تعادل پیدا کنم.
و بعضی وقتا اجازه می‌دادم دیگران هم کمک کنن، به جای اینکه همه بار رو خودم بکشم.

اگه جای کستیل بودم، بیشتر روی درک احساسات انسان‌ها تمرکز می‌کردم و کمتر عجله می‌کردم قضاوت کنم.
سعی می‌کردم تعادل بین قوانین فرشتگان و محبت به انسان‌ها رو پیدا کنم.
و گاهی اجازه می‌دادم که قلبم مسیرم رو راهنمایی کنه، نه فقط دستورات آسمانی.

اگه جای دین وینچستر بودم، سعی می‌کردم حتی تو لحظات سخت هم امیدم رو از دست ندم و به خانوادم وفادار بمونم.
همیشه آماده می‌شدم برای مقابله با خطرات و شکار موجودات ماورایی، ولی سعی می‌کردم زندگی شخصی‌م رو هم حفظ کنم.
و گاهی اجازه می‌دادم احساساتم هم تصمیم‌گیری‌هام رو شکل بدن.

اگه جای توماس شلبی بودم، با دقت برنامه‌ریزی می‌کردم و هر حرکتمو مثل یه شطرنج می‌دیدم.
سخت‌کوش و بدون ترس پیش می‌رفتم، ولی به وفاداری و خانواده همیشه اهمیت می‌دادم.
و گاهی برای رسیدن به اهدافم، مجبور می‌شدم تصمیمات تند و خطرناک بگیرم.

اگه جای آریا استارک بودم، با شجاعت و زیرکی به دنبال اهدافم می‌رفتم.
مهارت‌هامو تقویت می‌کردم تا همیشه آماده باشم.
و هیچوقت اجازه نمی‌دادم کسی آزادی یا مسیرم رو محدود کنه.

اگه جای دراکو مالفوی بودم، روی جاه‌طلبی‌ها و موقعیتم تمرکز می‌کردم.
سعی می‌کردم روابطم رو با احتیاط مدیریت کنم و از فرصت‌ها بیشترین بهره رو ببرم.
و با انتخاب‌های درست، جایگاه و نفوذم رو تثبیت می‌کردم.

اگه جای هانیبال لکتر بودم، هنر آشپزی و استراتژی رو با هم انتخاب می‌کردم.
سعی می‌کردم روابط اجتماعی رو با دقت و زیرکی مدیریت کنم.
و هر تصمیمی که می‌گرفتم، همیشه حساب شده و خونسردانه بود.

اگه جای کستیل بودم، اول دنبال عدالت و محافظت از بی‌گناها می‌رفتم.
سعی می‌کردم از عقل و تجربه‌ام برای هدایت دیگران استفاده کنم.
و همیشه با خونسردی و منطق عمل می‌کردم.

اگه جای Sara Goldfarb بودم، سعی می‌کردم شادی و امید واقعی رو تو زندگی پیدا کنم، نه فقط تو خیال و تلویزیون.
به جای وسواس و فشار روی خودم، به آرامی قدم‌به‌قدم تغییر می‌دادم.
و یاد می‌گرفتم که عشق و توجه واقعی از دیگران مهم‌تر از شهرت و دیده شدنه.