غرق در خشم و نفرت،
قسم خوردم
قسم‌ خوردم که انتقام خانواده‌ام
و انسانیت خواهرم رو پس بگیرم...

تمام شیاطین باید منتظر انتقام من باشن...!

«تو به من بهترین سعادت ممکن رو دادی، تو همه چیزِ من بودی. به نظرم هیچ زوجی نمی‌تونست خوشبخت‌تر از ما باشه، تا اینکه این بیماری وحشتناک به سراغم اومد. اگر کسی می‌تونست من رو نجات بده، تو بودی. همه چیز من رو ترک کرده، به جز اطمینان از مهربانیِ تو.»
- نامه‌ی خداحافظی ویرجینیا وولف به همسرش

هیچ وقت دوست نداشتم سوار هواپیما بشم! اما نه از ارتفاع می‌ترسیدم نه از سقوط کردن. فقط وسط تکان‌های شدید چاله‌های هوایی کسی رو نداشتم که دستش رو محکم بگیرم و بهش بگم: « عزیزم، نگران نباش! » چاله‌های هوایی تنهاییم رو محکم‌تر می‌کوبه تو سرم!
—روزبه معین

میخواهم اقلا یک نفر باشد، که من با او از همه چیز همانطور حرف بزنم که با خودم حرف میزنم.
-ابله | داستایوفسکی

ونسان: ميدونى، من به دست ها خيلى نگاه ميكنم. غريبه‌ان اين دست ها. همه چى رو زود لو ميدن. پيرى اول از همه روى دست ها ميشينه. ترس روى دست ها ميشينه. وقتى عاشق ميشى، دست هات اول از همه عاشق ميشن..
-بخشى از نامه هاى ونگوگ

اکثرمون زوج جذاب, دیوونه و محبوب دنیای DC رو میشناسیم.
جوکر و هارلی کویین🃏
ولی تقریبا هیچ جایی توضیح مفصلی با جزئیات کامل درمورد اینکه چطوری این دوتا عاشق هم شدن وجود نداره...
بجز کتابی که الان میخوام معرفی کنم😬

داستان از این قراره که جوکر رو دست گیر میکنن و میفرستن به تیمارستان آرکهام (یه تیمارستان خیالی در دنیای دی سی که مجرمهای روانی رو میفرستن اونجا)
جایی که هارلی به عنوان روانپزشک توش کار میکنه... ✨

جوکر رو میفرستن پیش هارلی تا بلکه درمان بشه
اما....!
نه تنها جوکر درست نمیشه (همینش جذابه😍)
بلکه هارلی رو هم مثل خودش میکنه🤣

هارلی عاشق بیمارش جوکر میشه و همین باعث میشه تغییر کنه...
از یه روانپزشک تبدیل میشه به ملکه جوکر
و وارد دنیای جرم و جنایت میشه...🔥

سکوت به لب‌های تو نمیاد. میدونم..آدمایی مثل تو، بیشتر با چشماشون حرف میزنن، اما این‌بار فرق داره. تو دیگه حتی چشماتم از حرف زدن خسته‌ن. دستات دیگه به نوشتن نمیره. روی میز مطالعه‌ات نمیشینی و برای بار چندم شازده کوچولو رو شروع نمیکنی. وقتی بهم زل میزنی چیزی جز خستگی نمیبینم. اینبار تو مدت زیادی رو برای خوابیدن انتخاب کردی و برای مدتی از نوشتن کناره گیری میکنی. اما من منتظرتم. من همینجام، تا وقتی که بازهم لب به سخن باز کنی، اینجا میمونم.
—اِلِنور