"من اگر از شما صداقت و صمیمت می‌خواهم اول باید خودم با شما صادق و صمیمی باشم."
-چشم هایش | بزرگ علوی

می ترسید با اعتراف به این چیزها ماریلین او را به همان شکلی ببیند که خودش تمام عمر خود را به آن شکل دیده بود: رانده شده ای نحیف و لاغر، کسی که غذای پس مانده خورده، کسی که درسش را می خوانده و تمام هم و غمش قبولی در امتحانات بوده؛ یک دغل کار، از این می ترسید که ماریلین دیگر حاضر به دیدنش نباشد.

- تمام آنچه هرگز به تو نگفتم

نظرات درباره ی کتاب تمام آنچه هرگز به تو نگفتم🤌✨

نظرات درباره ی کتاب تمام آنچه هرگز به تو نگفتم🤌✨

نظرات درباره ی کتاب تمام آنچه هرگز به تو نگفتم🤌✨

تعداد پیام ها زیاده نگران نباشید به ترتیب به همه جواب میدیم✨

چند ثانیه بعد اتفاقی عجیب افتاد. نیل نمی دانست چطور، اما همان عمل خیره شدن تمرکز کردن او را جای دیگری برد. می توانست نسیمی که صورتش را نوازش می کرد و سردی پله ی سنگی زیرش را احساس کند، اما انگار... جای دیگری بود. «نور و سایه قاطی می شن. دقیق تر نگاه کن. توش غرق شو. درست همون جاست. توی اون تصویر محو. ببین. یه صورته.»🤫

ما تازه به این شهر نقل مکان کردیم
شهری که از بیرون عادی به نظر میرسید ولی پر از رازهای وحشتناکیه که سالها مخفی موندن..🌚

دوستای جدیدم توی این شهر ماجرای تیمارستان متروکش رو برام تعریف کردن، گریلاک🥀

اونجا دیوانه هایی رو نگه میداشتن تا درمان بشن، بچه هایی که صدای جیغشون لرزه بر اندام شنونده مینداخت و به دنبال راه فرار بودن🍂

اما انگار دیوانه اصلی اون تیمارستان یکی دیگه بوده.. یک پرستار..
کسی که در تاریکی بچه‌هارو‌ توی دریاچه کنار تیمارستان خفه میکرده و میکشته(:

حالا سالها از اون قضیه گذشته و تیمارستان متروکه شده اما میگن روح پرستار اونجا رو تسخیر کرده و هرکسی که نزدیکش میشه رو سر به نیست میکنه🥀🙂

زندگی من خسته کننده تر از این حرف ها بود که بخوام از چنین تهدیدی بترسم.. من و دوستام تصمیم گرفتیم شبانه وارد تیمارستان بشیم و ماجراجویی کنیم
اما خبر نداشتیم چه اتفاقات وحشتناکی منتظرمونه..🌚

کیا اینجا طرفدار دن پابلوکین؟🌚🥀
باید بگم موجودی این کناب خیلی محدوده🍂

امکان نداشت بتوانم زنی را که
کتاب نخوانده و نمی‌داند شیوه مطالعه چگونه است،
یا نمی‌تواند تمایز میان چایکوفسکی و بتهوون را بفهمد،
بیشتر از یک ساعت تحمل کنم.
-گرگ بیابان

می دانم از زندگی فعلی ام راضی نیستم. همیشه توی ذهنم زندگی ای بسیار متفاوت از چیزی که حالا هست را تصور می کردم. ماریلین نفسی عمیق و بریده بریده کشید. سال هاست این احساسات را درون خودم نگه داشته ام، اکنون و بعد از آن که بار دیگر به خانه ی مادرم رفتم، به او فکر می کنم و می دانم که دیگر نمی توانم نسبت به علایقم بی تفاوت باشم. می دانم که بدون من زندگی خوبی خواهی داشت. مکثی کرد و سعی کرد خودش را قانع کند که این حرف درست است. امیدوارم بتوانی علت رفتنم را درک کنی. امیدوارم بتوانی مرا ببخشی.

- تمام آنچه هرگز به تو نگفتم