همه‌ی ما روزهایی رو‌ در زندگیمون داشتیم که ناراحتی و اندوهمون به بالاترین مقدار خودش رسیده و دیگه دلمون نمیخواسته زنده بمونیم و با مشکلات درگیر بشیم. اما حتی اگر در اعماق افسردگی هم غرق شده باشیم همیشه یک دلیل هست که باعث میشه بخوایم هرطوری شده به زندگی ادامه…

برای بعضیا کار، خانواده، عشق یا اهداف دیگه هست اما گاهی اوقات انقدر سگ سیاه افسردگی ما رو محکم بغل میکنه که نمیتونیم این دلایل رو به یاد بیاریم یا حتی به نظرمون کافی نمیان؛ در کل گاهی غم انقدر زیاد میشه که دیدن ادامه مسیر برامون دشوار میشه!

مثلا این روزا خیلی هامون با افسردگی، سوگ و غم طرفیم... ما هر روز داریم برای کسایی گریه میکنیم که حتی یکبار هم از نزدیک ندیدیمشون… این روزها هممون افسرده و ناراحتیم، و این احساس رو نمیشه با کلمات بیان کنیم، خیل فراتر از کلماته ولی هممون درکش میکنیم...

زنده ایم ، ولی نمیخوایم زنده باشیم، و درعین حال نمیخوایم بمیریم... ممکنه یک لحظه امید و حس زندگی بگیریم، ولی شرایط انقدر بده که یهو تمام حس های خوب جاشون رو به غم میدن؛

ما داریم روزهایی رو زندگی میکنیم، که روحمون آتیش میگیره، ولی هیچکس این آتیش رو نمیبینه، چون افسردگی و غم یک حس نامرئيه

و این کاملا عادیه، ولی اگر تو همین روز ها خودمون رو غرق کنیم توی ناامیدی و غم،در آینده روحمون رو از دست میدیم.

همیشه ماها باید در قدم اول به فکر سلامت روان خودمون باشیم، این به این معنا نیست که کلا بیخیال باشیم، اما یادمون باشه اگر خودمون خوب نباشیم، دیگه نمیتونیم واسه جامعه هم فرد مفیدی باشیم…

در این شرایط داشتن یک دوست یا راهنمای خوب که دستمون رو بگیره، مسیر رو نشونمون بده و بهمون دلایلی برای زنده موندن یادآوری کنه «حیاتیه»!

نویسنده‌ی این کتاب کسی بود که تک تک این شرایط رو تجربه کرده و حالا تمام تجربیاتش و راه‌های قوی موندن در اوج اندوه رو با ما یاد میده.

این کتاب جزو مفیدترین کتاب‌های روانشناسی که پیشنهاد میکنم تو این روزها همه بخونن. این کتاب روزنه‌ی امیده، راه نجاته، و در یک کلام بسیار کمک کننده است.

مت هیگ نویسنده‌ی کتابخانه‌ی نیمه شبه، کتابی که قطعا اکثرمون خوندیم و با شخصیت اولش «نورا» زندگی کردیم. حالا این‌بار مت هیگ قراره برامون تعریف بکنه که وقتی خودش در افسرده‌ترین و ناامیدترین روزهای زندگیش قرار داشته، چطور تونست زنده بمونه.

این نویسنده بزرگ‌ درگذشته بشدت درگیر افسردگی و غم بوده... طوری که میگه نمیخوام بمیرم، ولی همینطور نمیخوام زنده هم باشم... اون نمیتونسته با این زندگی کنار بیاد، درحالی که نمیتونسته به این راحتی بمیره… زندگیش پر از لحظه های غم

اون توی زندگیش سال های زیادی رو درگیر افسردگی شده بوده در صورتی که اوایلش خودشم خبر نداشت چشه! فقط میدید که چطور داره تو غم دست و پا میزنه… حتی نمیتونسته درباره احساساتش با نزدیک‌ترین آدم‌های زندگیش صحبت کنه :))

ولی امروز اون تونسته کاری کنه که رنگ سیاه افسردگی و ناامیدی از زندگیش پاک بشه و کتاب های امیدوار کننده ای بنویسه و به مردم دنیا امید بده‌‌‌...

میدونم خیلی هاتون کتابخانه نیمه شب رو خوندید و دوست داشتید، با خودتون گفتید نویسنده‌ی این کتاب چه آدم خفنی بوده که تونسته این کتاب امیدبخش رو بنویسه. :))

ولی واقعیت اینه که نویسنده‌ی این کتاب یک فرد معمولی مثل تک تک ما بوده و حال و روز الان مارو تجربه میکرده. تو غم و ناامیدی دست و پا میزده اما بالاخره تونسته دلایلی برای زنده موندن رو پیدا کنه و خودشو نجات بده و قوی‌تر از قبل بجنگه. حالا این کتاب اینجاست تا…