-Pride and Prejudice.

یکی از بدترین موقعیت‌ها, زمانیه که دوستتون فلان کتاب رو انتخاب کرده و شما اونو خوندین و میدونین به سلیقه اش نمیخوره (مثلا کتابش پایان تلخه و اون طرف نمیتونه با پایان تلخ کنار بیاد)
این وسط نمیدونین چطوری بهش بفهمونین که اون کتاب رو نخونه که اسپویلم نشه ناراحتم نشه...

لیترالی تک تک کرکتر‌های کتاب‌ فانتزی رو به دختر نقش اصلی: فلان مرد خطرناکه سمتش نریا. رفتن به فلان جا یا عضویت تو بهمان گروه ممنوعه. پخ پخ میشی پس نکنیا.
.
.
دو روز بعد دختره: *رفتن و دقیقا انجام دادن همون کاری که همه گفتن نکن*

بعد می‌پرسن لجبازیتو از کی یاد گرفتی؟ خب الگو هام اینا بودن!

*پی‌دن نفس می‌کشه*
ذهن کای: خب، اوکی؛ حالا وقتشه درباره ملودی نفس‌هاش، تعدادشون در دقیقه و عمق هر بازدم یه دیالوگ لاس‌زنی تنظیم کنم.
اوه! و حتماً یادم باشه چند دقیقه دیگه با یه قیافه نیمه‌جدی، نیمه شوخی اضافه کنم که: «جالبه... همیشه اینجوری نفس می‌کشی یا فقط وقتی من کنارتم این‌قدر نفس‌هات بریده بریده میشن؟»—فقط برای رو مخش رفتن!
وایییی فوق العاده میشه!!
-Powerless

کای اول یه لاس بوده بعد دست و پا دراورده.
-Powerless

من خطاب به کای: داداش یه دو دقیقه لاس نزن ببینیم کی به کیه چی به چیه
-Powerless

من بی اهمیت نیستم. انسانهایی مرا دوست دارند.
-هزار و یک خشم

-Harry Potter

بعضی وقت‌ها فکر میکنم سلیقه‌ام خیلی عجیبه. تقریبا هر سبک کتابی میخونم و هر ژانر فیلم و سریالی میبینم.
مثلا همزمان که از سریال چرنوبیل خوشم اومده از خاطرات خون‌اشام و گیم‌آف‌ترونزم خوشم میاد.
یا هری پاتر کتاب مورد علاقمه اما تمدن و ملالت های آن از فروید و غرور و تعصب از جین‌ آستین رو هم دوست دارم.
این همه تضاد چگونه؟

یبار یکی ازم پرسید چطوری میتونی هر کتابی با هر سبکی بخونی؟ عجیبه و فلان
منم گفتم مگه چقدر قراره عمر کنم که خودمو از تجربه خوندن یه کتاب متفاوت محروم کنم؟

تنهایی تباهم می‌کند، بودن در جمع آزارم می‌دهد.
-فرناندو پسوآ

این یکی از تیکه‌های محبوبم توی سریال چرنوبیله. مردی که روی صندلی نشسته یه دانشمند معروفه که توی دادگاه حرفایی رو میزنه که نباید (!) مردی هم که ایستاده رییس KGB است (سرویس اطلاعات و امنیت اتحاد جماهیر شوروی).
-Chernobyl.

پشت هر داستانی، داستان دیگری هست.
-هزار و یک خشم

نمیتوانم به خاطر بیاورم آخرین باری که چیزی را از ته دل میخواستم چه زمانی بود.
-هزار و یک خشم