«بگذار هر چه نمی‌خواهند، بگویيم
بگذار هر چه نمی‌خواهيم، بگويند
باران كه بيايد
از دست چترها
كاری برنمی‌آيد
ما اتفاقی هستيم كه افتاده‌ایم»

-نصرت رحمانی

هر چه کویت دورتر، دلتنگ‌تر، مشتا‌ق‌تر.

«به چی دل بستم که از همه دل کندم
که به دنیا و غم دنیا می‌خندم.»

There are so many paradoxes in my head that I don't even know how to finish my sentences.