مانی، یکی از هزاران بچه هاییه که تو شهرستانا و روستا های مرزی کولبری می‌کنن. موقع کار از کوه افتاده و مادرش نتونسته هزینه های بیمارستانو بده. مانی یکی از میلیون ها کودک نیازمند ایرانه ولی امروز حداقل دست ما به مانی می‌رسه که کمکش کنیم تا بتونه هزینه های بیمارستانشو بده. حتماً تا هر حدی که ممکنه کمک کنید.

"The door is locked now
But it's opened if you're true
If you can understand the me
Then I can understand the you"

ولی این رو می‌دونم که این آهنگ به درد اوقاتی می‌خوره که بیش از حد تحمل کردید و چیزی نگفتید، حالا وقتشه یکم راه برید و بی‌صدا اشک بریزید.
"It ain't pretty, it ain't subtle, what happens to the heart."

نمی‌دونستم که میتونم انقدر دوسْت داشته باشم؛ حقیقتا درد داره و کاش می‌تونستم فقط برای یک لحظه فراموش کنم و درد نکشم.

هی تایپ میکنم و بعد میبینم هیچی ارزش گفته شدن رو نداره. انگار مهر زدند رو دهنم. بغض کاشتند تو گلوم.

Because I love this artwork.

انگار دیگه گذر روزها رو حس نمی‌کنم.

باید یکی رو استخدام کنم هر نیم ساعت بزنه پس کلم بگه کنکور داری بیچاره.

Ich warte noch immer darauf dass ich wieder fühlen kann.

معادله مثلثاتی و مشتق رو که یاد بگیرم، میرم معلم ریاضیمونو با بیل میزنم.

اما همیشه
آتش هرمش را نمی‌رساند؛
ماه در آسمان نیست،
ستارگان چشمک نمی زنند.