خوشحال کردن دیگران رو از معلم ادبیات من یاد بگیرید. :))
هنوز دارم ذوق میکنم. :)))

"The thrill of knowin' how alone we are, unknown we are."

We all go to extreme lengths to find peace.

When the night has been too lonely,
And the road has been too long,
And you think that love is only
For the lucky and the strong;
Just remember in the winter,
Far beneath the bitter snows,
Lies the seed that with the sun's love,
In the spring becomes the rose.

ولی من یه زندگی «بدون چالش» رو به این هرروز فرسوده تر شدن ترجیح میدم.

شب سیه گذر کند، غم از وطن سفر کند؛
دوباره می‌خندیم، دوباره می‌خندیم؛
همه یک تن هستیم.