تماشا کن، تماشا کن؛
چه بی‌رحمانه زیبایی.

نمی‌دونم چرا این آهنگ انقدر غمگین و زیباست.
هروقت گوش میدم یاد صدای سوختن چوب لابه‌لای شعله‌های آتیش میفتم، وقتی اشکت می‌چکه رو گونه.
یاد رفتن به اپرا تو یه شب بارونی، ولی تنها.
یاد همهٔ کسایی که خواستند و نشد، و هیچکس نفهمید.
یاد سال‌ها و دنیاهایی که زندگی نکردیم، اما تو یادمون هست.

I need a Jarvis just as a dictionary. I'm sick of typing.

نمی‌دونم چرا این ایده‌های رفتن از شهر و کشور و ساختن هویت جدید انقد پول زیادی میخوان.

«شقایق بود که از کم‌رنگی در سرما می‌لرزید
فقط تو می‌دانستی.»

و قلب‌های ما.

ABBA’s new singles are out. What a time to be alive.

کاش Money Heist رو می‌دیدم که الان حداقل واسه اون خوشحال باشم.

دلیل پلی‌لیست‌های این چند روزم تو اسپاتیفای. ✨