آکادمی ارتباطات – Telegram
آکادمی ارتباطات
2.13K subscribers
5.72K photos
338 videos
147 files
4.8K links
آکادمی ارتباطات، مدرسه اي است از مطالب آموزشي در حوزه هوش مصنوعی AI، ارتباطات، رسانه، روابط عمومي و اطلاعیه و اخبار نشست‌ها.
Download Telegram
6️⃣ همه دانش‌بنیان‌ها و پژوهشگران به سکوی ملی هوش مصنوعی متصل می‌شوند

🔹حسین افشین معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس جمهور در حاشیه آئین رونمایی از نسخه اولیه نخستین سیستم عامل یا سکوی ملی هوش مصنوعی از اضافه‌شدن و اتصال همه پژوهشگران و دانش‌بنیان‌های کشور به این سکو در سال آینده خبر داد و گفت: در اسفندماه ۱۴۰۴ از نسخه نهایی و به روز این سکو همراه با نوآوری و مدل‌سازی بهره‌برداری می‌شود.

🔹از مزایای این سکو یکی اینکه کشور را مستقل خواهد کرد و دوم اینکه هرکدام از محققان بخواهند در زمینه هوش مصنوعی کار کنند با هزینه بسیار کم می توانند الگوریتم ها و مدل ها و استودیوی خود را بسازند.

لینک خبر
@IRNA_1313
↪️ @commac
👍1
🎯 کسانی که هدفشان در زندگی «شاد بودن» است، بیشتر از دیگران غمگین می‌شوند

🔴 از جان لنون، خوانندۀ مشهور انگلیسی، خاطره‌ای به جا مانده است که معلوم نیست واقعیت داشته باشد، اما برای فرهنگِ امروزی ما دلفریب است: یک بار در دبستان، از لنون می‌پرسند که وقتی بزرگ شدی، می‌خواهی چه‌کار کنی؟ و او جواب می‌دهد: «شادمانی». این جوابِ نامعمول، در میان مربیان رنگارنگ خودیاری، جواب رایجی است. از نظر آن‌ها، هدف ما در زندگی باید شادی باشد. باید کارهایی را بکنیم که ما را شاد کنند و متر و معیار همه‌چیز، میزان خوشحالی ماست. اما پژوهشگرانی که دربارۀ احساس شادی تحقیق می‌کنند، چشم‌انداز دیگری نشان می‌دهند.

🔴 مطالعات فراوانی که در ده سال گذشته انجام شده‌اند نشان می‌دهند اشتغال ‌ذهنی به شادی و اعتماد‌به‌نفس موجب می‌شود رضایت کمتری از زند‌گی‌ داشته باشیم. درحقیقت، اگر تمرکز بر شادی را کنار بگذاریم احتمالاً شادتر خواهیم بود.

🔴 ایریس ماس، استاد دانشگاه کالیفرنیا، در آزمایشی از نیمی از شرکت‌کنندگان خواست مقاله‌ای خشک و بی‌روح دربارۀ اهمیت قضاوت عقلانی بخوانند و به نیمی دیگر از شرکت‌کنندگان متنی داد که اهمیت حال خوب را شرح می‌داد؛ سپس هر دو گروه را به تماشای فیلمی نشاط‌آور نشاند که زندگیِ یک اسکیت‌باز حرفه‌ای را روایت می‌کرد. شرکت‌کنندگان گروه دوم نمی‌توانستند از تماشای این فیلم انگیزشی لذت ببرند. ذهن‌ آ‌ن‌ها حین تماشای فیلم بر شادی و خوشبختی خودشان متمرکز بود و همین امر احساس لذت را در آن‌ها از بین می‌برد.

🔴 این نتایج نشان می‌دهد افرادی که شادی را معیار مهمی در زندگی‌شان قلمداد می‌کنند، وقتی اتفاق‌ لذت‌بخشی رخ می‌دهد، کمتر لذت می‌برند.

🔴 علاوه‌براین، میل دائمی به شاد‌تربودن موجب می‌شود آدم‌ها بیشتر احساس تنهایی کنند. ما آن‌قدر به حالِ خوبِ خودمان فکر می‌کنیم که اطرافیانمان را از خاطر می‌بریم؛ حتی از آن‌ها خشمگین می‌شویم که ناخواسته حس‌و‌حالمان را خراب می‌کنند یا حواسمان را از اهداف «‌مهم‌ترمان» پرت می‌کنند. از این لحاظ، جست‌و‌جوی شادی حتی بر درکمان از زمان هم تأثیر عجیبی می‌گذارد؛ «ترس ازدست‌دادن فرصت‌ها» که همواره با ماست به یادمان می‌آورد زندگی چقدر کوتاه است و چه بد که مجبوریم آن را صرف کارهای خسته‌کننده کنیم.

🔴 در سال ۲۰۱۸، محققان دانشگاه تورنتو دریافتند وقتی افراد فیلم خسته‌کننده‌ای را تماشا می‌کنند، اگر فقط تشویقشان کنیم که خوشحال‌تر باشند، بیش‌ازپیش این احساس را در آن‌ها تقویت می‌کنیم که «زمان در حال ازدست‌رفتن است».

🔴 شاید مهم‌ترین نکته این است که توجه دائمی به حس‌وحال خودمان نمی‌گذارد از «خوشی‌های زندگی روزمره» لذت ببریم. بهرام محمودی و جولیا وُگت از دانشگاه ریدینگ در مطالعه‌ای دریافتند افرادی که میلی دائمی به شادبودن دارند، هیجان چندانی برای اتفاقات آینده ندارند، کمتر چشم‌انتظار آن‌ها هستند و وقتی این اتفاقات رخ می‌دهد نمی‌توانند از آن لذت ببرند. دکتر محمودی می‌گوید «چنین افرادی در ذهنشان آنچنان استانداردهای بالایی برای دستیابی به شادی دارند که دیگر نمی‌توانند قدردان امور ساده و کوچکی باشند که به‌راستی معنا‌دارند؛ نتیجه آنکه کمتر احساس خوشبختی می‌کنند».


📌 آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «شاید رضایت‌خاطر جایی به سراغتان بیاید که اصلاً انتظارش را ندارید». این مطلب در تاریخ  ۲۱ خرداد ۱۴۰۱ در وب‌سایت ترجمان نیز بارگذاری شده است. این مطلب نوشتۀ دیوید رابسون است و فاطمه زلیکانی آن را ترجمه کرده است. برای خواندن نسخه کامل این مطلب و دیگر مطالب ترجمان، به وب‌سایت ترجمان سر بزنید.

📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
B2n.ir/k93411
🆔 @commac
👍1
🌐 پاول دوروف، مدیر تلگرام، بعد از هفت ماه گرفتاری قضایی فرانسه را ترک کرد

🔵اِر.اِف.ای (رادیو بین‌المللی فرانسه): بعد از حدود هفت ماه دردسر قضایی و بازجویی در فرانسه، سرانجام پاول دوروف اجازه یافت خاک این کشور را ترک کند و به محل زندگی خود، دوبی، بازگردد. مدیرعامل و بنیانگذار شبکۀ تلگرام از سوی مقامات قضایی فرانسه به مشارکت در فعالیت‌های جنایی متهم شده بود و تحت نظر قرار داشت.

روز شنبه ۱۵ مارس/۲۵ اسفند، خبرگزاری فرانسه نوشت: مقامات قضایی به پاول دوروف اجازه دادند که «برای چند هفته» از خاک فرانسه خارج شود.

میلیاردر ۴۰ سالۀ فرانسوی-‌روسی نزدیک به هفت ماه قبل - ۲۴ اوت ۲۰۲۴ / سوم شهریور ۱۴۰۳ - در فرودگاه کوچک بورژه، در شمال پاریس بازداشت شد و تحت بازجویی قرار گرفت. وی در سال ۲۰۲۱ توانسته بود با توسل به روندی بسیار پیچیده تابعیت فرانسه را به‌دست آورد. او دارای تابعیت روسیه نیز هست اما کار و مؤسسۀ خود را در دوبی مستقر کرده است. دوروف تابعیت امارات متحد عرب را هم داراست.

دستگاه قضایی فرانسه که موارد متعدد کلاهبرداری، فروش مواد مخدر، تخلفات مالی و سوءاستفاده از افراد زیر هجده سال از طریق شبکۀ تلگرام را پیگیری می‌کرد، مدیرعامل شرکت را نیز در این فعالیت‌ها متهم دانست.

بلافاصله بعد از بازداشت دوروف در پاریس، دولت روسیه به شدت اعتراض کرد و از مقامات فرانسوی خواست که دلیل بازداشت را توضیح دهند. مسکو همچنین تذکر داد که حقوق قانونی پاول دوروف باید کاملاً رعایت شود و وی بتواند طبق قانون با نمایندگی سیاسی روسیه تماس داشته باشد.

بعد از بازجویی، دوروف با ضمانت ۵ میلیون یورویی و البته به شرط عدم خروج از کشور و همچنین هفته‌ای دو بار اعلام حضور در کلانتری، آزاد شد. او پس از مدتی تعهد کرد که از این پس نظارت بیشتری بر محتوای تلگرام داشته باشد و گفت که برای مقابله با فعالیت‌های مجرمانه، حاضر است برخی از اطلاعات کاربران تلگرام، از جمله نشانی آی‌پی و شماره تلفن آنها را در پاسخ به «درخواست‌های قانونی معتبر» در اختیار مقامات مسئول کشورها قرار دهد.

برخی رسانه‌های فرانسوی معتقدند که پروندۀ دوروف چندان شفاف نیست و احتمالاً پاریس با انگیزه‌های سیاسی وی را ممنوع‌الخروج کرده است. همچنین به درستی معلوم نیست که اجازۀ خروج «چند هفته‌ای» وی تا کی معتبر است و آیا وی به فرانسه بازخواهد گشت یا خیر؟

وکلای پاول دوروف و همچنین دفتر تلگرام در واشنگتن به پرسش‌های خبرگزاری فرانسه هیچ پاسخی نداده‌اند.

#مطالعات_فرانسه #فرانسه

🐓 @FrenchStudiesChannel
🆔 @commac
👍1
واکاوی موقعیت رسانه‌های نوشتاری کشور با تکیه‌بر آمار رسمی

تنها ۱۵ درصد رسانه‌ها، حرفه‌ای یا نیمه‌حرفه‌ای هستند!

حسین دلیر
زمان چندانی به پایان سال ۱۴۰۳ نمانده و در جمع‌بندی عملکرد و موقعیت رسانه‌های کشور، بازخوانی و واکاوی چند آمار را بایسته دیدم. در میان رسانه‌های رسمی که به پشتوانه قانون؛ «دارای مجوز» به‌حساب می‌آیند، پرشمارند انواع رسانه‌هایی که فعالیتی غیرحرفه‌ای و گاه غیرقانونی دارند!
واپسین استعلام از سامانه جامع رسانه‌های کشور وابسته به معاونت رسانه‌ای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نشان می‌دهد تا ۲۰ اسفند سال‌جاری؛ درمجموع ۱۴ هزار و ۴۷۳ رسانه دارای پروانه انتشار و فعالیت از این وزارتخانه هستند.
در پی انجام طرح رتبه‌بندی رسانه‌ها طی چند سال اخیر به صورتی ساده و شفاف می‌توان عملکرد کیفی و کمّی رسانه‌های نوشتاری (چاپی و الکترونیک) را بررسی کرد. با همه‌ی نقدها و دیدگاه‌هایی که درباره شیوه‌نامه رتبه‌بندی وجود دارد، می‌توان این کوشش را معیاری نسبی در سنجش کوشندگی و عملکرد رسانه‌ها دانست.
به اعتبار داده‌های این پایگاه استنادی برخط (e-rasaneh.ir)؛ تنها ۳ هزار و ۵۴۱ رسانه معادل حدود ۲۵ درصد کل رسانه‌ها، برخوردار از ضریب کیفی هستند. شگفتا برای شناسایی کیفیت عملکرد ۱۰ هزار و ۹۳۲ رسانه هیچ‌گونه ضریب و امتیازی وجود ندارد! بیشترشان رسانه‌هایی به‌غایت غیرحرفه‌ای هستند که به دلیل ضعف ساختاری یا محتوایی، عطای مشارکت در طرح سالیانه رتبه‌بندی را می‌زنند. شاید این‌گونه بنا دارند تا از همسنجی با دیگر رسانه‌های حرفه‌ای‌تر در امان بمانند!
نداشتن ضریب کیفی برای بسیاری رسانه‌های ضعیف و غیرحرفه‌ای، بهتر از درج شدن یک عدد ناچیز در ستون «ضریب کیفی» سامانه جامع رسانه‌های کشور است. پیش‌تر و به روزگار شکوفایی مطبوعات، برخی اهالی رسانه با لاف‌وگزاف از شمارگان بالا و ضریب نفوذ رسانه‌شان؛ جماعت مخاطب، مدیر و مشتری آگهی را به‌سادگی فریب می‌دادند. امروز با وجود سنجه‌های برخط، کمتر می‌توان مستندات متقن را مخدوش یا جعل کرد.
همین آمارها نشان می‌دهد تنها ۱۷۷ رسانه کشور دارای ضریب کیفی بین ۷۵ تا ۱۰۰ درصد و به تعبیری حرفه‌ای‌تر از دیگران یا بسیار حرفه‌ای هستند. ۲ هزار و ۸۹ رسانه نیز از نظر کیفی، ضریبی در میانه‌ی ۵۰ تا ۷۵ درصد دارند که می‌توان آن‌ها را در دسته‌بندی متوسط تا حرفه‌ای قرار داد. بر پایه این برآورد؛ تنها ۱۵ درصد از کل رسانه‌ها در شمار طبقه‌بندی حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای قرار می‌گیرند!
۸۰۰ رسانه بین ۲۵ تا ۵۰ درصد ضریب کیفی دارند و ۴۷۵ رسانه نیز زیر ۲۵ درصد! بدین‌سان یک‌هزار و ۲۷۵ رسانه در طبقه‌بندی متوسط تا ضعیف (غیرحرفه‌ای) قرار می‌گیرند.
نشان می‌دهد با افزایش شمار مجوزهای صادر شده، به‌مرور از کیفیت رسانه‌ها در سال‌های اخیر کاسته شده است. در برشی دیگر از داده‌های سامانه جامع، دریافتم که کمتر از ۱۰ درصد کل رسانه‌ها را می‌توان از طریق درگاه‌های برخط (وب‌سایت و شبکه‌های اجتماعی) دنبال یا مطالعه کرد. به ساده سخن کم‌وبیش ۹۰ درصد رسانه‌های دارای مجوز، هیچ امکان ساده و بی‌واسطه‌ای برای دسترسی مخاطبان فراهم نکرده‌اند. در میان آن‌ها که برخوردار از وب‌سایت یا کانال در سکوی مجازی هستند، باز هم بسیارند رسانه‌هایی که صفحه‌هایی غیرفعال یا غیر روزآمد دارند!
شاخص دیگری که با واکاوی‌اش به نتایج مهمی خواهیم رسید وابسته به «درصد نظم در انتشار» است. آخرین بررسی‌ها نشان می‌دهد از شمار ۵ هزار و ۷۹۲ رسانه چاپی دارای مجوز؛ نظم در انتشار ۳ هزار و ۵۶۸ رسانه (حدود ۶۲ درصد) زیر ۵۰ درصد است.
به‌استثنای رسانه‌های دارای مجوز انتشار در بازه‌های سالنامه، دوفصلنامه، فصلنامه و دوماهنامه؛ نظم انتشار یک‌هزار و ۲۹۴ رسانه چاپی زیر ۵۰ درصد است. ۷۸۷ ماهنامه بیشترین درصد این جامعه آماری را تشکیل می‌دهد. پس از ماهنامه‌ها؛ ۳۵۵ هفته‌نامه، ۹۶ دوهفته‌نامه و ۵۶ روزنامه با عملکردی ضعیف نتوانستند ضریب انتشار خود را به بالای ۵۰ درصد افزایش دهند.
وضعیتی که به‌قاعده، همه‌ی این رسانه‌ها را مشمول اعمال ماده ۱۶ قانون مطبوعات می‌کند. مطابق این ماده از قانون مطبوعات، عدم انتشار منظم نشریه موجب لغو مجوز آن می‌شود. سامانه جامع رسانه‌ها در تفسیر این ماده آورده است: «عدم انتشار منظم معادل نظم در انتشار کمتر از ۵۰ درصد می‌باشد.»
معاونت رسانه‌ای وزارت فرهنگ و ارشاد و هیات نظارت اما در این ماه‌های فعالیت دولت چهاردهم رویه بردبارانه‌تری با رسانه‌ها دارد. برخلاف عمر سه‌ساله دولت سیزدهم که صدها نشریه را با تکیه بر ماده ۱۶ به تیغ لغو مجوز رگ زدند و بسیاری‌شان همچنان در محاق به سر می‌برند. نشریه‌هایی که بی‌نظمی در انتشارشان متاثر از شرایط کرونا و اقتصاد بی‌رمق همان سال‌ها بود.
همین حالا هزاران رسانه نوشتاری، با تحریریه‌هایی یک تا سه نفره اداره می‌شوند و از سازمان حرفه‌ای بی‌بهره‌اند. وانگهی همچنان دریافت مجوز رسانه، متقاضیان فراوانی دارد. تا جایی که ۳ هزار و ۲۱ نفر هم‌اینک در صف انتظار دریافت مجوز رسانه از هیات نظارت قرار دارند!

@NewJournalism
🆔 @commac
👍1
حضور ۱۷ دانشگاه کشور در رتبه‌بندی موضوعی کیو
اس۲۰۲۵


🔹نظام رتبه‌بندی کیو اس، نتایج پانزدهمین دوره رتبه‌بندی موضوعی دانشگاه‌های جهان را در سال ۲۰۲۵ منتشر کرد و بر اساس آن حضور ۹۰ گروه آموزشی از ۱۷ دانشگاه کشور در این رتبه‌بندی حضور دارند.

🔹دکتر محمد مهدی علویان مهر اظهار داشت: یکی از رتبه‌بندی‌های مهمی که این پایگاه به صورت سالانه انجام می‌دهد ارزیابی و سنجش دانشگاه‌ها در حوزه‌های موضوعی مختلف است. رتبه‌بندی موضوعی کیو اس بر اساس ۵ شاخص شهرت دانشگاه، شهرت کارفرمایان، تعداد استنادها به ازای هر مقاله، شاخص H-Index و شبکه همکاری بین‌المللی دانشگاه‌ها (که سه مورد اخیر فعالیت پژوهشی را می‌سنجد) صورت می‌گیرد.

لینک خبر
@IRNA_1313
🆔 @commac
🔹آیا ربات‌ها رئیس‌های خوبی می‌شوند

🔹دانشمندان پی بردند هنگامی که به ربات‌های انسان‌نما مسئولیتی سپرده می‌شود، مردم از آن‌ها اطاعت می‌کنند؛ ولی انگیزه و کارآیی آن‌ها کاهش می‌یابد و کارها را کُندتر انجام می‌دهند.

🔹یافته‌های پژوهش دانشمندان لهستانی نشان می‌دهد که ربات‌ها می‌توانند به دیگران فرمان بدهند؛ اما به اندازه انسان‌ها در این کار مهارت ندارند. مردم از ربات‌هایی که مسئولیتی بر عهده دارند در مقایسه با انسان‌هایی است که مسئول هستند، به طور کلی کمتر اطاعت می‌کنند و کارآیی آن‌ها نیز زیر نظر ربات‌ها کمتر است.

لینک خبر
@IRNA_1313

@commac
🔹کاربرد هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در ارزیابی ایمنی نانومواد

🔹در سال‌های اخیر، هوش مصنوعی (AI) و یادگیری ماشین (ML) به عنوان ابزارهای قدرتمند در زمینه‌های مختلف علمی و صنعتی معرفی شده‌اند. یکی از حوزه‌های مهمی که این فناوری‌ها به آن ورود کرده‌اند، مطالعات ایمنی و سم‌شناسی است.

🔹این یافته‌ها می‌توانند به سازمان‌های تنظیم‌گر، محققان و صنایع کمک کنند تا به‌سرعت و با دقت بیشتر، ایمنی محصولات خود را ارزیابی کنند.

🔹به طور کلی، هوش مصنوعی و یادگیری ماشین نه تنها می‌توانند به تسریع فرآیندهای تحقیقاتی کمک کنند، بلکه امکان طراحی نانومواد با حداقل خطرات زیستی و محیطی را نیز فراهم می‌آورند و به حفظ سلامت عمومی و محیط‌زیست نیز کمک می‌کند.

لینک خبر
@IRNA_1313
🆔 @commac
#تلاقی
🎥 ایتا و بله واقعا کاربران اینستاگرام، تلگرام و واتساپ را بلعیدند؟

🔹 رضا الفت نسب رئیس اتحادیه کشوری کسب‌وکارهای مجازی: پلتفرم خارجی را بسته‌اید و مردم اجبارا به داخلی‌ها تن داده‌اند. این ظلم در حق داخلی‌ها بود.
▫️ زمان وزارت آقای تقی پور اینستاگرام به این کشور آمده، چرا اسم جهرمی‌ را ‌فقط می‌برید؟
▫️ مردم امروز سه میلیون سفر در تاکسی اینترنتی دارند چون اعتماد کردند. این مدال افتخار کسب و کارهای اینترنتی ما است.
▫️ کسب‌وکار و پلتفرم‌های داخلی به گسترش خارج از کشور هم نیاز دارند.

🔹 محمدمهدی حبیبی مدیر سمن فضای مجازی پاک: گزینه‌ها محدود به سرویس‌های چینی نیست، روس‌ها و هندی‌ها هم هستند.
▫️ ۹۰ درصد محتوای مورد استفاده مردم کره جنوبی داخلی است.
▫️ شما اگر برای مردم دلسوز باشید از باز شدن اینستاگرام دفاع نمی‌کنید.
▫️ می‌گوید استفاده از اینستا از ۷۰ درصد رسیده به ۵۰، ایتا از سه رفته روی ۳۰ و تلگرام از ۷۰ رسیده به ۳۰.

#پژوهش_اجتماعی

گزارش #میزگرد را اینجا بخوانید و فیلم کامل #تلاقی را درباره «سرنوشت فیلترینگ و کسب‌وکارها در حکمرانی مجازی» در این نشانی ببنید

🆔 @irna_research
@commac
تعطیل به حکم ترامپ/ بررسی توقف فعالیت صدای آمریکا و رادیو اروپای آزاد

✍️فرزاد نعمتی
هم میهن

رابطه ترامپ با رسانه‌ها در اغلب قریب به مطلق موارد چندان گرم نبوده است. این سردی البته دوسویه است؛ نه ترامپ از رسانه‌ها خیلی دل خوشی داشته، نه رسانه‌ها از او خوششان می‌آمده است. او پنج سال پیش و در دوران ریاست‌جمهوری اولش به تصریح گفت: «رسانه‌های خبری در کشور ما جعلی هستند و در بسیاری موارد کاملاً فاسدند.»

دو روز پیش هم دوباره نظر منفی‌اش نسبت به رسانه‌هایی چون واشینگتن‌پست، وال استریت ژورنال، MSDNC، CNN، ABC، CBS و NBC را تکرار کرد: «هر چیزی که دلشان بخواهد می‌نویسند. کاری که آنها انجام می‌دهند،کاملاً غیرقانونی است.»

او سیاست این رسانه‌ها برای رهایی از مشکلات‌شان را «محکوم کردن ترامپ» دانست و البته راهکار مقابله با چنین رویکردی را نیز شفاف بیان کرد: «تمام کاری که باید انجام دهید این است که با آنها سختگیرانه برخورد کنید و درنهایت آنها را محکوم کنید. آن‌وقت شما را رها می‌کنند.»

انتقام‌جویی ترامپ
ترامپ دور دوم معمای بسیاری از تحلیلگران است. برخی می‌گویند، معتدل‌تر رفتار خواهد کرد و بعضی دیگر نظری کاملاً مخالف دارند. نمونه‌اش فرانسیس فوکویاما که در گفت‌وگو با یاشکا مونک با این دیدگاه که دوره دوم ترامپ با دور اولش تفاوت زیادی نخواهد داشت، مخالفت کرده و گفته، او آمده تا انتقام بگیرد. از نظر فوکویاما، ترامپ فعلی همانقدر تندرو است که خیلی‌ها می‌ترسیدند باشد، بنابراین او نظام آمریکا را زیر ضرب خود خواهد گرفت؛ آن‌هم با آمادگی خیلی بیشتر برای به انجام رساندن خواسته‌هایش.

در بعد رسانه‌ای به‌نظر می‌رسد حق با فوکویاما باشد، زیرا اینک خط‌ونشان‌های ترامپ نه‌فقط رسانه‌های خصوصی، بلکه رسانه‌های دولتی آمریکا را نیز در برگرفته به‌نحوی‌که نخست ایلان ماسک، وزیر «بهره‌وری» دولت ترامپ، در حساب کاربری خود در شبکه «ایکس» خواستار تعطیلی رادیو صدای آمریکا و رادیو اروپای آزاد شد و نوشت: «دیگر کسی به آنها گوش نمی‌دهد»، سپس خود ترامپ روز شنبه با صدور فرمانی اجرایی با هدف کوچک‌سازی دولت، حکم به انحلال و تعدیل نیرو در هفت سازمان فدرال ازجمله سازمان فدرال میانجی‌گری و آشتی‌ کارگری، مرکز بین‌المللی وودرو ویلسون برای پژوهشگران در مؤسسه اسمیتسونیان، مؤسسه خدمات موزه و کتابخانه، شورای بین‌سازمانی ایالات‌متحده در امور بی‌خانمان‌ها، صندوق مالی توسعه اجتماعی، آژانس توسعه کسب‌وکارهای اقلیت‌ها و آژانس رسانه‌های جهانی ایالات‌متحده داد.

این آخری، سازمانی است در حوزه خبرگزاری‌های دولتی با بودجه‌ای بیش از 900 میلیون دلار که شامل رسانه‌هایی چون «صدای آمریکا»، «رادیو اروپای آزاد»، «رادیو آسیای آزاد»، «رادیو سوا» و «تلویزیون الحره» (هر دو به زبان عربی) و «رادیو و تلویزیون مارتی» (مخصوص کشور کوبا) می‌شود.

ترامپ توجیه صدور این حکم را «جلوگیری از اتلاف پول مالیات‌دهندگان آمریکایی برای تأمین بودجه تبلیغات افراطی» دانست و بدین‌ترتیب و در پی امضای این فرمان، مایکل آبراموویتز، مدیر «صدای آمریکا» اعلام کرد که چاره‌ای ندارد جز این‌که تمام پرسنل این شبکه رادیو و تلویزیونی شامل بیش از ۱۳۰۰ خبرنگار، تهیه‌کننده و نیروهای پشتیبانی را به مرخصی اجباری بفرستد.
آبراموویتز در بیانیه‌اش همچنین به سابقه 80 ساله صدای آمریکا در مقابله با فاشیسم و کمونیسم و تلاش برای تحقق آزادی و دموکراسی نیز اشاره کرد. او ضمن پذیرش لزوم «اصلاحات سنجیده» در صدای آمریکا، اقدامات فعلی دولت ترامپ را «صدمه‌ای شدید به قابلیت‌های این رادیو» دانست و چنین امری را در وضعیتی که «رقبای آمریکا نظیر ایران، چین و روسیه دارند میلیاردها دلار پول صرف ایجاد روایت‌های غلط برای بی‌اعتبار ساختن ایالات‌متحده می‌کنند»، نادرست دانست. آبراموویتز از مخاطبان 360 میلیونی صدای آمریکای در 48 زبان سخن گفت و افزود: «در دیکتاتوری‌های زیادی صدای آمریکا تنها منبع قابل اعتماد اخبار و اطلاعات بوده است.»

سخنان آبراموویتز ناظر است بر سابقه تاریخی صدای آمریکا که البته این تاریخچه با تاریخ رادیو اروپای آزاد و رادیو آسیای آزاد هم شباهت‌هایی دارد. رادیو صدای آمریکا در میانه جنگ جهانی دوم افتتاح شد و بعد از جنگ و از سال 1947 میلادی، پخش برنامه‌های روسی برای ارتباط با مردم شوروی را نیز در دستور کار خود قرار داد.

بعدتر بخش‌های عربی و کردی افزوده شد و از سال 1358، ارتباط با مخاطبان فارسی‌زبان نیز مورد توجه قرار گرفت. در سال‌های اخیر تعداد زبان‌ها در برنامه تلویزیونی به 25 زبان و در برنامه رادیویی به 48 زبان رسیده بود. رادیوی اروپای آزاد هم پس از جنگ جهانی دوم به‌خصوص برای اطلاع‌رسانی و انتقال آزاد اخبار به کشورهای بلوک شرق راه‌اندازی شد.
این سازمان با بودجه حدود ۲۷۰ میلیون دلاری، بیش از ۲ هزار کارمند داشت و برنامه‌هایی را به ۴۹ زبان برای حدود ۵۰ کشور پخش می‌کرد. رادیو آسیای آزاد اما در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد و برای خود چنین رسالتی را در نظر داشت؛ پخش اخبار بدون سانسور به کشورهای فاقد رسانه‌های مستقل چون چین، میانمار، کره شمالی و ویتنام.

خوشحالی سلطنت‌طلبان، نگرانی چپ‌ها
با وجود اذعان برخی از کارشناسان رسانه به اهمیت نقش این رسانه‌ها در مقابله آمریکا با شوروی و حکومت‌های اقتدارگرا در دوران جنگ سرد، در سال‌های اخیر نقدها نسبت به کارایی این رسانه‌ها بیشتر شده بود. این نکته‌ای است که مدیر اجرایی منصوب ترامپ در صدای آمریکا، کری لیک که خود نیز پیش‌تر مجری اخبار بود، بر آن انگشت تاکید می‌گذارد: «اعتماد مردم به رسانه‌ها معیوب شده و برای بازسازی آن باید کار خیلی زیادی انجام شود.»
در میان کاربران ایرانی نیز واکنش‌های متفاوتی نسبت به تعطیلی صدای آمریکا و رادیو فردا ابراز می‌شود. برخی تعطیلی این دو رسانه را باعث اختلال در «فضای گردش آزاد اخبار و اطلاعات و افکار در زبان فارسی» می‌دانند و برخی دیگر ازقضا معتقدند، این دو رسانه نه‌تنها کمکی به پیشبرد دموکراسی در ایران نکرده‌اند بلکه در عمل نقشی مخرب داشته‌اند و سخنگوی جریان‌هایی مشکوک شده‌اند.

به‌صورت کلی در میان جریان‌های سیاسی خارج‌نشین، بیشتر منتقدان این تصمیم ترامپ، جریان‌های چپ‌گرا و بیشتر طرفداران این تصمیم جریان‌های سلطنت‌طلب و البته دیگر جریان‌های مخالف چپ‌ها هستند. در عین حال برخی این تصمیم را نشانه‌ای از توافق آتی ترامپ با جمهوری اسلامی ایران و حتی روسیه قلمداد می‌کنند و معتقدند، باید این پروژه را در بستر تلاش ترامپ برای تنش‌زدایی تفسیر کرد.

به حال ما فرقی نمی‌کند
در داخل ایران نیز برخی از رسانه‌ها از تعطیلی «شبه رسانه ضدایرانی» خبر دادند و برخی دیگر بدون تحلیلی خاص، فقط به انعکاس خبر پرداختند. عباس عبدی اما در این زمینه معتقد است، تعطیلی این رسانه‌ها تاثیر چندانی بر مخاطبان آنها و رسانه‌های داخلی ندارد.

از نظر عبدی، این تاثیر را شاید بیشتر بتوان در روابط ایالات‌متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران موثر دانست. از نظر عبدی: «کسی که VOA نگاه می‌کند، در نبود VOA می‌رود سراغ بی‌بی‌سی فارسی یا ایران اینترنشنال.

او در نبود VOA باز هم سراغ صداوسیما نمی‌آید.» در مورد رسانه‌های مستقل داخلی هم عبدی بر این تصور است که رسانه‌های مستقل در این سال‌ها از رسانه‌هایی چون رادیو فردا صدای آمریکا متاثر نبوده‌اند و اگر محدودیت‌ها از دست‌وپای آنها برداشته شود، فارغ از بود و نبود رسانه‌های خارج‌نشین، آنها امکان ارتباط گسترده‌تر با مخاطب را پیدا خواهند کرد.

درنهایت عبدی کارنامه این رسانه‌های تعطیل‌شده را نیز از نظر فعالیت حرفه‌ای، به‌خصوص باتوجه به وابستگی مالی آنها به بودجه‌های دولت آمریکا مثبت قلمداد نمی‌کند و می‌گوید، هیچ‌گاه هم خیلی پیگیر این شبکه‌ها نبوده است.

https://hammihanonline.ir/fa/tiny/news-34625
@commac
🎯 وقتی اینترنت نبود چه‌کار می‌کردیم؟

🔴 چیزی نمانده تا زمانی که هیچ‌کس روی زمین یادش نیاید دنیا پیش از اینترنت چه شکلی بود. آن‌هایی که اواخر دهۀ ۱۹۷۰ به دنیا آمده‌اند، آخرین نسلی‌اند که بدون اینترنت بزرگ شدند. جامعه‌شناسان به آن‌ها «واپسین معصومان» یا «مهاجران دیجیتال» می‌گویند. آن «معصومیتِ» ازدست‌رفته، اگر اصلاً معصومیتی در کار بوده، چه بود؟ لیا مک‌لارن، نویسنده‌ و گزارشگر کانادایی، هر وقت در هزارتوی اینترنت سرگشته می‌شد، به روزهایی فکر می‌کرد که اینترنتی وجود نداشت. آن روزها چطور سپری می‌شدند؟

🔴 لیا اولین بار در دانشگاه بود که اینترنت را تجربه کرد و همیشه با خودش می‌اندیشید که اینترنت‌نداشتن، کودکی او را حرام کرده. ساعت‌ها جلوی تلویزیون می‌نشست، بعد هم کاری نداشت جز ول‌چرخیدن توی باغچه یا نگاه‌کردن به ابرها.

🔴 از خودش می‌پرسید: مشخصۀ نسل ما چه بود؟ آن «معصومیتِ» ازدست‌رفته، اگر اصلاً معصومیتی در کار بوده، چه بود؟ بعد در گفتگو با بسیاری از روان‌شناسان فضای سایبری و اخلاق‌شناسان فناوری به نکتۀ جالبی رسید: نسلِ «مهاجران دیجیتال» از این جهت منحصربفرد هستند که «واپسین» نمونه‌های یک گونۀ روبه‌انقراض به‌شمار می‌روند: آن‌ها آخرین منابع حیّ و حاضر از یک تجربۀ بشری هستند که چیزی نمانده از دست برود: ساعت‌های کِش‌دار بی‌مایه و روزهای بی‌فایده.

🔴 این روزها اینترنت مفهوم‌هایی مثل «ساعت خالی» یا «اوقات تنهایی» را دارد از میان می‌برد. بچه‌ها خیلی زود با تعاملات آنلاین آشنا می‌شوند و معمولاً گفتگوهای مجازی را به دیدارهای حضوری ترجیح می‌دهند.

🔴 آیا وقت‌گذراندن شبانه‌روزی با اینترنت چیز بدی است؟ بسیاری از گمانه‌زنی‌ها دربارۀ این مسئله بیشتر بر هراس‌های اخلاقی استوار است تا داده‌های علمی. اما چندی پیش، یکی از بزرگ‌ترین مطالعات ترکیبی دربارۀ مسئله، به شواهد قانع‌کننده‌ای رسید که استفادۀ درازمدت از اینترنت در سال‌های کودکی می‌تواند «تغییراتی حاد و پایدار در نواحی خاصی» از ذهن ایجاد کند و بر بازۀ توجه، حافظه و تعاملات اجتماعی اثر بگذارد.

🔴 ژورف فرث، عصب‌شناس بریتانیایی و مدیر این مطالعه، به لیا گفت: «مغز نسبتاً سریع عادت می‌کند که با اینترنت مثل یک‌نوع بانک حافظۀ برون‌سپاری‌شده برخورد کند، که به مرور زمان به کاهش «کارکرد حافظۀ تعاملی» خودمان منجر می‌شود».

🔴 در واقع مشکل اینترنت این است که به مغز ما وعده می‌دهد: همه چیز را من نگه می‌دارم، پس دیگر لازم نیست تو کاری بکنی. تا اینجا هم شاید مشکل زیادی نباشد. مشکل اصلی اینجاست که در این فرایند مهم‌ترین ابزارمان برای فکر‌کردن به خودمان را از دست می‌دهیم. پرسه‌زدن‌های بی‌هدف و روزهای خالی شاید جذاب نباشند، اما در همین بازه‌هاست که ما خودمان را می‌شناسیم، به درکی عمیق از هویتمان می‌رسیم و افکاری را می‌سازیم که واقعاً از آنِ ما هستند.

📌 آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «قبل از اینترنت چه کار می‌کردی؟» که در سیزدهمین شمارۀ مجلۀ ترجمان علوم انسانی منتشر شده است. این مطلب در تاریخ ۵ شهریور ۱۳۹۸ در وب‌سایت ترجمان نیز بارگذاری شده است. این مطلب نوشتۀ لیا مک‌لارن است و محمد معماریان آن را ترجمه کرده است. برای خواندن نسخۀ کامل این مطلب و دیگر مطالب ترجمان، به وب‌سایت ترجمان سر بزنید.

📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:

B2n.ir/b75322
@commac
✔️ روابط عمومی چیست؟ تعریف، تاریخچه و آینده روابط عمومی

"ارتباط گر" رسانه روابط عمومی ایران - (سارا صبری - دانش آموخته ارتباطات)

این مقاله به پرسش «روابط عمومی چیست» پاسخ داده و ضمن مرور تاریخچه روابط عمومی در ایران و جهان، به نقش روابط عمومی در سازمان‌ها، مدیریت بحران در روابط عمومی، روابط عمومی دیجیتال و کاربرد هوش مصنوعی در روابط عمومی می‌پردازد و چشم‌اندازی از آینده این حوزه ارائه می‌دهد.


مدت زمان مطالعه: 24 دقیقه

🔗 مشاهده مشروح خبر از ارتباط گر:
http://ertebatgar.ir/?p=1270


ارتباط گر را در تلگرام دنبال کنید @ertebatgar_ir
🆔 @commac
✔️آغاز فرآیند آموزش هوش مصنوعی برای یک میلیون دانش‌آموز و ۱۰۰ هزارمعلم

معاون علمی رییس‌جمهور:
🔅فاز نخست برنامه آموزش هوش مصنوعی به یک میلیون دانش‌آموز، از تابستان ۱۴۰۴ آغاز می‌شود.

🔅به طور همزمان، یکصد هزار معلم نیز در حوزه فناوری هوش مصنوعی آموزش می‌بینند.

🔅این آموزش‌ها در دسترس همگان است و والدین هم می‌توانند از این آموزش‌ها استفاده کنند.

🔅مجوز تدریس دو واحد درسی را از وزیر علوم هم دریافت کردیم تا هوش مصنوعی، مستقل از این‌که دانشجو در چه رشته‌ای تحصیل می‌کند، به عنوان واحدهای موظف، ثبت شود.

🔰پایگاه خبری توانا 👇👇👇
https://tavananews.ir
@tavananews_ir
🆔 @commac
ممنوعیت استفاده از هوش مصنوعی DeepSeek در دستگاه‌های دولتی آمریکا

🔹گزارش‌های جدیدی حاکی از آن است که چندین اداره تحت نظر وزارت بازرگانی ایالات متحده، کارکنان خود را از استفاده از چت‌بات هوش مصنوعی DeepSeek در دستگاه‌های دولتی منع کرده‌اند.

🔹هنوز مشخص نیست که این ممنوعیت تا چه حد در سطح کلی دولت ایالات متحده اعمال شده است. با این حال، چندین ایالت از جمله نیویورک، تگزاس و ویرجینیا نیز استفاده از DeepSeek را در دستگاه‌های دولتی خود ممنوع اعلام کرده‌اند.

🔹برخی از اعضای کنگره و دادستان‌های کل ایالت‌ها نیز با نگرانی‌هایی درباره حریم خصوصی و امنیت داده‌های دولتی، خواستار تصویب قوانینی برای ممنوعیت استفاده از این برنامه هوش‌مصنوعی در دستگاه‌های فدرال شده‌اند./دیجیاتو

@kakhresaneh
🆔 @commac
🔹افزایش جایگاه دانشگاه‌های ایران در رتبه‌های معتبر جهانی

🔹معاون پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری اعلام کرد: دانشگاه‌های ایران در سال‌های گذشته توانسته‌اند حضور خود را در رتبه‌بندی‌های معتبر جهانی تقویت کنند؛ به نحوی که در رتبه‌بندی «تایمز»، تعداد دانشگاه‌های ایرانی از ۶۳ مورد در سال ۲۰۲۳ به ۷۵ مورد در سال ۲۰۲۴ و ۸۵ مورد در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته است.

🔹اگرچه دانشگاه‌های ایران در برخی نظام‌های رتبه‌بندی بین‌المللی پیشرفت قابل‌توجهی داشته‌اند، اما برای حفظ و ارتقای جایگاه خود، نیاز به اصلاح سیاست‌های پژوهشی، افزایش همکاری‌های علمی و تمرکز بر نوآوری و تأثیر اجتماعی دارند. در مجموع، می توان امیدوار بود تا از طریق گسترش تعاملات بین المللی و همچنین تحقق ۲ درصدی اعتبارات پژوهش و فناوری از کل تولید ناخالص ملی کشور بتوان در ارتقاء جایگاه دانشگاه‌ها و موسسات پژوهشی در نظام های رتبه بندی معتبر بین المللی به ویژه سایمگو کمک کرد.

لینک خبر

@IRNA_1313
@commac
سال نو بر تمام ملت ایران خصوصا اعضای محترم و فرهیخته کانال آکادمی ارتباطات مبارک و فرخنده باد
@commac
1