NEW BOT Телеграм, страница

👍1

492 views07:48

🎯 وقتی اینترنت نبود چه‌کار می‌کردیم؟

🔴 چیزی نمانده تا زمانی که هیچ‌کس روی زمین یادش نیاید دنیا پیش از اینترنت چه شکلی بود. آن‌هایی که اواخر دهۀ ۱۹۷۰ به دنیا آمده‌اند، آخرین نسلی‌اند که بدون اینترنت بزرگ شدند. جامعه‌شناسان به آن‌ها «واپسین معصومان» یا «مهاجران دیجیتال» می‌گویند. آن «معصومیتِ» ازدست‌رفته، اگر اصلاً معصومیتی در کار بوده، چه بود؟ لیا مک‌لارن، نویسنده‌ و گزارشگر کانادایی، هر وقت در هزارتوی اینترنت سرگشته می‌شد، به روزهایی فکر می‌کرد که اینترنتی وجود نداشت. آن روزها چطور سپری می‌شدند؟

🔴 لیا اولین بار در دانشگاه بود که اینترنت را تجربه کرد و همیشه با خودش می‌اندیشید که اینترنت‌نداشتن، کودکی او را حرام کرده. ساعت‌ها جلوی تلویزیون می‌نشست، بعد هم کاری نداشت جز ول‌چرخیدن توی باغچه یا نگاه‌کردن به ابرها.

🔴 از خودش می‌پرسید: مشخصۀ نسل ما چه بود؟ آن «معصومیتِ» ازدست‌رفته، اگر اصلاً معصومیتی در کار بوده، چه بود؟ بعد در گفتگو با بسیاری از روان‌شناسان فضای سایبری و اخلاق‌شناسان فناوری به نکتۀ جالبی رسید: نسلِ «مهاجران دیجیتال» از این جهت منحصربفرد هستند که «واپسین» نمونه‌های یک گونۀ روبه‌انقراض به‌شمار می‌روند: آن‌ها آخرین منابع حیّ و حاضر از یک تجربۀ بشری هستند که چیزی نمانده از دست برود: ساعت‌های کِش‌دار بی‌مایه و روزهای بی‌فایده.

🔴 این روزها اینترنت مفهوم‌هایی مثل «ساعت خالی» یا «اوقات تنهایی» را دارد از میان می‌برد. بچه‌ها خیلی زود با تعاملات آنلاین آشنا می‌شوند و معمولاً گفتگوهای مجازی را به دیدارهای حضوری ترجیح می‌دهند.

🔴 آیا وقت‌گذراندن شبانه‌روزی با اینترنت چیز بدی است؟ بسیاری از گمانه‌زنی‌ها دربارۀ این مسئله بیشتر بر هراس‌های اخلاقی استوار است تا داده‌های علمی. اما چندی پیش، یکی از بزرگ‌ترین مطالعات ترکیبی دربارۀ مسئله، به شواهد قانع‌کننده‌ای رسید که استفادۀ درازمدت از اینترنت در سال‌های کودکی می‌تواند «تغییراتی حاد و پایدار در نواحی خاصی» از ذهن ایجاد کند و بر بازۀ توجه، حافظه و تعاملات اجتماعی اثر بگذارد.

🔴 ژورف فرث، عصب‌شناس بریتانیایی و مدیر این مطالعه، به لیا گفت: «مغز نسبتاً سریع عادت می‌کند که با اینترنت مثل یک‌نوع بانک حافظۀ برون‌سپاری‌شده برخورد کند، که به مرور زمان به کاهش «کارکرد حافظۀ تعاملی» خودمان منجر می‌شود».

🔴 در واقع مشکل اینترنت این است که به مغز ما وعده می‌دهد: همه چیز را من نگه می‌دارم، پس دیگر لازم نیست تو کاری بکنی. تا اینجا هم شاید مشکل زیادی نباشد. مشکل اصلی اینجاست که در این فرایند مهم‌ترین ابزارمان برای فکر‌کردن به خودمان را از دست می‌دهیم. پرسه‌زدن‌های بی‌هدف و روزهای خالی شاید جذاب نباشند، اما در همین بازه‌هاست که ما خودمان را می‌شناسیم، به درکی عمیق از هویتمان می‌رسیم و افکاری را می‌سازیم که واقعاً از آنِ ما هستند.

📌 آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «قبل از اینترنت چه کار می‌کردی؟» که در سیزدهمین شمارۀ مجلۀ ترجمان علوم انسانی منتشر شده است. این مطلب در تاریخ ۵ شهریور ۱۳۹۸ در وب‌سایت ترجمان نیز بارگذاری شده است. این مطلب نوشتۀ لیا مک‌لارن است و محمد معماریان آن را ترجمه کرده است. برای خواندن نسخۀ کامل این مطلب و دیگر مطالب ترجمان، به وب‌سایت ترجمان سر بزنید.

📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:

B2n.ir/b75322
✅ @commac

ترجمان

قبل از اینترنت چه کار می‌کردی؟

لیا مک‌لارن، گاردین — در ایامی که دچار اضطراب دیجیتال می‌شوم، می‌بینم که یاد میز پدرم افتاده‌ام. بابا در دهۀ ۱۹۸۰ فروشندۀ دوره‌گرد مبلمان بود. آن سال‌ها شغلش هم خوب بود تا رسید به جهانی‌سازی که بخش تولید کانادا را از پا انداخت. زیاد به دل جاده می‌زد، ولی…

642 viewsedited 07:48