💢رویکرد کاربران توییتر راجع به افغانستانی‌ها پس از جنگ: دوقطبی بر سر افغانستانی‌ها

🔹موضوع اتباع و اخراج افغانستانی‌ها از کشور، مدت‌هاست که یکی از سوژه‌های پرتکرار در توییتر فارسی است. این موضوع، پس از جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل، ابعاد جدیدی به‌خود پیدا کرد. خروج اتباع از کشور، تحت تأثیر اخبار مربوط به آن‌ها در جنگ، سرعت و شدت بسیار بیشتری گرفت و همین مسأله در افکار عمومی، و همچنین کاربران توییتری نیز، در تیر ماه بازتاب داشت.

🔸داده‌ها نشان می‌دهد که در این ماه بیش از ۲۶۲ هزار توییت با ۶۵۶ هزار ریتوییت، ۶.۴ میلیون لایک و ۲۰۶ میلیون بازدید راجع به افغانستانی‌ها منتشر شده است؛ اوج توییت‌های منتشر شده به زمانی بازمی‌گردد که نوید محمدزاده ویدئویی منتشر کرده بود و به بازداشت پدر همسرش که تبعه افغانستان است واکنش نشان داد.

🔹تحلیل شبکه بازنشرهای توییت‌های منتشر شده راجع به افغانستانی‌ها بیانگر نوعی دوقطبی در فضای توییتر است؛ در یک قطب، کاربران حامی افغانستانی‌ها که نسبت به برخورد با آن‌ها منتقد هستند، قرار دارند. در این قطب، خوشه اصلی را کاربرانی با گرایش‌های سیاسی مختلف (اعم از برانداز، اصلاح‌طلب، روزمره‌نویس و ...) تشکیل داده‌اند که ۳۰ درصد از شبکه را به‌خود اختصاص داده‌اند و در نقد سیاست‌های اخراج افغانستانی‌ها توییت زده‌اند.

🔸در کنار آن‌ها، کاربران انقلابی و اصولگرا قرار دارند که ۱۸٪ از شبکه را به‌خود اختصاص داده‌اند؛ همان‌طور که در گراف مشخص است (کاربران فیروزه‌ای رنگ) این کاربران یک طیف را شامل می‌شوند؛ بخش بزرگ‌تر آن، از حامیان افغانستانی‌ها و مخالفان برخورد با آن‌ها را تشکیل داده، اما بخش کوچکتر آن در سر دیگر طیف به کاربران طرفدار اخراج افغانستانی‌ها می‌رسد. نکته مهم در تحلیل کاربران انقلابی و اصولگرا آن است که تقریبا هیچ یک از کاربران شاخص این جریان در تیر ماه راجع به افغانستانی‌ها توییت نزده است و اکثرا کاربران عادی اصولگرا هستند که در این رابطه فعال بوده‌اند.

🔹در قطب دیگر، کاربران مخالف افغانستانی‌ها با گرایش‌های مختلف (اعم از اصولگرا، اصلاح‌طلب، روزمره‌نویس و ...) قرار دارند که ۳۱٪ از شبکه را تشکیل داده‌اند. این کاربران خواستار اخراج افغانستانی‌ها شده و اخباری مبنی بر تأثیرات منفی حضور افغانستانی‌ها در کشور منتشر کرده‌اند.

🔸در این سمت، کاربران برانداز، با سهم ۱۹٪ از شبکه، در خوشه‌ای متفاوت مطالبی را بر علیه افغانستانی‌ها منتشر کرده‌اند. این کاربران که عمدتا گرایش سلطنت‌طلبی دارند، علاوه بر مخالفت با افغانستانی‌ها، مطلبی را علیه نوید محمدزاده نیز منتشر کرده‌اند.

🔹کاربران طرفدار سازمان مجاهدین خلق نیز ۲٪ از شبکه را تشکیل داده و اخبار برخورد با افغانستانی‌ها را با رویکرد انتقاد از جمهوری اسلامی منتشر کرده‌اند.

🔸این داده‌ها نشان می‌دهد که قطب‌بندی شکل گرفته حول موضوع افغانستانی‌ها، چندان بر مبنای قطب‌بندی‌های رایج سیاسی نیست. تقریبا هیچ یک از اکانت‌های شاخص جریان‌های سیاسی اساسا راجع به این موضوع توییتی نزده‌اند؛ از سوی دیگر در میان جریانات مختلف سیاسی هم کاربرانی دیده می‌شوند که از افغانستانی‌ها حمایت کرده‌اند و هم کاربرانی دیده می‌شوند که طرفدار اخراج آن‌ها هستند؛ تنها استثنا کاربران سلطنت‌طلب هستند که هیچ حمایتی از افغانستانی‌ها نداشته‌اند.

📲@socialMediaAnalysis

قانون جدید امنیت آنلاین در بریتانیا/ انتقاد شبکه ایکس از این قانون

دولت بریتانیا اعلام کرد قانون جدید امنیت آنلاین، برای محافظت بهتر از کودکان در نظر گرفته شده است.

به نوشته لوفیگارو، این قانون سایت‌ها و پلتفرم‌ها را ملزم به تأیید سن کاربرانی می‌کند که مایل به دسترسی به محتوای پورنوگرافی یا مرتبط با خودکشی هستند، و "به خطر انداختن آزادی بیان" کاملا نادرست است.

یک سخنگوی دولت بریتانیا گفت: "این قانون برای سانسور بحث‌های سیاسی طراحی نشده و پلتفرم‌ها را ملزم به محدود کردن دسترسی بر اساس سن به هر محتوایی غیر از محتوایی که جدی‌ترین خطرات را برای کودکان ایجاد می‌کند، نمی‌کند."

شبکه ایکس، رویکرد "سرکوبگرانه" نهادهای نظارتی بریتانیا در اجرای قانون را محکوم کرد و اظهار داشت اقدامات جدید فقط منجر به "محدودیت‌های بیشتر در آزادی بیان" خواهد شد.

پس از انتقاد شدید شبکه اجتماعی ایکس از این قانون، لندن تاکید کرد قصد "سانسور بحث‌های سیاسی" را ندارد.

از ۳ مرداد، رسانه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های اشتراک‌گذاری ویدیو باید کنترل‌های سنی سختگیرانه‌ای را برای جلوگیری از دسترسی افراد زیر سن قانونی به محتوای نامناسب اعمال کنند.

آفکام، نهاد ناظر بر رسانه‌های بریتانیا اعلام کرد تحقیقاتی را برای تأیید انطباق ۳۴ سایت و پلتفرم پورنوگرافی با قوانین جدید آغاز کرده است.

این اقدامات بخشی از "قانون امنیت آنلاین" است که در سال ۲۰۲۳ تصویب شده و همچنین مستلزم حذف محتوایی است که اختلالات خوردن، افکار خودکشی و خودآزاری را ترویج می‌دهد.

دولت بریتانیا روز شنبه گفت: "این پلتفرم‌ها چندین ماه فرصت داشته‌اند تا خود را برای این قانون آماده کنند. آن‌ها با پنهان شدن پشت ضرب‌الاجل‌ها برای توجیه عدم اجرای صحیح آن، به کاربران خود آسیب می‌زنند"

علاوه بر این، سخنگوی دولت ادامه داد: "همین قانون، تعهدات واضح و صریحی را برای پلتفرم‌ها در جهت حفاظت از آزادی بیان تعیین می‌کند".

در صورت عدم رعایت این قانون، پلتفرم‌ها مشمول جریمه‌هایی حدود ۲۰ میلیون یورو یا ۱۰ درصد از گردش مالی جهانی خود، هر کدام که بیشتر باشد، می‌شوند.

در جدی‌ترین موارد، آفکام ممکن است برای مسدود کردن دسترسی به سایت یا پلتفرم مورد نظر از خاک بریتانیا، اقدام قانونی انجام دهد.

✍🏼مهدی حیدری
@NewJournalism

💢«لحظه‌ای ترسناک» برای مدیرعامل OpenAI

سم آلتمن: GPT-5 چیزی فراتر از تصور بود

سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI، در گفت‌وگویی ویدیویی که در شبکه‌های اجتماعی پربازدید شده، اعتراف کرده که هنگام آزمایش مدل جدید GPT-5 به‌شدت ترسیده است. او این لحظه را نقطه‌ای توصیف کرده که «ابعاد واقعی قدرت هوش مصنوعی» را احساس کرده است

این صحبت‌ها در جریان حضور آلتمن در پادکست «This Past Weekend» با اجرای «تئو وان» مطرح شد؛ جایی که مجری از او پرسید آیا سرعت پیشرفت هوش مصنوعی برایش نگران‌کننده شده است یا نه. آلتمن پاسخ داد:«در چند ماه اخیر، سرعت پیشرفت مدل‌ها بسیار بالا بوده... احساس می‌کنم همه‌چیز سریع‌تر و سریع‌تر می‌شود. امروز صبح هنگام آزمایش مدل جدید GPT-5، سؤال دشواری دریافت کردم که خودم دقیقاً متوجهش نشدم. آن را وارد مدل کردم و پاسخ کامل و بی‌نقصی داد. همان لحظه واقعاً نشستم عقب و با خودم گفتم: این همون چیزیه که ازش می‌ترسیدیم.»

واکنش کاربران: هشدار واقعی یا تبلیغات هوشمندانه؟

انتشار این ویدیو در پلتفرم‌هایی مثل ردیت و توییتر (X) موجی از واکنش‌ها را در پی داشته است. برخی کاربران، آلتمن را به بی‌مسئولیتی در قبال پیامدهای اجتماعی فناوری متهم کردند. یکی از کامنت‌های پربازدید نوشته:«او مثل کسی است که کشتی‌ای را با کل بشریت به آب انداخته، ولی هنوز نمی‌داند آیا این کشتی توانایی شناوری دارد یا نه. این یعنی فقدان مدیریت ریسک.»

اما برخی دیگر، صحبت‌های آلتمن را نه به عنوان هشدار، بلکه نوعی بازاریابی برای نسل جدید چت‌بات‌ها تلقی کرده‌اند:«او فقط در حال تبلیغ محصولش است. پیام او این است:« مدل ما انقدر خوب است که حتی خودمان را هم می‌ترساند. امتحانش کنید.»

واقعیت چیست؟

مدل GPT-5 هنوز به‌طور عمومی عرضه نشده، اما انتظار می‌رود جهشی چشمگیر نسبت به نسخه GPT-4 داشته باشد. در عین حال، بسیاری از کارشناسان هشدار می‌دهند که قدرت بی‌سابقه این مدل‌ها، بدون نظارت و چارچوب‌های اخلاقی روشن، می‌تواند پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی پیش‌بینی‌ناپذیری داشته باشد.

سم آلتمن پیش‌تر نیز درباره خطرات هوش مصنوعی ابراز نگرانی کرده بود، اما به‌نظر می‌رسد این بار، ترس او نه‌فقط تئوریک، بلکه شخصی و عینی شده است.



https://www.uniladtech.com/news/ai/chatgpt-ceo-sam-altman-ai-impact-future-children-699087-20250715

🆔@ScientificDialectics

🔵 پیشنهاد چین برای تأسیس نهاد جهانی هوش مصنوعی

🔹لی که‌چیانگ، نخست‌وزیر چین، طی سخنرانی افتتاحیه کنفرانس جهانی هوش مصنوعی در شانگهای، خواستار تأسیس یک نهاد بین‌المللی برای تقویت همکاری جهانی در توسعه و حکمرانی هوش مصنوعی شد.

🔹او هشدار داد که هوش مصنوعی ممکن است به ابزاری در انحصار کشورهای خاص یا شرکت‌های بزرگ تبدیل شود.

🔹این پیشنهاد در شرایطی مطرح شده که رقابت فناورانه بین چین و آمریکا در حوزه هوش مصنوعی به اوج خود رسیده است.

🔹پیشنهاد چین برای حکمرانی جهانی بر هوش مصنوعی با مخالفت آمریکا مواجه شده است. واشنگتن با استناد به نگرانی‌های امنیتی، محدودیت‌هایی بر صادرات تراشه‌های پیشرفته و فناوری‌های خاص به چین اعمال کرده است. با این وجود، پکن همچنان مسیر توسعه مستقل خود را ادامه می‌دهد و خواهان مشارکت کشورهای جهان، به‌ویژه کشورهای جنوب جهانی، در این عرصه است.

🔗 متن کامل


🔹@ITNA_IR

🔻قبل از آغاز جنگ و به ۱۲ فرد دولتی و فناوری ایران انجام شد
⭕️ هشدار اپل به مقام‌های ایرانی درباره جاسوسی اسرائیل

پاتریک هاول اونیل در بلومبرگ می‌نویسد: طبق تحقیقات جدید، بیش از ۱۲ گوشی موبایل ایرانی‌ها در ماه‌های پیش از آغاز جنگ این کشور با اسرائیل، هدف جاسوسی نرم‌افزاری قرار گرفته‌اند.

پژوهشگران معتقدند که این امر، تنها بخش کوچکی از کل اهداف بوده است.

این گزارش اشاره می‌کند که حداقل ۱۲ نفر از این قربانیان، در بخش دولتی ایران یا حوزه فناوری فعالیت می‌کردند.

اعلان‌های تهدید اپل گفته‌اند که این حملات، «میلیون‌ها دلار هزینه داشته‌اند» و «بسیار نادر» هستند.

در همین رابطه، اپل به قربانیان ایرانی اعلام کرد: «هزینه بسیار بالا، پیچیدگی و گستردگی جهانی این حملات، موجب شده جاسوسی‌های نرم‌افزاری قراردادی، از پیشرفته‌ترین تهدیدات دیجیتال موجود برخوردار باشند. احتمالاً این هجوم، به‌طور خاص شما را به‌خاطر جایگاه یا فعالیت‌های‌تان، هدف قرار داده است.»

اعلان‌های تهدید به منبع حملات اشاره‌ نمی‌کنند، اما به کاربران هشدار می‌دهند که آنها باید اقدام کنند.

⬅️ متن کامل

🔗 مطالب بیشتر در:
📱@IT_analyze
🌐 http://ITanalyze.com
✅ @commac

🎥فرقانی: روزنامه نگار را تبدیل به کارمند کردند/ دانشکده خبر از هدف اصلی خود دور افتاد

🔹استاد علوم ارتباطات و پیشکسوت روزنامه‌نگاری می‌گوید: متاسفانه روزنامه‌نگاران را به کارمند تبدیل کردند، یعنی ساعت کارت‌زنی برای اعضای تحریریه‌های خبری گذاشتند و گفتند ورود و خروجتان باید درج شود و اگر زود بروید از حقوقتان کم می‌شود.

🔹بعد از جنگ یک سری محدودیت‌ها خود به خود برداشته شد. ما زمان جنگ بدون اینکه فشاری از بیرون وارد شود این ملاحظه را داشتیم که یک وقت در «کیهان» طوری ننویسیم که به امنیت ملی لطمه بخورد. این دغدغه همه ما بود. بنابراین گاهی اوقات زیاد خودسانسوری می‌کردیم. این خودسانسوری زیاد را بهتر از آن می‌دانستیم که یک وقت کاری کنیم که موجب سوءاستفاده دشمن شود.

🔹بعد از جنگ به طور طبیعی این شرایط جنگی برداشته و دوره سازندگی شروع شد و نوعی «توسعه کمی» که مرحوم هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور وقت آن را نمایندگی می‌کرد شکل گرفت. روزنامه کیهان هم سعی می‌کرد کم و بیش در این مسیر حرکت و سیاست دولت را تایید و تقویت و تثبیت کند و در خدمت سازندگی کشور باشد.

🔹بعدها ساعت کارت زنی برای اعضای تحریریه گذاشتند و گفتند ورود و خروجتان باید درج شود و اگر زود بروید از حقوقتان کم می‌شود و در واقع روزنامه نگار را تبدیل به کارمند کردند.

🔹فلسفه تاسیس دانشکده خبر در ابتدا به نظر من درست و قابل قبول بود. برای این که از یک طرف این امکان را به وجود می‌آورد تا خبرنگاران و روزنامه نگارانی که در تحریریه نشریات کار می‌کنند و فرصت تحصیلات آکادمیک را پیدا نکرده‌اند بتوانند به دانش نظری روزنامه نگاری مجهز شوند که در ترکیب با تجربه عملی، بسیار مفید می‌توانست واقع شود. از سویی جوان‌هایی که علاقمند به کار رسانه‌ای بودند می‌توانستند با تحصیل در این دانشکده جذب خبرگزاری شوند یعنی چیزی مشابه آن چه در کیهان دهه ۵۰ رخ داد.
اما به نظر می رسد این دانشکده به تدریج از این هدف دور افتاد. البته من اطلاع خیلی دقیق و وثیقی از کم و کیف کار و جزئیات آن ندارم. ولی چیزی که دورادور می‌توانم حدس بزنم این است که این دانشکده از هدف اصلی‌اش فاصله گرفت.

🔹من اخیرا شنیدم که بعد از جنگ 12 روزه حدود 150روزنامه نگار در کشور بیکار شده‌اند. این واقعا تاسف آور است و آدم گریه‌اش می گیرد. ظاهرا دیواری کوتاه تر از دیوار روزنامه نگاران وجود ندارد. در حالی که این روزنامه نگاران هستند که به قلب حادثه می‌زنند و با زندگی، حیثیت و امنیت شان خطر می‌کنند، آن وقت این طور مورد بی مهری قرار می‌گیرند. واقعا جای تاسف دارد.

🔹می‌گویند آدم باید یا عاشق باشد یا دیوانه، برای کار روزنامه نگاری باید هر دو باشید.
به دلیل شرایط حرفه ای، اجتماعی و سیاسی شاید این انگیزه‌ها از بین رفته باشد ولی اگر کسی بخواهد روزنامه نگار شود باید اصول و معیارهای حرفه‌ای و اخلاق حرفه‌ای را رعایت کند و بداند این اصول و اخلاق در همه انواع رسانه‌ها در نهایت حرف اول را می‌زند.
یعنی تعهد به صداقت، امانت داری، پاکدستی، عینی گرایی، مردمی بودن، رعایت منافع و مصالح عمومی. این ها اصول و معیارهای اصلی حرفه ای روزنامه نگاری است. بنابراین به نظرم هنوز روزنامه نگاری حرفه‌ای حرف برای گفتن دارد و این وجه تمایز آن است با روزنامه نگاری شهروندی.

لینک خبر
tv.irna.ir
@IRNA_1313
✅ @commac

⛔️ بهروز بهزادی، از نویسندگان نامه به رئیس جمهور: عزم رفع فیلتر را در نهادهای رسمی نمی‌بینم/ صرفا برای نشان دادن واقعیات نامه نوشتیم

🔻بهروز بهزادی در گفت‌وگو با خبرنگار جماران، با اشاره به نامه اخیر تعدادی از اساتید روزنامه‌نگاری به رئیس‌جمهور و تاکید بر لزوم پایان‌دادن به فیلترینگ، اظهار کرد: ما این نامه را صرفا برای نشان دادن واقعیات به حاکمیت نوشتیم و خواستیم زیان‌های فیلترینگ را گوشزد کنیم.

🔻در شرایطی که تمام مردم با استفاده از فیلترشکن در حال دور زدن فیلترینگ هستند، این سیاست فقط بستری را فراهم آورده که مردم بتوانند بدون هیچ محدودیتی وارد هر فضای مجازی مخربی شوند.

🔸ما باید طوری عمل کنیم که مردم بتوانند خودشان استفاده از اینترنت را مدیریت کنند. به عنوان مثال در کشورهای پیشرفته، برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان، سطوح مختلفی از دسترسی به اینترنت در نظر گرفته شده است، اما هیچ گاه اینترنت فیلتر نمی‌شود./ جماران

بحران کاغذ روزنامه به اوج رسید

سازندگی نوشت: یکی از بزرگ‌ترین بحران‌هایی که این روزها روزنامه‌ها با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، بحران تامین کاغذ است که بعد از جنگ 12 روزه، قیمت آن دو برابر شده و با گذشت چندین ماه از کم‌کاری دولت چهاردهم برای واردات کاغذ و حتی در شرایطی که صورت جلسه تخصیص ارز برای واردات به امضا رسیده هنوز اقدام عملی برای واردات کاغذ صورت نگرفته است.

افزایش دو برابری قیمت ناگهانی کاغذ، نفس روزنامه‌های بسیاری را به شماره انداخته و بیم آن می‌رود که در صورت تداوم، بسیاری از نشریات کاغذی به تعطیلی کشیده شوند.

کاغذ مطبوعاتی، برخلاف دیگر اقلام فرهنگی، کالایی استراتژیک برای تداوم گردش آزاد اطلاعات و حفظ تنوع رسانه‌ای به‌شمار می‌رود. برخی از روزنامه‌ها ناچار به کاهش شمارگان، ادغام صفحات یا حتی توقف انتشار شده‌اند. برخی از رسانه‌ها نیز به تعدیل نیرو روی آورده‌اند. خاموشی تدریجی رسانه‌های مکتوب، حذف صداهای مستقل و تضعیف فضای عمومی کشور، از پیامدهای سنگین این بحران است.

@journalistsclub1

🎯وقتی در اینترنت می‌چرخی، هم‌زمان دو چیز را می‌فهمی: دنیا دارد نابود می‌شود ولی چندان هم اهمیت ندارد

🔴 اگر به‌اندازۀ کافی در اینترنت بچرخید، به‌راحتی به این احساس می‌رسید که جهان -و روح و روان خودتان- در حال فروپاشی است و درعین‌حال برای هیچکس هم اهمیت چندانی ندارد. همه‌چیز مسخره به نظر می‌رسد. پستی بسیار دیده شده می‌گوید: «تغییرات اقلیمی به‌ شکل مجموعه‌ای از بلایای طبیعی نمود خواهد یافت که از طریق فیلم‌هایی در گوشی‌ها دیده می‌شود و ویدیوها رفته‌رفته به محل زندگی شما نزدیک‌تر می‌شوند، تا جایی که خود شما فیلم‌بردار آن‌ها خواهید شد». این جمله‌ها واقعیتی غیرعادی و همزمان عادی دربارۀ جهان ما می‌گوید.

🔴 به این وضعیت «بحران و بی‌توجهیِ توأمان» نام‌های مختلفی می‌توان داد: شوم‌گردی، خیرگی، شاهدبودن یا چیزهای دیگر. اما در لحظۀ فاجعه، نمی‌توان در برابر میل به پرسه‌زدن در اینترنت مقاومت کرد. بااین‌حال، تماشای صفحه‌‌نمایش در حالی که دیگران رنج می‌کشند به‌ندرت همبستگی عمیقی ایجاد می‌کند.

🔴 آماندا هِس این احساسِ آشکارا جدید را در مقاله‌ای دربارۀ تماشای تصاویر کودکان کشته‌شده در غزه در اینستاگرام، به‌خوبی به تصویر کشید: «من نه بازمانده‌ام، نه امدادگر. من شاهد هستم، یا شاید صرفاً تماشاچی. رنجی که احساس می‌کنم درواقع شرم است». برای کسانی که در محل حادثه حضور دارند، شبکه‌های اجتماعی معنای متفاوتی دارند. آن‌ها مشخصاً به اطلاعات موثق دربارۀ وضعیت خود نیاز دارند و به کمک. اما هرج‌ومرج حاکم بر پلتفرم‌های اجتماعی و ماهیت نامنسجم و فریبندۀ صنعت رسانه‌ای باعث می‌شود این سرگردانی به آن‌ها نیز سرایت کند.

🔴 با مسیری که ابرقدرت‌های اینترنت، مثل ماسک و زاکربرگ در پیش گرفته‌اند، امید چندانی نمی‌توان داشت که اوضاع در آینده هم بهتر شود. ماسک اخیراً با صراحت گفته است: دلش نمی‌خواهد کاربران هیچ‌وقت از ایکس خارج شوند و برای رسیدن به این هدف، هر کاری خواهد کرد.

🔴 هزینۀ سپری‌کردن ساعت‌های طولانی در شبکه‌های اجتماعی، چیزی است که الکس استفن، متخصص بحران‌های اقلیمی، «گسستگی» می‌نامد. گسستگی زمانی رخ می‌دهد که «تجربه‌های گذشتۀ ما ارزش خود را به‌عنوان راهنما برای تصمیم‌گیری دربارۀ آینده از دست می‌دهند». مهم‌ترین نتیجۀ گسستگی احساس عجز و ناتوانی است. وقتی در شبکه‌های اجتماعی، تصویر جشن تولد‌های پر زرق‌وبرق، کودکان بی‌حال‌شده از گرسنگی، جدیدترین گجت‌ها و آتش‌سوزی جنگل‌ها را پشت سر هم می‌بینیم، این عجزِ بی‌معنا و ناتوان‌کننده وجود ما را فرا می‌گیرد.

🔴 این چشم‌انداز واقعاً دلسردکننده است. گذراندن زمان در اینترنت به احتمال زیاد هیچ‌گاه این‌قدر بد نبوده است، اما هنوز هم شاید کورسوهایی از امید وجود داشته باشد. نه در پلتفرم‌های عظیمی که میلیاردهای فناوری هدایتشان می‌کنند، اما در تلاش‌های کوچک انسان‌هایی که هنوز دلشان می‌خواهد اینترنت چیزی انسانی باشد.

🔴 مدیر عامل واچ‌دیوتی، اپلیکیشن کوچکی که به مردم مناطقی که در معرض آتش‌سوزی هستند پیام هشدار می‌دهد، دربارۀ کار خودش می‌گوید: «ما نمی‌خواهیم شما زمان زیادی در این اپلیکیشن بگذرانید. اطلاعات را می‌گیرید و بیرون می‌زنید. لازم نیست مردم به‌طور بی‌وقفه در حال اسکرول‌کردن باشند». این نشانۀ رویکردی متضاد ماسک یا زاکربرگر است. و هشداری دربارۀ اینکه وقتی تمام تجربۀ اینترنت را با «سرگرمی و شوخی» پر می‌کنید، آنچه از دست می‌رود، توان درک ما از فاجعه و قدرت ما برای کنشگری در مقابل آن است.

🔴 چارلی وارزل می‌نویسد: «شبکه‌های اجتماعی گویی برای دنیایی ساخته شده‌اند که وجود ندارد. و آن‌ها را میلیاردرهایی اداره می‌کنند که می‌توانند خود را از واقعیت دور نگه دارند، حداقل در حال حاضر.»

📌 آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «وقتی مرز فاجعه و سرگرمی محو می‌شود» که در سی‌وپنجمین شمارۀ مجلۀ ترجمان علوم انسانی منتشر شده است. این مطلب نوشتۀ چارلی وارزل است و فرشته هدایتی آن را ترجمه کرده است.

📌 برای خرید شمارۀ ۳۵ مجلۀ ترجمان به لینک زیر مراجعه کنید:

https://B2n.ir/xt9189

@tarjomaanweb
✅ @commac

اولین پروژه رسانه‌ای متکی بر هوش مصنوعی در خبرگزاری ایرنا پیاده‌سازی می‌شود

🔹حسین افشین، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور روز سه‌شنبه و در آستانه روز خبرنگار، در خبرگزاری جمهوری اسلامی حضور یافت و ضمن گرامیداشت یاد و خاطره شهید صارمی، این روز را به اهالی ایرنا تبریک گفت.

🔹وی از آمادگی این معاونت برای اجرای اولین پروژه هوش مصنوعی در حوزه رسانه با همکاری خبرگزاری جمهوری اسلامی خبر داد.

🔹در کشور ما اهمیت حوزه علم و فناوری هنوز جا نیفتاده و بخش رسانه‌ای علم و فناوری نیز به تبع آن، مهجور و مظلوم واقع می‌شود.

🔹ما هوشمندسازی را در قالب هوش مصنوعی می‌بینیم، چرا که دنیای امروز، دنیای هوش مصنوعی است و آمادگی داریم که همکاری مشترک داشته باشیم تا اولین پروژه هوش مصنوعی در حوزه رسانه را با خبرگزاری ایرنا به پیش ببریم و نتیجه آن را تکثیر کنیم و در اختیار دیگر رسانه‌ها قرار دهیم.

🔹در اینجا یک تقاطع بین داده‌های بین‌المللی و داده‌های داخلی داریم که حتماً باید به آن توجه کنیم، زیرا اگر فقط به داده‌های داخلی به عنوان منبع تکیه کنیم، این تقاطع برقرار نمی‌شود.

لینک خبر
tv.irna.ir
@IRNA_1313

🔴استرالیا اینترنت ماهواره ای آمازون را به استارلینک ترجیح داد

شفقنا رسانه- شبکه اینترنت دولتی استرالیا پروژه اینترنت ماهواره ای کوییپر را برای فراهم کردن اینترنت به کار گرفته و آن را به استارلینک ترجیح داده است.

https://media.shafaqna.com/news/568192/
✅ @commac

🟣جنگ های موجود و گسترش رسانه های اجتماعی

✍🏻 فلسفه و رسانه/آریا یونسی

▪️جنگ ها مادر فناوری ها هستند؛ آموزه ای که فردریک کیتلر، نظریه پرداز رسانه آلمانی، بسط داده است. جنگ ها هستند که تعیین می کنند کدام فناوری ها نیاز هستند و مهمتر از همه جنگ تعیین می کند که رسانه غالب چیست. وقتی جنگ تعیین کند که فناوری مورد نیاز چیست و کدام نوع فناوری رسانه ای غالب باشد، در جنگ های مهم است که رسانه ها تغییرات ماهوی پیدا می کنند.

▪️در واقع، فناوری های ارتباطی در زمان جنگ به شکل مورد نیاز در می آیند و همین فناوری ها هستند که تعیین می کنند چه نوعی از رسانه ها غالب باشند. کیتلر این سیر را سیری تاریخی می داند که نشان می دهد آنچه که تعیین کننده است فناوری و ماشین است که خود آنها توسط جنگ ظهور پیدا می کنند.

💻متن کامل این یادداشت را در سایت رسانه نگاران مطالعه کنید.

📱همراه با رسانه نگاران در فضای مجازی:

🔗سایت ▫️🔗اینستاگرام ▫️🔗واتساپ▫️🔗تلگرام
✅ @commac

🔷 چرا حرف‌هایم گیرا نیست؟
🔶 راز تبدیل افکار پیچیده به توضیحات ساده و جذاب چیست؟

🔹 تصور کنید می‌خواهید مفهوم «تورم» را به یک نوجوان توضیح دهید، یا ایدۀ شخصی‌تان را به سرمایه‌گذاران بفروشید، یا سر کلاس موضوعی را برای دانشجویان ارائه دهید، یا حتی فرزندتان را متقاعد کنید که امشب به شهر بازی نروید. آیا به‌سادگی این کارها را انجام می‌دهید یا اغلب با مشکل مواجه می‌شوید؟

🔹 گاهی تلاش می‌کنید اصطلاحات تخصصیِ بیشتری چاشنی کار کنید یا با ارجاع به قواعد منطقی دست بالاتر را در گفت‌وگو داشته باشید؛ با خود فکر می‌کنید «حالا که حرفم را نمی‌فهمد، پس باید خودم را برتر نشان دهم تا، بدون اینکه متوجه منظورم شده باشد، صرفاً با من موافقت کند».

🔹 گاهی هم مخاطبتان را بمباران اطلاعاتی می‌کنید و همۀ اطلاعاتِ موضوعی را که باید توضیح دهید پشت‌سرهم ردیف می‌کنید. واکنش مخاطب چیست؟ اصل مطلب را از دست می‌دهد، در جزئیات گم می‌شود و هاج‌وواج به شما زل می‌زند.

🔹 بعد از چند تلاش ناموفق، به‌کل ناامید می‌شوید و قید گفت‌وگو را می‌زنید. تصور می‌کنید مخاطب شما را نمی‌فهمد و تلاشِ بیشتر فقط وقتتان را هدر می‌دهد؛ شما می‌مانید و ناکامی در تعامل با دانش‌آموزان، ایمیل‌های بی‌پاسخی که برای کارفرماها فرستاده‌اید، و فرزندتان که با گفتن «نمی‌فهمم» بحث را تمام می‌کند و با ناراحتی به اتاقش می‌رود.

🔹 پس چه باید کرد؟ شاید مشکل ما نه از «چه گفتن»، که از «چگونه گفتن» باشد. و شاید بهتر است به اهل فن رجوع کنیم و از آن‌ها مشورت بگیریم.

🔹 راس اتکینز روزنامه‌نگار برجستۀ بی‌بی‌سی است که سال‌ها پیچیده‌ترین اخبار و تحلیل‌ها را به ساده‌ترین شکل ممکن برای مخاطبانی از هر دسته و گروه توضیح داده. او دربارۀ دشواریِ این مهارت کتابی نوشته است.

🔹 اتکینز می‌گوید «مردم لزوماً ایده‌های شما را رد نمی‌کنند؛ آن‌ها فقط روش توضیحتان را نمی‌فهمند».

🔹 او در این کتاب کاربردی که مثل یک کارگاه عملی است نشان می‌دهد که برای «توضیحِ خوب» باید قلاب اولیه داشت، یعنی جمله‌ای که مخاطب را میخکوب کند؛ باید حرفتان را در سه نکتۀ طلایی خلاصه کنید، چون حافظۀ کوتاه‌مدت بیشتر از این تحمل ندارد؛ و باید از داستان و مثال استفاده کنید،‌ چون مغز انسان داستان‌ها را ۲۲ برابر بهتر به خاطر می‌سپارد.

🔹 «هنر توضیح‌دادن» کتابی است برای معلم‌هایی که می‌خواهند مفاهیم دشوار را شیرین کنند، مدیرانی که باید تیمشان به اجرای پروژه‌ها متقاعد کنند، والدینی که می‌خواهند یک بار برای همیشه به فرزندشان «نه» را توضیح دهند، و خبرنگاران و روزنامه‌نگاران و مُجریان تلویزیونی که باید مطالب را بجوند و متناسب با فهم و ذائقۀ مخاطبان متنوعشان ارائه کنند.

🔺 برای مطالعۀ بخش‌هایی از کتاب «هنر توضیح‌‌دادن» و تهیۀ آن به فروشگاه اینترنتی ترجمان بروید.

🔗 لینک خرید:
https://B2n.ir/my6546

🔸 هنر توضیح‌دادن: چگونه مقصودمان را به‌روشنی و با اعتمادبه‌نفس بیان کنیم؟
✍🏻 نوشتۀ راس اتکینز
✍🏻 ترجمۀ علیرضا شفیعی‌نسب
📚 ۳۱۲ صفحه؛ رقعی؛ جلد نرم؛ قیمت، همراه با تخفیف: ۳۳۷۵۰۰ تومان

با این حال، پژوهشگران مایکروسافت تاکید می‌کنند که یافته‌هایشان تنها بخشی از واقعیت را بازتاب می‌دهد، زیرا ارزیابی آنها محدود به مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) بوده و سایر کاربردهای هوش مصنوعی، ازجمله در حوزه‌های مکانیکی یا رانندگی، ممکن است در آینده مشاغل بیشتری را تحت تاثیر قرار دهند. کیران تاملینسون، پژوهشگر ارشد مایکروسافت، هم تصریح می‌کند که هدف این مطالعه بررسی تغییر در شیوه انجام کار بوده نه حذف مشاغل: «هوش مصنوعی در بسیاری از وظایف، به‌ویژه در تحقیق، نگارش و ارتباطات، نقش حمایتی دارد، اما نمی‌تواند به‌تنهایی هیچ کاری را به‌طور کامل انجام دهد. با سرعت گرفتن این تحول، بررسی پیامدهای اجتماعی و اقتصادی آن ضروری است.»

​​در سال‌های اخیر، پس از موج گسترده اخراج‌ها در صنعت فناوری، بسیاری از جوانان نسل زد (Z) به دنبال ثبات شغلی به حوزه آموزش روی آورده‌اند، حرفه‌ای که در میان فارغ‌التحصیلان بریتانیا و آمریکا رشد چشمگیری داشته است. به‌رغم مزایایی مانند تعادل بهتر میان کار و زندگی، گزارش مایکروسافت هشدار می‌دهد که برخی مشاغل آموزشی، ازجمله استاد کشاورزی، استادان اقتصاد، تجارت و کتابداری، تطابق بالایی با توانایی‌های هوش مصنوعی دارند. هرچند استفاده گسترده از معلمان مبتنی بر هوش مصنوعی در مدارس فعلا بعید به نظر می‌رسد، اما این گزارش نشان می‌دهد که فناوری می‌تواند با سرعتی چشمگیر، ساختار حرفه آموزش و دیگر مشاغل را دگرگون کند.

۱۰ شغلی که کمترین میزان انطباق را با هوش مصنوعی مولد دارند

۱. متصدی لایروبی
۲. نگهبان پل و قفل‌بان‌‌ها
۳. متصدی تاسیسات تصفیه آب
۴. قالب‌ساز و ریخته‌گر
۵. متصدی تجهیزات خط آهن
۶. متصدی ماشین‌آلات شمع‌کوب 
۷. سنباده‌زن‌ و کف‌ساز
۸. مستخدم
۹. کاربر قایق موتوری
۱۰. کاربر ماشین‌آلات جنگلداری

۴۰ شغلی که بیشترین میزان انطباق را با هوش مصنوعی مولد دارند

۱. مترجم و مفس
۲. تاریخ‌نگار
۳. مهماندار
۴. نمایندگان فروش خدمات
۵. نویسنده و مولف
۶. نمایندگان خدمات مشتری
۷. برنامه‌نویس ابزار سی‌ان‌سی (‌CNC)
۸. متصدی تلفن
۹. متصدی بلیت و آژانس‌های مسافرتی
۱۰. گوینده و مجری رادیویی
۱۱. کارمند کارگزاری دفترهای مالی و بورس 
۱۲. مربی خانواده
۱۳. بازاریاب تلفنی
۱۴. دربان‌
۱۵. کارشناس علوم سیاسی
۱۶. تحلیل‌گر خبر، خبرنگار و روزنامه‌نگار
۱۷. ریاضی‌دان
۱۸. نویسنده فنی
۱۹. ویراستار نهایی و علامت‌گذار متون
۲۰. میزبان و راهنمای مهمانان
۲‍‍۱. ویراستار
۲۲. استاد دانشگاهی تجارت
۲۳. کارشناس روابط عمومی
۲۴. نمایش‌دهندگان و تبلیغ‌کنندگان محصولات
۲۵. نمایندگان فروش تبلیغات
۲۶. کارمند افتتاح حساب
۲۷. دستیاران آماری
۲۸. کارمند پیشخوان و اجاره‌دهندگان
۲۹. متخصص داده
۳۰. مشاور مالی شخصی
۳۱. بایگان‌
۳۲. استاد اقتصاد
۳۳. طراح وب
۳۴. تحلیل‌گر مدیریت
۳۵. جغرافی‌دان
۳۶. مدل‌ها
۳۷. تحلیل‌گر بازار
۳۸. متصدی مرکز تماس ایمنی عمومی
۳۹. متصدی تلفن‌خانه 
۴۰. استاد دانشگاه علوم کتابداری

https://www.yahoo.com/news/articles/microsoft-researchers-revealed-40-jobs-153121743.html

🆔@ScientificDialectics
✅ @commac

💢چگونه در شبکه‌های اجتماعی بحث کنیم؟
✍🏻جواد حیدری

🔹این مطلب برگرفته از نویسنده‌ی جدی و خوشنام به نام لوئیس وُون است که در تفکر انتقادی و نظریه‌های اخلاقی تخصص دارد. وُون در کتاب بسیار تأمل‌برانگیزش به نام «فلسفه‌نگاری: راهنمای دانشجویان برای خواندن و نوشتن جستارهای فلسفی» مطلب مهمی را درباره‌ی چگونگی بحث در شبکه‌های اجتماعی و آنلاین مطرح می‌کند.

🔸فرض کنید که شما می‌خواهید در شبکه‌های اجتماعی درباره‌ی موضوع سیاسی یا اخلاقی یا فلسفی مهمی وارد بحث جدی و صادقانه و سازنده شوید. شما قصد دارید در یک مباحثه‌ی واقعی مشارکت کنید و از بحث‌های بی‌فایده‌ای که وقت و انرژی شما را هدر می‌دهند اجتناب کنید. چگونه این کار را باید انجام دهید؟ به این شیوه:

1️⃣ قبل از هر چیز، از کسانی که فکر می‌کنید فقط می‌خواهند برتری خودشان را به رخ بکشند، جلب توجه و خودنمایی کنند، خود را آرام کنند، خشم خودشان را بر سر شما خالی کنند، یا شما را عصبانی و تحریک کنند دوری کنید. اگر در نیمه راه بحث متوجه شدید که طرف مقابل شما علاقه‌ای به بحث عقلانی ندارد، خداحافظی کنید و خود را کنار بکشید. به سمت گفتگوهایی بروید که در آن مباحث محترمانه و هوشمندانه رایج است.

2️⃣ فقط روی استدلال متمرکز شوید. شکل استدلال یا صدق مقدمات طرف مقابل‌تان را نقد کنید و اصلاً به شخصیت او کار نداشته باشید. از شخصی کردن بحث اجتناب کنید و عواطف خود را وارد بحث نکنید و بحث بی‌ربط به موضوع را طرح نکنید.

3️⃣ سعی کنید دیدگاه طرف مقابل خیلی خوب فهم کنید. با این کار مجال ارائه‌ی بحث خوب را افزایش می‌دهید و چیزهایی را که نمی‌دانستید یاد می‌گیرید و با نشان دادن همدلی خود بحث را آرام می‌کنید. با ارج نهادن به ایرادات طرف مقابل‌تان می‌توانید استدلال خودتان را قوی‌تر کنید و نشان دهید که در بحث جدی و منصف هستید.

4️⃣ به طرف مقابل‌تان در بحث احترام بگذارید. حرف‌های او را با دقت بخوانید و گوش فرادهید. در مورد انگیزه‌های او، یا ارزش‌های او یا پیشینه‌ی او بدترین حالت را متصور نشوید. تنها بر مبنای گرایش‌ها و تمایلات سیاسی به طرف مقابل‌تان برچسب نزنید. از اظهارنظرهای رکیک، تمسخرآمیز، فحاشانه و توهین‌آمیز اجتناب کنید.

5️⃣ محل نزاع را عوض نکنید؛ با طرح موضوعات جانبی بی‌ربط یا با عیب‌جویی بحث را منحرف نکنید. اشاره به اشکالات گرامری طرف مقابل‌تان یا بر شمردن خطاهای تایپی و املائی او اصلاً بحث پیش نخواهد رفت و احتمالاً مهر خاتمه خواهید زد بر هرگونه شانس بحث عقلانی.

6️⃣ احساسات خود را مهار کنید. اگر خشمگین یا مضطرب یا عصبانی هستید، نمی‌توانید آن‌طور که باید واضح فکر کنید، ممکن است به جای اقامه‌ی استدلال قوی و محکم، شروع کنید به ناسزا گفتن و احتمالاً طرف مقابل‌تان هم به همین شیوه به شما پاسخ خواهد داد.

7️⃣ بدانید که در مورد چه چیزی صحبت می‌کنید. فرض کنید که با کسی درباره‌ی یک موضوعی بحث می‌کنید. در گرماگرم بحث متوجه می‌شوید که از واقعیاتی بی‌خبر هستید. اما همچنان اصرار می‌ورزید که بر حق هستید، چون برای شما بسیار عذاب‌آور است که قبول کنید که درباره‌ی آن موضوع یک سری نکات را نمی‌دانستید. این وضعیت اتلاف وقت است. بهتر است قبل از این که وارد بحث و منازعه شوید از واقعیات باخبر شوید. از قبل در مورد موضوع تحقیق کنید و از استدلال‌های له و علیه موضع مورد بحث مطلع شوید.

8️⃣ قبل از این که بخواهید وارد بحث جدی در یک پلتفرم شبکه‌ی اجتماعی با کارکتر محدود مانند توییتر شوید دوباره فکر کنید. محدودیت کاراکتر توییتر بحث درباره‌ی موضوعات پیچیده و طولانی را دشوار یا بی‌فایده می‌کند.

📲@socialMediaAnalysis
🆔 @commac

🧷برنامه اجرای دولت هوشمند ابلاغ شد

✅رئیس‌جمهوری در ابلاغیه‌ای، وزارت ارتباطات را مأمور اجرای طرح زیست‌بوم‌های دیجیتال دولت به‌منظور تحقق اهداف برنامه هفتم پیشرفت و پیشبرد دولت هوشمند کرد.

✅برنامه اجرای این طرح در سه مرحله پیش‌بینی شده است. در مرحله نخست که باید حداکثر تا شش ماه پس از ابلاغ انجام شود، زیست‌بوم‌های حوزه مالی، مالیاتی، انرژی، سلامت، تجارت فرامرزی، زمین، زنجیره تأمین، مهاجرین و اتباع پیاده‌سازی می‌شوند.

✅مرحله دوم تا حداکثر نه ماه پس از ابلاغ شامل زیست‌بوم‌های منابع انسانی، پشتیبانی، کشاورزی، گردشگری و بیمه خواهد بود و سایر زیست‌بوم‌ها نیز در مرحله سوم عملیاتی می‌شوند.

🌐 t.me/akhbardolat
🆔 @commac

بیانیه انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران
به مناسبت روزخبرنگار
ضرورت تغییر رویکردها نسبت به رسانه


هفدهم مرداد، روز خبرنگار، فرصتی است برای تجلیل از کسانی که حرفه‌شان را پیمانی پُرمخاطره با «حقیقت» و «مسئولیت اجتماعی» می‌دانند؛ آنان که با تکیه بر عقل و درایت، همراه با شور و ذوق، استعداد و عشق، در مسیر آگاهی‌بخشی و روشنگری گام نهاده‌اند و در میان رخدادها، همواره در کنار مردم ایستاده‌اند.

در این روز، با افتخار سر فرود می‌آوریم برابر روزنامه‌نگارانی که با قلم خود چراغ راه جامعه‌اند و به آینده‌ای امیدوار می‌نگریم که در آن، قلم آزاد، رسانه مستقل و مردم آگاه، ستون‌های اصلی یک ایران توسعه‌یافته باشند.

در جهان امروز، ساختار رسانه‌ای در هر نظام حکمرانی، نه تنها ابزاری برای اطلاع‌رسانی، بلکه رکن چهارم قدرت و یکی از پایه‌های ثبات، شفافیت و سلامت در جامعه است. رسانه‌های حرفه‌ای و مستقل با افشاگری فساد، تبیین تصمیمات حاکمیتی، پیوند با افکار عمومی و بازتاب صدای جامعه، به اصلاح سازوکارها و افزایش کارآمدی حکومت کمک می‌کنند.

حال، نظام‌هایی که از این کارویژه‌ها استقبال کنند و به رسانه به چشم شریک در حکمرانی بنگرند، مسیر توسعه پایدار را هموار می‌کنند. در مقابل، نادیده گرفتن نقش واقعی رسانه و تکیه بر رسانه‌های فرمایشی و تبلیغاتی، گرچه در کوتاه‌مدت، همچون مخدر سکوت و رضایت خاطر می‌آفریند، اما در بلندمدت مشروعیت، سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی را فرسوده می‌کند.

امروز بیش از هر زمان، نیاز به آن است که حاکمیت با بازنگری در رویکرد خود بپذیرد که تقویت رسانه‌های مستقل نه تهدید، که تضمینی برای دوام و اصلاح‌پذیری نظام است و تا دیر نشده، باید به ساختاری تن داد که صدای حقیقت را پژواک دهد. این مسیری است ممکن، امیدبخش و سازنده، اگر اراده‌ای برای بازگشت به عقلانیت و ساختار درست نظام رسانه‌ای وجود داشته باشد.

انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران، ضمن گرامیداشت روز خبرنگار، موارد زیر را به عنوان دغدغه‌های اصلی صنف و توصیه‌هایی به حاکمیت، افکار عمومی و نهادهای ذی‌ربط اعلام می‌‌کند:

۱.بحران امنیت شغلی

روزنامه‌نگاران، به‌ویژه در شرایط ناپایدار سیاسی و اجتماعی، نیازمند حمایتی فوری، بی‌چشم‌داشت و مؤثر هستند. با کمال تأسف، در جنگ دوازده روزه، حدود ۱۵۰ خبرنگار، شغل و معیشت خود را از دست دادند و قربانی بی‌تدبیری‌ها و بی‌مهری‌ها شدند. این رفتار برخی صاحبان رسانه‌ که سرمایه، نفوذ و اعتبار خود را مرهون تلاش‌های شبانه‌روزی خبرنگاران‌اند، نیازمند پاسخگویی‌ است.

ضروری‌ست نهادهای ذی‌ربط، با بررسی وضعیت اقتصادی و حقوقی بنگاه‌های رسانه‌ای مستقل، سازوکارهایی برای حمایت فوری، هدفمند و بدون دخالت در استقلال تحریریه‌ها تدوین و اجرایی کنند.

۲. ضرورت بازتعریف رابطه نظام حکمرانی با رسانه

رسانه‌ها بایدبتوانند، بدون ملاحظه‌کاری‌های رایج، زخم‌های مزمن مدیریت کشور را بازگو کنند، زبان مردم باشند و در برابر ناکارآمدی و بی‌کفایتی، سکوت پیشه نکنند. تحقق این نقش خطیر، نیازمند فضایی است که رسانه را ارج نهد.

ادامه سیاست‌های محدودسازانه، از فهرست‌های بلند ممنوعیت و حصر اطلاعات گرفته تا دستورالعمل‌های پشت‌پرده، تنها به تعمیق بی‌اعتمادی عمومی و انباشت بحران‌های پنهان منجر خواهد شد.

انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران بر این باور است که زمان آن فرا رسیده است شیوه تعامل نظام حکمرانی با رسانه‌ها، مورد بازنگری جدی قرار گیرد.

امید است تغییراتی که در ساختار برخی نهادهای مرتبط با امنیت ملی صورت گرفته، سرآغازی برای عبور از رویکرد سلبی، محدودکننده و پرهزینه نسبت به رسانه‌ها باشد و مسیر را برای ایفای نقش مستقل و حرفه‌ای روزنامه‌نگاران هموار کند.
⬇️⬇️

۳. ضرورت توقف روند قانون‌تراشی‌

در سال‌های اخیر، تلاش‌هایی برای تدوین و تصویب قوانین جدید در حوزه رسانه صورت گرفته که در بسیاری موارد، به‌جای حمایت و تقویت، به محدودسازی میدان فعالیت رسانه‌ها انجامیده است؛ روندی که نه‌تنها گرهی از مشکلات نگشوده، بلکه استقلال، پویایی و اثرگذاری نهاد مطبوعات را با تهدید مواجه ساخته است.

انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران بر این باور است که هرگونه قانون‌گذاری در حوزه رسانه، اگر به‌راستی در پی بهبود شرایط است، باید در چارچوب گفت‌وگویی آزاد، مستقیم و شفاف با اصحاب رسانه، با تکیه بر ضرورت‌های واقعی، منطق حقوقی روشن، و نیت تقنینی مشخص انجام پذیرد.

باید بپذیریم که رسانه‌ها، همچون هر نهاد زنده و پویایی، ممکن است اشتباه کنند؛ اما حق اشتباه‌کردن، جزئی جدایی‌ناپذیر از فرآیند یادگیری و رشد اجتماعی است. راه علاج، محدودسازی و کیفر نیست، بلکه اصلاح، تعامل و ارتقای سواد رسانه‌ای است.

۴. هشدار درباره نقض آزادی بیان با ابزارهای غیرقانونی و فراقضایی

در ماه‌های اخیر، گزارش‌هایی از قطع سیم‌کارت برخی منتقدان و محدودسازی دسترسی آنان به شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که به‌وضوح حقوق اساسی شهروندان و امنیت روانی اهالی رسانه را خدشه‌دار می‌کند.

سکوت نهادهای مسئول در برابر این اقدامات فراقانونی نگران‌کننده است؛ به‌ویژه آنکه برخی از افراد، تحت فشار، ناچار به امضای تعهدنامه‌هایی تحمیلی شده‌اند. این رویکرد به‌جای گفت‌وگو و پاسخ‌گویی، صداهای منتقد را سرکوب می‌کند و با اصول آزادی بیان و حاکمیت قانون در تضاد است.

استفاده از ابزارهایی چون قطع ارتباطات شخصی به‌عنوان شیوه‌ای تنبیهی، نه‌تنها غیرقانونی بلکه تهدیدی برای اعتماد عمومی و مشروعیت نظام است.

انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران خواهان توقف فوری این رویه‌ها، شفاف‌سازی اقدامات صورت‌گرفته و تضمین حقوق ارتباطی همه شهروندان و روزنامه‌نگاران است.

۵. ضرورت بازنگری در سیاست‌های حمایتی رسانه‌ای

حمایت یک‌سویه و بی‌حاصل از رسانه‌های فرمایشی و تزیینی، تیشه بر ریشه شفافیت، اعتماد عمومی و جریان آزاد اطلاعات زده است. زمان آن فرارسیده است که منابع عمومی به جای تزریق به بنگاه‌های کم‌مخاطب و وابسته، به تحریریه‌هایی اختصاص یابد که با حفظ استقلال، شرافت حرفه‌ای و رسالت اجتماعی خود، در برابر فشار، سانسور و خریدن قلم ایستادگی کرده‌اند.

۶. لزوم مقابله ریشه‌ای با پدیده «باج‌نیوز»ها

یکی از آفت‌های جدی رسانه در ایران، رشد رسانه‌هایی‌ست که باج‌خواهی را جایگزین مسئولیت کرده‌اند؛ رسانه‌هایی که در ازای منافع مالی، به تطهیر مدیران ناکارآمد و تحریف افکار عمومی می‌پردازند. برخی مدیران نیز با نگاه نادرست، می‌کوشند با پول، رضایت رسانه‌ها را بخرند.
انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران با هشدار نسبت به این روند خطرناک، از رسانه‌ها می‌خواهد مراقب سرمایه اعتبار و اعتمادشان باشند و در برابر «باج‌نیوزها» با هوشیاری و همراهی صنفی بایستند.

۷.ضرورت حفظ مرز شفاف میان خبر و آگهی

با گسترش مشکلات اقتصادی و چالش‌های مالی در اداره بنگاه‌های رسانه‌ای، متأسفانه شاهد افزایش پدیده‌ای نگران‌کننده در برخی رسانه‌ها، به‌ویژه پایگاه‌های خبری آنلاین هستیم: نمایش آگهی در پوشش خبر.

این روند، نقض آشکار حقوق مخاطب و خدشه‌ای جدی بر اعتماد عمومی به رسانه‌هاست. مرز میان خبر و تبلیغات باید شفاف، مشخص و برای مخاطب به‌روشنی قابل تشخیص باشد.

انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران هشدار می‌دهد که ادامه این روند، به تضعیف جایگاه رسانه به‌مثابه نهاد اطلاع‌رسانی مستقل منجرشده و سلامت فضای رسانه‌ای کشور را تهدید خواهد کرد.

انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران، در پایان بار دیگر بر مسئولیت تاریخی خود در دفاع از آزادی مطبوعات، امنیت شغلی خبرنگاران و استقلال رسانه‌ها تأکید می‌کند و از همه نهادهای مسئول می‌خواهد که به تقویت آن بیندیشند. آینده این سرزمین، در گرو صداقت، شفافیت و گفت‌وگوی آزاد است

انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران

۱۷ مرداد ۱۴۰۴

@tehran_association_journalists
🆔 @commac

🔸هدیه خاص مدیرعامل «اپل» به ترامپ/ ادامه تلاش برای نرم کردن آقای رئیس جمهور

🔹در نشست مطبوعاتی کاخ سفید که به منظور اعلام برنامه‌های جدید اپل برای تولید در خاک آمریکا برگزار شد، تیم کوک، مدیرعامل این شرکت هدیه‌ای خاص به دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اهدا کرد:

🔹یک قطعه شیشه‌ای مدور منحصربه‌فرد ساخت شرکت «کورنینگ/Corning» سازنده محافظ شیشه آیفون، که روی پایه‌ای از طلای ۲۴ عیار قرار گرفته است.

🔹شرکت «اپل» به منظور اجتناب از تعرفه‌های تنبیهی واشنگتن بر «آیفون‌»های این شرکت، قصد دارد تا ۱۰۰ میلیارد دلار دیگر در بخش تولید در آمریکا سرمایه‌گذاری کند.

🔹اپل در تلاش‌ بوده است تا گوشی‌های ساخت این شرکت که عمده آنها در هند و چین تولید می‌شود را از این تعرفه‌های تنبیهی معاف کند و سرمایه‌گذاری اضافی ۱۰۰ میلیارد دلاری مذکور نیز بخشی از تلاش‌ گسترده‌تر اپل برای جلب رضایت ترامپ و اجتناب از تعرفه‌هاست.

لینک خبر
tv.irna.ir
@IRNA_1313
🆔 @commac

خبرنگار عاشق است یا مازوخیست؟
✏️ آیدین سیارسریع
🔺 روزنامه شرق

من نمی دانم اولین بار کدام پدر آمرزیده ای گفت خبرنگاری عشق است و خبرنگار نباید دنبال پول باشد! بله. خبرنگار طبیعتا شغلش به گونه ای نیست که بو بکشد و ببیند الان پول تو چی است و دنبال همان بو برود. بوهایی که خبرنگار استمشام می کند غالبا بوهای قابل چاپی نیست. روال کار به این ترتیب است که یک نفر یا یک سازمان، یک جایی شکوفه می زند و خبرنگار از نحوه روییدن شکوفه، فرم رویش و بوی آن گزارش تهیه می کند. (امروز کاری به آن دسته که روی شکوفه عسل می مالند نداریم.) آنوقت به خبرنگاری که وقت و اعصاب و عمرش را می گذارد پای بوهایی که هیچکس آنها را گردن نمی گیرد و جواب زحمتش هم فقر و ناامنی است، می گویند خبرنگاری عشق است. والله الان را نمی دانم ولی قدیم به این می گفتند مازوخیسم. بله پول مهم نیست ولی بی پولی خیلی مهم است. نمی شود از خبرنگار انتظار داشت که رویکردِ «هم نامهربونه، هم آفت جونه، هم با دیگرونه، هم قدرم ندونه» اتخاذ کند و در پایان هم این نکته را خاطرنشان سازد که «از این کاراش خبر دارم اما چه کنم دوستش دارم». درست است که خبرنگار از کارش لذت می برد اما دلیلی ندارد به همان میزان از درآمد پایین و عدم امنیت شغلی هم لذت ببرد. احتمالا به سختی بتوان خبرنگاری را پیدا کرد که از صبح خروسخوان برود روزنامه و ظهر که کارش تمام شد ریتم دامبولی بگیرد و بگوید آخ جون حالا باید برم دو جای دیگر کار کنم!

الغرض، رابطه خبرنگار و خبرنگاری تبدیل به یک رابطه سمی شده. این روز خبرنگار هم که دبیر محترم صفحه فرمودند راجع بهش بنویس (که فکر کنم الان پشیمان هستند.) به سالگرد ازدواج زوجی می ماند که یکی از طرفین طلاق عاطفی گرفته و رفته دنبال زندگی خودش، اما طرف مقابل ول نمی کند. هر سال هم که این مراسم به سردی تمام برگزار می شود، معمولا یک عده کت و شلواری می آیند و در وصف زیبایی این رابطه و وظایف و رسالت آن طرفِ ول نکن، حرف های قشنگ می زنند. یک مدلی از این مهمانان وجود دارند که از روی کاغذ می خوانند:

«خبرنگار شمع است
می سوزد
اما
روشنی حقیقت را
بر ظلمات دروغ
می تاباند»

اما در مقابل یک مدل از مهمانان دیگر هم هستند که در جواب، به صورت ریتمیک می گویند: «نوری که تابش می کنه خودش سفارش می کنه.» راه حلشان هم این است که شما سفارش نکنید. ما سفارش می کنیم، شما بنویسید.

در پایان مطلب ضمن تبریک این روز عزیز، چون احساس کردم یک مقدار فضا به سمت انتقاد رفت جا دارد یک تلنگری به خودم بزنم که این موضوعات به تو چه ربطی دارد سیارسریع؟ تو که نه خبرنگاری نه آنچنان روزنامه نگار محسوب می شوی! در بی ربط بودن تو به این فضا همین بس که دولت به ده هزار خبرنگار یک میلیون تومان هدیه داده ولی آنقدر تو را روزنامه نگار نمی داند که یارانه ات را هم قطع کرده. پس دوستانی که این سطور را می خوانند توجه داشته باشند که من واقعا هیچ کاره ام! خدا شاهد است که من یک گوشه نشسته بودم داشتم با عشق ابدی و تلویزیون اسنوا و اداره آبخیزداری استان مسخره بازی در می آوردم. دبیر صفحه گفت راجع به روز خبرنگار بنویس، ما هم گفتیم چشم. وگرنه خودم به شخصه نه دغدغه دارم، نه اصلا خبرنگاران برایم مهم هستند! یک موضوعاتی هست بین خبرنگاران و خودتان، خودتان با هم یک جوری حلش کنید! 
🆔 @commac