گر می‌گریزی ازو، همچو سایه می‌دوی.

منم سعدی.

من خدای کلی آدمم. تو چی ؟

خوشبختانه برنامه اینه که نه تنها خودم پولدار بشم بلکه اطرافیانم رو هم خوشحال کنم با پولی که دارم.
متاسفانه اما این شبیه حرف هاییه که ملت اوایل نتورک مارکتینگ می زنن نه یه کار واقعی.

ببینید خود زمان که کاره ای نیست به اون صورت، ولی اتفاق هایی که تئی کذر زمان افتاد باعث شد چیزز هایی رو دوست داشته باشم که یه زمانی ازشون بدم میومد و برعکس.

من دقت کردم. محتوای اکسپلورم حداقل سه هفته عقب تر از اکسپلور بقیه ست.

یه کم هم بی برقی. حالا امضای کار، گرونی.

(در حال درست کردن زندگی در ایران برای پست اینستاگرامی)

چوب سادگیم رو گم کردم. کی داره چوب سادگی منو می خوره؟

شما هم به stranger things تا وقتی علاقه نشون می دید که دختره پا می ده؟

گاهی اوقات فکر می کنم فرصت شروع دوباره رو از دست دادم تا اینکه یادم میاد چیزی تموم نشده هنوز.

زمان ما زید کلمه چندش حساب می شد. عادی سازی کردید؟

ما یه اردک داریم اسمش «جیب‌جیب»ه، شبیه «میگ‌میگ» تلفظ می‌شه.

کاری نداریم بچه زنگ زده می‌گه دایی جیب‌جیب گازم می‌گیره اگه اذیتش کنم؟

منم خب فاز اینکه نه دایی، جیب جیب تنهاست گناه داره باید باهاش دوست بشی مهربون باشی برداشتم که گفت دایی پس کس میای بکشیمش کباب درست کنیم بخوریم؟


خلاصه که یکی به نفع گوشت خوار ها.

هیچکس هم نمی‌دونه چرا اسمش جیب‌جیبه یا برای اولین بار کی جیب جیب صداش کرد.

ده ساعت کابوس دیدم. وقتی بیدار شدم خوابم رو مرور کردم. هیچکدوم تخیل نبود. همشون مرور خاطرات واقعی بودن.

هوا هوای اینه که بری از زن همسایه بپرسی شما هم سردتونه؟ بیا بریم گرم بشیم.

یک سری دوست اجنبی دارم. داشتم باهاشون حرف می زدم امشب (تا قبل این فقط تایپ می کردم و توی صحبت کردن ها با صدا حرف نمی زدم) بهشون توضیح دادم من انگلیسی رو با فیلم دیدن و نت گردی یاد گرفتم. برای همین نمی تونم خوب صحبت کنم و کند حرف می زنم اما موقع شنیدن یا خوندن اوکیه. جوابی که گرفتم:
yet better than most people in england.

می گم دایی شما خیلی خوشمزه ای. می خوام بخورمت. دایی کجات خوشمزه تره اول بخورمش؟ با اون چشمای کودکانه که مه معصومیت ازشون می بارید نگاهم کرد و گفت شکلاتم.

پی نوشت: شکلات به بخش خصوصی خودش می گه. هنوز که هنوزه تو شوکم.

چیزی که به زندگی وصلم کنه می خوام.
زنده باد تعلق به مادیات.

یلدا بهونه ست. هدف لاسه که به لطف خدا بهش رسیدیم.

میل به ساختن رو از دست دادم. میل بدست آوردن رو هم همینطور.

بقیه هم همینن. هرکی هرچی داره از قبل داره.

من می خوابم، پس هستم.