ویدئویی کوتاه از تست رهگیری و واکنش سریع فانتوم های جولی راجرز با همکاری هواپیمابر USS Saragota .

فوریه سال 69 میلادی ، سوپر سارا دوره تعمیر و بروزرسانی 11 ماهه خود را به پایان رسانده و برای بررسی آمادگی عملیاتی واحد رادار ، مخابرات ، نگهداری و پرتاب خود ؛ با F-4B فانتوم های اسکادران جنگنده VF-84 و اسپارو هایشان همکاری میکند.

در آن روز ها نشان سنتی استخوان و جمجمه و نام جولی راجرز همچنان در اختیار اسکادران 84ام جنگنده قرار داشت و بعد ها با انحلال این گردان در سال 95 میلادی ،این نشان به اسکادران VF-103 اعطا شد.

#Dementor
@DBAlbatross

کاخ سفید هم دیروز به همین مناسبت سکه یادبود جدیدی منتشر کرد که علاقمندان(با قابلیت دسترسی) میتوانند با پرداخت 100 دلار به خرید این سکه یادبود اقدام کنند.

در یک سمت این سکه تصویری از جزیره مار و در سویی دیگر تصویری از ناو روسی مسکوا نقش بسته به همراه جمله "Moskva Russian warship Go fuck yourself"

#PKA
@DBAlbatross

امروز به مبحثی کمتر پرداخته شده در ارتباط با تقابل پرتابه های انرژی جنبشی و سیستم های دفاع فعال و زره های متعارف میپردازیم.

پیش از آن از شما دعوت میکنیم مطلب زیر در کانال تانکوگراد را در ارتباط با جنس پرتابه های جنبشی و پدیده حساسیت برشی در اورانیوم و تنگستن سنگین مطالعه کنید.

https://news.1rj.ru/str/c/1056678368/30227

#PKA
@DBAlbatross

تصور کنید که میخواهید با یک پرتابه انرژی جنبشی به مقابله دربرابر یک تانک اصلی میدان نبرد مجهز به سیستم دفاع فعال بپردازید.

امروزه در برخی از این سیستم ها ادعا می‌شود که قابلیت درگیری با پرتابه های انرژی جنبشی وجود دارد و حتی اگر پرتابه دفع نشود هم به دلیل انحراف ایجاد شده در دارت مهمات جنبشی، توان نفوذ به زره به میزان ۲۰ تا ۵۰ درصد کاهش می‌یابد.

@DBAlbatross

برای تمام این سامانه ها پارامتر هایی از جمله زمان واکنش و برد رهگیری هدف تعریف می‌شود.

و از این رو شاید در ابتدا اینطور به نظر برسد که میتوان با افزایش سرعت پرتابه جنبشی (با خرج ثابت) و کاهش وزن آن بر این سیستم ها غلبه کرد.
این رویکرد شاید برای مقابله با اهداف کمتر حفاظت شده مانند نفربر ها و خودرو های گشتی مجهز به سیستم دفاع فعال عملی باشد. اما برای مقابله با تانک اصلی میدان نبرد مشابه لئوپارد یا چلنجر موضوع کمی متفاوت است.

@DBAlbatross

در نمودار بالا 9 پرتابه متفاوت با انرژی ثابت 10 مگاژول و نسبت طول به قطر ثابت 30 در سرعت های متفاوت شبیه سازی شده است.(وزن پرتابه متفاوت و انرژی آنها یکسان است و میتوان این موضوع را به مشابهت خرج تعبیر کرد)

در این ۹ نمونه سختی برینل دارت جنبشی هم آورده شده که در سه جنس فولاد، اورانیوم ضعیف شده و تنگستن سنگین هر کدام با ۳ سختی ۲۵۰، ۳۰۰ و ۳۵۰ در این شبیه سازی شرکت داشته اند.

@DBAlbatross

نکته اول این نمودار این است که مطابق مقاله مرتبط با حساسیت برشی که اشاره شد، نمونه هایی که سختی کمتر دارند نتایج بهتری از خود به جا گذاشته اند.

عموما این باور وجود دارد که پرتابه سخت تر توان نفوذ بالاتری در زره دارد که این نمودار بر خلاف آن را نشان می‌دهد.
این اختلاف ناشی از این موضوع است که سختی متعارف به عنوان خاصیتی در مقابل با حساسیت برشی تعبیر می‌شود. به این معنی که با کاهش سختی پرتابه شاهد افزایش ایجاد پدیده حساسیت برشی خواهیم بود.

@DBAlbatross

نکته بعدی این نمودار تفاوت چشمگیر وابستگی توان نفوذ و سرعت پرتابه در سه متریال مورد اشاره است.

به شکلی که برای یک دارت فولادی که نسبت به دو گزینه دیگر از چگالی به شدت کمتر و همچنین حساسیت برشی کمتری بهره میبرد، فدا کردن وزن پرتابه برای افزایش سرعت از حدود سرعت یک و نیم برابر سرعت صوت غیر منطقی به نظر میرسد و نمونه شبیه سازی شده به نفوذ حداکثری ۶۰۰ تا ۶۵۰ میلیمتر RHA رسیده و پس از آن افزایش سرعت(به دلیل کاهش وزن) موجب افزایش نفوذ نمیشود.

@DBAlbatross

اما بخش جالب توجه تر این نمودار کاهش توان نفوذ پرتابه های تنگستنی و اورانیومی پس از افزایش سرعت از حد خاصی است.

برا توضیح این پدیده باید توجه داشته باشیم که حداکثر سرعت واکنش یک توده ماده به اعمال فشار خارجی سرعت صوت است. افزایش سرعت اعمال نیرو بیش از سرعت صوت موجب میشود که بخش قابل توجهی از انرژی پرتابه در محل به گرما تبدیل شده و در ذوب شدن زره در تماس و خود پرتابه مصرف شود.

@BDAlbatross

افزایش تولید مذاب در محل برخورد علاوه بر کوتاه تر شدن هر چه بیشتر پرتابه، باعث بیشتر شدن سطح اعمال نیرو و باز تر شدن سوراخ ساخته شده بوسیله ی نفوذ گر میشود.

به عبارت دیگر بخش گسترده تری از زره نیاز به شکافته شدن دارد.
از همین رو کاهش بیش از حد وزن پرتابه برای گذر از سامانه های دفاع فعال به دلیل کاهش توان نفوذ خیلی منطقی به نظر نمی‌رسد. زیرا هنانطور که گفته شد درگیری با دفاع فعال موجب از دست رفتن ۲۰ تا ۵۰ درصد توان نفوذ میشد و در این حالت هم بخشی از توان نفوذ از دست رفته

@DBAlbatross

از سویی دیگر با در نظر گرفتن چگالی نزدیک اورانیوم و تنگستن میتوان نتیجه گرفت در صورتی که توپی در آینده قرار باشد مهمات انرژی جنبشی را در محدوده سرعتی ۲ ماخ و بالاتر به کار گیرد(سرعت برخورد) استفاده از آلیاژ تنگستن سنگین نسبت به اورانیوم ضعیف شده توجیه بیشتری دارد.

در واقع اورانیوم به دلیل حساسیت برشی بسیار بالا و نقطه ذوب پایینتر نسبت به سایر متریال های مورد استفاده بیشترین میزان کاهش توان نفوذ با افزایش سرعت را نشان می‌دهد.

@DBAlbatross

در حقیقت با فدا کردن افراطی وزن پرتابه به نفع سرعت فولاد از اورانیوم بازدهی بهتری نشان میدهد.

@DBAlbatross

متاسفانه در مقاله مورد اشاره پرتابه از جنس کاربید تنگستن مورد بررسی قرار نگرفته بود.

کاربید تنگستن به دلیل نقطه ذوب بالا و حساسیت برشی ناچیز و در مقابل شکنندگی بالا میتوانست نتایج مقایسه ای جالبی را به همراه داشته باشد.

#PKA
@DBAlbatross