وضعیت مامانم این جوریه که خاله‌هام تلفن می‌کنن بهش غر می‌زنن، همسایه‌مون باهاش می‌ره بیرون غر می‌زنه، بابام از سر کار می‌آد خونه غر می‌زنه، منم تا از دانشگاه برمی‌گردم از دوستی‌های تاکسیک دانشگاه و بدبختی‌های رشته‌ام غر می‌زنم.
عملاً جونی براش نمونده.
یادم رفت بگم! امشب خواستم قفس بلبمون رو تمیز کنم اون هم غر زد. ولی خوبیش اینه که به من غر می‌زد چون توی اتاق تاریک تنها مونده بود.
فکر کنم بلبمون تنها کسیه که به مامانم غر نمی‌زنه.

اصلا هم دلیل فعالیت کمم دل گرفته و اعصاب داغونم نیست. اصلاً. وقتی حالم آشفته‌اس نمی‌تونم توی مجازی فعالیت خاصی داشته باشم و فکر کنم ویژگی خوبی برای مخاطب‌هام باشه. حداقل مغزشون رو نمی‌خورم.

چه سیم‌سیار گرد خوشگلی.

طبق جلسه‌ای که با یکی از دوستان داشتیم، به این نتیجه رسیدیم که آدم توی بیست سالگی از استرس خسته‌اس؛ و توی سی سالگی از چیزی که قبلا استرسش رو داشته.

لطفا روز تکریم همسایگان، همسایگان را تکریم کنید. سرم رفت. با تشکر.

از حقایق تلخ 7th time loop

وقتی آرت‌های این چنل رو می‌بینم بدجور دلم می‌خواد واسه تک‌تکشون کتاب بنویسم. ولی من تو کتاب فعلی خودمم موندم.

البته داستان ریتا که پین شده هم مربوط به یکی از عکس‌های همین چنله. هرچند کتاب نیست :)

این آهنگ بی‌کلام خیلی روح‌نوازه. از توی رینگتون‌های شیائومی برش داشتم. ای کاش نسخه‌ی طولانی‌تری ازش بود :)