تصویب شد. کاسا.

هیودی رو هم استفاده می‌کنم. ولی برای شخصیت فرعی.

جدی جدی هیودی شد پیشخدمت.

ببینید آدم رو به چه کارهایی مجبور می‌کنید.

از بس کسی توی نظرسنجی بهش توجه نکرد توی کتاب هم به همین سرنوشت دچار شد.

بخش اعظم خاطرات کودکیم:

این‌قدر دیدمش که دی‌ویدیش خراب شد و دیگه دوبله‌اش جایی گیر نمیاد :((

حس می‌کردم اینجا هم باید بگم:
چرا دوبله‌ی کوالیما پاندای کونگ‌فوکار نمی‌آد؟

من رفتم دانشگاه. درحالی که گوشیم روی تخت خوابیده بود.

ترجمه: گوشیم رو جا گذاشتم.

باز خوبه خونه‌ی من و میم نزدیکه و همیشه اسنپ دومقصده می‌گیریم. وگرنه باید میفتادم دنبال یکی تا کمکم کنه برم خونه.

همیشه می‌گفتم من حتی اگه خودم رو جا بذارم گوشیم رو جا نمی‌ذارم. ولی امروز خلافش ثابت شد👍

البته باز بهتر از این بود که خودم جا بمونم و گوشیم تنهایی بره دانشگاه.

وضعیت جوریه که یه چیز می‌نویسم و می‌گم: «عه! این که شبیه شش کلاغه!»
یکم تغییرش می‌دم و یاد شاهکش می‌افتم. یکم دیگه ایده‌پردازی می‌کنم و می‌گم: «اینم که اتک آن تایتانه!»
پاک می‌کنم و می‌رم توی نت می‌چرخم. بعد برمی‌گردم و می‌بینم دارم ایده‌ی هازبین هتل رو می‌نویسم.
دنیا دیگه ایده‌ی ننوشته نداره.

ویار موز کردم.

کاشکی چنل ری‌اکشن موز داشت.

داره ولی شرم و حیا اجازه نمی‌ده بذارم.

ولی موز و ساقه‌طلایی خیلی خوشمزه‌اس.

جدی می‌گم، ساقه‌طلایی و پرتقال هم همزمان بذاری دهنت خیلی کیف می‌ده.

وجود ری اکشن پوکر فیس توی چنل خیلی نامأنوسه :))
اولین ری‌اکشن پوکر فیس چنل بود.