عزیزترین، عزیزترین، ساعت یک و سی دقیقه نیمه شب است..
خواهش می‌کنم عزیز دلم یک گل رز برایم بفرست تا بدانم مرا بخشیده‌ای.
من در واقع خسته نیستم ولی بی‌حس و سنگینم و نمی‌توانم کلمات مناسب را پیدا کنم.
آنچه می‌توانم بگویم این است که: در کنارم بمان و تنهایم نگذار...
زندگی خیلی دشوار و غم‌انگیز است. چطور آدم می‌تواند امیدوار باشد که خواهد توانست کسی را با نوشته برای خودش نگه دارد؟

#کافکا /نامه به فلیسه

چه می‌شد اگر
آنچه دنبالش میگردی، به دنبالت میگشت؟

من خوب خوب شدم.دیگه درد ندارم، کتفم درد نمیکنه،قلبم از جاش در نمیاد وقتی به تو فکر میکنم،دیگه غمگین نمیشم برم بشینم با درخت وسط حیاط یا اون لباس آبیت که تو خونه ام جا مونده حرف بزنم.دیگه شبا خوابت رو هم نمیبینم که نشستم رو به روت و زل زدم تو چشات و تو هم بهم میگی دیوونه غرغرو،غرق نشی با اون مدل نیگا کردنت.دیگه صبح که میشه مربا توت فرنگی نمیخورم که یاد لبای سرخت نیفتم.باور کن دیگه درد ندارم.مگه میشه تو دست بکشی رو زخم ها و دردای آدم و بعدش بگیم نه،خوب نشدیم؟مگه میشه تو نگامون کنی باهار نشه؟مگه میشه تو واسمون لبخند بزنی بعدش قد نکشیم و گل ندیم؟الانم خوب شدیم دیگه.ینی هر وقت به اینا فکر میکنیم حالمون خوب میشه.سر صپی دکتر اومد بالا سرمون،گفت چشات چرا خیسه؟گریه کردی؟گفتم تابستون مگه نیست؟مام حساسیت داریم دیگه.گفت بهتری؟گفتم بله.گفت مرخصت میکنم بری همین روزا.گفتم فقط قبلش اون قلم و کاغذ من رو بده.رفت دکتر عاقله.ببین میدونی چیه؟نیستیا ولی انگار هستی،میبینمت.صدایی ازت نیستا ولی ساکت که میشم صدات میپیچه توی گوشم.اما بلدم اینجور وقتا چی کار کنم.ینی یاد گرفتم.سرمو میکوبم لبه دیوار،خون میاد،مورچه ها قطار میشن از کنار شقیقه ام رژه میرن،صدات دیگه قطع میشه.به خدا دکتر خودش گفت خوب شدی.گفت قرصات رو خوردی خوب شدی.فقط ندید که من اونا رو تو مشتم قایم میکنم.تو دلم گفتم مالیدی دکتر جون.آره داشتم میگفتم،نه دیگه دوستت دارم،نه دلتنگتم،نه حواسم پیشته،نه درگیرتم،نه دیگه خوابت رو میبینم،نه دیگه اسمت رو جوری تکرار میکنم که سه تا حرف آخرش لبم رو خندون کنه بس که فقط اسم تو لب ما رو خندون میکرد.میبینی؟خوب شدم دیگه.حالا دیگه اخم نکن واسه ما.یادت نمیاد مگه؟خودت گفتی عاقل شو،اینقدر دیوونه نباش.ما هم خوب شدیم دیگه،قول میدم دیگه نیام کوچه تون رو طواف کنم به نیت یه لحضه دیدنت.ولی کاش اونجایی که الان هستی اون آقا قد بلنده اینجوری که من میمیرم برات بمیره واست.میگم نکنه تنهات بذاره غصه بخوری مثل من؟نکنه اونجوری که من بلدت بودم،تو رو بلد نباشه؟نکنه بلد نباشه قبل خواب باید برات شعر بخونه و بعدش که تو خوابت برد خودش بخوابه؟نکنه شب وقتی خواب بد میبینی یادش بره باید بغلت کنه؟آخه دنیای دیوونه ها مثل هم میمونه.اگه این کارارو واست کرد بدون دیوونته.میگم نکنه ترکت کنه صبح تا شب دلت بگیره مثل این پیرمرد؟دلت نگیره یه وقت نامهربون.دلت نگیره یه وقت،قربون دلت؟اگه دیگه چیزی واست ننوشتم اونوقت مطمئن شو حالم خوب خوب شده.
الانم دکتر قلم و کاغذم رو آورده.باید برم دیگه.باید برم دوباره واست بنویسم...

#علی_والی

-تک تک ثانیه هایی که تو را کم دارم
ساعتم درد ،
دلم درد ،
جهانم درد است ...

-نزدیکترین آدم به تو کسیه که از دورترین فاصله به فكرته.

-‏بی شک جایی در اواسط ماه آوریل سال ۱۹۴۶ در بندر مارسی عاشق زنی شده بودم که هیچ گاه او را ندیده‌ام و در میانه‌ی مرداد هزار و سیصد و هشتاد و چهار مرده بودم و در ابتدای تیر هزار و سیصد و نود و هفت ناگهان دوباره همه چیز را به یاد آورده‌ام و چند لحظه بعد باز همه چیز را فراموش خواهم کرد

I'm reaching out to you
Can you hear my call?

Can i lay by your side ?
Next to youuu
And make sure
You're alright
I'll take care of youuu

مردی که عشقش رو از دست میده،
یک خیابون براش اندازه یک شهر فاصله داره.

#صابر_ابر

بدجوری دوسش داشتم. بدجوری. قهر کرده بودیم و جواب تلفنامو نمی داد....
می دونستم با خونوادش قراره بره اون رستوران بزرگه تو گیشا. نفوذی داشتم تو خونوادشون. عصر رفتم پنجاه هزار تومن رشوه دادم به بچه های رستوران. سال 77. با اون پول می تونستم خیلی کارها بکنم.اما می دونستم دلم چی میخواد....
اومدن، نشستن ، سفارش دادن. غذاشون که آماده شد، من با لباس پرسنل رستوران رفتم غذاها رو گذاشتم روی میزشون. منو که دید، کپ کرد. زیر نون پیتزاش با ماژیک نوشته بودم دوستت دارم، منو ببخش. هی تیکه تیکه پیتزا خورد و هی به من نگاه کرد و خندید. فرداش آشتی کردیم، و روزهای خوبی داشتیم تا چند ماه بعد که کلا از ایران رفت....
هیچوقت اندازه اون روز حالم خوب نبود. روزی که تونستم کسی رو بخندونم که دوستش داشتم و ازم ناراحت بود. عشق، علاوه بر شوق و نیاز، شهامت و نگهداری و تلاش هم لازم داره ...
نمی دونم چرا، ولی همینجوری دلم خواست جای زهرمارهای هرشب، امشب اینو براتون بنویسم. هنوزم بهش که فکر میکنم، ته دلم به خودم میگم دمت گرم .....

#حمیدسلیمی

بعضی وقتا اینقد دلم واست تنگ میشه که ذهنم‌ شروع میکنه به مرور کردن خاطراتی که باهات دارم‌ و منم ناخواسته غرق میشم توش ! عین‌ یه فیلم که داره روی پلکام‌ پخش میشه و تنها ببینده ش منم ، غرق میشم تویِ این فیلم دوس داشتنی ، تویِ تک تک دیالوگاش ،جایزه ی بهترین بازیگر نقش اولم میدم به "تو" ، چون هیشکی جز تو نمیتونه اینجوری منو عاشقِ خودش کنه ...

#محیکس

دوستان متن ، آهنگ یا عکس خاصی داشتین که دوست داشتین با بقیه در اشتراک بزارین ، خوشحال میشم بفرستین واسم.
@Mohix

-اگه من روز به روز عاشق‌ترت میشم دست خودم نیست. تو هی مدام در حال عشق تر شدنی.

[let me be yours
and you'll be mine]

-در میان عاشقی مردانگی مهجور مرد
در میان عاشقی عاشق چنان مغموم مرد
در بساط عشق تو عشق و وفا پیدا نبود
بیوفا عاشق منم عاشق چنان مجنون مرد

دوش دیدم دلبرم در خواب نازی
دلبری رقصان و بشاش همچو بازی
دلبرم با من سخن میگفت در خواب
وَه از این خواب دل انگیز و نیازی ‌.

#محیکس

چه غریبانه است داستان منو تو
تو گوشه ای در تنهایی خود اتفاقات را در ذهنت مرور میکنی و من در گوشه ای دیگر تو را .
چه غریبانه است که با تمام وجود تک تک لحظه های کنارت بودن را زندگی میکنم و تو به انکار تمام احساست مشغولی .
چه غریبانه است پاره کردن بند دلهایی که ارتباطشان ناگسستنیست .
چه غریبانه است عقربه های ساعت یازده شب .
چه غریبانه است لبخند های تصنعی ای که رخنه در عمق احساساتمان دارد
چه غریبانه اند دلهایی که تازه راه عاشق شدن را فرا گرفته بودند
چقدر غریبانه دلم هوایت را دارد ، هوای ابری با نم نم باران ...

#محیکس💛