- ادم دوست داره اونجا که شهریار میگه «از من گذشت و من هم از او بگذرم ولی، با چون منی به‌غیر محبت روا نبود» سر به بیابون بذاره ..

بعدِ تو
دنبال نشونى هاى تو افتادم
تو آدماى ديگه
كه يكيش اسمت بود.
هنوز كه هنوزه
كافيه بفهمم يكى هم اسم توئه...
يهو بايد حواسم به خودم باشه
اولش بايد سعى كنم،
زياد مكث نكنم وقتى اسمش رو ميگه
و دوم اينكه
جورى صداش نكنم
كه تو رو صدا ميكردمت...

#اميرعلى_ق

- خیلی وقتا آدم یکیو میخواد که وقتی درمونده و مستاصل شد از همه، بهش پناه ببره، اون بشه درمون دردایه داشته و نداشتش، یجورایی یه #خورشید، واسه دنیای سیاه و کدر و پرمحنتش .

#محیکس

- غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده

-میگفت صدای داد کشیدن دریا موذبش میکنه

اگه شعر بودی ؟
.
بفرستین جواباتونو ...
قشنگاشو میزارم تو کانال :)
👇
@Mohix

تو اگر شعر بودي
اهنگ وجودت را
از زوزه ي باد سرد زمستان در پنجره اتاق
از صداي آتش هيزم
و از صداي گژ گژ صندلي
ميسرودم
تا هميشه به يادم باشد
ارامش آغوشت
و گرمي دستانت
ناجي من
در شبهاي هميشه سرد و تاريكم بود

نه غزل نوشته بودم
نه ترانه ای سرودم
که به حُرمتِ سکوتم تو به دیدنم بیایی
نه سراغ من گرفتی
نه سخن به نامه گفتی
به همان بهانه ای که نشنیده ای ندائی
"فریدون مشیری"

اگر شعر بودی...
نیگا میکردم به خیابون دستمو میکردم تو جیب گشادِ سویشرت بنفشی که بابا سال پیش برام خریده بود
و زل میزدم به برگای پاییزی روی جاده
غروب از این سمت جاده خیلی خوشگله
اما تو از همه ی اینااااااا خوشگلتری
اونقدی خوشگل که باید قلمو بردارمو شروع کنم از تو نوشتن
تو اگه شعر بودی قدِ نمِ بارونِ جاده سراوانِ گیلان فریبنده میشدی
میشدی موجِ خزر که حالا معلوم نیست افتاده دست کی!
‌میشدی پیداکردن پول تو جیب کاپشنی که از سال قبل مونده تو کمد
تو اگه شعر بودی زمزمه میشدی رو لبای داریوش
جاری میشدی تو رودخونه های ماسوله
قدم میشدی تو خیابونای ولیعصر
قلم میشدی تو دستای یه عاشق
گل میشدی تو دستای یه معشوق
گیس میشدی رو سر یه پیرزن
عصا تو دستای یه پیر مرد
تو اگه شعر بودی میشدی بابام
میشدی نی نی توشیکم قلمبه ی مامان
اگه شعر بودی باید یغما مینوشتت
تو اگه شعر بودی میشدی رسیدن یه مسافر از یه سفر ِدور
میشدی باهار
میشدی پاییز
میشدی برف
میشدی تعطیلی
تو شعر خوشگلی میشدی دلبر

#ش_ن

ولی خب اگر شعر بودی تو را در خلوت و در سکوتِ شب آهسته آهسته زیر لب میخواندم
اگر شعر بودی تو را وقتی که دارم تنهایی در گوشه خیابانِ همین شهر پرسه میزنم و برگ هایِ زرد و نارنجی پاییز که تو ازشون متنفریُ زیر پام له میکردمُ با صدای بلند تورا میخواندم
اگر تو شعر بودی خیلی مراقب بودم که مبادا در جمع تورا بخوانم
مبادا کسی از بیت و قافیه بندیِ این شعر خوشش آید .....ولی خب دست خودم نبود تو را سرآغاز همه ی نوشته هایم میکردم ..
به خدا اگر تو شعر بودی از تو به تمام شاعران میگفتم

♥️
میگما دلبر
تواگه شعر میشدی
میچسبیدی به آدم عین چای لیوانی داغ تو سرمای زمستون
دلمونو گرم میکردی عین یه تا تهش باهاتم تو روزایی که غولِ غم بالاسرمونه
میرفتی میشِستی کنجِ دل مث صدای همایون
زیر و رو میکردی قلبِ آدمو مث عاشقونه های شاملو واسه آیداش
بارون میشدی رو سر یِ بیابون تنها
موج میشدی واسِ دریا
شکوفه میشدی رو یه شاخه خشکیده
خورشید میشدی واسِ آسمون
تو حوا میشدی واسِ آدم
میشدی شهرزاد قصه گو واسِ قبادِ عاشق
شالگردن میشدی واسه آدم برفی که با کلی ذوق تو زمستون سالِ پیش درستش کردیم
میشدی لیوانِ شیر کاکائو داغ تو دستای سرد یه عاشق کنارِ آتیش
اصن تو اون سیب زمینی آتیشی که تو زرورق پیچیده نش
باد میشدی میرفتی تو لَختِ موهام لبخند میذاشتی رو لبام
از این تِل گل گلیا میشدی واسِ موهای خرماییم
میشدی دستای مادر جون که میکشید رو موهای حناییش که دسته دسته بافته
میشدی لاک جیغِ قرمزی که همیشه تو کیفمه
میشدی شعر سهراب لونه میکردی کنج قلبم
اصن اون عروسک لاک پشته رو یادته میگفتی چیه این عاخه،شل و وله تازه زشتم هس ولی من شبا بغلش میکردم میخوابیدم میشدی لاک پشت من لعنتی
میشدی بوی اون لباسای نو دمِ عید که واسشون کلی ذوق میکردم
میشدی عیدیِ تو قرآنِ سر عقد مامان
میشدی سبزه با روبان قرمز
میشدی ریتا منم درویش بیچاره
میشدی نیازم میشدم نازت
عاخ توِ لعنتی اگه شعرم میشدی
ریشه میکردی تو وجودم
زمزمه میشدی تو تک تک ثانیه هام
عاخه میدونی جانُ دِل
تو
توِ لعنتی
همه جوره باید جفت شی به قلب من
سفتِ سفت
محکمِ محکم
#ش_ن
#ر_میم

منم و دل خوشیه این روزا با کتابای شعرم و سازم
تو قماری که باخت با من بود من خود زندگیم و میسازم
آسمون واقعا پر از ابر آسمون واقعا هنوز شاده
زندگی شکل یک فرو پاشی عشق اون کودتای مرداده
عشق اون کودتای مرداده
زندگی یعنی عاشقش بودن با همین حس و حال معمولی
توی این خونه زندگی کردن فیلم و سیگار و خواب و بی پولی
زندگی یعنی عاشقش بودن
با همین حس و حال معمولی
توی این خونه زندگی کردن
#فیلم و #سیگار و #خواب و بی پولی

-قول دادم كه در انديشه ى خود حبس شوم دل به بالا و بلنداى خيالى ندهم. دوست دارم كه خودم پشت خودم باشم و بس!

- مرد بارونیِ نفهمِ دوس داشتنی

من اگر شعر بودم برای تو نوشته میشدم، هجاها از من بی هیچ پایانی میچکید،با وقار و ظریف در مصراع هایم میگشتی،نامت را در جاهایی پنهان میکردم،هم چو بارانی که هر قطره اش را

- تو معنای دوست داشتنِ مطلقی، فلسفه ای ناگماشتنی در امتدادِ افقِ رویت نهفته است و استبدادِ هجوِ نگاهت همچو استسماریست ناگزیر، ای پنهان شده در بیکراناتِ کهشکانِ عشق، گوشه چشمی به بیکاره‌ی کافرت...
#محیکس

- ‏ترک بعضی آدمها خصوصا کسانی که بهشون عشق میورزیدی و بر حسب جبر روزگار ناچار به این کار شدی،فقط ترک اون شخص نیست،ترک یک دنیاست که برای خودت ساخته بودی،ترک شب‌های با هم بودن،ترک کافه ها و همنشینی‌ها،ترک غروب های پاییز و زمستان،ترک یادها و یادها و یادها، فراموش کردن آدمها خیلی سخته.