[بعد از تو، الکل‌خورد من را، مست خوابیدم]

-i still dream of you in colors that doesnt excist!

امیرعلی، پسر برادرم، دیگه تقریبا سه سالشه. دیگه تصمیم گرفتم وقتی با تفنگ پلاستیکیش بهم شلیک میکنه نَمیرم. فکر میکنم به اندازه ی کافی بزرگ شده و حالا دیگه وقتشه کم کم یاد بگیره تو زندگی واقعی همه رو نمیتونه بکُشه، همه رو نمیتونه به دست بیاره، از پس خیلیا نمیتونه بر بیاد، همه ی آدما اونقدری دوسش ندارن که براش بمیرن.

از زمين و زمان گرفته دلم
از تمامِ جهانيان سيرم
اوّل قصه گفته باشم كه
آخرين بند شعر، می‌ميرم!

هيچ حرفی نزن از اين كابوس
هيچ چيزی نگو از اين فرياد
نفرِ سوّمی ست آن‌ورِ خط
كه به اين گريه گوش خواهد داد

مثلاً از ستاره شعر بخوان
يا كه از خاطراتِ خوبِ شمال!!
به سكوت تو گوش خواهد داد
يك نفر پشتِ گوشیِ اِشغال

يا كه از گيسوانِ يار بگو!
يا كه از هجر و از غم دوری!
با صداي ترقّه‌ها خفه شو
توی اين چارشنبه‌ی زوری!

به خودت ياد هيچ چيز نيُفت
پرت كن از جهان حواسش را
جلوی دوربينِ مخفیِ شب
بو نكن آخرين لباسش را

يك نفر توی كوچه پشت سرت
يك نفر پشتِ گوشیِ تلفن
با خودت توی خواب حرف نزن
با صدای بلند گريه نكن

تن بده... تن بده به بازیِ تن
كه از اين روزها گريزی نيست
آخرِ قصّه، آخر قصّه ست!
آخرِ قصّه هيچ چيزی نيست

اسم يك ناشناس روی لبم
تكّه‌ای از لباس تو در مشت
تا كه در روزنامه بنويسند:
مهدیِ موسوی خودش را کشت!

سید مهدی موسوی

[صدای تو، شده لالایی شبام]

نوشته‌ بود وقتی غمگینی چطور میخندی؟ نوشتم به کسانی که دوستشان دارم فکر می‌کنم. به لبخندشان. به صدایشان.
نوشته بود وقتی کم می‌آوری، چطور دوباره ادامه می‌دهی؟ نوشتم ادامه نمی‌دهم، شکست را می‌پذیرم و از اول شروع می‌کنم.
نوشته‌بود وقتی دلت گریه بخواهد چطور صورتت را خشک نگه می‌داری؟ نوشتم ادب علاقه همین است، گریه به درون، خنده به بیرون. مباد که کسی را غصه‌دار کنی.
نوشته‌بود جهان ساکت خلوت خسته‌ات نکرده‌است؟ نوشتم پناه ببر از ازدحام بیهوده‌ی صداها، به آن صدای گرم مهربان که نام کوچکت را به شعر مبدل می‌کند، حتی اگر هرگز صدایت نکرده‌باشد.
نوشته‌بود کسی را چنان دوست داری که برایش بجنگی؟ نوشتم از جنگها برگشته‌ام، با زخمها و موی سپید، و یاد گرفته‌ام صبور باشم و به تماشا قانع.
نوشته‌بود شب بخیر، خواستم بنویسم کدام شب بارانی به خیر گذشته؟ دیدم کلمه‌ای نوشته و رد شده بی آن که در قید معنایش باشد، نوشتم دوستت دارم و رد شدم، بی آن که در قید معنایش باشم...

#حمید_سليمي

[گوشه‌چشم، جوش‌میزنه، خونِ‌دل]

محبوب من، می گفتن که شما زیبا نیستید، ماه گرفتگی دارید، لبخندتان نصفه است. نصف لبخند شما از تمام آن ها زیبا تر بود و آن نیمه ی دیگر از تمام دنیا زیباتر، شما ماه من بودید!

#سجاد_صابر

[بعد من در پس این شهر کسی دست تو را می‌گیرد/ یک نفر می رسد از راه در این فاصله جا می‌گیرد]

یاد بگیرید محکم بودن را،
قوی بودن را،
کوه و سنگ بودن را...
لازمتان میشود برای وقت هایی که
آدم های زندگیتان، دستشان میرود روی نقطه ضعفتان و دلتان را بند می‌کنند به نبودنشان...
یاد بگیرید که هیچ جای زندگی ‌جواب محبت هایتان چیزی نمی‌شود که شما می‌خواهید...
از من به شما نصیحت؛
قوی بودن را یاد بگیرید.
برای تمام روزهایی که قرار است
تنتان بلرزد، از آدم هایی که قلبتان را میلرزانند...