در آينه نگاه كن، پشت تو عاشقيست بي اهميت، عكس درون كيف پولت را نيز.
خودت را در پسِ معشوق بي اهميت خواهي يافت.
در نبردي برابر فراموش شده‌اي از بابت كسي و فراموش كرده اي كسي را.
اين زنجيره‌ي ناخواسته همه ي مارا خواهد بلعيد، همانطور كه پيشتر.

برگذری و ننگری بازنگر که بگذرد

فقر من و غنای تو جور تو و احتمال من

تو واسه من مثه اون سرنگ آرامبخشی که تو اوج درد پرستار میزنه تو سُرُمم! یا مثه اسپری واسه کسی که تنگی نفس داره! شایدم مثه انسولین واسه یه مرض قندی!
میدونی چیه؟
از یه جایی به بعد، انتخابی نیست بودنش. مجبوری بهش، اجباری که سرمنشاش جبره!
اجباری که ناگزیره و مجبوریتی که لاگُریز.
مهم نیست کجای زندگیتی، مهم اونجاس که یه نفرو داشته باشی که تهِ روز با یه آغوشِ امن منتظرت باشه که آرامشو تزریق کنه تو سلول به سلول تنت!

#محیکس

قرار نیست که همه از آدم خوششان بیاید، اصلا آدمی که همه ازش خوشش بیاید حتما خودش نیست، میشود چیزی مثل این شکل‌های سه بعدی که از هر طرفی که نگاهش کنی یک شکل است و از هیچ طرفی هم خودش نیست دیگر، که خودش یک جایی آن زیر‌ها، زیر آن همه کلمه و لبخند ساختگی مدفون شده است و صبح تا شب خیره مانده است به حجم نامعلوم بالای سرش و از فریاد زدن و نرسیدن صدایش خسته شده است و تنها انتظار میکشد، آن هم نه انتظاری برای چیزی، که انتظاری برای هیچ چیز.

مـن درباره‌ى تو به آن‌ها نگفتم
اما تـو را ديده‌اند كه در چشمانم
شنا مى‌كنی ...

مـن درباره‌ى تـو به آن‌ها نگفتم
اما تـو را در كلمات نوشته شده‌ام ديده‌اند
«عطـر عشـق»
نمى‌تواند پنهـان بمـاند !

#نزار_قبانی

I just want you by my side...
#محیکس

و بالاخره روزی
در سال های دور
اين را ميفهمى
كه فرق بسيار زيادی است
بين اينكه
خاطرات در شما حل شوند يا ته نشين...!

#پويان_اوحدی

[به لب رسیده‌جان کجایی؟]