بعضی از حرف‌ها مثل لیوان بزرگی از چای هستند که آدم را در خودشان فرو می‌برند و آدم پیش از آنکه دانسته باشد و یا حتی انتظارش را داشته باشد، ناگهان در آن‌ها و در خودش وا می رود، سوسپانسیونی آشفته از خرده های بیسکوییت و چایی کدر شده که دیگر کسی میلی برای خوردنش ندارد.

آخه چجوری از،
خیرِ تو بگذرم؟
این غیر ممکنه
@Deep_Mo ✨

‏خواب دیدم پروانه‌ای روی ناقوس معبدم/
‏بیدار شدم/
‏حال نمی‌دانم انسانی هستم که خواب دیده پروانه است یا انسان بودنم رؤیای یک پروانه است.

❤️
@Deep_Mo ✨

❤️
@Deep_Mo ✨

دوش دیدم دلبرم در خواب ناز؛
خواب مستی نه،
در اوج نیاز؛
خواستم در برم او را؛
تصور کردم،
روح را پی جانش؛
تصادم کردم،
آدمی را باشد همچو خیال،
عمر را گویم نه امکان لیال،
باشدم هر شب خیالت آرزو،
خواه در خواب خواه در خوانش راز

#محیکس

Call Me by your side,
Shoulder to shoulder.
@Deep_Mo✨

Dexter and Emma
Artificial Animals Riding on Neverland✨

These are wounds you can not nurse.

-Friends

قسم به سرخی جامانده از لبانت بر استکان
چشم بسته‌ام به طلوعِ تابیده بر استکان
چشم بسته‌ام به آینده‌ی مرده‌ آخرین آغوش
و این استکان ...
قسم به سرخی جامانده از لبانت بر استکان !
هر روز ، مانند زندانبانِ نگران از فرارِ زندانیِ سیاسی
چشم می‌دوزم به سرخی زخم جامانده بر تنِ استکان ، چشم میدوزم با مبادای کمرنگ شدنش
گفتی تا فردا
و من فردا و فردا و فرداهای فردایش شوری اشک‌هایم را در آن استکان چشیدم.
من اشیاء حضورت تو را در موزه‌ی چشمم نگه‌داشته‌‌م ؛
دکمه‌ی آخرین پیرهنِ در آغوشم
آخرین کاغذت
آخرین کلمه‌ی قلمت
آخرین صابونی که به تنت زدی
موهای آخرین بار که شانه زدی ...
قسم به سرخی جامانده از لبانت بر استکان
قسم به آخرین استکان که چای درآن نوشیدی
که من پس از تو مردِ آخرین‌های جهانم ...

#محمود_درویش

لب خاموشم تو رو چون شعری واسه فریاد کم‌ میاره/ تو کویر تشنه‌ی روح من بگو باز بارون بباره.
@Deep_Mo✨

بی تو تاريك نشستم؛
تو چراغ كه شدی...؟

#اوحدی