Chiara🤤

استراگون: به من دست نزن! از من سوال نکن! با من حرف نزن! پیشم بمون!

ولادیمیر: تا حالا ترکت کردم؟

استراگون: نه... ولی تو بدترش رو انجام دادی ؛ گذاشتی که من برم.


#ساموئل_بکت | در انتظار گودو

-واقعی موندی و دیدی واقعیا ‌جو ن!
@Deep_Mo✨

ماجرا اینه که اگه بخوای به چیزایی که آرزوشم نمیکردی برسی، اولین چیزی که باید قربانی کنی اینه که نمیتونی همه چیو باهم داشته باشی.

باید بپذیری که تو داستان یه آدم دیگه تحقیر شی، تو داستان یکی دیگه سطح پایین باشی، یجا دیگه آدم عوضی و بی‌شعور، یه جا آدم ضایع و بدردنخور و الی اخر

هر شب تو رویای خودم آغوشتو تن میکنم...

- یه عکس میفرستی؟
+ من همونم، عوض نمیشمکه!
-نبینمت؟
+ برو همون قبلیا رو ببین!
- قبلیا تکراری شدن خو
+ تکرار بعضی وقتا قشنگه.
- مثه وویسات؟ اونجاهاش که فحش داره و تموم وجودتو گذاشتی رو تلفظ غلیظ؟
+ اینقد گوش کن تا پاره شی!!!!
- من اصن نصف، فقط یه نصفِ دلتنگ. اینجوری همه‌م واست تنگه.
+ سرتو با یه چیزی گرم کن. مثلا برو آهنگ گوش کن، عکس ببین، چمیدونم کتاب بخون. از سرت میفته!
- تو همه چی هستی آخه... زمان سرش نمیشه‌که! هر ثانیه‌ی نبودنت یه ساعت میگذره و چند ماهی که نیستی عینهو چند سال! حس میکنیش توام؟
+ خیال کردی اونقد مهمی که نبودنت اذیتم کنه؟ اووونقد مهم نیستی که بودنت اذیتم میکنه!
- الان چیکار کنم؟
+ نباش
- نبودنم چیزیو حل میکنه؟ چیزیو حل کرده؟
+ ببین از یه عکس به کجا رسوندیم؟
- بفرس خو
+ درررد بگیری..
[و عکسی جون میفرستد که تلالو نگاهش به اعماق قلبت رسوخ میکند]

#محیکس

«هیچکس نمی‌تواند شما را به اندازه آنکس که برای شما گریه کرده، دوست داشته باشد»
- میشم تنها کسی که اشکتو در نیاورد. پزمو بدی... که آره یه نفر بود که واسم میمرد ولی من نخواستم.

#محیکس

برایم نوشت از سکوتت می ترسم. برایش نوشتم حرفی نمانده و باز جهانم از کلمات تهی شده. برایم استیکر قلب فرستاد که لابد یعنی دوستم دارد.
برایش نوشتم بگو اصلا جز رنج، چه دارد آشنایی؟ بیشتر دانستن درباره کسی چرا حماقت نیست؟ چرا از جزیره‌ها بیرون آمدیم و از غارها بیرون آمدیم و فکر کردیم شهر بسازیم و خانواده تشکیل بدهیم و ای لعنت به جمله مزخرف "انسان موجودی اجتماعی است".

نوشتم بی‌خود بزرگ شدیم رییس. تمام دنیا حیاط خانه منیریه بود و کتلت‌های شکل قلب دستپخت مادر.
نوشتم حالا باز استیکر قلب میفرستی اما بگو جز رنج چه دارد این دنیا، این پدر شدن، مادر شدن، پیر شدن، تکیدن و فراموش کردن و فراموش شدن و آخرش اسمی روی سنگی. نوشتم خواب بودیم، باهار آمد و رفت.
برایش نفرستادم. همه را پاک کردم و برایش یک بوسه سرخ استیکری فرستادم و نوشتم قلب و بوسه استیکری مثل "مراقب خودت باش" بعد از آخرین وداع است. دردی را درمان نمی کند، اما مرهمی است روی آتش دل. دمت گرم که مرا از یاد نبرده ای.

بعد، مثل ماهی مرده، به رود بدرنگ خیابان پیوستم که به دریای خشک سکوت می ریزد.
همین.

#حمید_سلیمی

آرتیفیشل انیمالز رایدینگ آن نورلند🕊

گفت اگه به خود آدم باشه که هیچ وقت بلند نمیشه اون چراغ کوفتی رو روشن کنه و از اون تاریکی دلگیر لعنتی شب زود شده‌ی کوفتی پاییز ملعون خونه خودشو نجات بده و هی فقط بیشتر و بیشتر فرو میره توش و میذاره که دلتنگی همشو برای خودش کنه.

حس میکنم دارم تو فیلم «وان دی» زندگی میکنم.
یه تراژدی تلخ؛
یچی مثل ذائقه اسپرسو صد!

گس!

#محیکس

آرتیفیشل انیمالز رایدینگ آن نورلند 🕊

اونجا که شجریان میگه:
«دو‌ چشمم درد چشمان تو چیناد،
مبا دردی به چشمانت نشیناد»

همونجا

‏روی صندوق‌ پست نوشته:
براش نامه‌ی عاشقانه بنویس چون بعیده ۴۰ سال دیگه پیام‌های واتس‌اپ رو توی زیرشیروونی (انباری) پیدا کنه🥺

Last one standing.
@Deep_Mo✨