‏خوشبختی یعنی وقتی از دنیا و آدماش خسته میشی یه نفرو داشته باشی که تورو بلد باشه، کنارش پر از انگیزه شی،دردتو یادت بره جمع و جورت کنه..
🖤

مرا می بینی و هر دم زیادت می کنی دردم

تو را می بینم و میلم زیادت می شود هر دم

به سامانم نمی پرسی نمی دانم چه سر داری

به درمانم نمی کوشی نمی دانی مگر دردم

نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی

گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم

ندارم دستت از دامن بجز در خاک و آن دم هم

که بر خاکم روان گردی بگیرد دامنت گردم

فرورفت از غم عشقت دمم دم می دهی تا کی

دمار از من برآوردی نمی گویی برآوردم

شبی دل را به تاریکی ز زلفت باز می جستم

رخت می دیدم و جامی هلالی باز می خوردم

کشیدم در برت ناگاه و شد در تاب گیسویت

نهادم بر لبت لب را و جان و دل فدا کردم

تو خوش می باش با حافظ برو گو خصم جان می ده

چو گرمی از تو می بینم چه باک از خصم دم سردم

#حافظ

بگو! حاضرم زندگيمو بدم
بفهمم غمِ توو نگات از چيه
فقط خنده هات باشه توو زندگيم
واسه اينكه خوشبخت شم، كافيه

بگو! تا سبك شى، بخندى برام
بگو! حسِ من باورت مى كنه
يه بغضى هميشه توو لبخندته
كه هر روز زيباترت مى كنه

تو رو دوست دارم جاى هر دومون
تو زيبايى اندازه ى آسمون
همه خواهشم از تو اينه فقط
هميشه همين قدر زيبا بمون

بگو! تا غمِ توو نگاهت بره
تا دنيا رو با خنده هات پُر كنم
تو زيبايى اونقد كه حتا يه روز
نمى شه غمت رو تصور كنم

بهم زندگى مى ده لبخندِ تو
مگه مى شه به زندگي پل نزد؟
مگه مى شه كه تو بخندى ولي
به اعجاز لبخندِ تو زل نزد؟

تو رو دوست دارم جاى هر دومون
تو زيبايى اندازه ى آسمون
همه خواهشم از تو اينه فقط
هميشه همين قدر زيبا بمون

‏اونجا كه فروغ ميگه "من سردم است و انگارهیچوقت گرم نخواهم شد" دلم ميخاد كاپشنم و بندازم روش بغلش كنم يه نخ سيگار بدم بگم درست ميشه عزيزم

هر بار بعد از ديدنت
می نشينم
مثل زلزله زده ها
در کنار صندلی ام
و کشتگانم را می شمارم
و تکه پاره هاى تنم را جمع می کنم..

بیایید
در ته یک رابطه بجای آرزوی
"خوشبختی"
برای طرف مقابلمان "آلزایمر" آرزو کنیم...
بنظرم عاشقانه تر است.

‏باشعور بودن خیلی سادس، کافیه بعضی وقتا بفهمی * الان وقتش نیست *

‏تلخ ترین قسمت هر اهنگ اونجاس که اصلن متوجه صدای خواننده و شعرش نیستی و تمام توجهت فقط و فقط پرت شده به یه تصویر تو گذشته...

‏آدم‌ها از تنهایی عاشق می‌شوند، از عشق تنها می‌شوند و باز از تنهایی عاشق می‌شوند...
اعتراف تلخی است اما «تنهایی» محورِ با هم بودنِ آدم‌هاست!

آدم‌ها می‌میرند سکته می‌کنند یا زیر ماشین می‌روند، گاهی حتی کسی عمداً از بالای صخره‌ای پرتشان می‌کند پایین. این‌ها، البته مهم است، ولی مهم‌تر همان نبودن آن‌هاست. این که آدم بیدار شود و ببیند که نیستش، کنار تو خالی است. بعد دیگر جای خالیشان می‌ماند، روی بالش، حتی روی صندلی که آدم بعد از مردنشان خریده است. آن وقت است که آدم حسابی گریه‌اش می‌گیرد. بیش‌تر برای خودش که چرا باید این چیزها را تحمل کند
#هوشنگ_گلشیری

گاهي
لحظه هايم از تو لبريز مي شود
از احساسم سر مي روي
و فضاي خانه ام
پر مي شود از دلتنگي

پشت كدام پنجره بايستم
كه تو را انتظار نكشد؟
و زير سقف كدام آسمان
نفس بكشم
كه عطر تو گيجم نكند؟

دلتنگم
و هيچ چيز جزتو
حال مرا خوب نخواهد كرد....

#سارا_قبادي

من آدم تمام کردن نیستم.. این را سخت فهمیده ام.. همان روز که پا گذاشتم در این راه، فهمیدم من آدم تمام کردن نبوده ام هیچ وقت. هربار که چیزی برای من تمام شده از طرف من نبوده.. من تمامش نکردم. من آدم یادها و خاطره ها هستم. آدم قدم زدن در خاطره های مشترک قدیمی، آدم سیگار کشیدن توی کافه های مشترک، آدم گوش دادن به همان آهنگ لعنتی که ناگهان همه چیز را با خودش می آورد. آدمی که بلد نیست کلید هایش را بگذارد روی جا کفشی، بندهای کفش هایش را محکم ببندد و وقتی دارد برای بار آخر خانه را نگاه می کند، لبخند بزند و به خودش یادآوری کند که بار آخر است. من همیشه برگشته ام. حتی زمان هایی که مطمئن بودم رفتن بهترین راه ممکن است. تنها راه... برگشته ام و با امید مضحک و خنده داری خواسته ام که از نو شروع کنم. من همان قاتلی هستم که به صحنه ی جرم برمی گردد که در احمقانه ترین وضع ممکن خودش را گیر بیاندازد؛ اعتراف می کند و نگران بالا رفتن از پله های اعدام نیست؛ و اکنون به طرز عجیبی خالی شده ام از همه چیز... هرروز آدم های جدیدی می آیند، آدم هایی که در حرکتند، که لحظه به لحظه شان فرق می کند .. همه درگیر آدم های جدیدند. من اما مسکون ام و گاه گاهی راه برگشتن را پیش میگیرم، که از بی فایده هم بی فایده تر است. من اما ایستاده ام، چرا؟ یک آهنگی دارد نامجو که هی می خواند: "ای دگر گولم مزن" ... فکرهایم همین را به یادم می آورند فقط! که دگر نمی توانم خودم را گول بزنم، که قرار نیست اتفاق خاصی بیفتد. مثل تمام سالهایی گذشت و مثل تمام آدم ها...آدم دوست داشتنی من دیگر باز نمیگردد و هیچ گاه هم دوست داشتنی ای، به آن اندازه دوست داشتنی نمیشود دیگر!... و فقط یک لحظه دیگر، یک رابطه ی دیگر، یک دوره ی دیگر... اسم این مرحله را گذاشتم "رقیق شدن" ...

#نازنین

تمام محبت خود را
به یکباره
برای دوستت ظاهر مکن
زیرا
هر وقت اندک تغییری مشاهده کرد؛
تو را دشمن می‌پندارد.

#سقراط