وقتی زیاده از حد دوسش داشته باشی
و بیش از اندازه در دسترس باشی
به طرفت جسارت میدی!
جسارتِ نبودن..
جسارتِ کم بودن، نصفه و نیمه بودن..
جسارت مغرور بودن..جسارت هر حرفی رو زدن و
پشیمون نشدن..چون میدونه اونقد دوسش داری که
نری و تنهاش نذاری..
چون مطمئنه که هرجا بره و‌هزار بارم برگرده بازم
آغوشت بازه برای پذیرفتنش..
چون تو شدی مث یه چیز لوکس توزندگیش!
یه گوشه نشستی و با همه چیزش ساختی..
ناراحت میشه، هستی!
خوشحاله، هستی!
دور میشه ،هستی!
مغرور و ‌بیمعرفت میشه، بازم هستی!
وقتی تو هر شرایطی پشتش بهت گرمه،خب حق بده هرجور
دلش بخواد رفتار کنه!
وقتی هیچوقت نبودنتو ندیده
و بش فرصت دلتنگ شدن ندادی،
چون همیشه خودت دلتنگیتو‌ جار زدی،
حق بده بهش..!
برای اینکه نشکنی، یکم فاصله بگیر..
نه اینکه سرد بشی،
فقط یکم نباش..همین!

#زیور_شیبانی

‏"حرف نزن بیا بغلم" رو از "دوستت دارم" بیشتر دوس دارم

تنها لوكيشنى كه دوس ندارم كسى جز خودم توش باشه
چهار وجب بغلته

I want sth more with you
Sth magical,
Fancy
Lovely
And different from otherones.
Actually not a REGULAR SHOW

مدتی بود در کافه ی یک دانشگاه کار میکردم و شب را هم همانجا میخوابیدم
دختر های زیادی می آمدند و میرفتند اما انقدر درگیر فکرم بودم که فرصت نمیکردم ببینمشان.
اما این یکی فرق داشت
وقتی بدون اینکه مِنو را نگاه کند سفارش "لته آیریش کرم "داد ،یعنی فرق داشت!
همان همیشگی من را میخواست
همیشگی ام به وقت تنهایی!
تا سرم را بالا بیاورم رفت و کنار پنجره نشست و کتاب کوچکی از کیفش در آورد و مشغول خواندن شد.
موهای تاب خورده اش را از فرق باز کرده بود و اصلا هم مقنعه اش را نگذاشته بود پشت گوش!
ساده بود، ساده شبیه زنهایی که در داستانهای محمود دولت آبادی دل میبرند!
باید چشمانش را میدیدم اما سرش را بالا نمی آورد.
همه را صدا میکردم قهوه شان را ببرند اما قهوه این یکی را خودم بردم،
داشت شاملو میخواند و
بدون اینکه سرش بالا بیاورد تشکر کرد.
اما نه!
باید چشمانش را میدیدم
گفتم ببخشید خانوم؟
سرش را بالا آورد و منتظر بود چیزی بگویم اما
اما چشمان قهوه ای روشن و سبزه ی صورتش همراه با مژه هایی که با تاخیر بازو بسته میشدند فرمان سکوت را به گلویم دوخت ،طوری که آب دهانم هم پایین نرفت.
خجالت کشید و سرش پایین انداخت و من هم برگشتم و در بین راه پایم به میز خورد و سینی به صندلی تا لو برود چقدر دست و پایم را گم کرده ام.
از فردا یک تخته سياه گذاشتم گوشه ای از کافه و شعرهای شاملو را مینوشتم!
هميشه می ایستاد و با دقت شعر ها را میخواند و به ذوقم لبخند میزد.
چند بار خواستم بگویم من را چه به شاملو دختر جان؟!
این ها را مینویسم تا چند لحظه بيشتر بایستی تا بیشتر ببینمت و دل از دلم برود!
شعرهای شاملو به منوی کافه هم کشید و کم کم به در و دیوار و روی میز و.. .
دیگر کافه بوی شاملو را میداد!
همه مشتری مداری میکردنند من هم دختر رویایم مداری!!!
داشتم عاشقش میشدم و یادم رفته بود که باید تا یک ماه دیگر برگردم به شهرستان و پول هایی که در این مدت جمع کرده ام خرج عمل مادرم کنم
داشتم میشدم که نه، عاشق شده بودم و یادم رفت اصلا من را چه به این حرف ها؟ یادم رفته بود باید آرزوهایم را با مشکلات زندگی طاق بزنم
این یک ماه روئیایی هم با تمام روزهایی که می آمد و کنار پنجره مینشست و لته آیریش میخورد تمام شد!
و برای همیشه دل بریدم از بوسه هایی که اتفاق نیفتاد!
مدتی بعد شنیدم بعد از رفتنم مثل قبل می آمده و مینشسته کنار پنجره و قهوه اش را بدون اینکه لب بزند رها میکرده و میرفته.
یک ترم بعد هم دانشگاهش را کلا عوض کرده بود.
عشق همین است
آدم ها می روند تا بمانند..!
گاهی به آغوش یار
و گاهی از آغوش یار..

#چیزهایی_هست_که_نمیدانی #علی_سلطانی

دیدنش حال مرا یک جور دیگر می کند
حال یک دیوانه را دیوانه بهتر می کند!

در نگاهش یک سگ وحشی رها کرده و این
جنگ بین ما دو تا را نابرابر می کند

حالت پیچیده ی مویش شبیه سرنوشت
عشق را بر روی پیشانی مقدر می کند

آنقدر دلبسته ام بر دکمه ی پیراهنش
فکر آغوشش لباسم را معطر می کند

رنگ مویش را تمام شهر می دانند، حیف
پیش چشم عاشق من روسری سر می کند

با حیا بودم ولی با دیدنش فهمیده ام
آب گاهی مومنین را هم شناگر می کند

دوستش دارم ولی این راز باشد بین ما
هر کسی را دوست دارم زود شوهر می کند!

#على_صفرى

با کسی که عاشق بوده رل نزنید تو اوج خوشی هم که باشید بوی معشوقش که بیاد میزنه زیر همه چی

Be the ONE she always wanted to have!

عشق یعنی صدسال دیگه ام
بهش حسی که داری تو دلت جوونه
عشق یعنی همه بفهمن
برای اون چه کردی
ولی خودش ندونه!

زیر سقف دودی