دیشب
بیشتر از همیشه عاشقت بودم
با اینکه دستهایت را نداشتم
و نمیدانم موهایت را برای چه کسی باز کرده بودی
با اینکه نمیدانم دیشب عطرِ تلخی که من برایت گرفته بودم چه کسی را مست کرد
روز عشق چه صیغه ایست!؟
بدونِ تو
تمامِ زندگی ام شب است
شبهای بیداری
شبهای سیگاری
شبهای عشق...
عشقی که نیست
و من چقدر دیشب بیشتر از همیشه عاشقت بودم


#آتووخلیلی

باید یک مرډ مهربان تر از خودت کنار زندگی ات بماند که رنگ رژ لب و لاک های ناخونهایت با سلیقه ی او باشد. که به وقت دیدنش دیگر در کیف دستی ات آینه ی کوچک و فانتزی ات جا
خشک نکند.
دیگر از برهم خوردن آرایشت نترسی.
و دلهره ی پاک شدن رژ لبت را پیش او نداشته باشی.
دیگر برایت مهم نباشد لاک ناخون هايت نصفه و نیمه پاک میشوند.
برایش مهم نباشد اگر ریشه ی موهایت رنگ طبیعی خودشان را گرفته اند ، یا که چشمهایت از گریه های دلتنگی دیشبت پف دار و کوچک شده اند،
و به وقت تابستان وقتی صورتت کک و مک های ریز و درشت میزنند و قرمزی پوست صورتت مثل هلوی پوست کنده ات میکند ،
تو را با همه ی خوب و بدت دوست داشته باشد. باید مردی کنارت باشد که که وقتی دستهایت را میگیرد امنیت بودنش گرمای مطبوعی زیر پوست صورتت بیاورد ،
از چاق شدن نترسی ،
از لاغر شدن هم نترسی ،
حتی از پیر شدن کنارش هم نترسی ،
بدانی همیشه حواسش پی تو میگردد.
تو را هرچه که هستی,
بی چون و چرا قبولت کند.
و مهرباني ات،
غر زدن های عصبی ات را بفهمد ،
که آخر هرشب لاک های ناخونهایت را ترمیم کند. و در گوشت آرام بگوید تو زیباترین زن رویای زندگی منی.

به تو براى اينكه ميتونى ساعت ها از من بيخبر باشى غبطه ميخورم برا همه ى اون لحظه ها كه تصميمِ آخرت رفتنه، من عاشق اون نفسِ عميق و خيالِ راحتتم وقتى تلفنت روم خاموشه و فكر ميكنى پرونده ى من برا هميشه تو زندگيت بسته شده تو كه نميدونى من چقدر خسته ام از خودم تو كه نميتونى منو ببرى از پيش خودم لااقل بگو دنيا بدون من چجوريه

بهم گاهی دروغ میگفت
میدونست دوسش دارم
همینم نقطه ضعغم بوود....

نگاهتو ازم نگیر
صدام بزن پیشه همه
کیه ندونه ما دوتا
حواسمون پیشه همه
پیشه همه...💛

بی تو هر تجربه ای یا بد یا بدتره ...
بی تو هر تجربه ای ی تلاش بی خود
فرقی نمیکنه کجااام هرکجا نیستی بده
....

احساس می کنم دارم تاوانی را می پردازم؛
تاوانِ قانع نبودن به آن بخش از با تو بودن

ارنستو ساباتو /تونل

به مَردی دل ببند که از علاقش به خودت مطمئنی
قانونِ رابطه ها این است:
مَرد باید عاشق تر باشد مَرد است که باید برای داشتنت تلاش کند مَرد است که باید پُر باشد از نیاز به تو مَرد است که باید بجنگد...
تو چرا نشسته ای کنجِ اتاق و زانوهایت را بغل گرفته ای و اشک می ریزی و روزهایت را آتش میزنی! چند سالت است مگر؟!
اینکه می نویسی خسته شده ای، اینکه می نویسی دیگر کِشِش نداری، این فاجعه است، فاجعه!
این روزهایت، بهترین روزهایت هستند...
حالاست که باید بخندی، حالاست که باید رها باشی و آزاد، حالاست که باید دخترانگی کنی...
نه که همه را خط بزنی و بنشینی کنجِ اتاق و دیوارهایش را خراش دهی و زار بزنی برای نداشتنِ مَردی که حواسش هم به تو نیست...!

#تهمینه_میلانی

هیجده سالم که بود مجبور شدم یک نفر رو فراموش کنم و چون بلد نبودم٬ مثل بچه ها گریه میکردم. آدمها برام پر از حرفای نامفهوم بودن... حرف هایی مثل «بعدا به حال این روزهات میخندی» یا «جاش رو آدمهای دیگه پر میکنن.»
تا مدت ها٬ شب ها رو بی خواب بودم. بعضی از آدما رو تو خیابون از پشت با اون اشتباه میگرفتم٬ بعضی وقت ها دلم برا صدا کردن اسمش تنگ میشد و با هر آدمی که اسم اون رو داشت دمخور میشدم. خودم رو مقصر میدونستم و احساس میکردم اگر آدم بهتری میبودم اون هیچوقت منو به حال خودم رها نمیکرد

گوش کردی؟ امروز که تو حال سالها پیش من رو داری و قلبت فشردست٬ بذار برات حرف های نامفهموم نزنم.. تو قرار نیست هیچوقت به حال این روزهات بخندی. تو امروز با تمام وجودت موسیقی غمگین رو میفهمی٬ میتونی از ته دل گریه کنی و شب ها از بی قراری بیداری. تو نمیفهمی چقدر تو دنیای آدم بزرگ ها فراموش شدست بی قراری. گریه ی از ته دل و شب بیداری برای کسی که دیگه نیست. فیلمش کن٬ عکسش کن٬ بنویس.
من بهت میگم اگر قلبت فشردست و گریه داری٬ تا میتونی ازشون لذت ببر چون سالها بعد٬ آدمها نمیذارن با خودت انقدر صادق باشی.

#امیرعلی_ق