یونگ عزیز، شاید من همون درختی شدم که ریشه در جهنم کرده تا شاخه هاش به بهشت برسه.
دیوید هیوم عزیز، کاش آدما متوجه بشن که از منظر جهان هستی، حیات یک انسان نسبت به حیات یک صدف برتری و اهمیت بیشتری نداره.
ییلماز عزیز، منم فقط احتمال اینکه دوستم داشته باشه، برام کافی بود.
همون طور که ژان پل ساتر میگفت، واژه ها خائنتر و بیرحم تر از چیزی هستند که ما تصور میکنیم…
شاید حق با تو بود سنکا، شاید واقعا انسان در خیالاتش بیشتر رنج ببره تا در واقعیت.
حق با نیچه بود، بعضی وقتا مردم نمیخوان حقیقت رو بشنون چون باعث میشه توهماتشون از بین بره.
سنکای عزیز، منم بعد از دیدنش فهمیدم تو درست میگفتی، هیچ راه آسونی از زمین تا ستاره ها وجود نداره.
تو درست میگفتی شوپنهاور عزیز، زندگی کردن در تنهایی، سرنوشت تمام روحهای بزرگ است.
حق با توئه، قدرت واقعی این نیست که شکست نخوری، بلکه اینه که همیشه بلند بشی یوجی عزیز.
مگومی عزیز، من از تنهایی نمیترسم و این یعنی آدم قویای هستم؟
کودکی که کل زندگیش رو داخل تاریکی گذرونده، هیچ همدردی در نور پیدا نخواهد کرد
اما آشوب درونش را نه کلمات میتوانست بیان کند و نه فریاد.
درسته آقای هلاسکو، شاید بهتر باشه کمی بخوابم و وانمود کنم همهاش یک خوابه، خوابِ احمقانهای که هرگز ازش بیدار نمیشم.
درسته لرنزو غم انگیز ترین چیز توی زندگی، یه استعداد تلف شدست
سونی به نظرت منم میتونم تو زندگی بعدی آدم دوست داشتنی ای باشم؟