سرزمین عجایبه اینجا، دست‌هامو بگیر! آلیسم!
خونِ رگ‌هامو وام میگیرم تا همه ماجرا رو بنویسم. سرزمینِ عجایبه اینجا، باغیه از گُلای آدمخوار. مردمش تخمه میشکنن وقتِ رقصِ محکوم روی چوبه‌ دار!

سگا رو به گلوله میبندن، گرگایی که نشسته میشاشن
مَردهاش مثلِ کوه ایستادن، روی زن‌ها اسید میپاشن
مردمی که با آرزوهاشون غرق میشن تو قیمه‌ نذری
مثل یه مزرعه که گندم رو خواب میبینه توی بی بذری
دیگه فرقی نداره واسه کسی، مزه‌ قرصِ نون با قرصِ برنج. هنوزم میشه خوابِ راحت داشت توی عمقِ یه گورِ راحت و دنج.

زندگی اینجا سخته آلیسم! تو صفِ خودفروش‌‌ ها بودن، بینِ حلقه به گوش‌ ها بودن، گربه تو شهرِ موش‌‌ ها بودن. من هنوزم رو زخم‌ هام هستم، میگم از دخترای زنده به گور. رو این پرچمِ موافقِ باد، میمونم مثلِ وصله ای ناجور. تا همیشه بُزِ گَرِ گَلَمْ، تا ابد یه جذامی‌ ام اینجا شیشه شعرو برق میندازم، با غمِ تو نیازمندی‌‌ها. روی دیوارای فیسبوکم، چوب خط میکشه یه زندانی

مینویسم ولی به قول فروغ، با همین دست‌های سیمانی. همه بغض های ناگفتم، اشک میشن تو چشمای خیسم. سرزمینِ عجایبه اینجا، دستامو بگیر آلیسم، دستامو بگیر آلیسم..

اشکی نمانده است، بغضی که بمب شد

یه جا نوشته بود "فردا روز مرگ ماست، قطره قطره جمع، وانگهی دریا می‌شویم"

امشب آبشار نیاگارا برای حمایت از ایرانی‌ها و به احترام مهسا امینی که بیست و دو سال سن داشت، بیست و دو دقیقه به رنگ پرچم ایران در اومد.

"دانشگاه رو تعطیل کردن چون نمیتونن تا فردا خون بچه ها رو بشورن" / "فردا اگر رفتی دانشگاه، حواست باشه رو خون بقیه لیز نخوری."

'برای شعرایی که مولانا خطاب به شمس گفت و دبیر ادبیات به خدا نسبتشون داد'

'کاش فقرو فیلتر میکردین، کاش شرمندگی پدر پیش بچه‌هاشو فیلتر میکردین، کاش اشک یتیم رو فیلتر میکردین، کاش بیکاری جوونای تحصیل کرده و اعتیاد فیلتر میشد، کاش مهاجرت نخبه‌ها،مهاجرت قهرمانامون فیلتر میشد، کاش اختلاس فیلتر میشد.'

'نیکا پر از زندگی بود، زندگی را کشتید'