ممکنه کتابی که قبلاً یکبار خوندی و از روند داستان باخبری رو دوباره بخونی و انتظار داشته باشی پایان متفاوتی داشته باشه ؟

می‌خواهی بمان، می‌خواهی برو
رفتنِ تو دل انگیزتر از آمدن دیگری‌ست

انگار تو یه لوپ بی‌انتها گیر افتادم، روزها نمی‌گذرن، هر روز تکراری تر از دیروز. احساسات به مرور کمرنگ تر میشن و جاشون رو به آشفتگی میدن. یادم نمیاد آخرین باری که برای چیزی ذوق یا هیجان داشتم کی بوده، شاید هم نمی‌خوام به یاد بیارم چون هدر رفته. رنگ‌ها خاکستری، غذاها بی‌طعم، علایق بی‌معنی، نفس کشیدن خفه کننده و کوچیک‌ ترین کارها کلافه کننده شدن. اینجا مثل داستان‌ها قهرمانی نداره که نجاتت بده، شاید هم همشون باهم خسته شدن و تصمیم گرفتن استعفا بدن. کسی با اسب سفید نمی‌رسه که یادآوری کنه قلب به غیر از زنده نگه داشتن وجه‌های دیگه‌ای هم می‌تونه داشته باشه. نمیشه به کسی تکیه‌ کرد، هیچکس مایه دلگرمی نیست، ارتباطات فقط وجود دارن چون از اول زندگی به این شکل طراحی شده: "اجتماعی" و بعد یادشون رفته باگ‌هاش رو رفع کنن. آدم‌ها خودشون رو تو کالبد های مختلف بهم نشون میدن و باز در آخر پایان همشون به یک شکله "ناامید کننده". تلاش کردن از یه جایی به بعد بی‌فایده میشه و دست و پا زدن فقط باعث بیشتر فرو رفتنت میشه. اینجا حتی عقربه های ساعت هم برای حرکت خسته‌ان چه برسه برای آدمی که بیدار شدن رو پوچ می‌دونه.

دلم میخواد چشم‌هامو ببندم و وقتی باز میکنم همش خواب بوده باشه، خوابی که به خاطر نمیارم

somebody is watching me
it's my trust issues

دانشجو امتحان نمیخواد، پول و بوس میخواد.

حرف «خ» در خرداد برای خودکشی می‌ایستد.

بچه‌ها من بلاخره برای فال چنل زدم🦇

به غیر از اون ، هرچند وقت یه بار اطلاعات نردی راجع به تاروت، ویچ‌ها، فال‌های دیگه و تاریخچه هاشون و... (🤫) هم میذارم. اگر دوست داشتید جوین شید و شیر کنید muah muah

https://news.1rj.ru/str/EvarithTarot