“𝘼𝙪𝙧𝙤𝙧𝙖: الهه‌ی طلوع، شفق قطبی”

خداحافظ چندلر.

بی تو یک پرنده‌ی اسیرِ بی پروازم،

با تو اما می‌رسم به قله‌ی آغازم.

اگه تا آخرِ این ترانه با من باشی،

واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می‌سازم.

به دریا بیفتُم، به بندر بیفتُم، به دشتی بیفتُم؛

به دشتی رسیدی، بلندتر بخند.

بلندتر بخند یادِ خونه بیفتُم.

موضوع این چنل قبلا ادیت بود، و من عوضش کرده بودم. اما دلم برای داشتن چنل با موضوع موردعلاقم تنگ شد. به خاطر همین، چنل به موضوع سابقش برمی‌گرده. اگه پیشم بمونید خوشحال میشم، و اگه نه، بابت همین تایم کوتاهی که کنارم بودید ازتون ممنونم 🫶🏼.