خداحافظ چندلر.

بی تو یک پرنده‌ی اسیرِ بی پروازم،

با تو اما می‌رسم به قله‌ی آغازم.

اگه تا آخرِ این ترانه با من باشی،

واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می‌سازم.

به دریا بیفتُم، به بندر بیفتُم، به دشتی بیفتُم؛

به دشتی رسیدی، بلندتر بخند.

بلندتر بخند یادِ خونه بیفتُم.

موضوع این چنل قبلا ادیت بود، و من عوضش کرده بودم. اما دلم برای داشتن چنل با موضوع موردعلاقم تنگ شد. به خاطر همین، چنل به موضوع سابقش برمی‌گرده. اگه پیشم بمونید خوشحال میشم، و اگه نه، بابت همین تایم کوتاهی که کنارم بودید ازتون ممنونم 🫶🏼.

اما اگه موزیکام رو دوست داشتید، لطفا همینجا پیشم بمونید. چون همچنان به موزیک گذاشتن ادامه میدم.