Հայ տղաների խումբ դպրոցի բակում, Մարաշ, 1906

Երևանի պատկերը Յոհան Բապտիստ Հոմանի կողմից (1663-1724)

Սերգեյ Փարաջանովը նկարահանման հրապարակում

Վարձակ անվանումը տալիս էին հելենիստական և միջնադարյան ժամանակաշրջանի հայկական թատրոնի, մնջախաղի դերասանուհներին և պարուհիներին։ Միջնադարում վարձակ էին անվանում անբարոյական կանանց։


Սկզբնական շրջանում վարձակները եղել են Անահիտ աստվածուհու մեհյանի սպասավորներ, որոնք մասնակցել են ծիսական արարողություններին։ «Վարձակ» անվան մեջ արմատը «վարձն» է, որը նշանակում է «վճար», հետևաբար ենթադրվում է, որ վարձակ բառն առաջացել է դերասանուհու տրվող վճարներից

Ամենահայտնի վարձակը, որի անունը պահպանվել է մինչ մեր օրերը, Նազենիկն է։ Վերջինիս մասին ասել են, որ նա «երգում է ձեռքերով»։ Մինչ մեր օրերը պահպանվել են հայկական մանրանկարներ, որոնց վրա պատկերված են այդ դերասանուհիները։ Հայտնի է, որ Աղթամարում հանդես են եկել դերասան-գուսանների և դերասանուհի-վարձակների խմբեր։ Աղթամարի Սուրբ Խաչ եկեղեցու պատերի վրա (X դար) պահպանվել են հայկական դերասանի դիմակների հաղթաքանդակներ։ Ընդ որում, դիմակներից մեկը կատակերգակ դերասանի դիմակ է (համապատասխաննում է Մենանդրոսի դրամատուրգիային), մյուսը՝ միմոս գուսանների սատիրիկ դիմակ

Բաղրամյան փողոց 1954

1981 թվականին Ադրբեջանի նախագահ Հեյդար Ալիևը մասնակցել էր Սարդարապատի Ճակատամարտի տարելիցի արարողությանը Հայաստանում

Հայ կանայք Իրանից